23 September 1776

1. Oblata Decreti Commissorialis Granicialis inter Haereditates Trąpczyn et Łukomia ac alia Collateralia
2. 1776
3. In Castro Brestensi Cujaviae

Oblata Decreti Commissorialis Granicialis inter Haereditates Trąpczyn et Łukomia ac alia Collateralia

1776

In Castro Brestensi Cujaviae

4. Actum in Castro Brestensi Cujavia Feria Secunda post Festum Sancti Mathei Apostoli et Evangelistae proxima videlicet die Vigesima Tertia Mensis Septembris Anno Domini Millesimo Septingentesimo Septuagesimo Sexto.
5. Ad officium actaque praesentia Castrensia Capitanealis Brestensis Cuiaviae personaliter veniens Famatus Simon Szaunski obtulit officio praesenti ad acticandum et in acta praesentia ingrossandum porrexit Decretum Commissoriale graniciale inter Haereditates eodem decreto specificatas per illustres magnificos commissarios prolatum sigillisque Gentilitiis communitum sanum salvum et illesum omnique suspicionis nota carentem cuius decreti tenor sequitur estque talis:
6. Działo się w boru na gruncie w sporze będącym między dziedzinami i wsiami Trąbczyna małego seu Nowej Wsi urodzonego Antoniego Prusimskiego starosty nieszczewickiego z jednej, Łukom urodzonego Stanisława Chełmskiego, z drugiej Drzewce wielebnego konwentu Lądzkiego z trzeciej strony dziedzicznymi przy kopcach trzech jednym oczywistym drugim nie tak, a trzecim mniej nad ten drugi i znacznym dekretami polowymi troiste mi z dekretów trybunalskich nastąpione mi niżej wyrażonymi opisanych,
7. które strony wszystkie trzy podczas kondestensji polowych troistych, jako to urodzeni Chełmscy obydwaj bracia na ten czas jeszcze wspólnie Łukomia będący dziedzicy dla dóbr swoich Łukomia i Bukowe dezerty oraz dla Drzewiec konwentskich z odpychaniem tylko z tąd dziedziny Trąbczyna, dziedzicy zaś Drzewiec i Trąbczyna dla dóbr swoich i Łukomia z odpychaniem, także Bukowe

Actum in Castro Brestensi Cujavia Feria Secunda post Festum Sancti Mathei Apostoli et Evangelistae proxima videlicet die Vigesima Tertia Mensis Septembris Anno Domini Millesimo Septingentesimo Septuagesimo Sexto.

Ad officium actaque praesentia Castrensia Capitanealis Brestensis Cuiaviae personaliter veniens Famatus Simon Szaunski obtulit officio praesenti ad acticandum et in acta praesentia ingrossandum porrexit Decretum Commissoriale graniciale inter Haereditates eodem decreto specificatas per illustres magnificos commissarios prolatum sigillisque Gentilitiis communitum sanum salvum et illesum omnique suspicionis nota carentem cuius decreti tenor sequitur estque talis:

Działo się w boru na gruncie w sporze będącym między dziedzinami i wsiami Trąbczyna małego seu Nowej Wsi urodzonego Antoniego Prusimskiego starosty nieszczewickiego z jednej, Łukom urodzonego Stanisława Chełmskiego, z drugiej Drzewce wielebnego konwentu Lądzkiego z trzeciej strony dziedzicznymi przy kopcach trzech jednym oczywistym drugim nie tak, a trzecim mniej nad ten drugi i znacznym dekretami polowymi troiste mi z dekretów trybunalskich nastąpione mi niżej wyrażonymi opisanych,

które strony wszystkie trzy podczas kondestensji polowych troistych, jako to urodzeni Chełmscy obydwaj bracia na ten czas jeszcze wspólnie Łukomia będący dziedzicy dla dóbr swoich Łukomia i Bukowe dezerty oraz dla Drzewiec konwentskich z odpychaniem tylko z tąd dziedziny Trąbczyna, dziedzicy zaś Drzewiec i Trąbczyna dla dóbr swoich i Łukomia z odpychaniem, także Bukowe

8. dezerty za narożne i rzetelne kopce, bydyż twierdzili i przyznawali między drogami jedną bitą jak twierdzą ludzie i dziedzic Trąpczyna z miasteczka, Zagórowa przez wieś Drzewce do Kalisza, Chocza i Tomic podle stawiska stąd o kilka staj będącego idącą i najprzód raz z Drzewiec kierując w prawą obok góry ku Łukomiowi, a potem drugi raz dalej za stawiskiem, a raczej za brodem za tym stawiskiem w kilka staj będącym do Tomic także w prawo rozchodzącą się drogą z Osin między lasem jak dziedzic Trąpczyna powiada rzeczony w Ostrowce i borem sosnowym obok wyżej wyrażonych trzech kopców idącą w drogę Zagórowską bitą idąc z Osin do Tomic szagowato wchodzącą, a zaś gdy się na Łukom do Pyzdr jedzie przez drogę Zagórowska pod górą przechodzącą i tamże na Łukom do Pyzdr ciągnącą się, także trzecią starą drogę niedaleko tychże kopców powyżej nich biorąc ku Drzewcom będącą, dobrze jeszcze znaczną i głęboko wybitą z Osin Nowej Wsi Trąbczyna i innych wsi pomiędzy Łukomiem i wsiami konwentskiemi do Pyzdr jak dziedzic i ludzie Trąpczynscy oraz Drzewieccy twierdzą przedtem z dawna chodzącą na przeszłych kondestensjach niepisaną, a teraz okazaną na daleko siebie w trianguł leżących i znajdujących się
9. dnia trzynastego miesiąca Września roku panskiego tysiącznego siedemsetnego siedemdziesiątego piątego przed wielmożnymi urodzonymi Ludwikiem hrabią na Lubrańcu Dąmbskim wojewodą brzeskim kujawskim dybowskim gniewkowskim starostą orderu Orła Białego i świętego Stanisława także i innych kawalerem, Józefem z Brzyzna Brzezińskim starosta grodowem inowłocławskim orderu św. Stanisława kawalerem, Michałem Skorzewskiem podkomorzem wojewodę poznańskiego orderu rosyjskiego św. Anny kawalerem Stanisławem Dąmbskim chorążym brzeskim kujawskim Janem Kwileckiem czestnikiem wschowskim, Kajetanem Uminskiem czestnikiem kowalskiem podwojewodzem brzeskim kujawskim Tomaszem Radońskiem, Ludwikiem Chmielewskiem komornikami granicznemi kaliskiemi, Zielonackim komornikiem ziemskiem kaliskiem, Kazimierzem Gorzenskim regentem grodzkim nakielskim, Stanisławem Jabkowskim starościcem Zgierskim, Maciejem Mierzewskim, Stanisławem Trąpczynskim, Xawerem Szczanieckiem z strony obojej niżej wyraźnej wraz zasiadającymi komisarzami w przytomności

dezerty za narożne i rzetelne kopce, bydyż twierdzili i przyznawali między drogami jedną bitą jak twierdzą ludzie i dziedzic Trąpczyna z miasteczka, Zagórowa przez wieś Drzewce do Kalisza, Chocza i Tomic podle stawiska stąd o kilka staj będącego idącą i najprzód raz z Drzewiec kierując w prawą obok góry ku Łukomiowi, a potem drugi raz dalej za stawiskiem, a raczej za brodem za tym stawiskiem w kilka staj będącym do Tomic także w prawo rozchodzącą się drogą z Osin między lasem jak dziedzic Trąpczyna powiada rzeczony w Ostrowce i borem sosnowym obok wyżej wyrażonych trzech kopców idącą w drogę Zagórowską bitą idąc z Osin do Tomic szagowato wchodzącą, a zaś gdy się na Łukom do Pyzdr jedzie przez drogę Zagórowska pod górą przechodzącą i tamże na Łukom do Pyzdr ciągnącą się, także trzecią starą drogę niedaleko tychże kopców powyżej nich biorąc ku Drzewcom będącą, dobrze jeszcze znaczną i głęboko wybitą z Osin Nowej Wsi Trąbczyna i innych wsi pomiędzy Łukomiem i wsiami konwentskiemi do Pyzdr jak dziedzic i ludzie Trąpczynscy oraz Drzewieccy twierdzą przedtem z dawna chodzącą na przeszłych kondestensjach niepisaną, a teraz okazaną na daleko siebie w trianguł leżących i znajdujących się

dnia trzynastego miesiąca Września roku panskiego tysiącznego siedemsetnego siedemdziesiątego piątego przed wielmożnymi urodzonymi Ludwikiem hrabią na Lubrańcu Dąmbskim wojewodą brzeskim kujawskim dybowskim gniewkowskim starostą orderu Orła Białego i świętego Stanisława także i innych kawalerem, Józefem z Brzyzna Brzezińskim starosta grodowem inowłocławskim orderu św. Stanisława kawalerem, Michałem Skorzewskiem podkomorzem wojewodę poznańskiego orderu rosyjskiego św. Anny kawalerem Stanisławem Dąmbskim chorążym brzeskim kujawskim Janem Kwileckiem czestnikiem wschowskim, Kajetanem Uminskiem czestnikiem kowalskiem podwojewodzem brzeskim kujawskim Tomaszem Radońskiem, Ludwikiem Chmielewskiem komornikami granicznemi kaliskiemi, Zielonackim komornikiem ziemskiem kaliskiem, Kazimierzem Gorzenskim regentem grodzkim nakielskim, Stanisławem Jabkowskim starościcem Zgierskim, Maciejem Mierzewskim, Stanisławem Trąpczynskim, Xawerem Szczanieckiem z strony obojej niżej wyraźnej wraz zasiadającymi komisarzami w przytomności

10. urodzonych Ignacego Gałeckiego starosty bydgoskiego dóbr Biskupic i Bystrzyc dezerty dziedzica, Jana Umińskiego regenta ziemskiego gnieźnieńskiego Stanisława Rudnickiego, Ignacego Malczewskiego Szarzyńskiego, Macieja Lewandowskiego, Jakoba Mierzejewskiego, Wincentego Wysockiego, Jana Gosławskiego, Jana Zdanowskiego, Piotra Raiewicza, Jozefa Pawłowskiego i innych wielu temuż aktowi przytomnych, tudzież uczciwego Bartłomieja woźnego przysięgłego z Trąbczyna Wielkiego jurysdykcją teraźniejszą przywołującego i fundującego, sąd wyżej wyrażony komisarski na fundamencie i mocy komisji albo raczej konstytucji w Warszawie na sejmie generalnej konfederacji uchwalonej której osnowa jest takowa:
11. Actum in Curia Regia Varsaviensi Feria Quarta pridie festi Sacratissimi Corporis Christi Domini videlicet die prima Mensis Junij Anno Eodem Millesimo Septingentesimo Septuagesimo Quarto. Ad Officium et Acta praesentia Castrensia Capitanealia Varsavensia personaliter veniens Magnificus Florianus Junosza Drewnowski Pocillator Terrae Lomziensis Confederationis Generalis et Comitiorum extra Ordinariorum Regni Secretarius, eidem Officio et Actis Eius Sancitam Commissionem infrascriptam obtulit et ad ingrossandum in acta praesentia porrexit tenoris talis. Komisja do rozgraniczenia dóbr urodzonego Antoniego Prusimskiego starosty nieszczewickiego z dobrami urodzonego Stanisława Chełmskiego i innych gdy sprawa graniczna między dobrami Trąbczynem, Trąbczynkiem małym, czyli Nową Wsią nazwaną, Łazami i Osinami urodzonego Antoniego Prusimskiego, starosty nieszczewickiego a wsią Łukomiem urodzonego Stanisława Chełmskiego i innymi w Województwie Kaliskim a powiecie konińskim leżącymi od lat więcej niż kilkudziesiąt rozpoczęta nieustannym procesem toczona, przy znacznych wiolencjach bezprawnych, zabieraniach gruntów i osąd dotąd rozsądzenia skutku nie ma.
12. Dogadzając przeto obojej stronie zaspokojeniu i prawne skracając przewłoki, na ostateczne ony rozsądzenie komisją być potrzebną uznajemy i za komisarzów wyżej wymieniony i urodzonego Ludwika Dąmbskiego, wojewodę brzeskiego kujawskiego, Antoniego Zakrzewskiego Krzywinskiego Rafała Gajewskiego Rogozińskiego Józefa Cieleckiego sędziego kasztelanów Michała Skorzewskiego Poznańskiego, Antoniego Wolskiego Inowłocławskiego podkomorzych, Jozefa Brzezińskiego starostę

urodzonych Ignacego Gałeckiego starosty bydgoskiego dóbr Biskupic i Bystrzyc dezerty dziedzica, Jana Umińskiego regenta ziemskiego gnieźnieńskiego Stanisława Rudnickiego, Ignacego Malczewskiego Szarzyńskiego, Macieja Lewandowskiego, Jakoba Mierzejewskiego, Wincentego Wysockiego, Jana Gosławskiego, Jana Zdanowskiego, Piotra Raiewicza, Jozefa Pawłowskiego i innych wielu temuż aktowi przytomnych, tudzież uczciwego Bartłomieja woźnego przysięgłego z Trąbczyna Wielkiego jurysdykcją teraźniejszą przywołującego i fundującego, sąd wyżej wyrażony komisarski na fundamencie i mocy komisji albo raczej konstytucji w Warszawie na sejmie generalnej konfederacji uchwalonej której osnowa jest takowa:

Actum in Curia Regia Varsaviensi Feria Quarta pridie festi Sacratissimi Corporis Christi Domini videlicet die prima Mensis Junij Anno Eodem Millesimo Septingentesimo Septuagesimo Quarto. Ad Officium et Acta praesentia Castrensia Capitanealia Varsavensia personaliter veniens Magnificus Florianus Junosza Drewnowski Pocillator Terrae Lomziensis Confederationis Generalis et Comitiorum extra Ordinariorum Regni Secretarius, eidem Officio et Actis Eius Sancitam Commissionem infrascriptam obtulit et ad ingrossandum in acta praesentia porrexit tenoris talis. Komisja do rozgraniczenia dóbr urodzonego Antoniego Prusimskiego starosty nieszczewickiego z dobrami urodzonego Stanisława Chełmskiego i innych gdy sprawa graniczna między dobrami Trąbczynem, Trąbczynkiem małym, czyli Nową Wsią nazwaną, Łazami i Osinami urodzonego Antoniego Prusimskiego, starosty nieszczewickiego a wsią Łukomiem urodzonego Stanisława Chełmskiego i innymi w Województwie Kaliskim a powiecie konińskim leżącymi od lat więcej niż kilkudziesiąt rozpoczęta nieustannym procesem toczona, przy znacznych wiolencjach bezprawnych, zabieraniach gruntów i osąd dotąd rozsądzenia skutku nie ma.

Dogadzając przeto obojej stronie zaspokojeniu i prawne skracając przewłoki, na ostateczne ony rozsądzenie komisją być potrzebną uznajemy i za komisarzów wyżej wymieniony i urodzonego Ludwika Dąmbskiego, wojewodę brzeskiego kujawskiego, Antoniego Zakrzewskiego Krzywinskiego Rafała Gajewskiego Rogozińskiego Józefa Cieleckiego sędziego kasztelanów Michała Skorzewskiego Poznańskiego, Antoniego Wolskiego Inowłocławskiego podkomorzych, Jozefa Brzezińskiego starostę

13. inowłocławę Stanisława Dąmbskiego chorążego brzeskiego kujawskiego Józefa Binkowskiego stolnika Gnieźnieńskiego, Stefana Zielonackiego kaliskiego Macieja Dąmbskiego brzeskiego kujawę podsędków, Bartłomieja Kraszewskiego podstolego bydgoskiego Jana Kwileckiego cześnika wschowskiego Jana Mycielskiego starostę osińskiego Piotra Drwęckiego poznańskiego Rudnickiego brzeskiego kujawskiego pisarzów ziemskich, Bojanowskiego miecznika kaliskiego, Stanisława sądowskiego pisarza grodzkiego wałeckiego, Umińskiego podwojewodzego brzeskiego kujawskiego, Stanisława Brodnickiego komornika ziemskiego poznańskiego, Radońskiego kaliskiego, Zielonackiego kaliskiego, Ludwika Chmieleskiego kaliskiego komorników granicznych Xawerego Małachowskiego konińskiego Kazomierza Gorzyńskiego, nakielskiego regentów Stanisława Jabkowskiego starościca Zgierskiego, Xawerego Mikorskiego, Macieja Mierzejewskiego, Stanisława Trąbczyńskiego, Xawerego Szczanieckiego Pawła Skórzewskiego, naznaczamy, którzy to komisarze nie zważając na nieprzytomność innych gdy ich się tylko pięciu znajdować będzie za poprzedzającymi innotestencjami czteroma niedzielami przed terminem kommissyi wydać przez pierwszego in ordine podpisać mianemi tudzież wykonać mianem przez tych komisarzow którzy by na żadne funkcje sądowe przysięgłymi nie byli, quivis captato tempore przed zaczęciem komisji w pobliższym grodzie juramentem,
14. w tę rotę: Ja N. przysięgam Panu Bogu wszechmogącemu w trójcy świętej jedynemu iż będąc wyznaczony do rozsądzenia sprawy granicznej między urodzonymi, Antoniem Prusimskim starosta nieszczewickiem a urodzonym Stanisławem Chełmskim i innymi w tę sprawę wchodzącymi

inowłocławę Stanisława Dąmbskiego chorążego brzeskiego kujawskiego Józefa Binkowskiego stolnika Gnieźnieńskiego, Stefana Zielonackiego kaliskiego Macieja Dąmbskiego brzeskiego kujawę podsędków, Bartłomieja Kraszewskiego podstolego bydgoskiego Jana Kwileckiego cześnika wschowskiego Jana Mycielskiego starostę osińskiego Piotra Drwęckiego poznańskiego Rudnickiego brzeskiego kujawskiego pisarzów ziemskich, Bojanowskiego miecznika kaliskiego, Stanisława sądowskiego pisarza grodzkiego wałeckiego, Umińskiego podwojewodzego brzeskiego kujawskiego, Stanisława Brodnickiego komornika ziemskiego poznańskiego, Radońskiego kaliskiego, Zielonackiego kaliskiego, Ludwika Chmieleskiego kaliskiego komorników granicznych Xawerego Małachowskiego konińskiego Kazomierza Gorzyńskiego, nakielskiego regentów Stanisława Jabkowskiego starościca Zgierskiego, Xawerego Mikorskiego, Macieja Mierzejewskiego, Stanisława Trąbczyńskiego, Xawerego Szczanieckiego Pawła Skórzewskiego, naznaczamy, którzy to komisarze nie zważając na nieprzytomność innych gdy ich się tylko pięciu znajdować będzie za poprzedzającymi innotestencjami czteroma niedzielami przed terminem kommissyi wydać przez pierwszego in ordine podpisać mianemi tudzież wykonać mianem przez tych komisarzow którzy by na żadne funkcje sądowe przysięgłymi nie byli, quivis captato tempore przed zaczęciem komisji w pobliższym grodzie juramentem,

w tę rotę: Ja N. przysięgam Panu Bogu wszechmogącemu w trójcy świętej jedynemu iż będąc wyznaczony do rozsądzenia sprawy granicznej między urodzonymi, Antoniem Prusimskim starosta nieszczewickiem a urodzonym Stanisławem Chełmskim i innymi w tę sprawę wchodzącymi

15. też sprawę podług Boga sumienia, sprawiedliwości, pisanych dowodów, i odwodów, zeznań świadectw sądził będę żadnymi względami, przyjaźnią lub nienawiścią uwodzić się nie będę, darów żadnych, i obietnic na przytłumienie sprawiedliwości nie przyjmę, i we wszystkim sądzeniu moim Boga, prawo i sprawiedliwość za najpierwszy cel sądzenia mego mieć będę tak mi Panie Boże dopomóż i niewinna męka Chrystusa Pana, na grunt w sporze będący, ziachawszy żadną limitą czasu nie wycieńczając i nieprzerwanie, sądząc chociażby która strona nie stawała Koniec przez decyzją swą tych granic uczynią i one finalnie zaspokoją, dokumenta dekreta i inne opisania granic przez podkomorzych, lub komorników zważą, Inkwizycje dawniej wywiedzione złożyć każą a jeżeliby się z dawniejszych oświecić nie mogli, nowe wywiodą, za odebraniem jeszcze na nie świadków przysięgi processa rozeznają, dekreta wszystkie poznają, dawność zażywania gruntów i dawność Inkwizycji zważać będą, przysięgę od strony dukt zyskującej podług przepisu prawa od biorą a takowę granice wieczyście trwać mające ogłoszą i oznaczą, na który czas i poboczni sąsiedzi przypozwani pod nie odzyskaniem gruntu jeżeliby do dziedzin rozgraniczać się mających miał przypaść, stawić się mają, a po zaspokojeniu sprawy granicznej, kary na kiem o gwałtowności poczynione będzie należeć ściągną, nadgrodę szkody przez wiolencje, wydatków prawnych wyznaczą i oddać przez kogo należeć będzie każą,
16. a chociażby przed terminem przypadającej komisji, lub in traktu agitującej się, dzisiejsi dóbr tych dziedzicy, albo je sprzedać lub ustąpić mieli, albo przez śmierć któregoś z nich w insze dostały się ręce wyznaczeni przez nas wielmożni i urodzeni komisarze między posesorami w tych dobrach się na ów czas znajdującymi sprawę tę tak graniczną, jako i szkody, nie zostawiając nic nie rozwiązanego ułatwią, rozsądzą i zakończą, tak dalece, że wyrok tej komisji prawem zostanie i oznaczenie, przez nich granic, wieczne trwałe Młodziejowski B.P.K.W.K. [Biskup Poznański, Kanclerz Wielki Koronny] jako prezydujący podpisuje się

też sprawę podług Boga sumienia, sprawiedliwości, pisanych dowodów, i odwodów, zeznań świadectw sądził będę żadnymi względami, przyjaźnią lub nienawiścią uwodzić się nie będę, darów żadnych, i obietnic na przytłumienie sprawiedliwości nie przyjmę, i we wszystkim sądzeniu moim Boga, prawo i sprawiedliwość za najpierwszy cel sądzenia mego mieć będę tak mi Panie Boże dopomóż i niewinna męka Chrystusa Pana, na grunt w sporze będący, ziachawszy żadną limitą czasu nie wycieńczając i nieprzerwanie, sądząc chociażby która strona nie stawała Koniec przez decyzją swą tych granic uczynią i one finalnie zaspokoją, dokumenta dekreta i inne opisania granic przez podkomorzych, lub komorników zważą, Inkwizycje dawniej wywiedzione złożyć każą a jeżeliby się z dawniejszych oświecić nie mogli, nowe wywiodą, za odebraniem jeszcze na nie świadków przysięgi processa rozeznają, dekreta wszystkie poznają, dawność zażywania gruntów i dawność Inkwizycji zważać będą, przysięgę od strony dukt zyskującej podług przepisu prawa od biorą a takowę granice wieczyście trwać mające ogłoszą i oznaczą, na który czas i poboczni sąsiedzi przypozwani pod nie odzyskaniem gruntu jeżeliby do dziedzin rozgraniczać się mających miał przypaść, stawić się mają, a po zaspokojeniu sprawy granicznej, kary na kiem o gwałtowności poczynione będzie należeć ściągną, nadgrodę szkody przez wiolencje, wydatków prawnych wyznaczą i oddać przez kogo należeć będzie każą,

a chociażby przed terminem przypadającej komisji, lub in traktu agitującej się, dzisiejsi dóbr tych dziedzicy, albo je sprzedać lub ustąpić mieli, albo przez śmierć któregoś z nich w insze dostały się ręce wyznaczeni przez nas wielmożni i urodzeni komisarze między posesorami w tych dobrach się na ów czas znajdującymi sprawę tę tak graniczną, jako i szkody, nie zostawiając nic nie rozwiązanego ułatwią, rozsądzą i zakończą, tak dalece, że wyrok tej komisji prawem zostanie i oznaczenie, przez nich granic, wieczne trwałe Młodziejowski B.P.K.W.K. [Biskup Poznański, Kanclerz Wielki Koronny] jako prezydujący podpisuje się

17. manupropria, Adam Łodzia książę poniński marszałek generalnej konfederacji i sejmowy manupropria Michał Hieronim Radziwiłł MM. [Marszałek Miecznik?] K.G.W.X [Konfederacji Generalnej Wielki Księstwa] Litewski i sejmowy manupropria post cujus quidem sancitae comissionis superius proinsertae in acta praesentia ingrossationem orgle ejusdem eidem offerenti pro via officii sui quietatione est extraditionem pachała manupropria Locus Sigilli Curiae Regiae Varsaviensis
18. Lectum pro Grzegorzewski z ksiąg grodzkich warszawskich autentycznie przez ekstrakt wyjęty a potem w księgach grodzkich konińskich w poniedziałek w wigilią wniebowzięcia najświętszej Panny Maryi w roku teraźniejszym oblatowanej, tudzież na fundamencie i mocy innotestensji przez wyżej wyrażonej i urodzonych komisarzy i wyznaczeniem czasu cztero niedzielnego przed terminem komisji to jest na dzień dzisiejszy miesiąca września w roku niniejszym przypadającej urodzonym Antoniemu Prusinowskiemu [Prusimskiemu] staroście nieszczewickiemu dóbr Trąbczyna z przyległościami, Księdzu Cheliodorowi [Heliodorowi] Kanonikowi Chełmińskiemu i Stanisławowi braci rodzonym Chełmskim dóbr Łukomia z przyległościami, Ignacemu Gliszczyńskiemu staroście pasierbowskiemu dóbr Tomic z przyległościami dziedzicom i innym do tej sprawy należącym wydanych dnia dwunastego miesiąca Sierpnia roku teraz bieżącego w Pałacu Zerkowskim datowanych przez wielmożnego obywatela i urodzonego Ludwika Dambskiego wojewodę brzeskiego kujawskiego qua primum in ordine et qua praesidem tej komisji z mocy konstytucji wyżej wyrażonej podpisanych i pieczęcią jego stwierdzonych w księgach grodzkich konińskich w środę po święcie wniebowzięcia najświętszej Panny Maryi to jest dnia szestnastego Sierpnia w roku tymże teraźniejszym oblatowanych i z ksiąg autentycznie wyjętych na dzień i termin wyżej wyrażony
19. dnia trzynastego miesiąca września na grunt w sporze będący zjechawszy jurysdykcją swoją sądową przez zwyz wyrażonego woźnego ufundować i one przywołać, a potem

manupropria, Adam Łodzia książę poniński marszałek generalnej konfederacji i sejmowy manupropria Michał Hieronim Radziwiłł MM. [Marszałek Miecznik?] K.G.W.X [Konfederacji Generalnej Wielki Księstwa] Litewski i sejmowy manupropria post cujus quidem sancitae comissionis superius proinsertae in acta praesentia ingrossationem orgle ejusdem eidem offerenti pro via officii sui quietatione est extraditionem pachała manupropria Locus Sigilli Curiae Regiae Varsaviensis

Lectum pro Grzegorzewski z ksiąg grodzkich warszawskich autentycznie przez ekstrakt wyjęty a potem w księgach grodzkich konińskich w poniedziałek w wigilią wniebowzięcia najświętszej Panny Maryi w roku teraźniejszym oblatowanej, tudzież na fundamencie i mocy innotestensji przez wyżej wyrażonej i urodzonych komisarzy i wyznaczeniem czasu cztero niedzielnego przed terminem komisji to jest na dzień dzisiejszy miesiąca września w roku niniejszym przypadającej urodzonym Antoniemu Prusinowskiemu [Prusimskiemu] staroście nieszczewickiemu dóbr Trąbczyna z przyległościami, Księdzu Cheliodorowi [Heliodorowi] Kanonikowi Chełmińskiemu i Stanisławowi braci rodzonym Chełmskim dóbr Łukomia z przyległościami, Ignacemu Gliszczyńskiemu staroście pasierbowskiemu dóbr Tomic z przyległościami dziedzicom i innym do tej sprawy należącym wydanych dnia dwunastego miesiąca Sierpnia roku teraz bieżącego w Pałacu Zerkowskim datowanych przez wielmożnego obywatela i urodzonego Ludwika Dambskiego wojewodę brzeskiego kujawskiego qua primum in ordine et qua praesidem tej komisji z mocy konstytucji wyżej wyrażonej podpisanych i pieczęcią jego stwierdzonych w księgach grodzkich konińskich w środę po święcie wniebowzięcia najświętszej Panny Maryi to jest dnia szestnastego Sierpnia w roku tymże teraźniejszym oblatowanych i z ksiąg autentycznie wyjętych na dzień i termin wyżej wyrażony

dnia trzynastego miesiąca września na grunt w sporze będący zjechawszy jurysdykcją swoją sądową przez zwyz wyrażonego woźnego ufundować i one przywołać, a potem

20. po zafundowaniu oneż dla uroczystości podwyższenia Świętego Krzyża w Archidiecezji Gnieźnieńskiej jeszcze obchodzącej na piątek to jest na dzień piętnasty września odwołać nakazał, w piątek wtedy z wszystkimi wraz wyżej wyrażonymi zasiadającymi komisarzami też jurysdykcją swoją reasumował i woźnemu przywołać rozkazał, w piątek wtedy po konferowaniu publicznym przez wielmożny i urodzony Wojewodę Prezesa tej komisji urodzonemu Ludwikowi Chmielewskiemu komornikowi granicznemu kaliskiemu z strony urodzonego Chełmskiego zasiadającemu pióra gdy wielmożny i urodzony podkomorzy Poznański ore urodzonego Zielonackiego komornika Ziemskiego, a nie granicznego kaliskiego w instrumencie komisji niebędącego uczyniwszy ustęp, i kwestią o piórowczął i urodzonego Radońskiego, któremu nie zważając na prezydencję wielmożnego obywatela i urodzonego Wojewody prezesa konferował pióro przy tymże piórze wraz z drugimi komisarzami z strony urodzonego Chełmskiego zasiadającemi utrzymał i tak tą kwestią dalsze czynności w tym dniu zatamowane zostały, w tym tedy razie jako też dla przygotowania się stronom do sądu taż jurysdykcja na dzień sobotni odwołana za konsensem wszystkich jednostajnie wielmożny i urodzony Komisarzów, w sobotę tedy to jest dnia szesnastego września ponieważ wielmożny i urodzony Wojewoda Brzeski Kujawski prezes zachorował, a przy tym deszcz wielki cały dzień padający na pole wyjechać nie pozwolił, tak w tym razie wielmożny i urodzony Preses napisawszy list do wielmożnego i urodzonego Podkomorzego i współ jego kolegów donoszący im że dla tych przyczyn na pole nie można dziś wyjechać, a razem upraszając ich o zezwolenie odwołania jurysdykcji, interveniente die Dominico na dzień poniedziałkowy i do odwołania tej jurysdykcji urodzonego Piotra Rajewicza defensora sprawy urodzonego starosty nieszczewickiego z dwiema komisarzami na miejsce kontrowersji już po południu posłał i też jurysdykcją solvować na dzień poniedziałkowy nakazał nazajutrz
21. tedy w niedzielę po tej odwołanej jurysdykcji i uczynionej limicie do poniedziałku w dzień niedzielny wielmożny i urodzony Podkomorzy wraz z kolegami jego i za stroną proszony do urodzonego starosty nieszczewickiego, zjechawszy do Trąpczyna o tym nic nie wspominając żeby miał co czynić w dzień

po zafundowaniu oneż dla uroczystości podwyższenia Świętego Krzyża w Archidiecezji Gnieźnieńskiej jeszcze obchodzącej na piątek to jest na dzień piętnasty września odwołać nakazał, w piątek wtedy z wszystkimi wraz wyżej wyrażonymi zasiadającymi komisarzami też jurysdykcją swoją reasumował i woźnemu przywołać rozkazał, w piątek wtedy po konferowaniu publicznym przez wielmożny i urodzony Wojewodę Prezesa tej komisji urodzonemu Ludwikowi Chmielewskiemu komornikowi granicznemu kaliskiemu z strony urodzonego Chełmskiego zasiadającemu pióra gdy wielmożny i urodzony podkomorzy Poznański ore urodzonego Zielonackiego komornika Ziemskiego, a nie granicznego kaliskiego w instrumencie komisji niebędącego uczyniwszy ustęp, i kwestią o piórowczął i urodzonego Radońskiego, któremu nie zważając na prezydencję wielmożnego obywatela i urodzonego Wojewody prezesa konferował pióro przy tymże piórze wraz z drugimi komisarzami z strony urodzonego Chełmskiego zasiadającemi utrzymał i tak tą kwestią dalsze czynności w tym dniu zatamowane zostały, w tym tedy razie jako też dla przygotowania się stronom do sądu taż jurysdykcja na dzień sobotni odwołana za konsensem wszystkich jednostajnie wielmożny i urodzony Komisarzów, w sobotę tedy to jest dnia szesnastego września ponieważ wielmożny i urodzony Wojewoda Brzeski Kujawski prezes zachorował, a przy tym deszcz wielki cały dzień padający na pole wyjechać nie pozwolił, tak w tym razie wielmożny i urodzony Preses napisawszy list do wielmożnego i urodzonego Podkomorzego i współ jego kolegów donoszący im że dla tych przyczyn na pole nie można dziś wyjechać, a razem upraszając ich o zezwolenie odwołania jurysdykcji, interveniente die Dominico na dzień poniedziałkowy i do odwołania tej jurysdykcji urodzonego Piotra Rajewicza defensora sprawy urodzonego starosty nieszczewickiego z dwiema komisarzami na miejsce kontrowersji już po południu posłał i też jurysdykcją solvować na dzień poniedziałkowy nakazał nazajutrz

tedy w niedzielę po tej odwołanej jurysdykcji i uczynionej limicie do poniedziałku w dzień niedzielny wielmożny i urodzony Podkomorzy wraz z kolegami jego i za stroną proszony do urodzonego starosty nieszczewickiego, zjechawszy do Trąpczyna o tym nic nie wspominając żeby miał co czynić w dzień

22. sobotni na polu ile dla dżdżu cały dzień padającego nie mógł też nie czynić w dobrej harmonii będąc na proponowaną przez cały sąd stronom obiema zgodę sam dwóch wielmożny wielebny i urodzonych Komisarzy i strony urodzonego Chełmskiego a drugich dwóch, wielmożnego i urodzonego Prezes, z strony urodzonego Prusimskiego uprosili i delegowali a tedy wielmożny wielebny i urodzonych Komisarze delegowani chąc strony pogodzić, przy remonstracjach i okazywaniu miejsc i nazwisk lasów przez dwa dni to jest przez poniedziałek i wtorek tę zgodę traktując gdy nie mogli pogodzić stron tak cała istota sprawy do sądu obróciła się a zatym po niedoszłej tej zgodzie wielmożny i urodzony Wojewoda Prezes wraz z kolegami swemi rzecz sądownie czyniąc w dzień środowy zjechawszy na grunt kontrowersji na miejsce to gdzie z nim sąd cały zasiadał jurysdykcją sądowną reasumować i przywołać nakazał i wielmożnego obywatela i urodzonego Podkomorzego wraz z kolegami jego do siebie zapraszał na ostatek załatwiając upór o pióro i stronom nie chcąc bydź do dalszej kłótni i rozdwojenia sądu okazją z tym się przez ich wielmożności i urodzonych delegowanych dwóch komisarzy oświadczył iż przy podziękowaniu za pióro przez urodzonego Chmielewskiego co i tenże urodzony Chmielewski uczynić deklarował oświadczył, że to samo pióro odda urodzonemu Radońskiemu przez niego mu konferowane lecz urodzony Chełmski a razem i z strony jego sądzący i jaśnie wielmożni władcy i urodzeni uczciwi Komisarze mowiąc że ponieważ urodzony starosta nieszczewicki w sobotę na polu nie był więc jest contumax adeoque jako contumacem sądzić będziemy i łączyć się nie mamy racji, i tak oddaliwszy się z miejsca zafundowanej razem jurysdykcji, ani się łączyć nie chcąc i owszem rozdwoiwszy się w rozdwojonym sądzie do czynności dalszych swych przystąpili, a zatem też w tym rozdwojeniu się wielmożnego i urodzonego Podkomorzego z komisarzami swymi jaśnie wielmożny i urodzonego Prezes niżej na podpisach wyrażonymi pięciu komisarzami stosując się do konstytucji która nie zważając na wielość komisarzy aby tylko pięciu w liczbie było etiam non obstante contumacia strony którejkolwiek sprawy te zupełnie i ostatecznie rozsądzić zleciła i nakazała do wzajemnego sądzenia przystąpił
23. i tak na

sobotni na polu ile dla dżdżu cały dzień padającego nie mógł też nie czynić w dobrej harmonii będąc na proponowaną przez cały sąd stronom obiema zgodę sam dwóch wielmożny wielebny i urodzonych Komisarzy i strony urodzonego Chełmskiego a drugich dwóch, wielmożnego i urodzonego Prezes, z strony urodzonego Prusimskiego uprosili i delegowali a tedy wielmożny wielebny i urodzonych Komisarze delegowani chąc strony pogodzić, przy remonstracjach i okazywaniu miejsc i nazwisk lasów przez dwa dni to jest przez poniedziałek i wtorek tę zgodę traktując gdy nie mogli pogodzić stron tak cała istota sprawy do sądu obróciła się a zatym po niedoszłej tej zgodzie wielmożny i urodzony Wojewoda Prezes wraz z kolegami swemi rzecz sądownie czyniąc w dzień środowy zjechawszy na grunt kontrowersji na miejsce to gdzie z nim sąd cały zasiadał jurysdykcją sądowną reasumować i przywołać nakazał i wielmożnego obywatela i urodzonego Podkomorzego wraz z kolegami jego do siebie zapraszał na ostatek załatwiając upór o pióro i stronom nie chcąc bydź do dalszej kłótni i rozdwojenia sądu okazją z tym się przez ich wielmożności i urodzonych delegowanych dwóch komisarzy oświadczył iż przy podziękowaniu za pióro przez urodzonego Chmielewskiego co i tenże urodzony Chmielewski uczynić deklarował oświadczył, że to samo pióro odda urodzonemu Radońskiemu przez niego mu konferowane lecz urodzony Chełmski a razem i z strony jego sądzący i jaśnie wielmożni władcy i urodzeni uczciwi Komisarze mowiąc że ponieważ urodzony starosta nieszczewicki w sobotę na polu nie był więc jest contumax adeoque jako contumacem sądzić będziemy i łączyć się nie mamy racji, i tak oddaliwszy się z miejsca zafundowanej razem jurysdykcji, ani się łączyć nie chcąc i owszem rozdwoiwszy się w rozdwojonym sądzie do czynności dalszych swych przystąpili, a zatem też w tym rozdwojeniu się wielmożnego i urodzonego Podkomorzego z komisarzami swymi jaśnie wielmożny i urodzonego Prezes niżej na podpisach wyrażonymi pięciu komisarzami stosując się do konstytucji która nie zważając na wielość komisarzy aby tylko pięciu w liczbie było etiam non obstante contumacia strony którejkolwiek sprawy te zupełnie i ostatecznie rozsądzić zleciła i nakazała do wzajemnego sądzenia przystąpił

i tak na

24. fundamencie tej konstytucji którą we wszystkim zachować a nie interpretować należy jako też i na fundamencie innotestencji wyżej wyrażonych, tudzież terminów przez strony obydwie do gotowej tejże komisji, albo raczej konstytucji i innotestencji wyżej wyrażonych, et quidem przez urodzonego Prusimskiego starostę nieszczewickiego w liczbie pięciu jednego, przeciw urodzonemu Heliodorowi Kanonikowi Chełmińskiemu Stanisławowi braci między sobą rodzonym Chełmskim dóbr Łukomia i innych, drugiego przeciw przewielebnemu Konstantemu Jełowieckiemu opatowi i konwentowi jego, całemu, Łęckiemu dóbr Drzewiec także miasta Zagórowa, tudzież urodzonemu Ignacemu Gałeckiemu staroście bydgoskiemu dóbr Biskupic i dezerty Bystrzyc Helenie Wężykowy, niegdyś urodzonego Józefa z Osin wężyka kasztelana sieradzkiego pozostałej wdowie Franciszkowi i Barbarze Stadnickim starostwa ostrzeszowskim Pawłowi i Konstancji Skorzewskim tegoż niegdyś urodzonego Wężyka sukcesorom dóbr Królikowa groja i innych, Franciszce Sędziny ziemski kaliskiej Matce i Janowi Nepomucenowi synowi Zakrzewskim dóbr Podbiela i części Szetlewa Maciejowi Janowi Jaroszewskim także pozostałej i sukcesorom niegdy Ś.p. Fulwarskiego dóbr części dziedzicom i posesorom respektem rozgraniczenia dóbr swych z dobrami ich, lub okazania narożników schodzących się z dobrami jego, tudzież o komportację dokumentów i inkwizycji dawniej wywiedzionych wydanych w grodzie konińskim w środę po święcie wniebowzięcia najświętszej Panny Maryi pod jednym aktem to jest dnia szesnastego Sierpnia zeznanych z ksiąg autentycznie wyjętych, trzeciego przeciwko wzwyż pomienionym urodzonym Gliszczyńskim ojcu i synowi dóbr Tomic dziedzicom wydanego, w grodzie pyzdrskim w środę nazajutrz po tymże święcie tegoż samego dnia szesnastego Sierpnia roku niniejszego zeznanego a potem w grodzie kaliskiem we wtorek po Świętym Bartłomieju to jest dnia dwudziestego Sierpnia oblatowanego, czwartego przeciwko pozostałej i sukcesorom niegdy urodzonego Ignacego Gliszczyńskiego starosty pasierbowskiego po śmierci jego ożywiając sprawę obumarłą podobnież wydanego w tymże samym grodzie kaliskim przez tegoż tego samego dnia i roku zeznanego
25. piątego przeciwko dziedzicom i posesorom dóbr Kurowa, Kurówka o toż samo wydanego w grodzie pyzdrskim w poniedziałek po święcie narodzenia najświętszej Panny Maryi to jest dnia jedenastego Września

fundamencie tej konstytucji którą we wszystkim zachować a nie interpretować należy jako też i na fundamencie innotestencji wyżej wyrażonych, tudzież terminów przez strony obydwie do gotowej tejże komisji, albo raczej konstytucji i innotestencji wyżej wyrażonych, et quidem przez urodzonego Prusimskiego starostę nieszczewickiego w liczbie pięciu jednego, przeciw urodzonemu Heliodorowi Kanonikowi Chełmińskiemu Stanisławowi braci między sobą rodzonym Chełmskim dóbr Łukomia i innych, drugiego przeciw przewielebnemu Konstantemu Jełowieckiemu opatowi i konwentowi jego, całemu, Łęckiemu dóbr Drzewiec także miasta Zagórowa, tudzież urodzonemu Ignacemu Gałeckiemu staroście bydgoskiemu dóbr Biskupic i dezerty Bystrzyc Helenie Wężykowy, niegdyś urodzonego Józefa z Osin wężyka kasztelana sieradzkiego pozostałej wdowie Franciszkowi i Barbarze Stadnickim starostwa ostrzeszowskim Pawłowi i Konstancji Skorzewskim tegoż niegdyś urodzonego Wężyka sukcesorom dóbr Królikowa groja i innych, Franciszce Sędziny ziemski kaliskiej Matce i Janowi Nepomucenowi synowi Zakrzewskim dóbr Podbiela i części Szetlewa Maciejowi Janowi Jaroszewskim także pozostałej i sukcesorom niegdy Ś.p. Fulwarskiego dóbr części dziedzicom i posesorom respektem rozgraniczenia dóbr swych z dobrami ich, lub okazania narożników schodzących się z dobrami jego, tudzież o komportację dokumentów i inkwizycji dawniej wywiedzionych wydanych w grodzie konińskim w środę po święcie wniebowzięcia najświętszej Panny Maryi pod jednym aktem to jest dnia szesnastego Sierpnia zeznanych z ksiąg autentycznie wyjętych, trzeciego przeciwko wzwyż pomienionym urodzonym Gliszczyńskim ojcu i synowi dóbr Tomic dziedzicom wydanego, w grodzie pyzdrskim w środę nazajutrz po tymże święcie tegoż samego dnia szesnastego Sierpnia roku niniejszego zeznanego a potem w grodzie kaliskiem we wtorek po Świętym Bartłomieju to jest dnia dwudziestego Sierpnia oblatowanego, czwartego przeciwko pozostałej i sukcesorom niegdy urodzonego Ignacego Gliszczyńskiego starosty pasierbowskiego po śmierci jego ożywiając sprawę obumarłą podobnież wydanego w tymże samym grodzie kaliskim przez tegoż tego samego dnia i roku zeznanego

piątego przeciwko dziedzicom i posesorom dóbr Kurowa, Kurówka o toż samo wydanego w grodzie pyzdrskim w poniedziałek po święcie narodzenia najświętszej Panny Maryi to jest dnia jedenastego Września

26. roku tegoż zeznanego, z strony zaś urodzonego Stanisława Chełmskiego dóbr Łukomia z przyległościami dziedzica przeciwko urodzonemu Antoniemu Prusimskiemu staroście nieszczewickiemu dóbr Trąpczyna wielkiego i małego seu Nowej Wsi i innych oraz przeciwko przewielebnemu Konstantemu Jełowieckiemu opatowi i konwentowi jego Lędzkiemu dóbr Drzewiec, Ignacemu Gałeckiemu staroście bydgoskiemu dóbr Biskupic i dezerty Bystrzyc dziedzicom podobnym sposobem wydanego w grodzie konińskim w środę po święcie wniebowzięcia najświętszej Panny Maryi to jest dnia szesnastego Sierpnia roku tegoż zeznanego stronom tym wszystkim stawić się i komparycją pisać nakazuje et quiae urodzony Antoni Prusimski starosta nieszczewicki dóbr Trąbczyna małego, seu Nowej Wsi, Osin Łazów Szetlewa i olędrów na Osinach dziedzic powód i pozwany osobiście, urodzeni Walenty Wardęski, Stanisław Jaroszewski, Wojciech Wardęski, Sobestyan Krzyzkowski, Kasper Kurowski wsi Kurowa wielkiego części swoich współdziedzicy, i posesorowie, pozwani osobiście, urodzony Maci Jaroszewski nigdy urodzonego Walentego syn, Jan Jaroszewski, niegdy urodzonego Stanisława Jaroszewskiego syn, tudzież Maci Jaroszewski synowiec jego rodzony a niegdyś Pawła syn, także urodzona Urszula z Sławińskich niegdy urodzonego Piotra Fulwarkiego pozostała małżonka wdowa swym i dzieci swych imieniem wsi Szetlewa pańskiego części swych współdziedzicy i posesorowie pozwani osobiście, urodzony Józef Pawłowski, o złożenie świadectwa pozwany osobiście stawili się, których sąd kontrowersji wysłuchawszy ponieważ nie tylko prawo koronne mieć chce ażeby poboczni sąsiedzi graniczący przy pozwani byli, ale też konstytucja seu komisja a statibus Regni wypadła toż samo zaleca,
27. przeto sąd niniejszy nakazuje ażeby urodzony Prusimski zadość czyniąc tak prawu koronnemu jako też konstytucji wypadłej też przypozwy swych narożnieżanów i poboczników w sądzie swoim złożył, i okazał, zadość tedy tenże urodzony Prusimski czyniąc wyrokom sądu swego złożył wyżej wyrażone przy pozwy tak przeciwko stronom pryncypialnym z dobrami jego graniczącym, jako też i pobocznikom wydane, po których okazaniu i uczynieniu zadość

roku tegoż zeznanego, z strony zaś urodzonego Stanisława Chełmskiego dóbr Łukomia z przyległościami dziedzica przeciwko urodzonemu Antoniemu Prusimskiemu staroście nieszczewickiemu dóbr Trąpczyna wielkiego i małego seu Nowej Wsi i innych oraz przeciwko przewielebnemu Konstantemu Jełowieckiemu opatowi i konwentowi jego Lędzkiemu dóbr Drzewiec, Ignacemu Gałeckiemu staroście bydgoskiemu dóbr Biskupic i dezerty Bystrzyc dziedzicom podobnym sposobem wydanego w grodzie konińskim w środę po święcie wniebowzięcia najświętszej Panny Maryi to jest dnia szesnastego Sierpnia roku tegoż zeznanego stronom tym wszystkim stawić się i komparycją pisać nakazuje et quiae urodzony Antoni Prusimski starosta nieszczewicki dóbr Trąbczyna małego, seu Nowej Wsi, Osin Łazów Szetlewa i olędrów na Osinach dziedzic powód i pozwany osobiście, urodzeni Walenty Wardęski, Stanisław Jaroszewski, Wojciech Wardęski, Sobestyan Krzyzkowski, Kasper Kurowski wsi Kurowa wielkiego części swoich współdziedzicy, i posesorowie, pozwani osobiście, urodzony Maci Jaroszewski nigdy urodzonego Walentego syn, Jan Jaroszewski, niegdy urodzonego Stanisława Jaroszewskiego syn, tudzież Maci Jaroszewski synowiec jego rodzony a niegdyś Pawła syn, także urodzona Urszula z Sławińskich niegdy urodzonego Piotra Fulwarkiego pozostała małżonka wdowa swym i dzieci swych imieniem wsi Szetlewa pańskiego części swych współdziedzicy i posesorowie pozwani osobiście, urodzony Józef Pawłowski, o złożenie świadectwa pozwany osobiście stawili się, których sąd kontrowersji wysłuchawszy ponieważ nie tylko prawo koronne mieć chce ażeby poboczni sąsiedzi graniczący przy pozwani byli, ale też konstytucja seu komisja a statibus Regni wypadła toż samo zaleca,

przeto sąd niniejszy nakazuje ażeby urodzony Prusimski zadość czyniąc tak prawu koronnemu jako też konstytucji wypadłej też przypozwy swych narożnieżanów i poboczników w sądzie swoim złożył, i okazał, zadość tedy tenże urodzony Prusimski czyniąc wyrokom sądu swego złożył wyżej wyrażone przy pozwy tak przeciwko stronom pryncypialnym z dobrami jego graniczącym, jako też i pobocznikom wydane, po których okazaniu i uczynieniu zadość

28. sentencji sądu swego wolnym go sąd w tym razie czyni dalej zaś stronom rozpierać się nakazuje w dalszym tedy rozpieraniu stron sąd kontrowersji słuchając i podług opisu konstytucji i terminów rzecz czyniąc, dla tym doskonalszej informacji i okazania granic i narożnika potrzebne być złożenie tak dokumentów wszelkich granice i narożniki dóbr wyżej pomienionych jako też i inkwizycji tak względem narożników na przeszłych kondestensjach, jako też i wiolencji dawniejszymi czasy i pretendowanego stawiska a osobliwie w roku tysiącnym siedemsetnym dwudziestym ósmym, wywiedzionych ile też przez dekreta trybunalskie i komisją teraźniejszą do złożenia wyrażonych uznaje nakazując ażeby urodzony Prusinowski tak dokumenta wszelkie do sprawy teraźniejszej granicznej regulujące się jako też i inkwizycje wyżej wzmiankowane, a razem i poboczni sąsiedzi nieodwłocznie w sądzie swoim pod przysięgą złożyli zadość tedy czyniąc strony wyrokom sądu swego złożył urodzony Prusimski tak inkwizycje dwoiste w rotułach zapieczętowane, jako też i dokumenta summariuszem przez sąd swój podpisanym wypisane, także i inne oprócz summariuszu w plikach będące i one zaprzysiąc ofiaruje się złożyli także urodzony Maci Jaroszewski kopię granic między dobrami Szetlewem i Szetlewkiem roku tysiącnego pięćsetnego osiemdziesiątego pierwszego urodzona zaś Urszula Fulwarka także kopię działów między Trąbczyńskiemi dóbr Trąbczyna Trąbczynka seu Nowej Wsi, Osin, Łazów i innych w roku tysiąc sześćset dziewięćdziesiątym trzecim nastąpionych w grodzie pyzdrskim znajdujących się które jaśnie wielmożnego i urodzonego Prezes na teraźniejszej komisji podpisał, a nad tę że więcej nie mają przysiąc ofiarują się, inni zaś współdziedzicy dóbr Szetlewa i Kurowa że żadnych dokumentów nie mają ani ich złożyć nie mogą do przysięgi zabierają się ze strony w komparycji będące a osobliwie dziedzic Trąbczyna na tej komportacji nie przestając przed zaprzysiężeniem onej dostateczniejszej komportacji nawzajem od siebie żądają
29. przeto sąd niniejszy zawiesiwszy przysięgę komportowanych dokumentów, nakazuje aby strony wyżej wyrażone w komparycję wchodzące dostatecznej też dokumenta komportowali, a ponieważ strony w zamiast dostateczniejszej komportacji do odprzysiężenia się jako więcej dokumentów nie mają ani ich

sentencji sądu swego wolnym go sąd w tym razie czyni dalej zaś stronom rozpierać się nakazuje w dalszym tedy rozpieraniu stron sąd kontrowersji słuchając i podług opisu konstytucji i terminów rzecz czyniąc, dla tym doskonalszej informacji i okazania granic i narożnika potrzebne być złożenie tak dokumentów wszelkich granice i narożniki dóbr wyżej pomienionych jako też i inkwizycji tak względem narożników na przeszłych kondestensjach, jako też i wiolencji dawniejszymi czasy i pretendowanego stawiska a osobliwie w roku tysiącnym siedemsetnym dwudziestym ósmym, wywiedzionych ile też przez dekreta trybunalskie i komisją teraźniejszą do złożenia wyrażonych uznaje nakazując ażeby urodzony Prusinowski tak dokumenta wszelkie do sprawy teraźniejszej granicznej regulujące się jako też i inkwizycje wyżej wzmiankowane, a razem i poboczni sąsiedzi nieodwłocznie w sądzie swoim pod przysięgą złożyli zadość tedy czyniąc strony wyrokom sądu swego złożył urodzony Prusimski tak inkwizycje dwoiste w rotułach zapieczętowane, jako też i dokumenta summariuszem przez sąd swój podpisanym wypisane, także i inne oprócz summariuszu w plikach będące i one zaprzysiąc ofiaruje się złożyli także urodzony Maci Jaroszewski kopię granic między dobrami Szetlewem i Szetlewkiem roku tysiącnego pięćsetnego osiemdziesiątego pierwszego urodzona zaś Urszula Fulwarka także kopię działów między Trąbczyńskiemi dóbr Trąbczyna Trąbczynka seu Nowej Wsi, Osin, Łazów i innych w roku tysiąc sześćset dziewięćdziesiątym trzecim nastąpionych w grodzie pyzdrskim znajdujących się które jaśnie wielmożnego i urodzonego Prezes na teraźniejszej komisji podpisał, a nad tę że więcej nie mają przysiąc ofiarują się, inni zaś współdziedzicy dóbr Szetlewa i Kurowa że żadnych dokumentów nie mają ani ich złożyć nie mogą do przysięgi zabierają się ze strony w komparycji będące a osobliwie dziedzic Trąbczyna na tej komportacji nie przestając przed zaprzysiężeniem onej dostateczniejszej komportacji nawzajem od siebie żądają

przeto sąd niniejszy zawiesiwszy przysięgę komportowanych dokumentów, nakazuje aby strony wyżej wyrażone w komparycję wchodzące dostatecznej też dokumenta komportowali, a ponieważ strony w zamiast dostateczniejszej komportacji do odprzysiężenia się jako więcej dokumentów nie mają ani ich

30. komportować nie mogą oraz do zaprzysiężenia rzetelnego dokumentów zabierają się tedy sąd niniejszy rozwiązując zawieszoną przysięgę nakazuje, ażeby też przysięgi w te rotę et quidem urodzony Antoni Prusimski starosta nieszczewicki Maci Jaroszewski Urszula Fulwarka rotą takową jako wszelkie dokumenta do sprawy granicznej dóbr ich ściągające się rzetelnie i sprawiedliwe komportowali i nie anii na krzywdę i uszkodzenie sąsiada nie zataili urodzony i uczciwy zaś Walęty Wardęski Stanisław Jaroszewski Wojciech Wardęski Sobestyan Krzyżkowski Kasper Kurowski dziedzicy Kurowa wielkiego jako żadnych dokumentów do sprawy teraz niejszej granicznej ani dóbr tych nie mają ani o nich nie wiedzą, ani ich nie tają do której to wykonania przysięgi i obwieszczenia onej roty przydaje się woźny wykonali też przysięgę wszyscy rotą wyżej wyrażoną, po której to wykonaniu przysięgi sąd niniejszy od dalszej komportacji dokumentów uwolniwszy strony dalej tymże stronom nie zważając na niestawienie się urodzonego Chełmskiego i brata jego oraz i innych mocą konstytucji rozpierać się nakazuje, w dalszym tedy rozpieraniu się strong, kontrowersji ich wysłuchawszy zawiesiwszy tymczasem odpieczętowanie i czytanie inkwizycji, w sądzie swoim złożonych, dla tym lepszego powzięcia i poznania miejsc i nazwisk w inkwizycjach i dokumentach wyrażonych, oraz dla doskonalszego poznania narożników przez strony sobie difformeter formowanych na ostatek dla poznania tego czy będą albo nie potrzebne suplementowe inkwizycje nakazuje ażeby urodzony Prusimski starosta nieszczewicki dóbr Trąbczyna wielkiego i małego seu Nowej Wsi, Osin, Łazów, Szetlewa dziedzic dukt swój pomiędzy dobrami swemi Trąbczynem małym seu Nową Wsią i innemi, a dobrami Łukomiem cum attinentibus dziedzicznymi urodzonego Chełmskiego okazał i wyprowadził do exekwitacji
31. którego sąd przystąpić ofiaruje się zadosyć albowiem czyniąc wyrokom swoim urodzony Prusimski przystąpiwszy do expedycji duktu swego formując sobie terminum a quo, zaczął tenże dukt swój między tymi dobrami a Łukomiem

komportować nie mogą oraz do zaprzysiężenia rzetelnego dokumentów zabierają się tedy sąd niniejszy rozwiązując zawieszoną przysięgę nakazuje, ażeby też przysięgi w te rotę et quidem urodzony Antoni Prusimski starosta nieszczewicki Maci Jaroszewski Urszula Fulwarka rotą takową jako wszelkie dokumenta do sprawy granicznej dóbr ich ściągające się rzetelnie i sprawiedliwe komportowali i nie anii na krzywdę i uszkodzenie sąsiada nie zataili urodzony i uczciwy zaś Walęty Wardęski Stanisław Jaroszewski Wojciech Wardęski Sobestyan Krzyżkowski Kasper Kurowski dziedzicy Kurowa wielkiego jako żadnych dokumentów do sprawy teraz niejszej granicznej ani dóbr tych nie mają ani o nich nie wiedzą, ani ich nie tają do której to wykonania przysięgi i obwieszczenia onej roty przydaje się woźny wykonali też przysięgę wszyscy rotą wyżej wyrażoną, po której to wykonaniu przysięgi sąd niniejszy od dalszej komportacji dokumentów uwolniwszy strony dalej tymże stronom nie zważając na niestawienie się urodzonego Chełmskiego i brata jego oraz i innych mocą konstytucji rozpierać się nakazuje, w dalszym tedy rozpieraniu się strong, kontrowersji ich wysłuchawszy zawiesiwszy tymczasem odpieczętowanie i czytanie inkwizycji, w sądzie swoim złożonych, dla tym lepszego powzięcia i poznania miejsc i nazwisk w inkwizycjach i dokumentach wyrażonych, oraz dla doskonalszego poznania narożników przez strony sobie difformeter formowanych na ostatek dla poznania tego czy będą albo nie potrzebne suplementowe inkwizycje nakazuje ażeby urodzony Prusimski starosta nieszczewicki dóbr Trąbczyna wielkiego i małego seu Nowej Wsi, Osin, Łazów, Szetlewa dziedzic dukt swój pomiędzy dobrami swemi Trąbczynem małym seu Nową Wsią i innemi, a dobrami Łukomiem cum attinentibus dziedzicznymi urodzonego Chełmskiego okazał i wyprowadził do exekwitacji

którego sąd przystąpić ofiaruje się zadosyć albowiem czyniąc wyrokom swoim urodzony Prusimski przystąpiwszy do expedycji duktu swego formując sobie terminum a quo, zaczął tenże dukt swój między tymi dobrami a Łukomiem

32. i innemi urodzonego Chełmskiego dziedzicznymi od miejsca tego i kopców w akcie opisanych, gdzie stawiszy sąd swój, twierdząc to, że tu, tu w tym miejscu a niegdzieindzią jest zbieg gruntów trzech dziedzin to jest: Łukomia Drzewiec i Trąbczyna małego seu Nowej Wsi, który to zbieg utwierdzając okazał bor i las najprzód Łukomski na zachód słońca w prawo za drogą bitą z Zagórowa i Drzewiec idącą leżący bez kwestii wszelkiej do Łukomia należący, i używany swój zaś i las Trąbczynski z drugą stroną drogi tej ze na południe leżący w tym tu miejscu Ostrowce zwany, z dawna do Trąbczyna należący, i używany, a przez Łukom zakwestionowany, Drzewiecki zaś bor pod północ leżący, bez wszelkiej kwestii będący i przez Drzewce aż dotąd teraz i przed tym używany a tym samym oczywisty zbieg czyli konkurencją tych ze trzech dziedzin dowodząc, na tym większe utwierdzenie tej konkurencji okazuje kopce dwa jeden dobrze znaczny i oczywisty kopiec drugi nie tak zbyt znaczny lecz okrągłość i podobieństwo kopce oraz rowek, koto siebie czyli koronę maiący trzeci pagórek niezbyt znaczny mieniąc go zepsutym niedaleko siebie jeden od drugiego o kilka kroków, w trianguł w tym miejscu między drogami w akcie wyrażonymi leżące i znajdujące się, w aktach przeszłych polowych opisane, a nadto próbując situm czyli miejsce tychże narożnych kopców w wizji roku tysiąc pięćset dziewięćdziesiątego drugiego zeznanej od drogi którą idzie do Pyzdr między dziedzinami Trąbczyna małego, Osin, Łukomia i klasztoru Lędzkiego majętności wyrażone i opisane, przeto pokazuje na sam przód drogę starą zarostą dosyć jeszcze n naczną i głęboką przed kopcami w pół staj dobrych będącą w akcie teraźniejszym opisaną, twierdząc że to ta droga, a nie ta, z Osin jest starodawna Pyzdrska i że ta droga własliwie idzie między dziedzinami Trąbczyna małego, Osin, Łukomia i klasztoru Lędzkiego majętności to jest Drzewiec, Zagórowa i Wrąbczyna do samych Pyzdr, ta zaś droga z Osin teraz do Pyzdr na Łukom bieżąca dopiero w ten czas, jak tamta droga zawalona i zarzucona została to jest z Osińskiej na Pyzdrską przemieniona, lecz wszelako i ta Osińska droga, z tejże drogi starej Pyzdrskiej wyżej przed kopcami temi narożnymi wypada, a potem z nowa w też same za Łukomiem wpada co i sądowi okazał,
33. ktemu też

i innemi urodzonego Chełmskiego dziedzicznymi od miejsca tego i kopców w akcie opisanych, gdzie stawiszy sąd swój, twierdząc to, że tu, tu w tym miejscu a niegdzieindzią jest zbieg gruntów trzech dziedzin to jest: Łukomia Drzewiec i Trąbczyna małego seu Nowej Wsi, który to zbieg utwierdzając okazał bor i las najprzód Łukomski na zachód słońca w prawo za drogą bitą z Zagórowa i Drzewiec idącą leżący bez kwestii wszelkiej do Łukomia należący, i używany swój zaś i las Trąbczynski z drugą stroną drogi tej ze na południe leżący w tym tu miejscu Ostrowce zwany, z dawna do Trąbczyna należący, i używany, a przez Łukom zakwestionowany, Drzewiecki zaś bor pod północ leżący, bez wszelkiej kwestii będący i przez Drzewce aż dotąd teraz i przed tym używany a tym samym oczywisty zbieg czyli konkurencją tych ze trzech dziedzin dowodząc, na tym większe utwierdzenie tej konkurencji okazuje kopce dwa jeden dobrze znaczny i oczywisty kopiec drugi nie tak zbyt znaczny lecz okrągłość i podobieństwo kopce oraz rowek, koto siebie czyli koronę maiący trzeci pagórek niezbyt znaczny mieniąc go zepsutym niedaleko siebie jeden od drugiego o kilka kroków, w trianguł w tym miejscu między drogami w akcie wyrażonymi leżące i znajdujące się, w aktach przeszłych polowych opisane, a nadto próbując situm czyli miejsce tychże narożnych kopców w wizji roku tysiąc pięćset dziewięćdziesiątego drugiego zeznanej od drogi którą idzie do Pyzdr między dziedzinami Trąbczyna małego, Osin, Łukomia i klasztoru Lędzkiego majętności wyrażone i opisane, przeto pokazuje na sam przód drogę starą zarostą dosyć jeszcze n naczną i głęboką przed kopcami w pół staj dobrych będącą w akcie teraźniejszym opisaną, twierdząc że to ta droga, a nie ta, z Osin jest starodawna Pyzdrska i że ta droga własliwie idzie między dziedzinami Trąbczyna małego, Osin, Łukomia i klasztoru Lędzkiego majętności to jest Drzewiec, Zagórowa i Wrąbczyna do samych Pyzdr, ta zaś droga z Osin teraz do Pyzdr na Łukom bieżąca dopiero w ten czas, jak tamta droga zawalona i zarzucona została to jest z Osińskiej na Pyzdrską przemieniona, lecz wszelako i ta Osińska droga, z tejże drogi starej Pyzdrskiej wyżej przed kopcami temi narożnymi wypada, a potem z nowa w też same za Łukomiem wpada co i sądowi okazał,

ktemu też

34. próbując i to co ludzie powiadają że te kopce narożne maią być i lezeć przy drodzę z Drzewiec ku Łukomiowi idącej powiada urodzony Prusimski że ta sama droga Zagórowska przez Drzewce idąca jest razem i Drzewiecka boją z bliższy wsi Drzewiec biorąc nie może się nazywać naczy tylko Drzewiecka i okazuje zaraz także starą drogę dosyć jeszcze znaczną z drugiej Zagórowskiej a razem i Drzewieckiej w prawa blisko narożników wychodzącą pod górą tą podle której idzie droga z Osin do Pyzdr szagowało w też drogę teraźniejsza Pyzdrską wpadającą i ku Łukumiowi złącznie z Osińska ku Pyzdrom bieżącą właśnie situm narożników etiam jak ludzie powiadają okazującą, a przy tym próbując to że ten kopiec trzeci jest rozsypany przez dziedziców dawniej szych Łukomia pokłada manifest w roku tysiąc siedemset dziewiętnastym we wtorek po niedzieli rzeczonej reminiscere w grodzie konińskim o rozsypanie kopca narożnego dziedziny Trąbczyn Łomowo do pryncypalnej wsi Łukomia należącej i Drzewiec dzielącego tudzież i wizją roku tysiąc siedemset dwudziestego szóstego we wtorek po świętym Franciszku wyznawcy w grodzie pyzdrskim urzędownie także o rozrzucenie i rozkopanie kopca Trąbczynskiego uczynioną ktemu i manifest tamże pod aktem tej samej wizji o podobne rozrzucenie i rozoranie kopców przez niegdy urodzonego Krzysztofa Prusimskiego dziada swojego dziedzica Trąbczyna z przyleglosciami przeciwko przeszłym dziedzicom Łukomia a antecesorom urodzonego Chełmskiego zaniesione i uczynione a do tego jeszcze pokłada manifest i wizją o podobnyż postępek to jest, o zepsucie jednego a drugiego prywatnie usucie kopca w ścianie grądzyńskiej konwentu lędzkiego z strony konwentu tegoż w grodzie konińskim w piątek po przewodniej niedzieli roku tysiąc siedmset trzydziestego trzeciego przeciw antecesorom urodzonego Chełmskiego dóbr Łukomia dziedzicom zaniesiony, a co się i teraz urodzony Prusimski protestując, tenże kopiec aktualnym przed tym, a potem zepsutym bydź powiada
35. a nadto próbując że urodzony Chełmski sam te kopce na przeszłych trzech zjazdach polowych, a co większa wraz z bratem swoim za narożne przyznawał i one z tą tylko różnicą że nie są między Trąbczynem Drzewcami i Łukomiem jak

próbując i to co ludzie powiadają że te kopce narożne maią być i lezeć przy drodzę z Drzewiec ku Łukomiowi idącej powiada urodzony Prusimski że ta sama droga Zagórowska przez Drzewce idąca jest razem i Drzewiecka boją z bliższy wsi Drzewiec biorąc nie może się nazywać naczy tylko Drzewiecka i okazuje zaraz także starą drogę dosyć jeszcze znaczną z drugiej Zagórowskiej a razem i Drzewieckiej w prawa blisko narożników wychodzącą pod górą tą podle której idzie droga z Osin do Pyzdr szagowało w też drogę teraźniejsza Pyzdrską wpadającą i ku Łukumiowi złącznie z Osińska ku Pyzdrom bieżącą właśnie situm narożników etiam jak ludzie powiadają okazującą, a przy tym próbując to że ten kopiec trzeci jest rozsypany przez dziedziców dawniej szych Łukomia pokłada manifest w roku tysiąc siedemset dziewiętnastym we wtorek po niedzieli rzeczonej reminiscere w grodzie konińskim o rozsypanie kopca narożnego dziedziny Trąbczyn Łomowo do pryncypalnej wsi Łukomia należącej i Drzewiec dzielącego tudzież i wizją roku tysiąc siedemset dwudziestego szóstego we wtorek po świętym Franciszku wyznawcy w grodzie pyzdrskim urzędownie także o rozrzucenie i rozkopanie kopca Trąbczynskiego uczynioną ktemu i manifest tamże pod aktem tej samej wizji o podobne rozrzucenie i rozoranie kopców przez niegdy urodzonego Krzysztofa Prusimskiego dziada swojego dziedzica Trąbczyna z przyleglosciami przeciwko przeszłym dziedzicom Łukomia a antecesorom urodzonego Chełmskiego zaniesione i uczynione a do tego jeszcze pokłada manifest i wizją o podobnyż postępek to jest, o zepsucie jednego a drugiego prywatnie usucie kopca w ścianie grądzyńskiej konwentu lędzkiego z strony konwentu tegoż w grodzie konińskim w piątek po przewodniej niedzieli roku tysiąc siedmset trzydziestego trzeciego przeciw antecesorom urodzonego Chełmskiego dóbr Łukomia dziedzicom zaniesiony, a co się i teraz urodzony Prusimski protestując, tenże kopiec aktualnym przed tym, a potem zepsutym bydź powiada

a nadto próbując że urodzony Chełmski sam te kopce na przeszłych trzech zjazdach polowych, a co większa wraz z bratem swoim za narożne przyznawał i one z tą tylko różnicą że nie są między Trąbczynem Drzewcami i Łukomiem jak

36. Konwent i urodzony Prusimski twierdził i przyznawał ale między Łukomiem i Bukowyn oraz Drzewcami bydź mienił i przyznawał pokłada dekreta trzy polowe jeden w roku tysiąc siedemset pięćdziesiątym dziewiątym między tymi stronami na polu przez komorników dwóch granicznych Sieradzkich ferowany w grodzie pyzdrskim w czwartek po niedzieli cantate rzeczonej w roku tymże oblatowany drugi w roku tysiąc siedemset sześćdziesiątym na polu w poniedziałek po niedzieli ex audi zwanej przez komornika granicznego Łęczyckiego wscianie Drzewickiej z Trąbczynem udziałanej w grodzie konińskim w piątek w sam dzień Świętego Antoniego Padewskiego roku tegoż oblatowany trzeci przez komorników granicznych Łęczyckiego i Gostyńskiego w poniedziałek po Świętym Bartłomieju roku tysiąc siedemset sześćdziesiątego ustanowiony w grodzie konińskim w poniedziałek po niedzieli jubilate rzeczonej w roku tysiąc siedemset sześćdziesiątym pierwszym oblatowany, ku temu dowodząc jeszcze i tego że tu jest prawdziwy narożnik i kopce na tym większą weryfikacja onych, okazał kopców trzydzieści widocznych takiej że formy i wielkości jak ten pierwszy w narożniku znaczny w ścianie między Drzewcami i Trąbczynem bez wszelkiej dyskwizycji będących i od tych kopców narożnych aż do drugiego narożnika i zbiegu wsców Skokomia i Drzewiec Konwentskich także Trąbczyna urodzonego Prusimskiego dziedzicz nych usypanych dekretem polowym roku tysiąc siedemset sześćdziesiątego przez komornika Łęczyckiego udziałanym, wyżej de oblata wyrażonym opisanych przy którym okazywaniu za jednym razem remonstruje także urodzony Prusimski i to sądowi swemu ze urodzony Chełmski formując sobie tak na przeszłych zjazdach trzech, jako i teraz ścianę jakoby między Drzewcami i Łukomiem będącą i jakoby od tegoż narożnika przez urodzonego Prusimskiego przedtem i teraz formowanego a przez Konwent jednostajnie zawsze pod czas troistych zjazdów polowych przyznanego, który i teraz niżej wyrazeni chłopi z Drzewiec tu będący przyznają, aż do drugiego mniemanego narożnika w głowie czyli w zaczęciu lasu Ostrowce zwanego przy samej drodze Osińskiej przez niego założonego przez czternaście kopców tylko ciągnąc się mającą
37. nie tylko do tej wymyślonej przez siebie ściany czternaście kopców z wyżej wyrażonych trzydziestu kopcy ścien nych Drzewieckich i Trąbczyńskich za ścienne sobie bierze i

Konwent i urodzony Prusimski twierdził i przyznawał ale między Łukomiem i Bukowyn oraz Drzewcami bydź mienił i przyznawał pokłada dekreta trzy polowe jeden w roku tysiąc siedemset pięćdziesiątym dziewiątym między tymi stronami na polu przez komorników dwóch granicznych Sieradzkich ferowany w grodzie pyzdrskim w czwartek po niedzieli cantate rzeczonej w roku tymże oblatowany drugi w roku tysiąc siedemset sześćdziesiątym na polu w poniedziałek po niedzieli ex audi zwanej przez komornika granicznego Łęczyckiego wscianie Drzewickiej z Trąbczynem udziałanej w grodzie konińskim w piątek w sam dzień Świętego Antoniego Padewskiego roku tegoż oblatowany trzeci przez komorników granicznych Łęczyckiego i Gostyńskiego w poniedziałek po Świętym Bartłomieju roku tysiąc siedemset sześćdziesiątego ustanowiony w grodzie konińskim w poniedziałek po niedzieli jubilate rzeczonej w roku tysiąc siedemset sześćdziesiątym pierwszym oblatowany, ku temu dowodząc jeszcze i tego że tu jest prawdziwy narożnik i kopce na tym większą weryfikacja onych, okazał kopców trzydzieści widocznych takiej że formy i wielkości jak ten pierwszy w narożniku znaczny w ścianie między Drzewcami i Trąbczynem bez wszelkiej dyskwizycji będących i od tych kopców narożnych aż do drugiego narożnika i zbiegu wsców Skokomia i Drzewiec Konwentskich także Trąbczyna urodzonego Prusimskiego dziedzicz nych usypanych dekretem polowym roku tysiąc siedemset sześćdziesiątego przez komornika Łęczyckiego udziałanym, wyżej de oblata wyrażonym opisanych przy którym okazywaniu za jednym razem remonstruje także urodzony Prusimski i to sądowi swemu ze urodzony Chełmski formując sobie tak na przeszłych zjazdach trzech, jako i teraz ścianę jakoby między Drzewcami i Łukomiem będącą i jakoby od tegoż narożnika przez urodzonego Prusimskiego przedtem i teraz formowanego a przez Konwent jednostajnie zawsze pod czas troistych zjazdów polowych przyznanego, który i teraz niżej wyrazeni chłopi z Drzewiec tu będący przyznają, aż do drugiego mniemanego narożnika w głowie czyli w zaczęciu lasu Ostrowce zwanego przy samej drodze Osińskiej przez niego założonego przez czternaście kopców tylko ciągnąc się mającą

nie tylko do tej wymyślonej przez siebie ściany czternaście kopców z wyżej wyrażonych trzydziestu kopcy ścien nych Drzewieckich i Trąbczyńskich za ścienne sobie bierze i

38. przywłaszcza ale też jeden kopiec z tych czternastu a drugi znowu pietnasty kopiec scienny Drzewiecki lubo opodal od siebie progressywe wjednej lenij leżące w narożne przemieniając, trzeci zaś wywrot jeszcze dalej od nich leżący za kopiec narożny do nich przybierając formuie sobie i zakłada z tych takowych kopców narożnik w głowie lasu Ostrowce przy samej drodze Osińskiej jakoby między Łukomiem Drzewcami i Trąbczynem znajdowach się i bydź maiący, i tym narożnikiem cały las Ostrowce jako go dziedzie i ludzie Trąbczyna tak nazywać się twierdzą Trąbczynowi odbiera który to las wraz z borem będący odtąd się to jest od narożnika urodzonego Chełmskiego zaczynający a aż do narożnika urodzonego Prusimskiego i do drogi z Zagórowa i Drzewiec do Kalisza, Chocza i Tomic idącej dotykający się jako twierdzą ludzie bydź z dawna do Trąbczyna należący i jako jest własliwy Trąbczyński tak na to urodzony Prusimski pokłada wizją w grodzie pyzdrskim roku tysiąc sześćset czterdziestego czwartego w poniedziałek po niedzieli rzeczonej rogationum na rzecz nigdy urodzonym uczciwym Marcina Wojciecha Władysława i Andrzeja Trąpczyńskich dziedziców Trąpczyna w lesie Ostrowce należącym do Trąbczyna względem ośmiu naciosów świeżo na sośniach uczynionych i Drzewa sto pięćdziesiąt sztuk różnego rodzaju podczas polowania na kolce do sieci wycięcia przeciw niegdy urodzonemu Jerzemu Chełmskiemu dziedzicowi Łukomia uczynioną
39. a oraz i proces do tejże wizji to jest dwa dekreta kontumacjalne czyli kontumacje jedne względem polowania i nabicia zwierza w lesie własliwym Trąbczyńskiem drugą o wycięcie boru na kolce do sieci w liczbie sto pięćdziesiąt sztuk oraz i na inną potrzebę w liczbie sto sztuk także w lesie własnym Trąbczynskim z strony wyżej wyrażonych urodzonych Trąbczyńskich i Anny z Słonczyć Trąbczyńskiej nigdy Stanisława Trąbczyńskiego żony pozostałej na nigdy urodzonym Jerzym Chełmskim dziedzicu Łukomia w roku tysiąc sześćset czterdziestym czwartym w poniedziałek po Oktawie Bożego Ciała w sądach ziemskich konińskich jednego roku i pod jednym aktem otrzymane także i dekreta ziemskie konińskie dwa w roku tymże między tymi stronami

przywłaszcza ale też jeden kopiec z tych czternastu a drugi znowu pietnasty kopiec scienny Drzewiecki lubo opodal od siebie progressywe wjednej lenij leżące w narożne przemieniając, trzeci zaś wywrot jeszcze dalej od nich leżący za kopiec narożny do nich przybierając formuie sobie i zakłada z tych takowych kopców narożnik w głowie lasu Ostrowce przy samej drodze Osińskiej jakoby między Łukomiem Drzewcami i Trąbczynem znajdowach się i bydź maiący, i tym narożnikiem cały las Ostrowce jako go dziedzie i ludzie Trąbczyna tak nazywać się twierdzą Trąbczynowi odbiera który to las wraz z borem będący odtąd się to jest od narożnika urodzonego Chełmskiego zaczynający a aż do narożnika urodzonego Prusimskiego i do drogi z Zagórowa i Drzewiec do Kalisza, Chocza i Tomic idącej dotykający się jako twierdzą ludzie bydź z dawna do Trąbczyna należący i jako jest własliwy Trąbczyński tak na to urodzony Prusimski pokłada wizją w grodzie pyzdrskim roku tysiąc sześćset czterdziestego czwartego w poniedziałek po niedzieli rzeczonej rogationum na rzecz nigdy urodzonym uczciwym Marcina Wojciecha Władysława i Andrzeja Trąpczyńskich dziedziców Trąpczyna w lesie Ostrowce należącym do Trąbczyna względem ośmiu naciosów świeżo na sośniach uczynionych i Drzewa sto pięćdziesiąt sztuk różnego rodzaju podczas polowania na kolce do sieci wycięcia przeciw niegdy urodzonemu Jerzemu Chełmskiemu dziedzicowi Łukomia uczynioną

a oraz i proces do tejże wizji to jest dwa dekreta kontumacjalne czyli kontumacje jedne względem polowania i nabicia zwierza w lesie własliwym Trąbczyńskiem drugą o wycięcie boru na kolce do sieci w liczbie sto pięćdziesiąt sztuk oraz i na inną potrzebę w liczbie sto sztuk także w lesie własnym Trąbczynskim z strony wyżej wyrażonych urodzonych Trąbczyńskich i Anny z Słonczyć Trąbczyńskiej nigdy Stanisława Trąbczyńskiego żony pozostałej na nigdy urodzonym Jerzym Chełmskim dziedzicu Łukomia w roku tysiąc sześćset czterdziestym czwartym w poniedziałek po Oktawie Bożego Ciała w sądach ziemskich konińskich jednego roku i pod jednym aktem otrzymane także i dekreta ziemskie konińskie dwa w roku tymże między tymi stronami

40. i oto samo w poniedziałek po Świętej Jadwidze, z dopuszczonymi mocjami do trybunału a przy tym dekreta trybunalskie Piotrkowskie dwa limitatum tej sprawy w obydwóch powództwach z tymże urodzonym Chełmskim w roku tysiąc sześćset czterdziestym piątym we wtorek przed Świętem Świętej Pryschy z pomienionych mocji nastąpione, i udziała ne a nadto i poniższe wizje dwie respektem tegoż lasu Ostrowce z wyrażonym jego prócz innych lasów nazwiskiem i należy to ścią do Trąpczyna jedne w roku tysiąc siedemset dwudziestym czwartym we środę po Świętej Prysce w grodzie konińskim, a drugą w grodzie pyzdrskim po Świętej Katarzynie w roku tysiąc siedemset dwudziestym piątym na rzecz i z strony niegdyś urodzonego Krysztofa Prusimskiego dziedzica Trąbczyna a dziada urodzonego starosty nieszczewickiego przeciw nigdy urodzonemu Józefowi Chełmskiemu dziedzicowi Łukomia uczynione, a oraz i niższy process jego o to toczony w summaryuszu wyrażony pokłada, a na ostatek dowodząc tego że Bukowe bądź to dezerta bądź to nomenklatura w gruncie łukomskim leży, ani konkurencji i żadnej i osobnych granic nie ma ani tu narożnika w tym miejscu gdzie urodzony teraz i przed tym a oraz i konwent lędzki wraz z nim sobie narożnik zakładał mieć nie może, i tu nie dotyka i jako konkurencja i narożnik Łukomia Drzewiec i Trąbczyna tu w tym miejscu przez urodzonego Prusimskiego okazany być powinien i jest aktualny, a przy ten rozgraniczenie dawne Trąbczyna z Drzewcami próbując pokłada nie tylko dekret wyżej wyrażony polowy roku tysiąc siedemset sześćdziesiątego, z inkwizycji i dokumentów udziałany wyżej do oblata sui wyrażony Bukowę tylko grunty tu w granicach łukomskich leżący i konkurencji żadnej ani granic osobnych nie mający, ani do tego tu miejsca nie dotykający oraz że przy Imielnym leży, i znajdujący się wyłuszczający, ale też i niżej wyrażone dokumenta co do tej okoliczności i do tego narożnika ściągające się,
41. et quibus primo co do ściany drzewieckiej z Trąpczynem seu Nową Wsią kładzie zapis in ordine do kompromisu między dziedzicem Trąpczyna i konwentem lędzkim respektem rozgraniczenia dóbr Trąpczyna wielkiego i małego z wsiami Konwentskiemi roku tysiąc Czterysta czterdziestego trzeciego w poniedziałek nazajutrz po niedzieli rzeczonej reminiscere w księgach ziemskich konińskich zeznany a w grodzie poznańskim w piątek po Świętym Michale roku tysiąc siedemset sześćdziesiątego pierwszego

i oto samo w poniedziałek po Świętej Jadwidze, z dopuszczonymi mocjami do trybunału a przy tym dekreta trybunalskie Piotrkowskie dwa limitatum tej sprawy w obydwóch powództwach z tymże urodzonym Chełmskim w roku tysiąc sześćset czterdziestym piątym we wtorek przed Świętem Świętej Pryschy z pomienionych mocji nastąpione, i udziała ne a nadto i poniższe wizje dwie respektem tegoż lasu Ostrowce z wyrażonym jego prócz innych lasów nazwiskiem i należy to ścią do Trąpczyna jedne w roku tysiąc siedemset dwudziestym czwartym we środę po Świętej Prysce w grodzie konińskim, a drugą w grodzie pyzdrskim po Świętej Katarzynie w roku tysiąc siedemset dwudziestym piątym na rzecz i z strony niegdyś urodzonego Krysztofa Prusimskiego dziedzica Trąbczyna a dziada urodzonego starosty nieszczewickiego przeciw nigdy urodzonemu Józefowi Chełmskiemu dziedzicowi Łukomia uczynione, a oraz i niższy process jego o to toczony w summaryuszu wyrażony pokłada, a na ostatek dowodząc tego że Bukowe bądź to dezerta bądź to nomenklatura w gruncie łukomskim leży, ani konkurencji i żadnej i osobnych granic nie ma ani tu narożnika w tym miejscu gdzie urodzony teraz i przed tym a oraz i konwent lędzki wraz z nim sobie narożnik zakładał mieć nie może, i tu nie dotyka i jako konkurencja i narożnik Łukomia Drzewiec i Trąbczyna tu w tym miejscu przez urodzonego Prusimskiego okazany być powinien i jest aktualny, a przy ten rozgraniczenie dawne Trąbczyna z Drzewcami próbując pokłada nie tylko dekret wyżej wyrażony polowy roku tysiąc siedemset sześćdziesiątego, z inkwizycji i dokumentów udziałany wyżej do oblata sui wyrażony Bukowę tylko grunty tu w granicach łukomskich leżący i konkurencji żadnej ani granic osobnych nie mający, ani do tego tu miejsca nie dotykający oraz że przy Imielnym leży, i znajdujący się wyłuszczający, ale też i niżej wyrażone dokumenta co do tej okoliczności i do tego narożnika ściągające się,

et quibus primo co do ściany drzewieckiej z Trąpczynem seu Nową Wsią kładzie zapis in ordine do kompromisu między dziedzicem Trąpczyna i konwentem lędzkim respektem rozgraniczenia dóbr Trąpczyna wielkiego i małego z wsiami Konwentskiemi roku tysiąc Czterysta czterdziestego trzeciego w poniedziałek nazajutrz po niedzieli rzeczonej reminiscere w księgach ziemskich konińskich zeznany a w grodzie poznańskim w piątek po Świętym Michale roku tysiąc siedemset sześćdziesiątego pierwszego

42. oblatowany twierdząc że podług tego Kompromisu lub inszego jakowego, aktu którego nie można ob revolutionem temporum znaleźć kopce w ścianie Drzewieckiej i Trąbczynskiej będące od narożnika Skokomskiego aż do tego tu narożnika wysypane jeszcze dosyć znaczne których jest trzydzieści muszą być usypane, w późniejszym zaś czasie co do drugiej ściany Łukomskiej z Trąbczynem kładzie dwa dekreta kontumacjalne czyli kontumacje dwie jedne co do ściany Łukomskiej na nigdy urodzonym Jerzym Chełmskim i innych wspoł jego wsiów czyli dziedzin Łukomia, Imielna i Łomowa dziedzicach o rozgraniczenie tychże dziedzin Łukomia Imielna i Łomowa w jednym gruncie jako to jest per directum w tej kontumacji wyrażono będących z Trąbczynem i innymi wsiami pryncypalnie pozwanych, drugą na Konwencie Lędzkim dziedzicach wsi Drzewiec collateraliter do tej podobnież o rozgraniczenie Drzewiec i Trąbczynem, na jeden termin pozwanych z strony i powództwa dziedziców Trąbczyna z przyległościami to jest wyżej wyrażonych Trąbczynskich i Dybrzynskiego obić w sądach ziemskich konińskich w roku tysiąc sześćset czterdziestym czwartym w poniedziałek po Oktawie Bożego Ciała pod jednym aktem bez najmniejszej wyrazy i wzmianki o Bukowym, otrzymane i nastąpione tudzież i dekreta dwa motionum, podobnież o rozgraniczenie tychże dóbr między temiz stronami et quidem z dziedzicami Łukomia, Imielna i Łomowa, z wyrażeniem tym samym że Łukom, Imielno i Łomowo w jednym gruncie leżą także bez wszelkiej wyrazy Bukowego tamże w sądach ziemskich konińskich roku tegoż w poniedziałek po Świętej Jadwidze po wyżej wyrażonych kontumacyach, nastąpione, a nadto twierdząc tenże swój narożnik urodzony Prusimski, pokłada dekret kompromisarski między urodzonym Chełmskim teraz niejszym dziedzicem Łukomia z innemi attynencjami i Konwentem Lędzkiem roku tysiąc siedemset sześćdziesiątego pierwszego we czwartek po niedzich misericordiae zwanej
43. na polu po dekrecie wyżej namicionym polowym roku tysiąc siedemset sześćdziesiątego ustanowionym, konkurencji żadnej ani ściany Bukowego nie przyznającym tylko grunt bukowe zwany w granicach łukomia leżący wyluszczaiącym i owszem że ani Imielno ani Bukowe ab aevo od Łukomia nie są ograniczone, ale in corpore granic łukomia leżą okazującym, udziałany, w grodzie kaliskiem w poniedziałek po niedzieli cantate oblatowany którym to dekretem lubo bez komparycji

oblatowany twierdząc że podług tego Kompromisu lub inszego jakowego, aktu którego nie można ob revolutionem temporum znaleźć kopce w ścianie Drzewieckiej i Trąbczynskiej będące od narożnika Skokomskiego aż do tego tu narożnika wysypane jeszcze dosyć znaczne których jest trzydzieści muszą być usypane, w późniejszym zaś czasie co do drugiej ściany Łukomskiej z Trąbczynem kładzie dwa dekreta kontumacjalne czyli kontumacje dwie jedne co do ściany Łukomskiej na nigdy urodzonym Jerzym Chełmskim i innych wspoł jego wsiów czyli dziedzin Łukomia, Imielna i Łomowa dziedzicach o rozgraniczenie tychże dziedzin Łukomia Imielna i Łomowa w jednym gruncie jako to jest per directum w tej kontumacji wyrażono będących z Trąbczynem i innymi wsiami pryncypalnie pozwanych, drugą na Konwencie Lędzkim dziedzicach wsi Drzewiec collateraliter do tej podobnież o rozgraniczenie Drzewiec i Trąbczynem, na jeden termin pozwanych z strony i powództwa dziedziców Trąbczyna z przyległościami to jest wyżej wyrażonych Trąbczynskich i Dybrzynskiego obić w sądach ziemskich konińskich w roku tysiąc sześćset czterdziestym czwartym w poniedziałek po Oktawie Bożego Ciała pod jednym aktem bez najmniejszej wyrazy i wzmianki o Bukowym, otrzymane i nastąpione tudzież i dekreta dwa motionum, podobnież o rozgraniczenie tychże dóbr między temiz stronami et quidem z dziedzicami Łukomia, Imielna i Łomowa, z wyrażeniem tym samym że Łukom, Imielno i Łomowo w jednym gruncie leżą także bez wszelkiej wyrazy Bukowego tamże w sądach ziemskich konińskich roku tegoż w poniedziałek po Świętej Jadwidze po wyżej wyrażonych kontumacyach, nastąpione, a nadto twierdząc tenże swój narożnik urodzony Prusimski, pokłada dekret kompromisarski między urodzonym Chełmskim teraz niejszym dziedzicem Łukomia z innemi attynencjami i Konwentem Lędzkiem roku tysiąc siedemset sześćdziesiątego pierwszego we czwartek po niedzich misericordiae zwanej

na polu po dekrecie wyżej namicionym polowym roku tysiąc siedemset sześćdziesiątego ustanowionym, konkurencji żadnej ani ściany Bukowego nie przyznającym tylko grunt bukowe zwany w granicach łukomia leżący wyluszczaiącym i owszem że ani Imielno ani Bukowe ab aevo od Łukomia nie są ograniczone, ale in corpore granic łukomia leżą okazującym, udziałany, w grodzie kaliskiem w poniedziałek po niedzieli cantate oblatowany którym to dekretem lubo bez komparycji

44. urodzonego Prusimskiego nastąpionym probuje, i dowodzi urodzony Prusimski ze urodzony Chełmski wygraniczaiąc ścianę swą z Drzewcami żadnej wzmianki ani w narożniku ani w samej ścianie nie czynił i owszem począwszy ścianę swą Łukomia, nie Bukowia z Drzewcami od narogu zagórowskiego, oneż między Łukomiem i Drzewcami a nie między Bukowem wyprowadził i postanowił, i nie dalej tylko na staje przed narożnikiem urodzonego Prusimskiego prosto w tenże narożnik determinował i dotąd kopcami oznaczyć sądowi kompromisarskiemu dozwolił, a tym samym tą ścianą swoją nie tylko ścianę łukomia nie Bukowia z Drzewcami ale też i narożnik urodzonego Prusimskiego i konkurencja Trąbczyna seu Nowej Wsi utwierdził i przyznał, albowiem te ściany dwie Łukomia z Drzewcami nie mając inszej dziedziny trzeciej przed sobą ile tak blisko przed narożnikiem determinowane tylko jeden Trąbczyn seu Nową Wieś koniecznie do tejże ściany trzeci Trąbczynskiej seu Nowowiejskiej muszą dochodzić i jedneż konkurencją i narożnik jeden razem mieć i koniecznie tak a nie inaczej u narożnika przez urodzonego Prusimskiego a także i przez konwent lędzki podczas trzech zjazdów polowych uformowanego i teraz okazanego kończyć się i determinować muszą.
45. A zatem idzie że w tym miejscu i w narożniku urodzonego Prusimskiego oraz Konwentu Lędzkiego Bukowe być i konkurencji swojej żadnej mieć nie może, ani też tu narożnik Bukowia Łukomia i Drzewiec nie jest i być nie może tak jak go allegował urodzony Chełmski na trzech zjazdach

urodzonego Prusimskiego nastąpionym probuje, i dowodzi urodzony Prusimski ze urodzony Chełmski wygraniczaiąc ścianę swą z Drzewcami żadnej wzmianki ani w narożniku ani w samej ścianie nie czynił i owszem począwszy ścianę swą Łukomia, nie Bukowia z Drzewcami od narogu zagórowskiego, oneż między Łukomiem i Drzewcami a nie między Bukowem wyprowadził i postanowił, i nie dalej tylko na staje przed narożnikiem urodzonego Prusimskiego prosto w tenże narożnik determinował i dotąd kopcami oznaczyć sądowi kompromisarskiemu dozwolił, a tym samym tą ścianą swoją nie tylko ścianę łukomia nie Bukowia z Drzewcami ale też i narożnik urodzonego Prusimskiego i konkurencja Trąbczyna seu Nowej Wsi utwierdził i przyznał, albowiem te ściany dwie Łukomia z Drzewcami nie mając inszej dziedziny trzeciej przed sobą ile tak blisko przed narożnikiem determinowane tylko jeden Trąbczyn seu Nową Wieś koniecznie do tejże ściany trzeci Trąbczynskiej seu Nowowiejskiej muszą dochodzić i jedneż konkurencją i narożnik jeden razem mieć i koniecznie tak a nie inaczej u narożnika przez urodzonego Prusimskiego a także i przez konwent lędzki podczas trzech zjazdów polowych uformowanego i teraz okazanego kończyć się i determinować muszą.

A zatem idzie że w tym miejscu i w narożniku urodzonego Prusimskiego oraz Konwentu Lędzkiego Bukowe być i konkurencji swojej żadnej mieć nie może, ani też tu narożnik Bukowia Łukomia i Drzewiec nie jest i być nie może tak jak go allegował urodzony Chełmski na trzech zjazdach

46. i teraz alleguje ale jest prawdziwy i istotny Łukomia Drzewiec i Trąbczyna seu Nową Wsi, tak jak go urodzony Prusimski i Konwent na troistych zjazdach zakładał i teraz go urodzony Starosta zakłada i okazuje. A gdy tedy tu narożnik jest prawdziwy Łukomia Drzewiec i Trąbczyna i urodzony Chełmski vacillat w swojej allegacji narożnika, toć ta obydwa jego narożniki, tak ten co go w głowie lasu Ostrowce zaraz przy samej drodze Osińskiej in termino a quo, etiam przeciw wizji roku tysiąc pięćset dziewięćdziesiąt drugiego zeznanej zasadza jako też tym co go in termine ad quem niby z racji konkurencji Bukowia w narożniku urodzonego Starosty osadzając Bukowe na miejscu Trąbczyna, a Trąbczyn odpychając formuje a także i ściana cała urodzonego Chełmskiego przez trzynaście kopców ściennych drzewskich z Trąbczynem między temi dwiema narożnikami, wymyślona niedobrze i bezprawnie swój zaś narożnik dobry i prawny być powiada i próbuje urodzony Prusimski, a nadto twierdząc jeszcze ten narożnik swój i dekreta polowe trzy wyżej wyrażone na pamięć sądowi swemu przywodząc powiada tenże urodzony Prusimski te lubo teraz Konwent tu przy akcie tym nie pisze komparycji i sam się nie stawia tylko poddani Drzewieccy
47. jednakże ten sam narożnik i zbieg Łukomia Drzewiec i Trąbczyna na nie Bukowia podczas kondestensji trzech z

i teraz alleguje ale jest prawdziwy i istotny Łukomia Drzewiec i Trąbczyna seu Nową Wsi, tak jak go urodzony Prusimski i Konwent na troistych zjazdach zakładał i teraz go urodzony Starosta zakłada i okazuje. A gdy tedy tu narożnik jest prawdziwy Łukomia Drzewiec i Trąbczyna i urodzony Chełmski vacillat w swojej allegacji narożnika, toć ta obydwa jego narożniki, tak ten co go w głowie lasu Ostrowce zaraz przy samej drodze Osińskiej in termino a quo, etiam przeciw wizji roku tysiąc pięćset dziewięćdziesiąt drugiego zeznanej zasadza jako też tym co go in termine ad quem niby z racji konkurencji Bukowia w narożniku urodzonego Starosty osadzając Bukowe na miejscu Trąbczyna, a Trąbczyn odpychając formuje a także i ściana cała urodzonego Chełmskiego przez trzynaście kopców ściennych drzewskich z Trąbczynem między temi dwiema narożnikami, wymyślona niedobrze i bezprawnie swój zaś narożnik dobry i prawny być powiada i próbuje urodzony Prusimski, a nadto twierdząc jeszcze ten narożnik swój i dekreta polowe trzy wyżej wyrażone na pamięć sądowi swemu przywodząc powiada tenże urodzony Prusimski te lubo teraz Konwent tu przy akcie tym nie pisze komparycji i sam się nie stawia tylko poddani Drzewieccy

jednakże ten sam narożnik i zbieg Łukomia Drzewiec i Trąbczyna na nie Bukowia podczas kondestensji trzech z

48. urodzonym Chełmskim mianych jednostajnie zawsze w tym miejscu wraz z nim a co większa powodami będąc zakładały przyznawał, tak jak i teraz urodzony Prusimski sobie zakłada i przyznaje i owszem tenże Konwent nie przyznając narożników obydwóch, oraz i ściany urodzonemu Chełmskiemu i onych negując zawsze ani też Bukowia konkurencji żadnej nie przyznając oto się wszystko wraz z urodzonym Prusimskim jako protestacje ich przy dekretach polowych zapisane świadczą przeciw urodzonemu Chełmskiemu protestował narożnik ten zawsze jednostajnie utrzymywał i przyznawał, który i teraz wraz z drogami ludzie z Drzewiec pod niebytność Panów swych tu przytomni,
49. jako też i z Trąbczyna gotowi przyznać jako z przez sąd swój zapytani, jako to z Drzewiec pracowici Tomasz i Kazimierz, Czerniakowie Tomasz i Fabian, Stefan Głąbik ławnik Jan Kuwal, Kazimierz Dąbek kołodzi, z Trąbczyna zaś Szyman Boderek lat dziewięćdziesiąt dziewięć maiący Bartłomi Woźny Maci Wąchnicki borowy Piotr Szyman, Nadolnik, Wojciech Zelak, także urodzony Józef Pawłowski szlachcic tu w sąsiedztwie wychowany i u antecessorów urodzonego Chełmskiego sługuiący okazując bory i lasy każdej z osobna dziedziny jako to bor Łukomski po prawej stronie drogi Zagórowskiej a razem i Drzewieckiej na zachód słońca leżący do Łukomia z dawna należący, i tak potąd dawno i teraz używany a zaś las z borem Ostrowce

urodzonym Chełmskim mianych jednostajnie zawsze w tym miejscu wraz z nim a co większa powodami będąc zakładały przyznawał, tak jak i teraz urodzony Prusimski sobie zakłada i przyznaje i owszem tenże Konwent nie przyznając narożników obydwóch, oraz i ściany urodzonemu Chełmskiemu i onych negując zawsze ani też Bukowia konkurencji żadnej nie przyznając oto się wszystko wraz z urodzonym Prusimskim jako protestacje ich przy dekretach polowych zapisane świadczą przeciw urodzonemu Chełmskiemu protestował narożnik ten zawsze jednostajnie utrzymywał i przyznawał, który i teraz wraz z drogami ludzie z Drzewiec pod niebytność Panów swych tu przytomni,

jako też i z Trąbczyna gotowi przyznać jako z przez sąd swój zapytani, jako to z Drzewiec pracowici Tomasz i Kazimierz, Czerniakowie Tomasz i Fabian, Stefan Głąbik ławnik Jan Kuwal, Kazimierz Dąbek kołodzi, z Trąbczyna zaś Szyman Boderek lat dziewięćdziesiąt dziewięć maiący Bartłomi Woźny Maci Wąchnicki borowy Piotr Szyman, Nadolnik, Wojciech Zelak, także urodzony Józef Pawłowski szlachcic tu w sąsiedztwie wychowany i u antecessorów urodzonego Chełmskiego sługuiący okazując bory i lasy każdej z osobna dziedziny jako to bor Łukomski po prawej stronie drogi Zagórowskiej a razem i Drzewieckiej na zachód słońca leżący do Łukomia z dawna należący, i tak potąd dawno i teraz używany a zaś las z borem Ostrowce

50. rzeczony, Trąbczynski z drugą stronę drogi tejże w lewą na południe leżącej z dawna do Trąbczyna należącej a teraz zakwestionowanej do narożników dotykający się bor zaś Drzewiecki na północ leżący do lasu Ostrowce dotykający się i kopcami jeszcze za drogą Osińską kawałek będącymi które sobie urodzony Chełmski w ścianę swą bierze oznaczony, z dawna do Drzewiec pod też kopce należący i używany nie tylko zbieg ale też i narożnik wraz z kopcami trzema tychże dziedzin trzech Łukomia Drzewiec i Trąbczyna seu Nowej Wsi pilnując narogu swego choć pod niebytność Panów swych przyznając Bukowia zaś ani narogu ani ściany nie przyznają także Drogę starą przed kopcami narożnymi wyżej na kroków kilkadziesiąt będącą przez urodzonego Prusimskiego okazaną ile dobrze znaczną i wybitą za stara Pyzdrską drogę przyznają i one z Osin Trąpczyna i innych wsi nimo Łukomia urodzonego Chełmskiego Drzewiec Zagórowa i Wrąbczyna konwentskich wsiów chodzić do Pyzdr z dawna powiadają i przyznają.
51. Te zaś Osińską drogę teraz do Pyzdr na Łukom nie tak zbyt dawno obróconą być i że ta droga Osińska z tej samej Pyzdrskiej starej przed narogami ku Osinom biorąc wyżej wypada a po tym znowu za Łukomiem w też samą wpada także i drogę

rzeczony, Trąbczynski z drugą stronę drogi tejże w lewą na południe leżącej z dawna do Trąbczyna należącej a teraz zakwestionowanej do narożników dotykający się bor zaś Drzewiecki na północ leżący do lasu Ostrowce dotykający się i kopcami jeszcze za drogą Osińską kawałek będącymi które sobie urodzony Chełmski w ścianę swą bierze oznaczony, z dawna do Drzewiec pod też kopce należący i używany nie tylko zbieg ale też i narożnik wraz z kopcami trzema tychże dziedzin trzech Łukomia Drzewiec i Trąbczyna seu Nowej Wsi pilnując narogu swego choć pod niebytność Panów swych przyznając Bukowia zaś ani narogu ani ściany nie przyznają także Drogę starą przed kopcami narożnymi wyżej na kroków kilkadziesiąt będącą przez urodzonego Prusimskiego okazaną ile dobrze znaczną i wybitą za stara Pyzdrską drogę przyznają i one z Osin Trąpczyna i innych wsi nimo Łukomia urodzonego Chełmskiego Drzewiec Zagórowa i Wrąbczyna konwentskich wsiów chodzić do Pyzdr z dawna powiadają i przyznają.

Te zaś Osińską drogę teraz do Pyzdr na Łukom nie tak zbyt dawno obróconą być i że ta droga Osińska z tej samej Pyzdrskiej starej przed narogami ku Osinom biorąc wyżej wypada a po tym znowu za Łukomiem w też samą wpada także i drogę

52. Zagórowską gdy się idzie z Drzewiec, oraz i te z niej wychodzą cą Drzewiecką nazywają i przyznają, tudzież i las Ostrowce że ten tu w tym miejscu, a nie inszy jest i tak się z dawna zowie przyznają. Tak tedy urodzony Prusimski złożywszy te dowody supra terminum a quo i jego rzetelności istność, dowiódł szy hic in continenti protestuje się na sam przód przeciw urodzonemu Chełmskiemu dziedzicowi Łukomia z przyleglosciami oto iż on lubo dostatecznie wie iż w tym miejscu jest prawdziwy schod gruntów i borów trzech dziedzin to jest Łukomia Drzewiec i Trąbczyna seu Nowej Wsi i do tego z samego miejsca też dziedziny borowej lasów używały i ogarniały oraz że las Ostrowce z borem do Trąpczyna z dawna, i teraz należący, i używany, aż do tego miejsca dotyka, a ztąd w tym miejscu jest prawdziwy narożnik i kopce trzy są prawdziwe narożne które i on sam, z tą tylko różnicą że Bukowe zamiast Trąbczyna osadzał podczas trzech kondescensji przyznawał, a zaś dziedzicy Drzewiec i Trąbczyna odpychając też dziedziny Bukowe, jako osobnych granic nie mającą ale w granicach Łukomia leżącą nie Bukowia ale tylko Łukomia Drzewiec i Trąbczyna przyznawali,
53. a na ostatek i on sam też same Konkurencją ścianę swoią od narożnika Zagórowskiego między Łukomiem i Drzewcami a nie między Bukowym podczas kompromisu z Konwentem Lędzkim wyprowadzoną i naprzeciw narożnikowi temu blisko tylko nastaje przed narożnikiem tym determinowaną przyznał i utwierdził a przez to nie tylko konkurencja i narożnik swój allegowany tak w tym miejscu

Zagórowską gdy się idzie z Drzewiec, oraz i te z niej wychodzą cą Drzewiecką nazywają i przyznają, tudzież i las Ostrowce że ten tu w tym miejscu, a nie inszy jest i tak się z dawna zowie przyznają. Tak tedy urodzony Prusimski złożywszy te dowody supra terminum a quo i jego rzetelności istność, dowiódł szy hic in continenti protestuje się na sam przód przeciw urodzonemu Chełmskiemu dziedzicowi Łukomia z przyleglosciami oto iż on lubo dostatecznie wie iż w tym miejscu jest prawdziwy schod gruntów i borów trzech dziedzin to jest Łukomia Drzewiec i Trąbczyna seu Nowej Wsi i do tego z samego miejsca też dziedziny borowej lasów używały i ogarniały oraz że las Ostrowce z borem do Trąpczyna z dawna, i teraz należący, i używany, aż do tego miejsca dotyka, a ztąd w tym miejscu jest prawdziwy narożnik i kopce trzy są prawdziwe narożne które i on sam, z tą tylko różnicą że Bukowe zamiast Trąbczyna osadzał podczas trzech kondescensji przyznawał, a zaś dziedzicy Drzewiec i Trąbczyna odpychając też dziedziny Bukowe, jako osobnych granic nie mającą ale w granicach Łukomia leżącą nie Bukowia ale tylko Łukomia Drzewiec i Trąbczyna przyznawali,

a na ostatek i on sam też same Konkurencją ścianę swoią od narożnika Zagórowskiego między Łukomiem i Drzewcami a nie między Bukowym podczas kompromisu z Konwentem Lędzkim wyprowadzoną i naprzeciw narożnikowi temu blisko tylko nastaje przed narożnikiem tym determinowaną przyznał i utwierdził a przez to nie tylko konkurencja i narożnik swój allegowany tak w tym miejscu

54. jako i w głowie lasu Ostrowce założony ale też i ścianę swą przez trzynaście kopców jakoby między Drzewcami i Łukomiem przez się uformowaną z niosły totaliter z niszczył, także że niesłusznie i bezprawnie te obe narożniki, tak in termino a quo jako też i ad quem oraz pomiędzy niemi jakoby ścianę Łukomską z Drzewcami formuje sobie i zakłada a nad to te etiam podług tej wizji roku tysiąc pięćset dziewięćdziesiąt drugiego zeznanej którą sobie urodzony Chełmski za fundament największy do sprawy teraźniejszej bierze, jest i znajduje się droga stara Pyzdrska dosyć jeszcze znaczna wybita i głęboka przed temiz kopcami biorąc na kilka lasek wyżej ku Drzewcom będąca którą i ludzie pamiętają i jako wyżej wyrażono jest przyznali i taż sama droga jak wizja opiewa pomiędzy dziedzinami Trąbczyna małego Osin Łukomia i Klasztoru Lędzkiego majętności to jest Drzewiec Zagórową Wrąbczyna do Lędu należących do Pyzdr ciągnie się i z tej drogi starej droga teraźniejsza którą teraz z Osin Trąbczyna małego i innych dóbr do Pyzdr jeżdżą niedaleko przed temiz kopcami ku Osinom biorąc wypada a po tym znowu za Łukomia w też samę starą drogę wpada i tak lecz od tegoż łączonego miejsca aż do Pyzdr samych dochodzi przecież
55. mimo tego wszystkiego, na ujmę i szkodę gruntów i borów dziedzica dóbr Trąbczyna małego seu Nowej Wsi tenże urodzony Chełmski czyniąc niesłusznie i niesprawiedliwie głowie czyli w początku lasu rzeczonego Ostrowic z dawna do Trąbczyna jako wizja roku tysiąc sześćset czterdziestego czwartego w poniedziałek po niedzieli krzyżowej przez Wojciecha Władysława i Andrzeja Trąpczyńskich tudzież i inna pośledniejsza przez Krysztofa Prusimskiego dziedziców Trąbczyna tegoż lasu przeciwko dziedzicom Łukomia uczyniona i proces uczy,

jako i w głowie lasu Ostrowce założony ale też i ścianę swą przez trzynaście kopców jakoby między Drzewcami i Łukomiem przez się uformowaną z niosły totaliter z niszczył, także że niesłusznie i bezprawnie te obe narożniki, tak in termino a quo jako też i ad quem oraz pomiędzy niemi jakoby ścianę Łukomską z Drzewcami formuje sobie i zakłada a nad to te etiam podług tej wizji roku tysiąc pięćset dziewięćdziesiąt drugiego zeznanej którą sobie urodzony Chełmski za fundament największy do sprawy teraźniejszej bierze, jest i znajduje się droga stara Pyzdrska dosyć jeszcze znaczna wybita i głęboka przed temiz kopcami biorąc na kilka lasek wyżej ku Drzewcom będąca którą i ludzie pamiętają i jako wyżej wyrażono jest przyznali i taż sama droga jak wizja opiewa pomiędzy dziedzinami Trąbczyna małego Osin Łukomia i Klasztoru Lędzkiego majętności to jest Drzewiec Zagórową Wrąbczyna do Lędu należących do Pyzdr ciągnie się i z tej drogi starej droga teraźniejsza którą teraz z Osin Trąbczyna małego i innych dóbr do Pyzdr jeżdżą niedaleko przed temiz kopcami ku Osinom biorąc wypada a po tym znowu za Łukomia w też samę starą drogę wpada i tak lecz od tegoż łączonego miejsca aż do Pyzdr samych dochodzi przecież

mimo tego wszystkiego, na ujmę i szkodę gruntów i borów dziedzica dóbr Trąbczyna małego seu Nowej Wsi tenże urodzony Chełmski czyniąc niesłusznie i niesprawiedliwie głowie czyli w początku lasu rzeczonego Ostrowic z dawna do Trąbczyna jako wizja roku tysiąc sześćset czterdziestego czwartego w poniedziałek po niedzieli krzyżowej przez Wojciecha Władysława i Andrzeja Trąpczyńskich tudzież i inna pośledniejsza przez Krysztofa Prusimskiego dziedziców Trąbczyna tegoż lasu przeciwko dziedzicom Łukomia uczyniona i proces uczy,

56. narożnik sobie na gruncie własnym Trąbczyna małego a razem i drugi jakoby Bukowia Łukomia i Drzewiec w miejscu narożnika urodzonego Prusimskiego i Konwentu Lędzkiego, zakłada i formuje, a na uformowanie tego narożnika dwa kopce ścienne Drzewieckie i Trąbczynskie oraz trzeci wywrót z drzewa nie w trianguł ale z daleka jeden od drugiego leżące bierze, także i w ścianie swą sobie od narożnika jakoby Bukowia aż do narożnika drugiego swego w głowie lasu Ostrowce założonego trzynaście kopcy ściennych także Drzewieckich i Trąbczyńskich bierze i obraca, a przeto grunt i las Ostrowce a potym dalej błota seu stawisko także lasy, Miąsy, Kąt, Dziaduline i inne własne Trąpczynskie nie slusznie sobie przywłaszczać zamyśla i przywłaszcza, deine przeciwko Konwentowi Lędzkiemu a bardziej przeciwko wielebnemu Xiędzu Soieckiemu Plenipotentowi ich oto: Iż tenże Konwent a bardziej plenipotent ich nie zważając na to, że oni zawsze na przeszłych kondescensjach kilki, w tym i na tym samym miejscu gdzie teraz urodzony Prusimski formuje sobie i zakłada Łukomia Drzewiec i Trąpczyna narożnik przyznawali go, a raczej jeszcze oni go sami co do ściany Drzewieckiej z Łukomiem od Zagórowskiego narożnika z urodzonym Chełmskim aż dotąd prowadzony zakładali i tego inkwizycją dowiedli, co i teraz to z samo poddani ich z Drzewiec oraz i z Trąpczyna wyżej przy dukcie wyrażeni przyznają i twierdzą,
57. przecież teraz jakąś wątpliwość tej swojej agnicji czyniąc i one z urodzonym Chełmskim jedno rozumiejąc teraz łączą się i wziąwszy kondykt z urodzonym Chełmskim przeciwko protestującemu się ani też narożnika z ujmą gruntu manifestanta przez niego w głowie lasu Ostrowce sobie zakładanego, którego nigdy przedtem nie przyznawali i on się protestowali i owszem przeciw swojej agnicji i rekognicji

narożnik sobie na gruncie własnym Trąbczyna małego a razem i drugi jakoby Bukowia Łukomia i Drzewiec w miejscu narożnika urodzonego Prusimskiego i Konwentu Lędzkiego, zakłada i formuje, a na uformowanie tego narożnika dwa kopce ścienne Drzewieckie i Trąbczynskie oraz trzeci wywrót z drzewa nie w trianguł ale z daleka jeden od drugiego leżące bierze, także i w ścianie swą sobie od narożnika jakoby Bukowia aż do narożnika drugiego swego w głowie lasu Ostrowce założonego trzynaście kopcy ściennych także Drzewieckich i Trąbczyńskich bierze i obraca, a przeto grunt i las Ostrowce a potym dalej błota seu stawisko także lasy, Miąsy, Kąt, Dziaduline i inne własne Trąpczynskie nie slusznie sobie przywłaszczać zamyśla i przywłaszcza, deine przeciwko Konwentowi Lędzkiemu a bardziej przeciwko wielebnemu Xiędzu Soieckiemu Plenipotentowi ich oto: Iż tenże Konwent a bardziej plenipotent ich nie zważając na to, że oni zawsze na przeszłych kondescensjach kilki, w tym i na tym samym miejscu gdzie teraz urodzony Prusimski formuje sobie i zakłada Łukomia Drzewiec i Trąpczyna narożnik przyznawali go, a raczej jeszcze oni go sami co do ściany Drzewieckiej z Łukomiem od Zagórowskiego narożnika z urodzonym Chełmskim aż dotąd prowadzony zakładali i tego inkwizycją dowiedli, co i teraz to z samo poddani ich z Drzewiec oraz i z Trąpczyna wyżej przy dukcie wyrażeni przyznają i twierdzą,

przecież teraz jakąś wątpliwość tej swojej agnicji czyniąc i one z urodzonym Chełmskim jedno rozumiejąc teraz łączą się i wziąwszy kondykt z urodzonym Chełmskim przeciwko protestującemu się ani też narożnika z ujmą gruntu manifestanta przez niego w głowie lasu Ostrowce sobie zakładanego, którego nigdy przedtem nie przyznawali i on się protestowali i owszem przeciw swojej agnicji i rekognicji

58. kapłańskiej oraz przeciw wszelkiej sprawiedliwości i dowodom rzecz na zgubę i krzywdę żalącego się zmownie z urodzonym Chełmskim czyniąc i swoje rekognicją jakoby przez nie wiadomości nie mienie dokumentów które te same teraz co i przed tym mieli, uczynioną zgorszeniem świeckich ludzi niesłusznie rewokując ten narożnik UU Chełmskiemu przyznają, nie expugnują i nie tamują, a przez to tak tenże konwent jako też i urodzony Chełmski na ukrzywdzenie manifestanta grunt jego właściwy sobie przywłaszczyć i odbierać zamyślają i do tego drogę gotują. A zatym przez też takową sobie przeciwną agnicją i rekognicją przyczynę nie jako do większej kłótni i unkosztów stronom (której jako duchowni vel maxime unikać powinni, a to podobno końcem jako wyś zgody podczas kompromisu między niemi o granice zapadłego i teraz komportować uniknionej, o nieważność której in quantum by mu praejudicare miała urodzony Prusimski manifestuje się) czynią i przeciw własnej swojej agnicji i rekognicji już dekretami utwierdzonej wbrew sobie poczynają i postępują a z tąd kary prawem opisane na siebie ściągają i onym podlegać oraz i expens manifestantowi niewinnie z przyczyniony powrócić powinni będą.
59. Tak tedy po okazanym narożniku i złożeniu dowodów oraz za niesionych protestacjach urodzony Prusimski dalszy dukt swój i ścianę między Trąpczynem małym seu Nową Wsią z Łukomiem formując sobie i on ad plagam meridionalem prowadząc udał się odpomienionych kopców narożnych trocha szagowało w prawą pomiędzy południe i zachód, gdzie przeszedłszy drogę z Zagórowa i Drzewiec, ku Kaliszowi, Choczowi i Tomicom idąc wyżej opisaną, przyszedł mniej

kapłańskiej oraz przeciw wszelkiej sprawiedliwości i dowodom rzecz na zgubę i krzywdę żalącego się zmownie z urodzonym Chełmskim czyniąc i swoje rekognicją jakoby przez nie wiadomości nie mienie dokumentów które te same teraz co i przed tym mieli, uczynioną zgorszeniem świeckich ludzi niesłusznie rewokując ten narożnik UU Chełmskiemu przyznają, nie expugnują i nie tamują, a przez to tak tenże konwent jako też i urodzony Chełmski na ukrzywdzenie manifestanta grunt jego właściwy sobie przywłaszczyć i odbierać zamyślają i do tego drogę gotują. A zatym przez też takową sobie przeciwną agnicją i rekognicją przyczynę nie jako do większej kłótni i unkosztów stronom (której jako duchowni vel maxime unikać powinni, a to podobno końcem jako wyś zgody podczas kompromisu między niemi o granice zapadłego i teraz komportować uniknionej, o nieważność której in quantum by mu praejudicare miała urodzony Prusimski manifestuje się) czynią i przeciw własnej swojej agnicji i rekognicji już dekretami utwierdzonej wbrew sobie poczynają i postępują a z tąd kary prawem opisane na siebie ściągają i onym podlegać oraz i expens manifestantowi niewinnie z przyczyniony powrócić powinni będą.

Tak tedy po okazanym narożniku i złożeniu dowodów oraz za niesionych protestacjach urodzony Prusimski dalszy dukt swój i ścianę między Trąpczynem małym seu Nową Wsią z Łukomiem formując sobie i on ad plagam meridionalem prowadząc udał się odpomienionych kopców narożnych trocha szagowało w prawą pomiędzy południe i zachód, gdzie przeszedłszy drogę z Zagórowa i Drzewiec, ku Kaliszowi, Choczowi i Tomicom idąc wyżej opisaną, przyszedł mniej

60. albo więcej ostaje do dołu wilczego starego dobrze znacznego niedaleko tedy tego wilczego dołu pokazał kopiec dosyć znaczny okrągłości rowek czyli koronę około siebie maiący który za ścienny między Łukomiem i Trąpczynem być mienił a przy tym kopcu pokazał drazysko w prawą z drogi Zagorowski i Drzewieckiej wychodzące w drogi Osińską a teraźniejszą Pyzdrską pod górą szagowało dobrze w prawo się udające ku Łukomiowi wraz z drogą Osińską złączywszy się idącą dalej tedy od kopca idąc borem ku gorze piaszczystej nad drogą Osińską a teraz Pyzdrzką będącej, przy szedł do drogi przecznej Osińskiej ku Łukomiowi a raczej na Łukom do Pyzdr teraz idącej i w tym tu miejscu przez drogę Zagórowską przechodzącej a przeszedłszy one przyprowadził sąd swój do kopca wtórego pod górą zaraz za drogą Osińską z drogą stronę drogi okilka kroków będącego od ziemi mało co wyniosłego jednakże podobieństwo wielkie i rowek widoczny oraz okrągłość mającego na którym pień sosnowy już nad bolały w Brzegu jego stoi i rowek w tym miejscu zasłania który zaścienny kopiec Łukomia i Trąpczyna być mieni,
61. a stąd dalej idąc prowadził dukt swój ku południowi drogą tąż samą Zagórowską i Drzewiecką do Kalisza, Chocza i Tomic przez gore niewielką piaszczystą przechodzącą wyżej opisaną i tak przez dwa albo trzy staje idąc, a swój bor i las Ostrowce zwane po lewej stronie a do Łukomia czyli do Konwentu Lędzkiego przez kompromis roku tysiąc siedemset sześćdziesiąt pierwszego teraz oddzielony pod też same drogę Zagórowską czyli Kaliską po prawej stronie drogi być mieniąc przyszedł do kopca znacznego przez kompromis niedawno na znak boru konwentowi Lędzkiemu wydzielonego na prawej stronie drogi Zagórowskiej czyli Kaliskiej wysypanego przez pół sośnią ściętą zgniecionego od którego to kopca dalej tąż drogą borem na południe idąc i bor tak

albo więcej ostaje do dołu wilczego starego dobrze znacznego niedaleko tedy tego wilczego dołu pokazał kopiec dosyć znaczny okrągłości rowek czyli koronę około siebie maiący który za ścienny między Łukomiem i Trąpczynem być mienił a przy tym kopcu pokazał drazysko w prawą z drogi Zagorowski i Drzewieckiej wychodzące w drogi Osińską a teraźniejszą Pyzdrską pod górą szagowało dobrze w prawo się udające ku Łukomiowi wraz z drogą Osińską złączywszy się idącą dalej tedy od kopca idąc borem ku gorze piaszczystej nad drogą Osińską a teraz Pyzdrzką będącej, przy szedł do drogi przecznej Osińskiej ku Łukomiowi a raczej na Łukom do Pyzdr teraz idącej i w tym tu miejscu przez drogę Zagórowską przechodzącej a przeszedłszy one przyprowadził sąd swój do kopca wtórego pod górą zaraz za drogą Osińską z drogą stronę drogi okilka kroków będącego od ziemi mało co wyniosłego jednakże podobieństwo wielkie i rowek widoczny oraz okrągłość mającego na którym pień sosnowy już nad bolały w Brzegu jego stoi i rowek w tym miejscu zasłania który zaścienny kopiec Łukomia i Trąpczyna być mieni,

a stąd dalej idąc prowadził dukt swój ku południowi drogą tąż samą Zagórowską i Drzewiecką do Kalisza, Chocza i Tomic przez gore niewielką piaszczystą przechodzącą wyżej opisaną i tak przez dwa albo trzy staje idąc, a swój bor i las Ostrowce zwane po lewej stronie a do Łukomia czyli do Konwentu Lędzkiego przez kompromis roku tysiąc siedemset sześćdziesiąt pierwszego teraz oddzielony pod też same drogę Zagórowską czyli Kaliską po prawej stronie drogi być mieniąc przyszedł do kopca znacznego przez kompromis niedawno na znak boru konwentowi Lędzkiemu wydzielonego na prawej stronie drogi Zagórowskiej czyli Kaliskiej wysypanego przez pół sośnią ściętą zgniecionego od którego to kopca dalej tąż drogą borem na południe idąc i bor tak

62. jak wyżej swój w lewą a w prawą do Łukomia okazując podobnież przez dwa albo więcej staj prowadząc przyszedł do grobli niezbyt długiej na sto łokci, niezbyt wysoko usypanej, a razem i stawiska między górami i borem po lewej stronie będącego pustego na którym jest tama per modum upustu małego to tedy stawisko czyli błota puste, od grobli nie więcej jak tylko na sto łokci dalej zaś dopiero szerokie kępami i różnym drzewem zarosłe, ani obory pod groblą wyrżniętej niemające teraz suche tudzież las różnego rodzaju na nich i obok będący i stojący częścią też niemałą powywracany i posuszony,
63. także las Ostrowce zwany wyżej u kopców narożnych okazywany jedną stroną tam do kopców, a drugą tu do stawiska tego dotykający i po nad stawiskiem czyli obok jego, drugą tu stroną w lewo leżący, a razem i rów od pomienionej tamy przez drogę Zagórowską czyli Kaliską do stawu Łukomskiego poniżej ku Łukomiowi będącego od stawiska tego i tam i przez las błotnisty idący jako też i sam staw Łukomski nowy staw nazywający się na podobnych ze błotach będący kępami i różnym drzewem zarosły tylko obore wyrżnięta pod groblą i przed młynem mający dosyć szeroki i długi, tudzież groblą na dwa staje dobrze długą szeroką i wysoką oraz młyn na tym stawie będący szedłszy na bok z duktu swego tenże urodzony Prusimski sądowi swemu okazując
64. a przy tym zaraz sądowi swemu tego że to tym stawem i groblą tak wielką gdy ią i staw dziedzicy Łukomia na błotach swych takich że jak i stawisko z drogą stronę drogi w prawo duktu do nich należących wymyślili albo raczej zatrzymaniem i wsparciem w stawie swoim wody czynili zalewek pomienionego stawiska do Trąpczyna ut allegat urodzony Prusimski i ludzie jego należącego także pastwisk łąk i lasów, na tymże stawisku będących dowodząc któremu jeszcze proprietatem

jak wyżej swój w lewą a w prawą do Łukomia okazując podobnież przez dwa albo więcej staj prowadząc przyszedł do grobli niezbyt długiej na sto łokci, niezbyt wysoko usypanej, a razem i stawiska między górami i borem po lewej stronie będącego pustego na którym jest tama per modum upustu małego to tedy stawisko czyli błota puste, od grobli nie więcej jak tylko na sto łokci dalej zaś dopiero szerokie kępami i różnym drzewem zarosłe, ani obory pod groblą wyrżniętej niemające teraz suche tudzież las różnego rodzaju na nich i obok będący i stojący częścią też niemałą powywracany i posuszony,

także las Ostrowce zwany wyżej u kopców narożnych okazywany jedną stroną tam do kopców, a drugą tu do stawiska tego dotykający i po nad stawiskiem czyli obok jego, drugą tu stroną w lewo leżący, a razem i rów od pomienionej tamy przez drogę Zagórowską czyli Kaliską do stawu Łukomskiego poniżej ku Łukomiowi będącego od stawiska tego i tam i przez las błotnisty idący jako też i sam staw Łukomski nowy staw nazywający się na podobnych ze błotach będący kępami i różnym drzewem zarosły tylko obore wyrżnięta pod groblą i przed młynem mający dosyć szeroki i długi, tudzież groblą na dwa staje dobrze długą szeroką i wysoką oraz młyn na tym stawie będący szedłszy na bok z duktu swego tenże urodzony Prusimski sądowi swemu okazując

a przy tym zaraz sądowi swemu tego że to tym stawem i groblą tak wielką gdy ią i staw dziedzicy Łukomia na błotach swych takich że jak i stawisko z drogą stronę drogi w prawo duktu do nich należących wymyślili albo raczej zatrzymaniem i wsparciem w stawie swoim wody czynili zalewek pomienionego stawiska do Trąpczyna ut allegat urodzony Prusimski i ludzie jego należącego także pastwisk łąk i lasów, na tymże stawisku będących dowodząc któremu jeszcze proprietatem

65. tego stawiska pustego czyli błot pustych do Trąpczyna należących próbując pokłada na sam przód dział między niegdy urodzonymi uczciwymi Wojciechem Mikołajem i Stanisławem Trąpczynskiemi bracią między sobą rodzonymi dziedzicami całej majętności Trąpczynskiej w roku tysiąc pięćset dwudziestym drugim w czwartek w wigilię w niebowstąpienia panskiego w grodzie konińskim przez nich zeznany, którym Stanisławowi Trąpczynskiemu na Nowej wsi dostaje się staw z łąkami, po wtóre kładzie dwa dekreta w roku tysiąc pięćset osiemdziesiąt dziewiątym w sądach ziemskich konińskich pod jednym aktem to jest w poniedziałek przed świętymi Witem i Modestem, między niegdyś urodzonym Wojciechem Trąpczynskim na ow czas tylko części pewnej dóbr Trąpczyna wielkiego i małego Osin i lasów dziedzicem i powodem ziednej a urodzonego nigdy Tomaszem Łukomskim i Barbarą Brodzynską pozostałą Sobestyana Modliboskiego zoną dziedzicami wsi Łukomia pozwanemi z drugiej strony o zalewek nowo wybudowanym na dziedzinie Łukomia stawem przez zbytnie zatrzymanie wody lasu i boru oraz pastwisk i Łąk na dziedzinie wielkiego i małego Trąpczyna Osin i lasów będących do części jego należących z wyznaczoną na grunt wizją przez stronę pozwaną a nie powodową wyprowadzić nakazaną wypadłe i nastąpione item pokłada trzeci dekret między temuz stronami w sądach ziemskich konińskich po tychże dekretach zapadły, którym nakazano się odprzysiądz Tomaszowi Łukomskiemu z dwiema szlachty szkód wyżej wyrażonych w borach w łąkach i pastwiskach Trąpczyńskich na części tegoż Wojciecha Trąpczyńskiego przez zalewek wody poczynionych,
66. item kładzie czwarty dekret limitationis tejże przysięgi ad sexennium między temiz stronami w roku późniejszym tysiąc pięćset dziewięćdziesiąt piątym tamże w Konińskich sądach w poniedziałek po Oktawie Bożego Ciała udziałany, a na ostatek kładzie dział między urodzonymi uczciwymi Andrzejem Janem i Władysławem Trąpczyńskiemi dziedzicami wsi Trąpczyna małego i wielkiego Osin i Lasów dnia szóstego

tego stawiska pustego czyli błot pustych do Trąpczyna należących próbując pokłada na sam przód dział między niegdy urodzonymi uczciwymi Wojciechem Mikołajem i Stanisławem Trąpczynskiemi bracią między sobą rodzonymi dziedzicami całej majętności Trąpczynskiej w roku tysiąc pięćset dwudziestym drugim w czwartek w wigilię w niebowstąpienia panskiego w grodzie konińskim przez nich zeznany, którym Stanisławowi Trąpczynskiemu na Nowej wsi dostaje się staw z łąkami, po wtóre kładzie dwa dekreta w roku tysiąc pięćset osiemdziesiąt dziewiątym w sądach ziemskich konińskich pod jednym aktem to jest w poniedziałek przed świętymi Witem i Modestem, między niegdyś urodzonym Wojciechem Trąpczynskim na ow czas tylko części pewnej dóbr Trąpczyna wielkiego i małego Osin i lasów dziedzicem i powodem ziednej a urodzonego nigdy Tomaszem Łukomskim i Barbarą Brodzynską pozostałą Sobestyana Modliboskiego zoną dziedzicami wsi Łukomia pozwanemi z drugiej strony o zalewek nowo wybudowanym na dziedzinie Łukomia stawem przez zbytnie zatrzymanie wody lasu i boru oraz pastwisk i Łąk na dziedzinie wielkiego i małego Trąpczyna Osin i lasów będących do części jego należących z wyznaczoną na grunt wizją przez stronę pozwaną a nie powodową wyprowadzić nakazaną wypadłe i nastąpione item pokłada trzeci dekret między temuz stronami w sądach ziemskich konińskich po tychże dekretach zapadły, którym nakazano się odprzysiądz Tomaszowi Łukomskiemu z dwiema szlachty szkód wyżej wyrażonych w borach w łąkach i pastwiskach Trąpczyńskich na części tegoż Wojciecha Trąpczyńskiego przez zalewek wody poczynionych,

item kładzie czwarty dekret limitationis tejże przysięgi ad sexennium między temiz stronami w roku późniejszym tysiąc pięćset dziewięćdziesiąt piątym tamże w Konińskich sądach w poniedziałek po Oktawie Bożego Ciała udziałany, a na ostatek kładzie dział między urodzonymi uczciwymi Andrzejem Janem i Władysławem Trąpczyńskiemi dziedzicami wsi Trąpczyna małego i wielkiego Osin i Lasów dnia szóstego

67. Pazdziernika roku tysiąc sześćset dziewiędziesiąt trzeciego uczyniony w grodzie pyzdrskim oblatowany którym aż urodzeni Trąpczyńscy dzieląc się pomienionemi wsiami prócz stawów w tymże dziale wyrażonych insze stawy albo raczej puste błota do wspólnego używania i łowienia ryb sobie rezerwują, także i błot płaskich kępami zarosty na borach znajdujących się na wspólne pastwisko sobie ostrzegają, a nadto które by chłopi siekali tych chłopom odbierać żaden z nich nie powinien, to sobie warują, ktemu próbując tego stawiska pustego własność do Trąpczyna a wdzieranie się wen urodzonego Chełmskiego pokłada kilko krotne wizje i manifesty przez niegdy urodzonego Krysztofa Prusimskiego dziedzica z przyległościami Trąpczyna przeciw urodzonym Chełmskim antecessorom teraźniejszego aktora respektem przywłaszczanie sobie tego stawiska i lasu Lusnie, łąk na nim gwałtownego po sieczenia, tamy na tymże stawisku wybudowania zaniesione i poczynione od roku tysiąc siedemset trzynastego zaczynające się oraz y dekret ziemski koniński z Antecessorami urodzonego Chełmskiego w poniedziałek po niedzieli septuagesime w roku tysiąc siedemset dwudziestym ósmym względem tegoż stawiska i wiolencji na nim popełnionych z wyznaczeniem na grunt zjazdowym a razem i inny proces w summaryuszu urodzony Starosty drukowanym przez Sąd swój podpisanym wyrażony pokłada a przy tym inkwizycje podług tego dekretu na granice wyprowadzone sądowi swemu być i one w dalszym trakcie sprawy położyć oświadcza się.
68. A na ostatek że to stawisko do Trąpczyna z dawna należało i Trąpczyn go (lubo czasem urodzeni uczciwi Chełmscy wdzierali się weń) używał, świadkiem będzie tego dawna i przyszła inkwizycja przy tym powiada tenże urodzony Prusimski, że ponieważ przez dział roku tysiąc

Pazdziernika roku tysiąc sześćset dziewiędziesiąt trzeciego uczyniony w grodzie pyzdrskim oblatowany którym aż urodzeni Trąpczyńscy dzieląc się pomienionemi wsiami prócz stawów w tymże dziale wyrażonych insze stawy albo raczej puste błota do wspólnego używania i łowienia ryb sobie rezerwują, także i błot płaskich kępami zarosty na borach znajdujących się na wspólne pastwisko sobie ostrzegają, a nadto które by chłopi siekali tych chłopom odbierać żaden z nich nie powinien, to sobie warują, ktemu próbując tego stawiska pustego własność do Trąpczyna a wdzieranie się wen urodzonego Chełmskiego pokłada kilko krotne wizje i manifesty przez niegdy urodzonego Krysztofa Prusimskiego dziedzica z przyległościami Trąpczyna przeciw urodzonym Chełmskim antecessorom teraźniejszego aktora respektem przywłaszczanie sobie tego stawiska i lasu Lusnie, łąk na nim gwałtownego po sieczenia, tamy na tymże stawisku wybudowania zaniesione i poczynione od roku tysiąc siedemset trzynastego zaczynające się oraz y dekret ziemski koniński z Antecessorami urodzonego Chełmskiego w poniedziałek po niedzieli septuagesime w roku tysiąc siedemset dwudziestym ósmym względem tegoż stawiska i wiolencji na nim popełnionych z wyznaczeniem na grunt zjazdowym a razem i inny proces w summaryuszu urodzony Starosty drukowanym przez Sąd swój podpisanym wyrażony pokłada a przy tym inkwizycje podług tego dekretu na granice wyprowadzone sądowi swemu być i one w dalszym trakcie sprawy położyć oświadcza się.

A na ostatek że to stawisko do Trąpczyna z dawna należało i Trąpczyn go (lubo czasem urodzeni uczciwi Chełmscy wdzierali się weń) używał, świadkiem będzie tego dawna i przyszła inkwizycja przy tym powiada tenże urodzony Prusimski, że ponieważ przez dział roku tysiąc

69. pięćset dwudziestego drugiego na Nowej wsi Stanisławowi Trąpczyńskiemu dostał się staw z łąkami a innego stawi tak z łąkami jako i bez łąk na całej dziedzinie Nowej wsi prócz tego stawiska teraz niejszego nie masz, więc tym samym dowodzi działem że to stawisko z stawu owego jest spustoszałe i dlatego stawisko albo raczej puste błota pośledniejszym działem roku tysiąc sześćset dziewiędziesiąt trzeciego jest nazwane. A zatym z tych dowodów mieniąc być to stawisko puste czyli błota puste własliwe Trąpczynskie i one duktem swoim zabieraiąc a przy tym o niesłuszne i niesprawiedliwe uzurpowanie onych, oraz o tamę i zalewek, łąk, borów, stosując się do dawnych manifestów i wizji przeciw dziedzicom Łukomia zaniesionych protestując urodzony Prusimski poszedł dalej z tego miejsca tąż drogą bitą Zagórowską czyli Kaliską ku zachodowi, gdzie przechodząc row podle samej grobli stawiska tego a wychodząc pod gorę i starą drogę kaliską czyli Zagórowską w prawo będącą, a przy tym i polko na prawej stronie drogi leżące do Łukomia należące, okazując powiedział że tu przy tej drodze był kopiec ścienny ale jest rozorany przez antecessora urodzonego Chełmskiego i nato kładzie wizję i manifest w roku tysiąc siedemset dwudziestym szóstym w Pyzdrach uczynione,
70. dalej tedy ztąd tąż samą drogą Zagórowską ku zachodowi idąc zostawiając polko po prawej stronie tej drogi, do Łukomia seu Łomowa należące i potęż drogę spokojnie używane, z drugą stronę zaś w lewą bor swój sosnowy na zagonach niezbyt szerokim kawałem za stawiskiem będących, które ludzie twierdzą z Trąpczyna dawni dziedzicy siać Łukomiowi bronili wyrosły, przyszedł do kopca starego trzeciego niezbyt od ziemi wyniosłego okrągłość dosyć dobrą, rowek w koło siebie dosyć znaczny czyli koronę mającego po prawej stronie drogi Kaliskiej seu Zagórowskiej przy dąbku na miejscu trocha piaszczystym leżącego który

pięćset dwudziestego drugiego na Nowej wsi Stanisławowi Trąpczyńskiemu dostał się staw z łąkami a innego stawi tak z łąkami jako i bez łąk na całej dziedzinie Nowej wsi prócz tego stawiska teraz niejszego nie masz, więc tym samym dowodzi działem że to stawisko z stawu owego jest spustoszałe i dlatego stawisko albo raczej puste błota pośledniejszym działem roku tysiąc sześćset dziewiędziesiąt trzeciego jest nazwane. A zatym z tych dowodów mieniąc być to stawisko puste czyli błota puste własliwe Trąpczynskie i one duktem swoim zabieraiąc a przy tym o niesłuszne i niesprawiedliwe uzurpowanie onych, oraz o tamę i zalewek, łąk, borów, stosując się do dawnych manifestów i wizji przeciw dziedzicom Łukomia zaniesionych protestując urodzony Prusimski poszedł dalej z tego miejsca tąż drogą bitą Zagórowską czyli Kaliską ku zachodowi, gdzie przechodząc row podle samej grobli stawiska tego a wychodząc pod gorę i starą drogę kaliską czyli Zagórowską w prawo będącą, a przy tym i polko na prawej stronie drogi leżące do Łukomia należące, okazując powiedział że tu przy tej drodze był kopiec ścienny ale jest rozorany przez antecessora urodzonego Chełmskiego i nato kładzie wizję i manifest w roku tysiąc siedemset dwudziestym szóstym w Pyzdrach uczynione,

dalej tedy ztąd tąż samą drogą Zagórowską ku zachodowi idąc zostawiając polko po prawej stronie tej drogi, do Łukomia seu Łomowa należące i potęż drogę spokojnie używane, z drugą stronę zaś w lewą bor swój sosnowy na zagonach niezbyt szerokim kawałem za stawiskiem będących, które ludzie twierdzą z Trąpczyna dawni dziedzicy siać Łukomiowi bronili wyrosły, przyszedł do kopca starego trzeciego niezbyt od ziemi wyniosłego okrągłość dosyć dobrą, rowek w koło siebie dosyć znaczny czyli koronę mającego po prawej stronie drogi Kaliskiej seu Zagórowskiej przy dąbku na miejscu trocha piaszczystym leżącego który

71. za prawdziwy kopiec ścienny Łukomia seu Łomowa z Trąpczynem dziedzic Trąpczyna być mienił i powiadał od tego tedy kopca dalej tąż drogą samą Zagórowską borem ad eandem plagam przez kilka staj idąc i naciosy na niektórych sosnach oraz bor swój po lewej a do Łukomia seu Łomowa po prawej stronie drogi leżącej okazując i pod tę drogę używanie boru i oganianie jego od Trąpczyna być powiadając przyszedł do kopca czwartego nad tem immedyate znaczniejszego na miejscu trocha niskiem po lewej ręce drogi zagórowskiej czyli kaliskiej będącego, okrągłość oraz rowek czyli koronę mającego mieniąc go za kopiec ścienny wyżej wyrażonych dziedzin od tego zaś kopca biorąc się ku południowi tąż samą drogą starą porzuciwszy wprawą nową, idąc borem przez nizinę mniej albo więcej przez dwoje staj, a wyszedłszy trochę pod górkę na bor rzadki sosnowy przyszedł do drogi niezbyt znacznej z Łomowa na olędry poprzek idącej, te tędy drogę przeszedłszy prowadził dalszy dukt swój tąż drogą starą kaliską ku południowi nimo i samym uwrociem niwki małej kilką składow szeroki a jednym staiem długiej nowo w boru przech chłopa Łomowskiego ut allegat wydobytej przyszedł do drogi drugiej poprzecznej z Łomowa i z Łukomia na olędry trąpczynskie idącej i z tą się pierwszą ku olędrom łączącej, a tę przechodząc, przyszedł urodzony Prusimski do kopca więcej nad inne większego płaskiego rowek koło siebie także okrągłość mającego niezbyt od ziemi wyniosłego mieniąc go za ścienny kopiec piąty
72. stąd zaś idąc borem bardzo rzadkim niedaleko pola łomowskiego mniej albo więcej o półtora staja po prawej stronie będącego, tąż samą drogą starą Kaliską nową opuszczając w prawo bliżej pola łomowskiego będącą i mniej albo więcej troje staj bieżąco i bor swój po lewej a po prawej stronie drogi do Łukomia należący i tak używany przed tym dawniej być powiadając doszedł do błota czyli smugu błota na lewej stronie drogi zagórowskiej czyli kaliskiej zaraz leżącego i końcem się drogi kaliskiej dotykającego oraz do drogi znacznej z Łomowa i

za prawdziwy kopiec ścienny Łukomia seu Łomowa z Trąpczynem dziedzic Trąpczyna być mienił i powiadał od tego tedy kopca dalej tąż drogą samą Zagórowską borem ad eandem plagam przez kilka staj idąc i naciosy na niektórych sosnach oraz bor swój po lewej a do Łukomia seu Łomowa po prawej stronie drogi leżącej okazując i pod tę drogę używanie boru i oganianie jego od Trąpczyna być powiadając przyszedł do kopca czwartego nad tem immedyate znaczniejszego na miejscu trocha niskiem po lewej ręce drogi zagórowskiej czyli kaliskiej będącego, okrągłość oraz rowek czyli koronę mającego mieniąc go za kopiec ścienny wyżej wyrażonych dziedzin od tego zaś kopca biorąc się ku południowi tąż samą drogą starą porzuciwszy wprawą nową, idąc borem przez nizinę mniej albo więcej przez dwoje staj, a wyszedłszy trochę pod górkę na bor rzadki sosnowy przyszedł do drogi niezbyt znacznej z Łomowa na olędry poprzek idącej, te tędy drogę przeszedłszy prowadził dalszy dukt swój tąż drogą starą kaliską ku południowi nimo i samym uwrociem niwki małej kilką składow szeroki a jednym staiem długiej nowo w boru przech chłopa Łomowskiego ut allegat wydobytej przyszedł do drogi drugiej poprzecznej z Łomowa i z Łukomia na olędry trąpczynskie idącej i z tą się pierwszą ku olędrom łączącej, a tę przechodząc, przyszedł urodzony Prusimski do kopca więcej nad inne większego płaskiego rowek koło siebie także okrągłość mającego niezbyt od ziemi wyniosłego mieniąc go za ścienny kopiec piąty

stąd zaś idąc borem bardzo rzadkim niedaleko pola łomowskiego mniej albo więcej o półtora staja po prawej stronie będącego, tąż samą drogą starą Kaliską nową opuszczając w prawo bliżej pola łomowskiego będącą i mniej albo więcej troje staj bieżąco i bor swój po lewej a po prawej stronie drogi do Łukomia należący i tak używany przed tym dawniej być powiadając doszedł do błota czyli smugu błota na lewej stronie drogi zagórowskiej czyli kaliskiej zaraz leżącego i końcem się drogi kaliskiej dotykającego oraz do drogi znacznej z Łomowa i

73. z Łukomia szagowało przez drogę kaliską czyli zagórowską nimo samego błota poprzek przechodzącą i do Królikowa ponad tymże błotem zrazu a po tym dalej od sądzając się do błota borem idący tę tedy drogę przeszedłszy idąc kawałek niewielki przyszedł do drugiej drogi także z Łomowa i Łukomia po nad polem samym Łomowskim do broda kaliskiego biezący, w drogę kaliską sagowato przed brodkiem wyżej circiter na staje wpadający i z Kaliską się łączący a ztąd drogę kaliską idąc blizej pola łomowskiego nowo etiam ponieważ pinki na nim stoją wyrobionego mniej albo więcej przez staje do brodku przyszedł do brodu niezbyt wielkiego teraz suchego Kaliskiem zwanego, przy którym są też z drzewa położone ławiska ten tedy brud przeszedłszy, okazał drogę zaraz z brodu w prawą pod zachód słońca wychodzącą do Grądzimia czyli do huty także i do Tomic nimo Grądzimia idącą w swoich miejscach wyżej ku Grązimiowi w gore biorąc jak ludzie powiadają rozchodzącą się, w wizji czyli akcie polowym przez niegdy urodzonego Milenskiego komornika granicznego poznańskiego z dekretu trybunalskiego roku tysiąc sześćset pięćdziesiąt ósmego wyprawionej wyrażoną tę tedy drogę w prawą puściwszy a w lewą się na południe drogę kaliską tymże jeszcze brodem kaliskiem idącą udawszy i z tegoż brodu na bor wyszedłszy pokazał niedaleko tegoż brodu po lewej stronie drogi kaliskiej nacios na sośnie dosyć znaczny stary a przy tym położywszy wyżej wyrażoną wizją komornika granicznego poznańskiego Milenskiego roku tysiąc sześćset pięćdziesiąt ósmego udziałaną dowodzi nią ze urodzony Trąpczynski dziedzic Trąpczyna stanąwszy przy tej drodze kaliskiej bądź to tu bądź to wyżej przed brodem one za graniczną między Trąpczynem i Grąziemiem być twierdził i przyznawał także i bor po lewej stronie tej drogi do Trąpczyna a po prawej do Grądzimia przyznawał. Item dowodzi i tego że dziedzic Łukomia lubo się przy tej wizji protestował przeciw dziedzicowi Trąpczyna, jednakże nie o drogę żeby nie miała być graniczną lecz tylko oto że on ścianę nie Łukomiowi ale Grądzyniowi przyznawał.
74. Także i Konwent Lędzki podczas tej wizji i po tym zawsze tęż drogę za graniczną

z Łukomia szagowało przez drogę kaliską czyli zagórowską nimo samego błota poprzek przechodzącą i do Królikowa ponad tymże błotem zrazu a po tym dalej od sądzając się do błota borem idący tę tedy drogę przeszedłszy idąc kawałek niewielki przyszedł do drugiej drogi także z Łomowa i Łukomia po nad polem samym Łomowskim do broda kaliskiego biezący, w drogę kaliską sagowato przed brodkiem wyżej circiter na staje wpadający i z Kaliską się łączący a ztąd drogę kaliską idąc blizej pola łomowskiego nowo etiam ponieważ pinki na nim stoją wyrobionego mniej albo więcej przez staje do brodku przyszedł do brodu niezbyt wielkiego teraz suchego Kaliskiem zwanego, przy którym są też z drzewa położone ławiska ten tedy brud przeszedłszy, okazał drogę zaraz z brodu w prawą pod zachód słońca wychodzącą do Grądzimia czyli do huty także i do Tomic nimo Grądzimia idącą w swoich miejscach wyżej ku Grązimiowi w gore biorąc jak ludzie powiadają rozchodzącą się, w wizji czyli akcie polowym przez niegdy urodzonego Milenskiego komornika granicznego poznańskiego z dekretu trybunalskiego roku tysiąc sześćset pięćdziesiąt ósmego wyprawionej wyrażoną tę tedy drogę w prawą puściwszy a w lewą się na południe drogę kaliską tymże jeszcze brodem kaliskiem idącą udawszy i z tegoż brodu na bor wyszedłszy pokazał niedaleko tegoż brodu po lewej stronie drogi kaliskiej nacios na sośnie dosyć znaczny stary a przy tym położywszy wyżej wyrażoną wizją komornika granicznego poznańskiego Milenskiego roku tysiąc sześćset pięćdziesiąt ósmego udziałaną dowodzi nią ze urodzony Trąpczynski dziedzic Trąpczyna stanąwszy przy tej drodze kaliskiej bądź to tu bądź to wyżej przed brodem one za graniczną między Trąpczynem i Grąziemiem być twierdził i przyznawał także i bor po lewej stronie tej drogi do Trąpczyna a po prawej do Grądzimia przyznawał. Item dowodzi i tego że dziedzic Łukomia lubo się przy tej wizji protestował przeciw dziedzicowi Trąpczyna, jednakże nie o drogę żeby nie miała być graniczną lecz tylko oto że on ścianę nie Łukomiowi ale Grądzyniowi przyznawał.

Także i Konwent Lędzki podczas tej wizji i po tym zawsze tęż drogę za graniczną

75. miał i trzymał i ścianę swą Grądzyńską pod tęż drogę sobie zakładał której lubo teraz z Konwentem nie ma tylko z Łukomiem i Łomowem to powiada urodzony Prusimski że z tej przyczyny iż Konwent ugodziwszy się na kompromis z urodzonym Chełmskim po tej wizji i po trzech dekretach zjazdowych w roku tysiąc siedemset sześćdziesiątym pierwszym tej ściany i gruntu od tejże drogi dobrowolnie ustąpił urodzonemu Chełmskiemu i onej wyżej pomknąwszy kopcami przez tenże kompromis oznaczyć dopuścił, co że tak jest tak na to pokłada dekret tenże kompromisowy między tymiż samymi stronami bez komparycji swojej i innych narozniczanow zapadły w roku tymże tysiąc siedemset sześćdziesiątym pierwszym w grodzie kaliskiem w poniedziałek post Dominicam Cantate oblatowany który jako bez komparycji jego nie może dawnej jego ścianie i drodzę tej dawnej granicznej praejudicare ani dawnej granicy trąpczynskiej znosić i przeinaczyć, a przy tym powiada że choć teraz ściany nie ma z Grądzynien tylko Łukomiem, to to jest jedno Trąpczynowi czy to z Grądzyniem czy to z Łukomiem mieć ścianę albowiem Grądzyń jest to część sive particula gruntu Łukomskiego czyli Łomowskiego i jest w gruncie y w granicach Łukomskich odprzedana i oddzielona, Konwentowi Lędzkiemu przez Bochnete dziedzica Łukomia i Łomowa,
76. a potym ze dziedzic Łukomia i Łomowa protestując się przy owej wizji przeciw Trąpczynskiemu oto że on przyznał ścianę grądzyniowi nie Łukomiowi sam tę ścianę trąpczyńska z Łukomiem nie z Grądzyniem mieć chciał i przyznawał adeoque według tej samej protestacji i agnicji dziedzica Łukomia i ustąpienia gruntu przez Konwent Łukomiowi, oraz podłóg generalnych granic Łukomia sive Łomowa drogę kaliską determinowanych urodzony Prusimski już ścianę swą nie z Grądzyniem ale z Łukomiem nie dysputując mu ściany ani gruntu ustąpionego mieć chcąc, i one mu z sobą, a oraz i bor po prawej

miał i trzymał i ścianę swą Grądzyńską pod tęż drogę sobie zakładał której lubo teraz z Konwentem nie ma tylko z Łukomiem i Łomowem to powiada urodzony Prusimski że z tej przyczyny iż Konwent ugodziwszy się na kompromis z urodzonym Chełmskim po tej wizji i po trzech dekretach zjazdowych w roku tysiąc siedemset sześćdziesiątym pierwszym tej ściany i gruntu od tejże drogi dobrowolnie ustąpił urodzonemu Chełmskiemu i onej wyżej pomknąwszy kopcami przez tenże kompromis oznaczyć dopuścił, co że tak jest tak na to pokłada dekret tenże kompromisowy między tymiż samymi stronami bez komparycji swojej i innych narozniczanow zapadły w roku tymże tysiąc siedemset sześćdziesiątym pierwszym w grodzie kaliskiem w poniedziałek post Dominicam Cantate oblatowany który jako bez komparycji jego nie może dawnej jego ścianie i drodzę tej dawnej granicznej praejudicare ani dawnej granicy trąpczynskiej znosić i przeinaczyć, a przy tym powiada że choć teraz ściany nie ma z Grądzynien tylko Łukomiem, to to jest jedno Trąpczynowi czy to z Grądzyniem czy to z Łukomiem mieć ścianę albowiem Grądzyń jest to część sive particula gruntu Łukomskiego czyli Łomowskiego i jest w gruncie y w granicach Łukomskich odprzedana i oddzielona, Konwentowi Lędzkiemu przez Bochnete dziedzica Łukomia i Łomowa,

a potym ze dziedzic Łukomia i Łomowa protestując się przy owej wizji przeciw Trąpczynskiemu oto że on przyznał ścianę grądzyniowi nie Łukomiowi sam tę ścianę trąpczyńska z Łukomiem nie z Grądzyniem mieć chciał i przyznawał adeoque według tej samej protestacji i agnicji dziedzica Łukomia i ustąpienia gruntu przez Konwent Łukomiowi, oraz podłóg generalnych granic Łukomia sive Łomowa drogę kaliską determinowanych urodzony Prusimski już ścianę swą nie z Grądzyniem ale z Łukomiem nie dysputując mu ściany ani gruntu ustąpionego mieć chcąc, i one mu z sobą, a oraz i bor po prawej

77. stronie drogi kaliskiej do Łukomia sive Łomowa swój zaś po lewej stronie do Trąpczyna, a razem i drogę kaliską ile kopcami narożnymi i ściennymi, oraz naciosami w dukcie wyżej począwszy od samego narożnika, aż dotąd okazanymi, tak ze i używaniem boru pod tę drogę z dawna z dawności przez Trąpczyn mianym utwierdzone, za graniczną przyznając i twierdząc poszedł dalej z tego miejsca między Trąpczynem i Łukomiem sive Łomowem tąż samą drogę kaliską na południe circiter przez dwoje staj i doprowadził sąd swój do rowu i mostku na rowie będącego, przez urodzonego Chełmskiego niezbyt dawno ut allegat wybitego i postanowionego, o co hic in continenti protestuje się urodzony Prusimski że ten rów po drugiej stronie drogi w lewo będący jest pod niebytność jego w tych tu dobrach w własnym gruncie i boru onegoż niezbyt dawno wybity, i mostek na nim postawiony, ten tedy mostek przeszedłszy idąc tąż drogą samą ad unam eandemque plagam na południe i naciosy na sosnach będącej okazując, mniej albo więcej o dwoje stay przyszedł do drogi z Zagórowa, i innych wsiów do Tomic idący z tej drogi bitej Kaliski w prawo i sagowato wychodzącej, a z tąd dalej drogą Kaliską na południe idąc przyszedł do drugiej drogi poprzecznej bitej z Trąpczyna przed tym przez bor, a teraz przez olędry Trąpczynskie do Tomic podle narożnych kopców Pyzdrskich z tąd do drogi Kaliskiej na pułmili leżących, idącej i z pierwszą drogą Tomicką wyżej wyrażoną o kilka staj stąd pod górą jak ludzie twierdzą łączącej się przy której to drodzę pokazał krzyż na sośnie wycięty stary po lewej stronie drogi Kaliskiej stojący,
78. tę tedy drogę poprzeczną Trąpczynską seu Tomicką przeszedłszy prowadził dalej dukt swój urodzony Prusimski pomiędzy Trąpczynem i Łukomiem, sive Łomowem borem tąż samą drogą Kaliską okazując, bor swój w lewo z dawna Trąpczyna używany, i oganiany, oraz naciosy na sosnach demonstrując bór, zaś w prawo będący do Łukomia sive Łomowa zostawiając przyszedł do smuszku, albo brodku małego od kaczych ługów, przez drogę kaliską do innego smugu po drugiej stronie drogi Kaliski leżącego, przechodzącego, oraz i do drogi przy tym smugu będącej z olędrów Trąpczynskich

stronie drogi kaliskiej do Łukomia sive Łomowa swój zaś po lewej stronie do Trąpczyna, a razem i drogę kaliską ile kopcami narożnymi i ściennymi, oraz naciosami w dukcie wyżej począwszy od samego narożnika, aż dotąd okazanymi, tak ze i używaniem boru pod tę drogę z dawna z dawności przez Trąpczyn mianym utwierdzone, za graniczną przyznając i twierdząc poszedł dalej z tego miejsca między Trąpczynem i Łukomiem sive Łomowem tąż samą drogę kaliską na południe circiter przez dwoje staj i doprowadził sąd swój do rowu i mostku na rowie będącego, przez urodzonego Chełmskiego niezbyt dawno ut allegat wybitego i postanowionego, o co hic in continenti protestuje się urodzony Prusimski że ten rów po drugiej stronie drogi w lewo będący jest pod niebytność jego w tych tu dobrach w własnym gruncie i boru onegoż niezbyt dawno wybity, i mostek na nim postawiony, ten tedy mostek przeszedłszy idąc tąż drogą samą ad unam eandemque plagam na południe i naciosy na sosnach będącej okazując, mniej albo więcej o dwoje stay przyszedł do drogi z Zagórowa, i innych wsiów do Tomic idący z tej drogi bitej Kaliski w prawo i sagowato wychodzącej, a z tąd dalej drogą Kaliską na południe idąc przyszedł do drugiej drogi poprzecznej bitej z Trąpczyna przed tym przez bor, a teraz przez olędry Trąpczynskie do Tomic podle narożnych kopców Pyzdrskich z tąd do drogi Kaliskiej na pułmili leżących, idącej i z pierwszą drogą Tomicką wyżej wyrażoną o kilka staj stąd pod górą jak ludzie twierdzą łączącej się przy której to drodzę pokazał krzyż na sośnie wycięty stary po lewej stronie drogi Kaliskiej stojący,

tę tedy drogę poprzeczną Trąpczynską seu Tomicką przeszedłszy prowadził dalej dukt swój urodzony Prusimski pomiędzy Trąpczynem i Łukomiem, sive Łomowem borem tąż samą drogą Kaliską okazując, bor swój w lewo z dawna Trąpczyna używany, i oganiany, oraz naciosy na sosnach demonstrując bór, zaś w prawo będący do Łukomia sive Łomowa zostawiając przyszedł do smuszku, albo brodku małego od kaczych ługów, przez drogę kaliską do innego smugu po drugiej stronie drogi Kaliski leżącego, przechodzącego, oraz i do drogi przy tym smugu będącej z olędrów Trąpczynskich

79. nad kaczemi ługami bieżącej, w drogę kaliską z lewej strony szagowało wpadającej, a także i przez drogę kaliską teraz nowo wyjeżdżonej którym także traktów idąc, pokazywał naciosy na sosnach będące, ten tedy smug brodek i drogę przeszedłszy prowadził dalszy dukt swój ponad smugiem długiem, blisko drogi Kaliskiej będącym kacze ługi zwanym, tąż samą drogą Kaliską borem na południe idącą, przez kilka staj i przyszedł do parowy małej wodą z kaczych ługów do innych smugów po drugiej stronie drogi Kaliskiej będących, wy bitej, którą parowę przeszedłszy pokazał sosnę starą z nacio sami dwiema rosochatą, za raz przy tej parowie i drodzę Kaliskiej po lewej stronie niby na okrągłym i wyniosłym niw miejscu stojącą którą sosnę na kopcu wyrosłą być mienił, i kopiec ścienny aktualnie być tu twierdził od tej tedy parowy i sosny rosochaty dalej tąż drogą Kaliską starą w lewo się biorąc a nowo wyjeżdżoną w prawą porzucając, i przez kilkoro staj ku Studzieńcu pod górami będącej i tymże górom ut ajunt karczemnym idąc, gdy przyszedł urodzony Prusimski prosto i naprzeciw ośmiu kopcom które ludzie cyganami zowią od duktu i drogi Kaliskiej na półtora staj, co do pierwszego biorąc kopca, ku mościskom i Czarnemu Brodowi na wschód słońca będącym, ponad lasem Lusnie dawno i teraz tak rzeczonym i przez samego urodzonego Chełmskiego tak zwanym, tamże ku mościskom i Czarnemu Brodowi ciągnącym się, a respektywe duktu urodzonego Prusimskiego z tę tu stronę lasu Lusnie leżącym
80. tak tedy tu urodzony Prusimski w tym miejscu przeciw, wyżej pomienionym kopcom będącym, na pięcioro staj przed Studzienką pod górami ut ajunt karczemnymi będącą, a razem i przed temiz górami stanąwszy, i dukt swój dalsze i determinium ad quem ściany swej z Łukomiem sive Łomowem które sobie tamże w tej Studzienki i gór karczemnych zakłada, nieco zastanowiwszy, a tu jeszcze dalszą ciągłość ściany i duktu swego dalszego oraz rzetelność już dotąd wyprowadzonego także własność gruntów borów i lasów jako to Ostrowce Miąsy Kąt,

nad kaczemi ługami bieżącej, w drogę kaliską z lewej strony szagowało wpadającej, a także i przez drogę kaliską teraz nowo wyjeżdżonej którym także traktów idąc, pokazywał naciosy na sosnach będące, ten tedy smug brodek i drogę przeszedłszy prowadził dalszy dukt swój ponad smugiem długiem, blisko drogi Kaliskiej będącym kacze ługi zwanym, tąż samą drogą Kaliską borem na południe idącą, przez kilka staj i przyszedł do parowy małej wodą z kaczych ługów do innych smugów po drugiej stronie drogi Kaliskiej będących, wy bitej, którą parowę przeszedłszy pokazał sosnę starą z nacio sami dwiema rosochatą, za raz przy tej parowie i drodzę Kaliskiej po lewej stronie niby na okrągłym i wyniosłym niw miejscu stojącą którą sosnę na kopcu wyrosłą być mienił, i kopiec ścienny aktualnie być tu twierdził od tej tedy parowy i sosny rosochaty dalej tąż drogą Kaliską starą w lewo się biorąc a nowo wyjeżdżoną w prawą porzucając, i przez kilkoro staj ku Studzieńcu pod górami będącej i tymże górom ut ajunt karczemnym idąc, gdy przyszedł urodzony Prusimski prosto i naprzeciw ośmiu kopcom które ludzie cyganami zowią od duktu i drogi Kaliskiej na półtora staj, co do pierwszego biorąc kopca, ku mościskom i Czarnemu Brodowi na wschód słońca będącym, ponad lasem Lusnie dawno i teraz tak rzeczonym i przez samego urodzonego Chełmskiego tak zwanym, tamże ku mościskom i Czarnemu Brodowi ciągnącym się, a respektywe duktu urodzonego Prusimskiego z tę tu stronę lasu Lusnie leżącym

tak tedy tu urodzony Prusimski w tym miejscu przeciw, wyżej pomienionym kopcom będącym, na pięcioro staj przed Studzienką pod górami ut ajunt karczemnymi będącą, a razem i przed temiz górami stanąwszy, i dukt swój dalsze i determinium ad quem ściany swej z Łukomiem sive Łomowem które sobie tamże w tej Studzienki i gór karczemnych zakłada, nieco zastanowiwszy, a tu jeszcze dalszą ciągłość ściany i duktu swego dalszego oraz rzetelność już dotąd wyprowadzonego także własność gruntów borów i lasów jako to Ostrowce Miąsy Kąt,

81. Dziaduliny, a osobliwie Lusnie zwanego także i stawiska pustego czyli błot pustych, wyżej opisanych duktem swym zajętych et intra ductum suum będących a przez urodzonego Chełmskiego duktem swym zabranych tudzież nieprawność wizji roku tysiąc pięćset dziewięćdziesiąt drugiego zeznanej, dokumentom wszelkim niżej wyrażonym a osobliwie jednak co do lasu Lusnie i narożnika czyli konkurencji Biskupic z Łukomiem i Trąpczynem w niej wyrażonej przeciwnej tak temi kopcami i naciosami za niemi będącymi jako też et vel maxime i innymi dokumentami dekretami względem usypanych nowo i świeżo tychże kopców ośmiu i poczynionych naciosów czterdzieści jeden nastąpionymi sądowi swemu chcąc okazać dowieść i wypróbować, tak tym końcem, prosił sądu swego ad revisionem et descriptionem tychże kopców i naciosów, gdzie sąd swój z wszelkich miar jak naj dokładniej chcąc się w tej sprawie informować tego mu dopuścił a zatym urodzony Prusimski zszedłszy z pomieniony drogi Kaliski i duktu swego, przyprowadził sąd swój o półtora staja od drogi Kaliski do kopca z tych ośmiu najpierwszego na nizinie przy smużku będącego dosyć znacznego i oczywistego okrągłość i koronę mającego wrzosem obrosłego, opodal w tym miejscu od lasu Lusnie z tę tu stronę duktu urodzonego Prusimskiego w boru na wschód słońca ku mościskom i Czarnemu Brodowi leżącego, a od tego kopca dalej także na wschód słońca ku mościskom i Czarnemu Brodowi, traktem niemałym idąc, okazał sądowi swemu, takichże znacznych i widocznych kopców siedm w boru nad lasem Lusnie rzeczonym zrazu na półtora staja dalej zaś na staję od tegoż lasu Lusnie jeden po drugim różnie w trzy w cztery w pięć staj leżących, ku mościskom się na kilka staj ciągnących las cały Lusnie zajmujących i zabierających item, okazał ostatni kopiec z tych ośmiu cygany rzeczonych, to jest ósmy wszerz na staje od miejsca tego na którym sobie urodzony Chełmski narożnik przy samym lesie Lusnie wytknął i uformował a zaś wzdłuż wyżej i dalej nad toż miejsce i narożnik na wschód słońca ku mościskom i Czarnemu Brodowi leżący i toż miejsce i narożnik zabierający i zagraniczający, item po zakończeniu tychże kopców,
82. dalej sąd swój na wschód słońca ku mościskom i Czarnemu Brodowi przez

Dziaduliny, a osobliwie Lusnie zwanego także i stawiska pustego czyli błot pustych, wyżej opisanych duktem swym zajętych et intra ductum suum będących a przez urodzonego Chełmskiego duktem swym zabranych tudzież nieprawność wizji roku tysiąc pięćset dziewięćdziesiąt drugiego zeznanej, dokumentom wszelkim niżej wyrażonym a osobliwie jednak co do lasu Lusnie i narożnika czyli konkurencji Biskupic z Łukomiem i Trąpczynem w niej wyrażonej przeciwnej tak temi kopcami i naciosami za niemi będącymi jako też et vel maxime i innymi dokumentami dekretami względem usypanych nowo i świeżo tychże kopców ośmiu i poczynionych naciosów czterdzieści jeden nastąpionymi sądowi swemu chcąc okazać dowieść i wypróbować, tak tym końcem, prosił sądu swego ad revisionem et descriptionem tychże kopców i naciosów, gdzie sąd swój z wszelkich miar jak naj dokładniej chcąc się w tej sprawie informować tego mu dopuścił a zatym urodzony Prusimski zszedłszy z pomieniony drogi Kaliski i duktu swego, przyprowadził sąd swój o półtora staja od drogi Kaliski do kopca z tych ośmiu najpierwszego na nizinie przy smużku będącego dosyć znacznego i oczywistego okrągłość i koronę mającego wrzosem obrosłego, opodal w tym miejscu od lasu Lusnie z tę tu stronę duktu urodzonego Prusimskiego w boru na wschód słońca ku mościskom i Czarnemu Brodowi leżącego, a od tego kopca dalej także na wschód słońca ku mościskom i Czarnemu Brodowi, traktem niemałym idąc, okazał sądowi swemu, takichże znacznych i widocznych kopców siedm w boru nad lasem Lusnie rzeczonym zrazu na półtora staja dalej zaś na staję od tegoż lasu Lusnie jeden po drugim różnie w trzy w cztery w pięć staj leżących, ku mościskom się na kilka staj ciągnących las cały Lusnie zajmujących i zabierających item, okazał ostatni kopiec z tych ośmiu cygany rzeczonych, to jest ósmy wszerz na staje od miejsca tego na którym sobie urodzony Chełmski narożnik przy samym lesie Lusnie wytknął i uformował a zaś wzdłuż wyżej i dalej nad toż miejsce i narożnik na wschód słońca ku mościskom i Czarnemu Brodowi leżący i toż miejsce i narożnik zabierający i zagraniczający, item po zakończeniu tychże kopców,

dalej sąd swój na wschód słońca ku mościskom i Czarnemu Brodowi przez

83. kilka staj prowadząc okazał sądowi swemu naciosów czterdzieści i jeden na sosnach będących które to kopce i naciosy że są w gruncie własnym Trąpczynskiem prywatnie z ujmą i szkodą wielką gruntu Trąpczynskiego daleko jeszcze szerzy rozciągającego się przez dziedziców Biskupic to jest Biskupskiego i Kożuchowskich począwszy od mościsk nad Lusniami lasem usypane tak kładzie na to niżej wyrażone dowody i dokumenta to jest najprzód manifest wraz z wizją przez nigdy urodzoną Annę z Słonczyć Trąpczynską nigdy Stanisława Trąpczynskiego żonę pozostałą wdowę panią oprawną i dożywotnią, także, urodzonego Macieja Dybrzyńskiego wsi i dziedzin Trąpczyna posesorów przeciw nigdy urodzonym Zofii z Złotków Kozuchowskiej matce i synom jej Andrzejowi i Janowi Kozuchowskim dziedzicom Biskupic i innym względem najechania armatno gruntu Trąpczynskiego i tamże attentowanych wiolencji oraz względem naciosów czterdziestu i jeden, na sosnach począwszy od mościsk nad Lusniami lasem, świeżo poczynionych i tamże ośmiu kopców nowo i świeżo na ziemi usypanych w grodzie Pyzdrzkim w sobotę przed Święta Trójcą w roku tysiąc sześćset czterdziestym czwartym zaniesiony a potem i dekret contumacjalny seu contumacia o to samo z powództwa tejże urodzonej Anny z Słonczyć pozostałej wdowy oraz Marcina Wojciecha Władysława i Andrzeja Trąpczynskich także i Macieja Dybrzyńskiego wsi Trąpczyna z przyległościami dziedziców i posesorów na tychże urodzonych Kozuchowskich matce i synach oraz Łukaszu Biskupskim dziedzicach wsi Biskupic i Bystrzyc w sądach ziemskich konińskich w poniedziałek po Oktawie Bożego Ciała w roku tymże otrzymany czyli otrzymaną
84. item kładzie dekret powtórny tamże w tych sądach ziemskich konińskich o toż samo między tymi stronami w roku tymże w poniedziałek po Świętej Jadwidze z dopuszczoną mocją do trybunału przez stronę powodową to jest Trąpczyńskich po pozwolonej stronie pozwanej dylacji

kilka staj prowadząc okazał sądowi swemu naciosów czterdzieści i jeden na sosnach będących które to kopce i naciosy że są w gruncie własnym Trąpczynskiem prywatnie z ujmą i szkodą wielką gruntu Trąpczynskiego daleko jeszcze szerzy rozciągającego się przez dziedziców Biskupic to jest Biskupskiego i Kożuchowskich począwszy od mościsk nad Lusniami lasem usypane tak kładzie na to niżej wyrażone dowody i dokumenta to jest najprzód manifest wraz z wizją przez nigdy urodzoną Annę z Słonczyć Trąpczynską nigdy Stanisława Trąpczynskiego żonę pozostałą wdowę panią oprawną i dożywotnią, także, urodzonego Macieja Dybrzyńskiego wsi i dziedzin Trąpczyna posesorów przeciw nigdy urodzonym Zofii z Złotków Kozuchowskiej matce i synom jej Andrzejowi i Janowi Kozuchowskim dziedzicom Biskupic i innym względem najechania armatno gruntu Trąpczynskiego i tamże attentowanych wiolencji oraz względem naciosów czterdziestu i jeden, na sosnach począwszy od mościsk nad Lusniami lasem, świeżo poczynionych i tamże ośmiu kopców nowo i świeżo na ziemi usypanych w grodzie Pyzdrzkim w sobotę przed Święta Trójcą w roku tysiąc sześćset czterdziestym czwartym zaniesiony a potem i dekret contumacjalny seu contumacia o to samo z powództwa tejże urodzonej Anny z Słonczyć pozostałej wdowy oraz Marcina Wojciecha Władysława i Andrzeja Trąpczynskich także i Macieja Dybrzyńskiego wsi Trąpczyna z przyległościami dziedziców i posesorów na tychże urodzonych Kozuchowskich matce i synach oraz Łukaszu Biskupskim dziedzicach wsi Biskupic i Bystrzyc w sądach ziemskich konińskich w poniedziałek po Oktawie Bożego Ciała w roku tymże otrzymany czyli otrzymaną

item kładzie dekret powtórny tamże w tych sądach ziemskich konińskich o toż samo między tymi stronami w roku tymże w poniedziałek po Świętej Jadwidze z dopuszczoną mocją do trybunału przez stronę powodową to jest Trąpczyńskich po pozwolonej stronie pozwanej dylacji

85. ad munimenta jako wsprawie uczynkowej niepotrzebnej założoną nastąpionej dalej kładzie dekret Trybunalski Piotrzkowski o toż samo między tymi stronami we środę w sam dzień Świętej Pryski Panny i Męczenniczki w roku tysiąc sześćset czterdziestym piątym udziałany którym naznaczoną jest wizja i inkwizycja na grunt pretensae injuriae do wyprowadzenia przez komornika granicznego Kaliskiego za niedziel sześć z konserwowanym terminem w trybunale do dalszego rozsądku sprawy, item kładzie rekognicją Jana Masleka z Osin woźnego i urodzonego Andrzeja Wejskiego szlachcica z instancji urodzonych Trąpczynskich przeciw ko urodzonym Kozuchowskem i Biskupskiemu dziedzicom Biskupic i Bystrzyć w grodzie Pyzdrzskiem we czwartek przed niedzielą rzeczoną invocavit w roku tysiąc sześćset czterdziestym piątym zeznaną którą fatentur ze urodzeni Trąpczyńscy gotowi byli podług dekretu trybunalskiego wizją względem poczynienia naciosów czterdziestu jeden i usypania kopców ośmiu wyprawić i że jej attentowali i na gruncie byli ale że ani strona, ani komornik nie zjechał, to w grodzie oświadczyli, item pokłada dekret powtórny trybunalski piotrzkowski między temiz samymi stronami i o toż samo w roku tymże tysiąc sześćset czterdzieści piątym w poniedziałek rzeczony reminiscere nastąpiony którym powtórna wizja i inkwizycja na grunt praetensae injuriae z konserwacją na powrót termini w trybunale jest nakazana dalej potem kładzie dekret trzeci trybunalski piotrzkowski między tymi samymi stronami o toż same z inkwizycji i wizji przez komornika granicznego wyprowadzonych w roku tysiąc sześćset czterdziestym szóstym we czwartek po święcie niepokalanie poczęcia najświętszej Panny Maryi ferowany którym Łukaszowi Biskupskiemu evadendo paenas succubitas kazano się odprzysiąc pomienionych naciosów czterdziestu jednego na sosnach uczynionych i kopcy ośmiu nowo i świeżo usypanych na sądach ziemskich konińskich przypadających z dwiema szlachtą Kozuchowskich zaś uwolniono
86. item kładzie dekret ziemski koniński między temiz urodzonymi uczciwymi Trąpczynskiemi i Łukaszem Biskupskim z dekretu tego trybunalskiego

ad munimenta jako wsprawie uczynkowej niepotrzebnej założoną nastąpionej dalej kładzie dekret Trybunalski Piotrzkowski o toż samo między tymi stronami we środę w sam dzień Świętej Pryski Panny i Męczenniczki w roku tysiąc sześćset czterdziestym piątym udziałany którym naznaczoną jest wizja i inkwizycja na grunt pretensae injuriae do wyprowadzenia przez komornika granicznego Kaliskiego za niedziel sześć z konserwowanym terminem w trybunale do dalszego rozsądku sprawy, item kładzie rekognicją Jana Masleka z Osin woźnego i urodzonego Andrzeja Wejskiego szlachcica z instancji urodzonych Trąpczynskich przeciw ko urodzonym Kozuchowskem i Biskupskiemu dziedzicom Biskupic i Bystrzyć w grodzie Pyzdrzskiem we czwartek przed niedzielą rzeczoną invocavit w roku tysiąc sześćset czterdziestym piątym zeznaną którą fatentur ze urodzeni Trąpczyńscy gotowi byli podług dekretu trybunalskiego wizją względem poczynienia naciosów czterdziestu jeden i usypania kopców ośmiu wyprawić i że jej attentowali i na gruncie byli ale że ani strona, ani komornik nie zjechał, to w grodzie oświadczyli, item pokłada dekret powtórny trybunalski piotrzkowski między temiz samymi stronami i o toż samo w roku tymże tysiąc sześćset czterdzieści piątym w poniedziałek rzeczony reminiscere nastąpiony którym powtórna wizja i inkwizycja na grunt praetensae injuriae z konserwacją na powrót termini w trybunale jest nakazana dalej potem kładzie dekret trzeci trybunalski piotrzkowski między tymi samymi stronami o toż same z inkwizycji i wizji przez komornika granicznego wyprowadzonych w roku tysiąc sześćset czterdziestym szóstym we czwartek po święcie niepokalanie poczęcia najświętszej Panny Maryi ferowany którym Łukaszowi Biskupskiemu evadendo paenas succubitas kazano się odprzysiąc pomienionych naciosów czterdziestu jednego na sosnach uczynionych i kopcy ośmiu nowo i świeżo usypanych na sądach ziemskich konińskich przypadających z dwiema szlachtą Kozuchowskich zaś uwolniono

item kładzie dekret ziemski koniński między temiz urodzonymi uczciwymi Trąpczynskiemi i Łukaszem Biskupskim z dekretu tego trybunalskiego

87. w roku tysiąc sześćset czterdziestym siódmym w poniedziałek przed Świętą Jadwigą nastąpiony którym podług roty w dekrecie trybunalskim opisanej nakazana mu jest przysięga, którą gdy wykonał i tychże znaków i kopców jako on ich nie czynił i nie sypał odprzysiągł się, lubo sam tylko bez szlachty dwóch tak go ab ulteriori causa uwolniony, te tedy dokumenta złożywszy urodzony Prusimski i kopce wyżej opisane i naciosy nad lasem Lusnie rzeczonym rzeczywiście będące oraz situm et existentiam onych actualem sądowi swemu okazawszy i wyremonstrowawszy mówi i dowodzi w sądzie swoim tymi samymi kopcami naciosami i dokumentami że ponieważ te kopce i naciosy są aktualnie według tych dokumentów nad lasem Lusnią tak a nie inaczej przez ludzi i przez samego urodzonego Chełmskiego zwanym, a co większa jeszcze remote na staję od lasu Lusnie leżą i ten cały las Lusnie jakolitez Dziadzuline Miąsykąt, stawisko sive błota puste także i las Ostrowce wyżej opisano w środku duktu swego sive intra ductum suum będące, duktem swen zajęte a na ostatek cały dukt i narożniki urodzonego Chełmskiego zabierają i zagraniczają, a nadto ponieważ jeszcze kopiec z Cyganów ostatni to jest ósmy dalej circiter na staję wzdłuż biorąc ku wschodowi i mościskom oraz Czarnemu Brodowi narożnik urodzonego Chełmskiego przy samym lesie Lusnie naprzeciw remonstrowanym kopcom założony i uformowany wyżej zachodzi i zasięga i tak ten kopiec jako też i inne kompany jego oraz naciosy za kopcem ostatnim nad lasem Lusnie dalej się ku mościskom aktu ciągnącym będące w remonstracji okazane, także i dokumenta dalszą ciągłość tegoż lasu Lusnie i gruntu innego Trąpczyńskiego wzdłuż, a także i nad drugą stronę szerokość dalej od kopców ku południowi będącą wyświadczają i okazują
88. a te zaś kopce i naciosy i dokumenta wyżej położone z niemałą ujma i szkodą gruntu Trąpczyńskiego nad lasem Lusnie począwszy od mościsk w gruncie Trąpczynskim własnym nowo i świeżo usypane i poczynione być wyłuszczają i twierdzą a te aktu nad lasem Lusnie znajdują się przeto mówi urodzony Prusimski że gdy te kopce i naciosy

w roku tysiąc sześćset czterdziestym siódmym w poniedziałek przed Świętą Jadwigą nastąpiony którym podług roty w dekrecie trybunalskim opisanej nakazana mu jest przysięga, którą gdy wykonał i tychże znaków i kopców jako on ich nie czynił i nie sypał odprzysiągł się, lubo sam tylko bez szlachty dwóch tak go ab ulteriori causa uwolniony, te tedy dokumenta złożywszy urodzony Prusimski i kopce wyżej opisane i naciosy nad lasem Lusnie rzeczonym rzeczywiście będące oraz situm et existentiam onych actualem sądowi swemu okazawszy i wyremonstrowawszy mówi i dowodzi w sądzie swoim tymi samymi kopcami naciosami i dokumentami że ponieważ te kopce i naciosy są aktualnie według tych dokumentów nad lasem Lusnią tak a nie inaczej przez ludzi i przez samego urodzonego Chełmskiego zwanym, a co większa jeszcze remote na staję od lasu Lusnie leżą i ten cały las Lusnie jakolitez Dziadzuline Miąsykąt, stawisko sive błota puste także i las Ostrowce wyżej opisano w środku duktu swego sive intra ductum suum będące, duktem swen zajęte a na ostatek cały dukt i narożniki urodzonego Chełmskiego zabierają i zagraniczają, a nadto ponieważ jeszcze kopiec z Cyganów ostatni to jest ósmy dalej circiter na staję wzdłuż biorąc ku wschodowi i mościskom oraz Czarnemu Brodowi narożnik urodzonego Chełmskiego przy samym lesie Lusnie naprzeciw remonstrowanym kopcom założony i uformowany wyżej zachodzi i zasięga i tak ten kopiec jako też i inne kompany jego oraz naciosy za kopcem ostatnim nad lasem Lusnie dalej się ku mościskom aktu ciągnącym będące w remonstracji okazane, także i dokumenta dalszą ciągłość tegoż lasu Lusnie i gruntu innego Trąpczyńskiego wzdłuż, a także i nad drugą stronę szerokość dalej od kopców ku południowi będącą wyświadczają i okazują

a te zaś kopce i naciosy i dokumenta wyżej położone z niemałą ujma i szkodą gruntu Trąpczyńskiego nad lasem Lusnie począwszy od mościsk w gruncie Trąpczynskim własnym nowo i świeżo usypane i poczynione być wyłuszczają i twierdzą a te aktu nad lasem Lusnie znajdują się przeto mówi urodzony Prusimski że gdy te kopce i naciosy

89. w gruncie Trąpczynskim z ujmą znaczną gruntu Trąpczynskiego są aktualnie nad lasem Lusnie a jeszcze opodal od lasu tego leżą więc te same kopce i naciosy prócz innych wszelkich dowodów nie tylko ten grunt na którym się same znajdują i leżą ale też i ten który jest między niemi i lasem Lusnie a na ostatek i cały las Lusnie Dziaduline, Miąsykąt, Ostrowce i stawisko seu błota puste, zgoła cały i zupełny grunt oraz olędry duktem urodzonego Chełmskiego niesprawiedliwie zabrane i pretendowane, a intra ductum suum będące, jako to wszystko zagraniczające i zajmujące dla Trąpczyna jawnie ewinkują i dowodzą i rzeczywistą istność y własność onych a oraz i toze koniecznie być powinny i są Trąpczynskie dostatecznie probują i wyluszczają, a na ostatek nie tylko też sam własności i istności gruntów i lasów wyżej wyrażonych dowodzą ale też jeszcze większą wszerz i wzdłuż gruntów i borów swoich Trąpczynskich rozległość a przy tym i dalszą ciągłość duktu i ściany swojej z Łukomiem seu z Łomowem prowadzonej, a naprzeciw tym że kopcom na drodze Kaliskiej zastanowionej, i aż do Studzienki i gór oraz ługów karczemnych do narogu tamże będącego dociągać się powinny dostatecznie tłumaczą i okazują a nadto mówi urodzony Prusimski że te kopce i naciosy nie tylko to wszystko co jest wyżej wyrażono twierdzą i umacniają ale na ostatek cały generalnie dukt tego aż do miejsca wyżej opisanego wyprowadzony a oraz i to wszystko co jest intra ductum jego aprobują i korroborują i cały dukt jego za rzetelny i dobry ile dokumentami tak pisane mi jako i na ziemi okazanymi kopcami naciosami, także i używaniem dawnym utwierdzony twierdzą i przyznają przeciwnie zaś biorąc też same kopce i naciosy, dukt urodzonego Chełmskiego cały i ogólny jako przeciwny tym że kopcom i naciosom i jako przez własne grunta bory i lasy oraz stawisko czyli błota puste Trąpczynskie uformowany i wytknięty a razem i narożniki jego w gruncie Trąpczynskim założone i uformowane i gruntów niesłusznie sobie przez niego przywłaszczanie i do Biskupic dochodzenie a oraz i wizją roku tysiąc pięćset dziewięćdziesiąt drugiego zeznaną ze wszech miar tym kopcom dowodom i dokumentom wyżej i niżej położonym przeciwną znoszą i reprobują.
90. A na ostatek że urodzony Chełmski przez

w gruncie Trąpczynskim z ujmą znaczną gruntu Trąpczynskiego są aktualnie nad lasem Lusnie a jeszcze opodal od lasu tego leżą więc te same kopce i naciosy prócz innych wszelkich dowodów nie tylko ten grunt na którym się same znajdują i leżą ale też i ten który jest między niemi i lasem Lusnie a na ostatek i cały las Lusnie Dziaduline, Miąsykąt, Ostrowce i stawisko seu błota puste, zgoła cały i zupełny grunt oraz olędry duktem urodzonego Chełmskiego niesprawiedliwie zabrane i pretendowane, a intra ductum suum będące, jako to wszystko zagraniczające i zajmujące dla Trąpczyna jawnie ewinkują i dowodzą i rzeczywistą istność y własność onych a oraz i toze koniecznie być powinny i są Trąpczynskie dostatecznie probują i wyluszczają, a na ostatek nie tylko też sam własności i istności gruntów i lasów wyżej wyrażonych dowodzą ale też jeszcze większą wszerz i wzdłuż gruntów i borów swoich Trąpczynskich rozległość a przy tym i dalszą ciągłość duktu i ściany swojej z Łukomiem seu z Łomowem prowadzonej, a naprzeciw tym że kopcom na drodze Kaliskiej zastanowionej, i aż do Studzienki i gór oraz ługów karczemnych do narogu tamże będącego dociągać się powinny dostatecznie tłumaczą i okazują a nadto mówi urodzony Prusimski że te kopce i naciosy nie tylko to wszystko co jest wyżej wyrażono twierdzą i umacniają ale na ostatek cały generalnie dukt tego aż do miejsca wyżej opisanego wyprowadzony a oraz i to wszystko co jest intra ductum jego aprobują i korroborują i cały dukt jego za rzetelny i dobry ile dokumentami tak pisane mi jako i na ziemi okazanymi kopcami naciosami, także i używaniem dawnym utwierdzony twierdzą i przyznają przeciwnie zaś biorąc też same kopce i naciosy, dukt urodzonego Chełmskiego cały i ogólny jako przeciwny tym że kopcom i naciosom i jako przez własne grunta bory i lasy oraz stawisko czyli błota puste Trąpczynskie uformowany i wytknięty a razem i narożniki jego w gruncie Trąpczynskim założone i uformowane i gruntów niesłusznie sobie przez niego przywłaszczanie i do Biskupic dochodzenie a oraz i wizją roku tysiąc pięćset dziewięćdziesiąt drugiego zeznaną ze wszech miar tym kopcom dowodom i dokumentom wyżej i niżej położonym przeciwną znoszą i reprobują.

A na ostatek że urodzony Chełmski przez

91. grunty ścianę Trąpczyńską tylą dowodami utwierdzoną podług tej wizji wyżej wyrażony roku tysiąc pięćset dziewięćdziesiątego drugiego zeznanej ani do ściany ani do narożnika Biskupic obstantibus praemissis probationibus et fundo ac parieti Trąpczyna dochodzić nie może i nie powinien ani też narożnika z Biskupicami mieć nie może tak to nie tylko te kopce i naciosy ale też i własna wizja dziedziców Łukomia w roku tysiąc pięćset dziewięćdziesiąt trzecim w grodzie Pyzdrzkim we czwartek w sam dzień Świętej Marii Magdaleny w rok po wyżej wyrażony wizji czyniona wyraża i opiewa że dziedzicy podczas tej wizji czyniąc ją bądź to sami idąc bądź to kopce idące do Biskupiej ściany czyli narożnika do prowadzu chcąc inaczej tego wykonać i dojść nie mogli do Biskupic tylko per limites Osińskich, słowa to są tej samej wizji, limites Osinskie są jedne co i Trąpczynskie, a do tego jeszcze próbując urodzony Prusimski eo loci nie prawność i wielką wątpliwość oraz przeciwność wizji roku tysiąc pięćset osiemdziesiątego dziewiątego wyprawionej a roku tysiąc pięćset dziewięćdziesiątego drugiego zeznanej tak dokumentom jakoliteż i kopcom wyżej wyrażonym
92. ktemu że ta wizja jest nie przez dziedzica całego Trąpczyna lecz tylko cząstką swą mającego Wojciecha Trąpczyńskiego nimo innych naówczas z sobą w społ dziedziców synowców swoich czterech a co większa że przez opiekuna tychże synowców z krzywdą ich udziałana a oraz i niżej wyrażonych okoliczności dowodząc, mówi powtórne i wnosi do sądu swego urodzony Prusimski przy dokumentach niżej wyrażonych iż ponieważ ta wizja roku tysiąc pięćset dziewięćdziesiątego drugiego zeznana nie stronie powodowej to jest Wojciechowi Trąpczyńskiemu ale stronie pozwanej to jest dziedzicom Łukomia do wyprowadzenia przez dekreta cztery ziemskie Kaliskie jest nakazana a ta ad instantiam Wojciecha Trąpczyńskiego powoda jest wyprawiona i zeznana więc może być że te wizję dziedzic Łukomia ad instantiam jego bez przytomności i wiadomości

grunty ścianę Trąpczyńską tylą dowodami utwierdzoną podług tej wizji wyżej wyrażony roku tysiąc pięćset dziewięćdziesiątego drugiego zeznanej ani do ściany ani do narożnika Biskupic obstantibus praemissis probationibus et fundo ac parieti Trąpczyna dochodzić nie może i nie powinien ani też narożnika z Biskupicami mieć nie może tak to nie tylko te kopce i naciosy ale też i własna wizja dziedziców Łukomia w roku tysiąc pięćset dziewięćdziesiąt trzecim w grodzie Pyzdrzkim we czwartek w sam dzień Świętej Marii Magdaleny w rok po wyżej wyrażony wizji czyniona wyraża i opiewa że dziedzicy podczas tej wizji czyniąc ją bądź to sami idąc bądź to kopce idące do Biskupiej ściany czyli narożnika do prowadzu chcąc inaczej tego wykonać i dojść nie mogli do Biskupic tylko per limites Osińskich, słowa to są tej samej wizji, limites Osinskie są jedne co i Trąpczynskie, a do tego jeszcze próbując urodzony Prusimski eo loci nie prawność i wielką wątpliwość oraz przeciwność wizji roku tysiąc pięćset osiemdziesiątego dziewiątego wyprawionej a roku tysiąc pięćset dziewięćdziesiątego drugiego zeznanej tak dokumentom jakoliteż i kopcom wyżej wyrażonym

ktemu że ta wizja jest nie przez dziedzica całego Trąpczyna lecz tylko cząstką swą mającego Wojciecha Trąpczyńskiego nimo innych naówczas z sobą w społ dziedziców synowców swoich czterech a co większa że przez opiekuna tychże synowców z krzywdą ich udziałana a oraz i niżej wyrażonych okoliczności dowodząc, mówi powtórne i wnosi do sądu swego urodzony Prusimski przy dokumentach niżej wyrażonych iż ponieważ ta wizja roku tysiąc pięćset dziewięćdziesiątego drugiego zeznana nie stronie powodowej to jest Wojciechowi Trąpczyńskiemu ale stronie pozwanej to jest dziedzicom Łukomia do wyprowadzenia przez dekreta cztery ziemskie Kaliskie jest nakazana a ta ad instantiam Wojciecha Trąpczyńskiego powoda jest wyprawiona i zeznana więc może być że te wizję dziedzic Łukomia ad instantiam jego bez przytomności i wiadomości

93. onegoż mógł ja wyprowadzić i one in praeiudicium jego i gruntów Trąpczyna zeznać kazał powtóre że ta wizja ma co w sobie, iż była wyprowadzoną w roku tysiąc pięćset osiemdziesiąt dziewiątym na gruncie circa Festum Sancti Jacobi a dopiero w lat trzy potem to jest w roku tysiąc pięćset dziewięćdziesiąt drugim w grodzie konińskim circa Festum Immaculatae Conceptionis Beatissimae Virginis Mariae jest zeznana a dato non concesso, zęby i przez samego Wojciecha Trąpczyńskiego wyprowadzona i z instancji jego zeznana była to non convinat albowiem Wojciech Trąpczyński na ten czas nie był sam całego lecz wraz z synowcami swemi czteroma dziedzicem Trąpczyna czyli całej majętności Trąpczyńskiej co i wizja sama okazuje gdy tylko z części jego jest zeznana a nadto gdy ta wizja w roku tysiąc pięćset osiemdziesiąt dziewiątym wyprowadzona była to ten Wojciech Trąpczyński był pod ten czas opiekunem synowców swoich czterech potem zaś przestawszy bydź opiekunem tychże synowców swoich tak zaraz zaczął się proces z niemi w roku tysiąc pięćset dziewięćdziesiątym pierwszym i tak stante hac lite między niemi dopiero tej wizji w roku tysiąc pięćset dziewięćdziesiątym drugim zeznanie w księgach grodzkich konińskich in praeiudicium synowców jego a pupilów swoich, a może być że i excondicto i dziedzicami Łukomia praehabito ponieważ tenże Wojciech Trąpczyński tocząc proces o zalewek gruntów borów i lasów Trąpczyńskich i Osińskich z dziedzicami Łukomia otrzymawszy dekret z niemi nakazujący przysięgę czyli raczej odprzysiężenie się ze szkód uczynionych sobie tęż przysięgę testante decreto terri Coninensis anni millesimi quingentesimi nonagesimi quinti na lat sześć zalimitował, nastąpiło,
94. a zatym gdy ta wizja takim i takowym sposobem jest udziałana i przez jednej tylko cząstki dziedzica Wojciecha Trąpczyńskiego et nesciente czy przez niego samego przeciw prawu i dowodom wszelkim tak pisanym jako i na ziemi okazanym oraz przeciw położeniu wsiów i miejsc nimo wspólnych dziedziców a synowców i pupilów jego z krzywdą ich tudzież z krzywdą granic dawnych a mozna mowic ze prywatnie i bez zadnego dekretu ponieważ nie stronie powodowej była nakazana jest wyprowadzona, a nadto że nie zaraz po wyprowadzeniu samym

onegoż mógł ja wyprowadzić i one in praeiudicium jego i gruntów Trąpczyna zeznać kazał powtóre że ta wizja ma co w sobie, iż była wyprowadzoną w roku tysiąc pięćset osiemdziesiąt dziewiątym na gruncie circa Festum Sancti Jacobi a dopiero w lat trzy potem to jest w roku tysiąc pięćset dziewięćdziesiąt drugim w grodzie konińskim circa Festum Immaculatae Conceptionis Beatissimae Virginis Mariae jest zeznana a dato non concesso, zęby i przez samego Wojciecha Trąpczyńskiego wyprowadzona i z instancji jego zeznana była to non convinat albowiem Wojciech Trąpczyński na ten czas nie był sam całego lecz wraz z synowcami swemi czteroma dziedzicem Trąpczyna czyli całej majętności Trąpczyńskiej co i wizja sama okazuje gdy tylko z części jego jest zeznana a nadto gdy ta wizja w roku tysiąc pięćset osiemdziesiąt dziewiątym wyprowadzona była to ten Wojciech Trąpczyński był pod ten czas opiekunem synowców swoich czterech potem zaś przestawszy bydź opiekunem tychże synowców swoich tak zaraz zaczął się proces z niemi w roku tysiąc pięćset dziewięćdziesiątym pierwszym i tak stante hac lite między niemi dopiero tej wizji w roku tysiąc pięćset dziewięćdziesiątym drugim zeznanie w księgach grodzkich konińskich in praeiudicium synowców jego a pupilów swoich, a może być że i excondicto i dziedzicami Łukomia praehabito ponieważ tenże Wojciech Trąpczyński tocząc proces o zalewek gruntów borów i lasów Trąpczyńskich i Osińskich z dziedzicami Łukomia otrzymawszy dekret z niemi nakazujący przysięgę czyli raczej odprzysiężenie się ze szkód uczynionych sobie tęż przysięgę testante decreto terri Coninensis anni millesimi quingentesimi nonagesimi quinti na lat sześć zalimitował, nastąpiło,

a zatym gdy ta wizja takim i takowym sposobem jest udziałana i przez jednej tylko cząstki dziedzica Wojciecha Trąpczyńskiego et nesciente czy przez niego samego przeciw prawu i dowodom wszelkim tak pisanym jako i na ziemi okazanym oraz przeciw położeniu wsiów i miejsc nimo wspólnych dziedziców a synowców i pupilów jego z krzywdą ich tudzież z krzywdą granic dawnych a mozna mowic ze prywatnie i bez zadnego dekretu ponieważ nie stronie powodowej była nakazana jest wyprowadzona, a nadto że nie zaraz po wyprowadzeniu samym

95. lecz dopiero w lat trzy po wyprowadzeniu onej na polu w księgach grodzkich konińskich i to pod czas procesu i kłutni z synowcami swemi mianego jest zeznana, a ztąd nietylko wielkiej wątpliwości podlegać ale też wszelkim dowodom i prawu samemu przeciwna et ex terminalitat juris sui nic nie wartująca i owszem prawem samym naganna i zniesiona być się okazuje a co większa że też tylko na ów czas in quantum by innym dowodom przeciwna nie była i być się nie okazała dekretem ostatnim trybunału bydgoskiego anni millesimi septingentesimi sexagesimi octavi do zachowanią nakazana jest
96. tak tym sposobem nie urodzonego Chełmskiego duktu i pretensji gruntów duktem jego zabranych czyli wytkniętych a osobliwie co do narożnika i konkurencji Biskupic do których inaczej tylko koniecznie przez grunty ścianę Trąpczyńską przechodzić, by tak jak teraz czyni musiał wesprzeć nie może i nie powinna ani na fundamencie jej urodzony Chełmski granic i narożników w granicach i gruncie Trąpczyńskim sobie stanowić nie może i nie powiniem de nullitate której et in subsistentia urodzony Prusimski ex ratione et cognitione horum praejudiciorum nunc ex documentis et situ locorum conceptorum w sądzie swoim zaprotestowawszy się na dowód i twierdzą tego wszystkiego co jest wyżej wyrażono kładzie dokumenta te a najprzód dekreta kładzie cztery ziemskie kaliskie w sądach ziemskich konińskich w poniedziałek przed Świętym Witem roku tysiąc pięćset osiemdziesiątego dziewiątego między Wojciechem Trąpczyńskiem powodem z jednej a dziedzicami Łukomia pozwanymi z drugiej strony względem zalewku gruntów łąk borów i lasów na dziedzinie Trąpczyńskiej i Osińskiej będących nowo na dziedzinie Łukomia wybudowanym stawem groblą i wstrzymaniem wody z przyczynionego nastąpione któremi deducit że ta wizja przez też dekreta wyznaczona nie stronie powodowej lecz pozwanej nakazana była

lecz dopiero w lat trzy po wyprowadzeniu onej na polu w księgach grodzkich konińskich i to pod czas procesu i kłutni z synowcami swemi mianego jest zeznana, a ztąd nietylko wielkiej wątpliwości podlegać ale też wszelkim dowodom i prawu samemu przeciwna et ex terminalitat juris sui nic nie wartująca i owszem prawem samym naganna i zniesiona być się okazuje a co większa że też tylko na ów czas in quantum by innym dowodom przeciwna nie była i być się nie okazała dekretem ostatnim trybunału bydgoskiego anni millesimi septingentesimi sexagesimi octavi do zachowanią nakazana jest

tak tym sposobem nie urodzonego Chełmskiego duktu i pretensji gruntów duktem jego zabranych czyli wytkniętych a osobliwie co do narożnika i konkurencji Biskupic do których inaczej tylko koniecznie przez grunty ścianę Trąpczyńską przechodzić, by tak jak teraz czyni musiał wesprzeć nie może i nie powinna ani na fundamencie jej urodzony Chełmski granic i narożników w granicach i gruncie Trąpczyńskim sobie stanowić nie może i nie powiniem de nullitate której et in subsistentia urodzony Prusimski ex ratione et cognitione horum praejudiciorum nunc ex documentis et situ locorum conceptorum w sądzie swoim zaprotestowawszy się na dowód i twierdzą tego wszystkiego co jest wyżej wyrażono kładzie dokumenta te a najprzód dekreta kładzie cztery ziemskie kaliskie w sądach ziemskich konińskich w poniedziałek przed Świętym Witem roku tysiąc pięćset osiemdziesiątego dziewiątego między Wojciechem Trąpczyńskiem powodem z jednej a dziedzicami Łukomia pozwanymi z drugiej strony względem zalewku gruntów łąk borów i lasów na dziedzinie Trąpczyńskiej i Osińskiej będących nowo na dziedzinie Łukomia wybudowanym stawem groblą i wstrzymaniem wody z przyczynionego nastąpione któremi deducit że ta wizja przez też dekreta wyznaczona nie stronie powodowej lecz pozwanej nakazana była

97. item po wtóre kładzie dekret libertatis o przekopanie rowu i pooranie drogi bitej między tymże urodzonym Wojciechem Stryjem i opiekunem Wawrzniem Rachwałem Walentem i Stanisławem synowcami Trąpczyńskiem ziednej a nigdy urodzonym Mikołajem Trąpczyńskiem części Szetlewa dziedzicem z drugiej strony tamże w sądach ziemskich konińskich w roku tymże i pod tymże samym aktem jeszcze przed wizją na lat trzy nastąpiony którym dowodzi że Wojciech Trąpczyński nie był całego Trąpczyna dziedzicem a był opiekunem synowców swoich wyżej wyrażonych, w społ sobą dziedziców Trąpczyna item kładzie też same wizja wyżej wyrażoną roku tegoż tysiąc pięćset osiemdziesiątego dziewiątego w poniedziałek w wigilią Świętego Jakuba Apostoła na gruncie podług dekretów wyżej wyrażonych czterech z części samego urodzonego Trąpczyńskiego wyprawioną a w roku tysiąc pięćset dziewięćdziesiąt drugiego w grodzie konińskim we czwartek po święcie niepokalanego poczęcia najświętszej Panny Marii zeznaną, którą similiter deducit że Wojciech Trąpczyński nie był całego Trąpczyna dziedzicem i że ta wizja podczas opieki zrobiona a podczas procesu i kłótni o podział z nim zachodzących w rokach wyżej wyrażonych jest zeznana item kładzie dział między temiz wyżej wyrażonemi Wawrzyniem Rachwałem Walentem i Stanisławem Trąpczyńskiemi synowcami już na ten czas z opieki wyszłemi ziednej a urodzonym nigdy Wojciechem Trąpczyńskiem Stryjem ich z drugiej strony względem podziału Trąpczyna z przyległościami w roku tysiąc pięćset dziewięćdziesiątym pierwszym w poniedziałek po niedzieli jubilitate po uczynionej wizji blisko we dwa roki, a przed zeznaniem onej na trzy ćwierci roku nastąpiony w grodzie konińskim przez Burgrabiego zeznany, którym także probat, że Wojciech Trąpczyński nie był dziedzicem całego Trąpczyna
98. tak po tej uczynionej na gruncie wizji jako i przed zeznaniem onej był w processie z synowcami swemi item probując to ze jeszcze i po tej wizji nie było jedno dominium w Trąpczynie z przyległościami kładzie dekret roku tysiąc pięćset dziewięćdziesiątego piątego w Koninie na sądach ziemskich kaliskich w poniedziałek po Świętej Jadwidze między tymże Wojciechem Trąpczyńskiem a Konwentem Lędzkiem o zalewek młynem tarszewskim

item po wtóre kładzie dekret libertatis o przekopanie rowu i pooranie drogi bitej między tymże urodzonym Wojciechem Stryjem i opiekunem Wawrzniem Rachwałem Walentem i Stanisławem synowcami Trąpczyńskiem ziednej a nigdy urodzonym Mikołajem Trąpczyńskiem części Szetlewa dziedzicem z drugiej strony tamże w sądach ziemskich konińskich w roku tymże i pod tymże samym aktem jeszcze przed wizją na lat trzy nastąpiony którym dowodzi że Wojciech Trąpczyński nie był całego Trąpczyna dziedzicem a był opiekunem synowców swoich wyżej wyrażonych, w społ sobą dziedziców Trąpczyna item kładzie też same wizja wyżej wyrażoną roku tegoż tysiąc pięćset osiemdziesiątego dziewiątego w poniedziałek w wigilią Świętego Jakuba Apostoła na gruncie podług dekretów wyżej wyrażonych czterech z części samego urodzonego Trąpczyńskiego wyprawioną a w roku tysiąc pięćset dziewięćdziesiąt drugiego w grodzie konińskim we czwartek po święcie niepokalanego poczęcia najświętszej Panny Marii zeznaną, którą similiter deducit że Wojciech Trąpczyński nie był całego Trąpczyna dziedzicem i że ta wizja podczas opieki zrobiona a podczas procesu i kłótni o podział z nim zachodzących w rokach wyżej wyrażonych jest zeznana item kładzie dział między temiz wyżej wyrażonemi Wawrzyniem Rachwałem Walentem i Stanisławem Trąpczyńskiemi synowcami już na ten czas z opieki wyszłemi ziednej a urodzonym nigdy Wojciechem Trąpczyńskiem Stryjem ich z drugiej strony względem podziału Trąpczyna z przyległościami w roku tysiąc pięćset dziewięćdziesiątym pierwszym w poniedziałek po niedzieli jubilitate po uczynionej wizji blisko we dwa roki, a przed zeznaniem onej na trzy ćwierci roku nastąpiony w grodzie konińskim przez Burgrabiego zeznany, którym także probat, że Wojciech Trąpczyński nie był dziedzicem całego Trąpczyna

tak po tej uczynionej na gruncie wizji jako i przed zeznaniem onej był w processie z synowcami swemi item probując to ze jeszcze i po tej wizji nie było jedno dominium w Trąpczynie z przyległościami kładzie dekret roku tysiąc pięćset dziewięćdziesiątego piątego w Koninie na sądach ziemskich kaliskich w poniedziałek po Świętej Jadwidze między tymże Wojciechem Trąpczyńskiem a Konwentem Lędzkiem o zalewek młynem tarszewskim

99. na Kopaninie będącym łąk trąpczyńskich do części jego z taxą szkody co do części swojej oprócz innych współ ze sobą dziedziców ściągają się nastąpiony. Item kładzie zgodę między niegdy urodzoną Szczęsną z Popowa niegdy urodzonego Jana Trąpczyńskiego pozostałą małżonką matką ziednej a urodzonemi Rachwałem Walentem i Stanisławem synami jej Trąpczyńskiemi z drugiej strony o wydział części w Trąpczyńskiej majętności nastapioną przy roboracji w grodzie konińskim w poniedziałek po podwyższeniu Świętego Krzyża roku tysiąc pięćset dziewięćdziesiąt szóstego uczynionej będące i ingroszowaną item kładzie dział względem podziału tejże majętności Trąpczyńskiej między urodzonemi nigdy Andrzejem Janem i Władysławem Trąpczyńskiemi bracią między sobą rodzonymi w roku tysiąc sześćset dziewięćdziesiąt trzecim nastąpiony z ksiąg grodzkich pyzdrskich wyięty wyżej jaz polozony. A na ostatek powiada tenże urodzony Prusimski ze tej wizji nigdy na przeszłych zjazdach i wizjach antecessorowi urodzonego Chełmskiego nie używali i Biskupice nigdy do lasu Lusni sobie pretensji i narogu z Łukomiem nie zakładali albowiem Biskupice żadnej konkurencji i narogu z Łukomiem ani w tem ani w innym miejscu obstante pariete Trąpczyna nie mają i mieć nie mogą lecz dopiero one i narożnik swój z Łazami i Trąpczynem Wielkim blisko Brodu Czarnego i kopca Tomala zwanego nad drogą Sedleską (Szetleską?) czyli Jarocińska leżącego mają
100. a zatym urodzemy Chełmski niewinnie i niesłusznie narożnik swój jakoby Łukomia Trąpczyna i Biskupic przy lesie Lusnie sobie zakłada i formuje i niesłusznie pagórki seu wywroty z drzewa trzy z między sześciu w kupie tam będące żadnego podobieństwa do kopców nie mające ani nawet nie okrągłe i owszem podługowate za narożne sobie kopce bierze i mianuje i niewinnie dziedzica Biskupic jedno z nim rozumiejąc i kondykt przeciwko Trąpczyna trzymając do przyznania tychże kopców czyli narożnika przez niego sobie założonego a oraz i do

na Kopaninie będącym łąk trąpczyńskich do części jego z taxą szkody co do części swojej oprócz innych współ ze sobą dziedziców ściągają się nastąpiony. Item kładzie zgodę między niegdy urodzoną Szczęsną z Popowa niegdy urodzonego Jana Trąpczyńskiego pozostałą małżonką matką ziednej a urodzonemi Rachwałem Walentem i Stanisławem synami jej Trąpczyńskiemi z drugiej strony o wydział części w Trąpczyńskiej majętności nastapioną przy roboracji w grodzie konińskim w poniedziałek po podwyższeniu Świętego Krzyża roku tysiąc pięćset dziewięćdziesiąt szóstego uczynionej będące i ingroszowaną item kładzie dział względem podziału tejże majętności Trąpczyńskiej między urodzonemi nigdy Andrzejem Janem i Władysławem Trąpczyńskiemi bracią między sobą rodzonymi w roku tysiąc sześćset dziewięćdziesiąt trzecim nastąpiony z ksiąg grodzkich pyzdrskich wyięty wyżej jaz polozony. A na ostatek powiada tenże urodzony Prusimski ze tej wizji nigdy na przeszłych zjazdach i wizjach antecessorowi urodzonego Chełmskiego nie używali i Biskupice nigdy do lasu Lusni sobie pretensji i narogu z Łukomiem nie zakładali albowiem Biskupice żadnej konkurencji i narogu z Łukomiem ani w tem ani w innym miejscu obstante pariete Trąpczyna nie mają i mieć nie mogą lecz dopiero one i narożnik swój z Łazami i Trąpczynem Wielkim blisko Brodu Czarnego i kopca Tomala zwanego nad drogą Sedleską (Szetleską?) czyli Jarocińska leżącego mają

a zatym urodzemy Chełmski niewinnie i niesłusznie narożnik swój jakoby Łukomia Trąpczyna i Biskupic przy lesie Lusnie sobie zakłada i formuje i niesłusznie pagórki seu wywroty z drzewa trzy z między sześciu w kupie tam będące żadnego podobieństwa do kopców nie mające ani nawet nie okrągłe i owszem podługowate za narożne sobie kopce bierze i mianuje i niewinnie dziedzica Biskupic jedno z nim rozumiejąc i kondykt przeciwko Trąpczyna trzymając do przyznania tychże kopców czyli narożnika przez niego sobie założonego a oraz i do

101. pretensji gruntów własliwych Trąpczyńskich, a ztąd do kłótni przywodzi i pociąga o co wszystko jakolitez i o tem niesłusznie uformowany narożnik z wywrotów trzech którym podobne drugie trzy są przy nich tudzież respektem całego duktu przez grunta i lasy własne Trąpczyńskie z dawności do Trąpczyna należące i używane i przez olędrów za antecessorów jego od lat kilkadziesiąt bez wszelkiego bronienia wyrudowane i posiadane sobie uformowanego i wytkniętego na ostatek o niesłuszne tymże duktem swoim lasów Lusnie Dziaduliny Miąsykąt Ostrowca tudzież i stawiska pustego seu błot pustych a oraz i olędrów dwunastu z gościńcem polami i łąkami za branie i zajęcie zgoła przeciw całemu duktowi urodzonego Chełmskiego jako niesprawiedliwemu i niesłusznie przeciw prawu i sprawiedliwości uformowanemu i wytkniętemu a razem i o nieważność jego, tudzież zaraz i za jednym razem przeciwko urodzonemu Gałeckiemu staroście bydgoskiemu dziedzicowi Biskupic i Bystrzyc dezerty o to że on nie zważając na wyżej wyrażone racje i dokumenta oraz na odprzysiężenie się kopców i naciosów przyszłego dziedzica Biskupic nie mając nic do lasu Lusnie ani konkurencji żadnej z Łukomiem nie mając i mieć nie mogąc, kondyktem z urodzonym Chełmskim na szkodę i ujmę gruntu Trąpczyńskiego sobie postępując niesłusznie i niesprawiedliwe
102. a jeszcze bez wszelkich dokumentów na pamięć tylko szczególnie narożnik urodzonemu Chełmskiemu przy samym lesie Lusnie bezprawnie i przeciw wyżej wyrażonym dokumentom i kopcom założony przyznaje, a przeto resztę lasu Lusnie jeszcze przez urodzonego Chełmskiego zostawioną także i grunt ten który między lasem Lusnie i kopcami oraz naciosami leży sobie przywłaszczać a Trąpczynowi odbierać zamyśla, a na drugą stronę grunt i bór, idąc stąd ku drodze Kaliskiej po nad lasem Lusnie wraz z kopcami Cyganami przyznaje urodzonego Chełmskiemu i tak obydwaj się cudzym gruntem Trąpczyńskim dzielą i wzajem się kontentują po tej tedy rewizji i opisaniu wyżej wyrażonych kopcy ośmiu i naciosów

pretensji gruntów własliwych Trąpczyńskich, a ztąd do kłótni przywodzi i pociąga o co wszystko jakolitez i o tem niesłusznie uformowany narożnik z wywrotów trzech którym podobne drugie trzy są przy nich tudzież respektem całego duktu przez grunta i lasy własne Trąpczyńskie z dawności do Trąpczyna należące i używane i przez olędrów za antecessorów jego od lat kilkadziesiąt bez wszelkiego bronienia wyrudowane i posiadane sobie uformowanego i wytkniętego na ostatek o niesłuszne tymże duktem swoim lasów Lusnie Dziaduliny Miąsykąt Ostrowca tudzież i stawiska pustego seu błot pustych a oraz i olędrów dwunastu z gościńcem polami i łąkami za branie i zajęcie zgoła przeciw całemu duktowi urodzonego Chełmskiego jako niesprawiedliwemu i niesłusznie przeciw prawu i sprawiedliwości uformowanemu i wytkniętemu a razem i o nieważność jego, tudzież zaraz i za jednym razem przeciwko urodzonemu Gałeckiemu staroście bydgoskiemu dziedzicowi Biskupic i Bystrzyc dezerty o to że on nie zważając na wyżej wyrażone racje i dokumenta oraz na odprzysiężenie się kopców i naciosów przyszłego dziedzica Biskupic nie mając nic do lasu Lusnie ani konkurencji żadnej z Łukomiem nie mając i mieć nie mogąc, kondyktem z urodzonym Chełmskim na szkodę i ujmę gruntu Trąpczyńskiego sobie postępując niesłusznie i niesprawiedliwe

a jeszcze bez wszelkich dokumentów na pamięć tylko szczególnie narożnik urodzonemu Chełmskiemu przy samym lesie Lusnie bezprawnie i przeciw wyżej wyrażonym dokumentom i kopcom założony przyznaje, a przeto resztę lasu Lusnie jeszcze przez urodzonego Chełmskiego zostawioną także i grunt ten który między lasem Lusnie i kopcami oraz naciosami leży sobie przywłaszczać a Trąpczynowi odbierać zamyśla, a na drugą stronę grunt i bór, idąc stąd ku drodze Kaliskiej po nad lasem Lusnie wraz z kopcami Cyganami przyznaje urodzonego Chełmskiemu i tak obydwaj się cudzym gruntem Trąpczyńskim dzielą i wzajem się kontentują po tej tedy rewizji i opisaniu wyżej wyrażonych kopcy ośmiu i naciosów

103. oraz uczynionej remonstracji sądowi swojemu i położonych wyżej wypisanych dowodach oraz protestacjach urodzony Prusimski wróciwszy się na powrót do duktu swojego i drogi Kaliskiej na miejsce zastanowionego duktu swojego i tam stanąwszy mówi i dowodzi sądowi swojemu wyżej wyrażonemi dokumentami iż ponieważ w tych dokumentach jest to wyrażono ze pomienione kopce i naciosy z szkodą i ujmą wielką gruntu Trąpczyńskiego są usypane ate in praesenti termini są aktualnie okazane więc bez wszelkiej kwestii dalej grunt Trąpczyński wszerz na południe a wzdłuż na wschód słońca powinien się rozciągać
104. a zatym idzie że dukt i ściana dalsza jeszcze powinna się ciągnąc Trąpczyna z Łukomiem sive Łomowem i swoje determinium ad quem podług dawnych narożników czyli konkurencji trzech dziedzin u karczemnych gór i ługów i Studzienki z dawna będących ile w wizji Mileńskiego wyrażonych mieć powinna a przeto urodzony Prusimski z tego miejsca dalszy dukt swój czyli raczy ścianę z Łukomiem seu Łomowem na południe tąż samą drogą Kaliską starą opuszczając w prawą nową circiter przez pięcioro staj borem samym sosnowym niezbyt gęstym prowadząc i naciosy na sosnach a oraz i folwark Rozciszew rzeczony urodzonego Chełmskiego dziedziczny na prawy stronie duktu i drogi Kaliskiej mniej albo więcej a sześć staj w boru będący tu stąd widoczny, okazując przyszedł do Studzienki niezbyt głęboki i szeroki niczym nieocembrowanej która ze miała być przed tym cegłą obmurowana ale przez dziedziców Łukomia jak powiadają ma być zepsuta a oraz i do gór długich respective duktu poprzek leżących przez drogę kaliską jednym końcem pomiędzy wschodem i południem ku drodze Jarocińskiej z Szetlewa idącej także i ku Gąsiennicom na

oraz uczynionej remonstracji sądowi swojemu i położonych wyżej wypisanych dowodach oraz protestacjach urodzony Prusimski wróciwszy się na powrót do duktu swojego i drogi Kaliskiej na miejsce zastanowionego duktu swojego i tam stanąwszy mówi i dowodzi sądowi swojemu wyżej wyrażonemi dokumentami iż ponieważ w tych dokumentach jest to wyrażono ze pomienione kopce i naciosy z szkodą i ujmą wielką gruntu Trąpczyńskiego są usypane ate in praesenti termini są aktualnie okazane więc bez wszelkiej kwestii dalej grunt Trąpczyński wszerz na południe a wzdłuż na wschód słońca powinien się rozciągać

a zatym idzie że dukt i ściana dalsza jeszcze powinna się ciągnąc Trąpczyna z Łukomiem sive Łomowem i swoje determinium ad quem podług dawnych narożników czyli konkurencji trzech dziedzin u karczemnych gór i ługów i Studzienki z dawna będących ile w wizji Mileńskiego wyrażonych mieć powinna a przeto urodzony Prusimski z tego miejsca dalszy dukt swój czyli raczy ścianę z Łukomiem seu Łomowem na południe tąż samą drogą Kaliską starą opuszczając w prawą nową circiter przez pięcioro staj borem samym sosnowym niezbyt gęstym prowadząc i naciosy na sosnach a oraz i folwark Rozciszew rzeczony urodzonego Chełmskiego dziedziczny na prawy stronie duktu i drogi Kaliskiej mniej albo więcej a sześć staj w boru będący tu stąd widoczny, okazując przyszedł do Studzienki niezbyt głęboki i szeroki niczym nieocembrowanej która ze miała być przed tym cegłą obmurowana ale przez dziedziców Łukomia jak powiadają ma być zepsuta a oraz i do gór długich respective duktu poprzek leżących przez drogę kaliską jednym końcem pomiędzy wschodem i południem ku drodze Jarocińskiej z Szetlewa idącej także i ku Gąsiennicom na

105. kilka staj, drugim zaś końcem ku Rosciszewu folwarkowi na zachód słońca circiter na troje staj ciągną cych się przy tejże Studzience zaraz leżących, także i ługów seu smugów, z drugiej strony gór z obojej strony drogi kaliskiej, blisko tychże gór będących przez które droga kaliska przechodzi a za górami między smugami idzie które to góry i ługi dziedzic i ludzie wsi Trąpczyna podług wizji roku tysiąc sześćset pięćdziesiątego ósmego Mileńskiego komornika granicznego poznańskiego ze się zowią karczemne góry i ługi być powiadają i to nazwisko z racji gościńców czyli karczmów dwoich których rudera sądowi swemu okazane dotychczas extant jednej Królikowskiej nad drogą kaliską a drugiej oborskiej nad drogą królikowską do Toporówa Tomic i dalej idącą w boru stąd circiter o pół mili quondam będących mieć twierdzą, item w tymże miejscu zaraz za górami z tej strony gdzie ługi leżą okazał urodzony Prusimski kamień wielki na trzy łokcie długi niezbyt nad ziemią przy drodze kaliskiej leżący mieniąc go pro custode narożnika, item okazał drogę tamże od tego kamienia z drogi kaliskiej w lewo na zachód słońca ku Rosciszewu obok smugu czyli ługów wychodzącą i po nad górami wyżej opisanymi po lewej stronie gór do Rozciszewa idącą znaczną i starą item okazał prosto i naprzeciw Studzience przy samej drodze kaliskiej sosnę wielką starą z krzyżem starym wyciętym i opalonym stojącą a z drugiej strony Studzienki okazał błoto bagniste na pół stai od Studzienki pod górami po lewej stronie leżące circiter na trzy staje długie niezbyt szerokie różnym drzewem i kępami zarosłe
106. te tedy znaki urodzony Prusimski okazawszy sądowi swemu i tu formując sobie terminum ad quem seu narożnik powiada ze tu jest zbieg trzech dziedzin to jest

kilka staj, drugim zaś końcem ku Rosciszewu folwarkowi na zachód słońca circiter na troje staj ciągną cych się przy tejże Studzience zaraz leżących, także i ługów seu smugów, z drugiej strony gór z obojej strony drogi kaliskiej, blisko tychże gór będących przez które droga kaliska przechodzi a za górami między smugami idzie które to góry i ługi dziedzic i ludzie wsi Trąpczyna podług wizji roku tysiąc sześćset pięćdziesiątego ósmego Mileńskiego komornika granicznego poznańskiego ze się zowią karczemne góry i ługi być powiadają i to nazwisko z racji gościńców czyli karczmów dwoich których rudera sądowi swemu okazane dotychczas extant jednej Królikowskiej nad drogą kaliską a drugiej oborskiej nad drogą królikowską do Toporówa Tomic i dalej idącą w boru stąd circiter o pół mili quondam będących mieć twierdzą, item w tymże miejscu zaraz za górami z tej strony gdzie ługi leżą okazał urodzony Prusimski kamień wielki na trzy łokcie długi niezbyt nad ziemią przy drodze kaliskiej leżący mieniąc go pro custode narożnika, item okazał drogę tamże od tego kamienia z drogi kaliskiej w lewo na zachód słońca ku Rosciszewu obok smugu czyli ługów wychodzącą i po nad górami wyżej opisanymi po lewej stronie gór do Rozciszewa idącą znaczną i starą item okazał prosto i naprzeciw Studzience przy samej drodze kaliskiej sosnę wielką starą z krzyżem starym wyciętym i opalonym stojącą a z drugiej strony Studzienki okazał błoto bagniste na pół stai od Studzienki pod górami po lewej stronie leżące circiter na trzy staje długie niezbyt szerokie różnym drzewem i kępami zarosłe

te tedy znaki urodzony Prusimski okazawszy sądowi swemu i tu formując sobie terminum ad quem seu narożnik powiada ze tu jest zbieg trzech dziedzin to jest

107. Trąpczyna swego po lewej a Łukomia po prawej stronie drogi i że te obie dziedziny tak potąd boru używały także i trzeciej dziedziny nie mając dokumentu żadnego dobitnego ad praesens na to coby tu za dziedzina trzecia dochodzie miała ile też narożniczanie ani z Tomic ani z Biskupic nie stanęli i contumacialiter się mają Biskupic być mienił i w tym miejscu narożnik tych trzech dziedzin to jest Trąpczyna Łukomia seu Łomowa i Biskupic położył i ścianę swą z Łukomiem seu Łomowem salva cautela cum aliis bonis determinavit po którym to wyprowadzonym i determinowanym in termino ad quem u Studzienki i u gór karczemnych wyżej opisanych co do ściany trąpczyna z Łukomiem sive Łomowem dukcie luboli urodzony Chełmski ad reprobationem duktu tego urodzonego Prusimskiego i okazania swego w sądzie swym nie stawa i contumacialiter jakolitez i narożniczanie ma się z tym wszystkim sąd swój chcąc nie jako naj dokładniej ze wszech miar w rozsądzeniu i poznaniu tej sprawy i duktu obydwóch stron informować się ile że urodzony Prusimski żąda tego i ad exequitandem et conspiciendum ductum conscriptionemque ejus sądu swego uprasza tedy sąd ofiaruje się przystąpić do rewizji tegoż duktu urodzonego Chełmskiego wiechami wytkniętego a tymczasem zawiesiwszy nieco też rewizję duktu urodzonego Chełmskiego ponieważ rzecz się w rozdwojonym sądzie dzieje i urodzony Prusimski mając sobie przez sąd wydaną na sprowadzenie geometry przysięgłego do wyprawienia mapy sądowną deklaracją sprowadził w trakcie duktu swego przysięgłego geometra to jest wielebnego księdza Benedykta Woronowskiego teologii i filozofii doktora i aktualnego Filozofii Akademii Poznańskiej professora
108. przeto sąd z instrumentu i przysięgi jego informowawszy się że jest przysięgły nakazuje ażeby pomieniony imć ksiądz Woronowski geometra dukt obydwóch stron już w jednej ścianie trąpczyńskiej wyprowadzony oraz rewizją kopców i naciosów także situs wsi obocznych i inne miejsca etiam extra ductus będące przed tym na różnych zjazdach okazywane ad remonstrandum teraźniejszych duktów potrzebne jako najdokładniej

Trąpczyna swego po lewej a Łukomia po prawej stronie drogi i że te obie dziedziny tak potąd boru używały także i trzeciej dziedziny nie mając dokumentu żadnego dobitnego ad praesens na to coby tu za dziedzina trzecia dochodzie miała ile też narożniczanie ani z Tomic ani z Biskupic nie stanęli i contumacialiter się mają Biskupic być mienił i w tym miejscu narożnik tych trzech dziedzin to jest Trąpczyna Łukomia seu Łomowa i Biskupic położył i ścianę swą z Łukomiem seu Łomowem salva cautela cum aliis bonis determinavit po którym to wyprowadzonym i determinowanym in termino ad quem u Studzienki i u gór karczemnych wyżej opisanych co do ściany trąpczyna z Łukomiem sive Łomowem dukcie luboli urodzony Chełmski ad reprobationem duktu tego urodzonego Prusimskiego i okazania swego w sądzie swym nie stawa i contumacialiter jakolitez i narożniczanie ma się z tym wszystkim sąd swój chcąc nie jako naj dokładniej ze wszech miar w rozsądzeniu i poznaniu tej sprawy i duktu obydwóch stron informować się ile że urodzony Prusimski żąda tego i ad exequitandem et conspiciendum ductum conscriptionemque ejus sądu swego uprasza tedy sąd ofiaruje się przystąpić do rewizji tegoż duktu urodzonego Chełmskiego wiechami wytkniętego a tymczasem zawiesiwszy nieco też rewizję duktu urodzonego Chełmskiego ponieważ rzecz się w rozdwojonym sądzie dzieje i urodzony Prusimski mając sobie przez sąd wydaną na sprowadzenie geometry przysięgłego do wyprawienia mapy sądowną deklaracją sprowadził w trakcie duktu swego przysięgłego geometra to jest wielebnego księdza Benedykta Woronowskiego teologii i filozofii doktora i aktualnego Filozofii Akademii Poznańskiej professora

przeto sąd z instrumentu i przysięgi jego informowawszy się że jest przysięgły nakazuje ażeby pomieniony imć ksiądz Woronowski geometra dukt obydwóch stron już w jednej ścianie trąpczyńskiej wyprowadzony oraz rewizją kopców i naciosów także situs wsi obocznych i inne miejsca etiam extra ductus będące przed tym na różnych zjazdach okazywane ad remonstrandum teraźniejszych duktów potrzebne jako najdokładniej

109. podczas traktu teraźniejszej komisji wydelienować i mapę uformować a przy determinacji tejże komisji sądowi swemu do zweryfikowania onej i do podpisu wielmożny obywatel Prezesowi podać raczył, a to zaraz nieodwłocznie po której to sentencji przez sąd swój promulgowanej sąd terazniejszy komisjiny rozwiązując wyżej wyrażona suspense swoje udał się i przystąpił do rewizji i opisania duktu urodzonego Chełmskiego ile wiechami wytkniętego a tak urodzony Prusimski stanąwszy u narożnika w tym miejscu gdzie sobie urodzony Chełmski narożnik zakłada to jest w głowie czyli w zaczęciu lasu Ostrowce rzeczonego przy samej drodze Osińskiej między kopcami dwiema jakoby narożnymi urodzonego Chełmskiego a w rzeczy samej ściennymi drzewieckiemi i trąpczyńskiemi bieżącej będącego, na którą drogę sąd swój ku Osinom wyprowadziwszy okazał sądowi swemu że ta droga nie z Trąpczyna ale z Osin idzie, i wpada w drogę Zagórowską o kilka staj stąd a potym i przez drogę Zagórowską pod górą przechodzi i idzie na Łukom do Pyzdr co i przeszłe dekreta jeden roku tysiąc siedemset pięćdziesiątego Dziewiątego a drugi roku tysiąc siedemset sześćdziesiątego w dukcie położone i opisane wyrażają
110. a że ta droga pomiędzy Trąpczynem Drzewcami Łukomiem Wrąpczynem Zagorowem jak wizja sonat żadną miarą iść nie może i nie idzie tylko tak jak immediate opisano jest do sądu to intulit et eo nomine protestatus est item okazał sądowi swemu las Ostrowce swój własny w dukcie swoim przy narożniku swym już okazany i dokumentami tamże położonymi wyeksplikowany do Trąpczyna z dawna leżący item przy tej samej drodze kilka kroków pokazał kopiec znaczny tak jak i drugie jeden ze czternastu ściennych drzewieckichj i Trąpczyńskich a drugi to jest piętnasty także ścienny drzewicki z Trąpczynem od tego czternastego z drogą stronę drogi tejże na pół staj od siebie będące które sobie urodzony Chełmski za narożne bierze item okazał pagórek bardzo mały

podczas traktu teraźniejszej komisji wydelienować i mapę uformować a przy determinacji tejże komisji sądowi swemu do zweryfikowania onej i do podpisu wielmożny obywatel Prezesowi podać raczył, a to zaraz nieodwłocznie po której to sentencji przez sąd swój promulgowanej sąd terazniejszy komisjiny rozwiązując wyżej wyrażona suspense swoje udał się i przystąpił do rewizji i opisania duktu urodzonego Chełmskiego ile wiechami wytkniętego a tak urodzony Prusimski stanąwszy u narożnika w tym miejscu gdzie sobie urodzony Chełmski narożnik zakłada to jest w głowie czyli w zaczęciu lasu Ostrowce rzeczonego przy samej drodze Osińskiej między kopcami dwiema jakoby narożnymi urodzonego Chełmskiego a w rzeczy samej ściennymi drzewieckiemi i trąpczyńskiemi bieżącej będącego, na którą drogę sąd swój ku Osinom wyprowadziwszy okazał sądowi swemu że ta droga nie z Trąpczyna ale z Osin idzie, i wpada w drogę Zagórowską o kilka staj stąd a potym i przez drogę Zagórowską pod górą przechodzi i idzie na Łukom do Pyzdr co i przeszłe dekreta jeden roku tysiąc siedemset pięćdziesiątego Dziewiątego a drugi roku tysiąc siedemset sześćdziesiątego w dukcie położone i opisane wyrażają

a że ta droga pomiędzy Trąpczynem Drzewcami Łukomiem Wrąpczynem Zagorowem jak wizja sonat żadną miarą iść nie może i nie idzie tylko tak jak immediate opisano jest do sądu to intulit et eo nomine protestatus est item okazał sądowi swemu las Ostrowce swój własny w dukcie swoim przy narożniku swym już okazany i dokumentami tamże położonymi wyeksplikowany do Trąpczyna z dawna leżący item przy tej samej drodze kilka kroków pokazał kopiec znaczny tak jak i drugie jeden ze czternastu ściennych drzewieckichj i Trąpczyńskich a drugi to jest piętnasty także ścienny drzewicki z Trąpczynem od tego czternastego z drogą stronę drogi tejże na pół staj od siebie będące które sobie urodzony Chełmski za narożne bierze item okazał pagórek bardzo mały

111. na którym sosnu stoj albo raczej wyniosłość ziemi sosną wygórowaną circiter o cztery kroki od pierwszego kopca będący który urodzony Chełmski na przeszłych zjazdach jako świadczą dekreta polowe za trzeci kopiec narożni zawsze brał i mienił a teraz porzuciwszy ten pagórek na miejsce jego bierze wywrot oczywisty za trzeci kopiec narożny blisko stają od tych dwóch nad lasem Ostrowce ku stawiskowi leżących który sąd okazany widząc za wywrot ex re oculis subiecta bydź mniema. Item in reprobaonem jako te kopce dwa jeden czternasty a drugi piętnasty na osiemdziesiąt łokci od siebie leżące za narożne przez urodzonego Chełmskiego wzięte nie są narożne ale są aktualnie ścienne drzewiec z Trąpczynem i jako dwa kopce pod czternastym leżące a dalej i inne są w tej samej odległości od siebie co i te dwa inne zaś że różnie i nie rowno jak niżej opisano jest od siebie leżą tak tem końcem okazał sądowi swemu idąc ztąd ku narożnikowy swemu na zachód słońca ścianą przeszłą urodzonego Chełmskiego podczas zjazdów dwóch w roku tysiąc siedemset pięćdziesiąt dziewiątym i tysiąc siedemset sześćdziesiątym, jakoby między Drzewcami i Łukomiem przez niego uformowaną a teraz opuszczoną kopce tak też jak i te i tej samej formy i kształtu co i te będące, jeden najpierwszy od czternastego o osiemdziesiąt łokci a drugi po nim o siedemdziesiąt łokci trzeci po tym że o sto łokci czwarty o sto dwadzieścia łokci piąty o osiemdziesiąt łokci, szósty także o osiemdziesiąt łokci, siódmy o sto łokci, osmy o sto czterdzieści łokci dziewiąty o dwieście łokci, dziesiąty o sto czterdzieści łokci, jedenasty o dwieście łokci dwunasty trzynasty czternasty o sto czterdzieści łokci, jako się z wymiaru laską osiem łokciową pokazuje leżące i przez urodzonego Chełmskiego za ścienne sobie do ściany jakoby między Drzewcami i Łukomiem być mianej na przeszłych zjazdach mienione i brane do narożnika swego dochodzące,
112. od tego tedy narożnika dalej ku stawiskowi na południe nad lasem Ostrowce który urodzony Prusimski tak dawno jako i teraz zwać się powiada i wizją nań roku tysiąc sześćset

na którym sosnu stoj albo raczej wyniosłość ziemi sosną wygórowaną circiter o cztery kroki od pierwszego kopca będący który urodzony Chełmski na przeszłych zjazdach jako świadczą dekreta polowe za trzeci kopiec narożni zawsze brał i mienił a teraz porzuciwszy ten pagórek na miejsce jego bierze wywrot oczywisty za trzeci kopiec narożny blisko stają od tych dwóch nad lasem Ostrowce ku stawiskowi leżących który sąd okazany widząc za wywrot ex re oculis subiecta bydź mniema. Item in reprobaonem jako te kopce dwa jeden czternasty a drugi piętnasty na osiemdziesiąt łokci od siebie leżące za narożne przez urodzonego Chełmskiego wzięte nie są narożne ale są aktualnie ścienne drzewiec z Trąpczynem i jako dwa kopce pod czternastym leżące a dalej i inne są w tej samej odległości od siebie co i te dwa inne zaś że różnie i nie rowno jak niżej opisano jest od siebie leżą tak tem końcem okazał sądowi swemu idąc ztąd ku narożnikowy swemu na zachód słońca ścianą przeszłą urodzonego Chełmskiego podczas zjazdów dwóch w roku tysiąc siedemset pięćdziesiąt dziewiątym i tysiąc siedemset sześćdziesiątym, jakoby między Drzewcami i Łukomiem przez niego uformowaną a teraz opuszczoną kopce tak też jak i te i tej samej formy i kształtu co i te będące, jeden najpierwszy od czternastego o osiemdziesiąt łokci a drugi po nim o siedemdziesiąt łokci trzeci po tym że o sto łokci czwarty o sto dwadzieścia łokci piąty o osiemdziesiąt łokci, szósty także o osiemdziesiąt łokci, siódmy o sto łokci, osmy o sto czterdzieści łokci dziewiąty o dwieście łokci, dziesiąty o sto czterdzieści łokci, jedenasty o dwieście łokci dwunasty trzynasty czternasty o sto czterdzieści łokci, jako się z wymiaru laską osiem łokciową pokazuje leżące i przez urodzonego Chełmskiego za ścienne sobie do ściany jakoby między Drzewcami i Łukomiem być mianej na przeszłych zjazdach mienione i brane do narożnika swego dochodzące,

od tego tedy narożnika dalej ku stawiskowi na południe nad lasem Ostrowce który urodzony Prusimski tak dawno jako i teraz zwać się powiada i wizją nań roku tysiąc sześćset

113. czterdziestego czwartego i proces wyżej wyrażony pokłada, kilka staj idąc pokazał sądowi swemu dwa pagóry kukiałkowate i podługowate bardziej do wywrotów niż do kopców podobne i owszem zadnego podobienstwa do kopców ani okrągłości, ani rowków nie mające jeden na którym brzoska stoj, a drugi przy sośnie ku stawiskowi bieżąc będące wiechami wytknięte a stąd dalej idąc przyszedł do samego stawiska seu błot pustych gdzie także nad tym stawiskiem pokazał trzeci pagor takiż jako i te dwa wyżej opisane stąd tedy dalej na południe przez stawisko puste seu błota circiter przez trzy staje idąc okazał sądowi swemu krzaki, kępy wielkie także drzewa roznego stojącego i powywracanego wielość oraz łąki i pastwiska na nim będące. Item okazał sądowi swemu ze te błota czyli stawiska jednakowe jest wsędy i ciągnie się przez ku Osinom nimo Łazów przez Olędry do Czarnego Brodu ani żadnego wierzchowiska w tym miejscu jak strona idzie nie masz i nie znać oraz że to stawisko inter situm wsi Trąpczyna Małego i Osin leży za Ostrowiem lasem i jest z dawna z dawności Trąpczyńskie naco probując ich proprietatem kładzie działy Trąpczyńskich dwa jaden roku tysiąc pięćset dwudziestego drugiego w konińskim a drugi roku tysiąc sześćset dziewięćdziesiątego trzeciego w Pyzdrzkim grodzie będące a przy tym wielorakie wizje i protestacje dziedziców dawnych Trąpczyna w dukcie swoimi wyrażone, także okazuje dukt przez to stawisko dosyć szeroki z niemałą szkodą samego drzewa wycięty,
114. item dalej idąc i z tego stawiska wychodząc okazał łąki nad stawiskiem będące i dukt przez te łąki urodzonego Chełmskiego niedaleko chałupy Olenderski w lewo duktu ku Osinom stojącej to tedy dalej stąd idąc i na zgorzyłe miejsce między błotami będące wychodząc okazał niwkę niezbyt wielką przez olędra Trąpczyńskiego więcej jak trzydzieści lat posiadaną i wyrobioną sobie od tej tedy niwki idąc na południe circiter przez troje staj, przez błota wielkie kępami krzakami zarosłe z dawna

czterdziestego czwartego i proces wyżej wyrażony pokłada, kilka staj idąc pokazał sądowi swemu dwa pagóry kukiałkowate i podługowate bardziej do wywrotów niż do kopców podobne i owszem zadnego podobienstwa do kopców ani okrągłości, ani rowków nie mające jeden na którym brzoska stoj, a drugi przy sośnie ku stawiskowi bieżąc będące wiechami wytknięte a stąd dalej idąc przyszedł do samego stawiska seu błot pustych gdzie także nad tym stawiskiem pokazał trzeci pagor takiż jako i te dwa wyżej opisane stąd tedy dalej na południe przez stawisko puste seu błota circiter przez trzy staje idąc okazał sądowi swemu krzaki, kępy wielkie także drzewa roznego stojącego i powywracanego wielość oraz łąki i pastwiska na nim będące. Item okazał sądowi swemu ze te błota czyli stawiska jednakowe jest wsędy i ciągnie się przez ku Osinom nimo Łazów przez Olędry do Czarnego Brodu ani żadnego wierzchowiska w tym miejscu jak strona idzie nie masz i nie znać oraz że to stawisko inter situm wsi Trąpczyna Małego i Osin leży za Ostrowiem lasem i jest z dawna z dawności Trąpczyńskie naco probując ich proprietatem kładzie działy Trąpczyńskich dwa jaden roku tysiąc pięćset dwudziestego drugiego w konińskim a drugi roku tysiąc sześćset dziewięćdziesiątego trzeciego w Pyzdrzkim grodzie będące a przy tym wielorakie wizje i protestacje dziedziców dawnych Trąpczyna w dukcie swoimi wyrażone, także okazuje dukt przez to stawisko dosyć szeroki z niemałą szkodą samego drzewa wycięty,

item dalej idąc i z tego stawiska wychodząc okazał łąki nad stawiskiem będące i dukt przez te łąki urodzonego Chełmskiego niedaleko chałupy Olenderski w lewo duktu ku Osinom stojącej to tedy dalej stąd idąc i na zgorzyłe miejsce między błotami będące wychodząc okazał niwkę niezbyt wielką przez olędra Trąpczyńskiego więcej jak trzydzieści lat posiadaną i wyrobioną sobie od tej tedy niwki idąc na południe circiter przez troje staj, przez błota wielkie kępami krzakami zarosłe z dawna

115. do Nowej Wsi i Osin należące wyprowadzi sąd swój narole olęderskie które role od lat mniej albo więcej trzydziestu olędry spokojnie za antecesorów urodzonego Chełmskiego po wycinali i one sobie wyradowali anie im antecesorowie urodzonego Chełmskiego oto nie mówili i do tego gruntu się nie wdzierali, stąd zaś dalej idąc przez pole olęderskie przyprowadził sąd swój do drogi z Trąpczyna do Tomic borem przedtem a teraz przez olędry biegnącej, tę tędy drogę przeszedłszy i niskim sive błotnistym miejscem przez pola olęderskie idąc i między wschód i południe w lewo od południa kierując się okazał sądowi swemu pagórek długi, żadnego podobieństwa do kopca ani okrągłości ani rowku nie mający, na kopiec wytknięty między chałupami olenderskiemi wprawą pracowitego Kinosa a wlewo pracowitego Mellera leżący a stąd dalej biegnąc polem olenderskim między wschodem i południem przyszedł do góry piaszczytej na której stoi szkoła luterska te tedy szkołę na górze stojącą w lewo zostawiając, a zaś cmentarza przy niej kawał z prawej strony zabierając i przez tenże cmentarz idąc okazał sądowi swemu dukt urodzonego Chełmskiego tąż samą górą bardziej między wschód i południe bardzo skrzywionej a na tej gorze okazał miejsce nie anie do kopca nie podobne na kopiec wytknięte a z tąd dalej jeszcze bardziej między wschód i południe kilką staj idąc po tejże samej górze niezbyt wielkiej i pooranej przyszedł do chałupy pracowitego Betki olędra tę wtedy chałupę w dukt swój zabrawszy w prawą, udał się tąż samą górą prosto na sam zachód
116. tam zaś stąd tą samą górą circiter na dwa staje idąc i do chojarów kilku na tej górze będących przyszedłszy udał się w lewą szagowało przez pole i zagony znowu między południe i zachód i tedy mniej albo więcej cztery staje idąc przyszedł przez łąki do lasu błotnistego Lusnie rzeczonego a ten na staje będący szeroki przeszedłszy na drugą stronę lasu Lusnie tamże przy tym samym lesie Lusnie na dwadzieścia kroków od lasu, a na staje od Cyganów kopców założony

do Nowej Wsi i Osin należące wyprowadzi sąd swój narole olęderskie które role od lat mniej albo więcej trzydziestu olędry spokojnie za antecesorów urodzonego Chełmskiego po wycinali i one sobie wyradowali anie im antecesorowie urodzonego Chełmskiego oto nie mówili i do tego gruntu się nie wdzierali, stąd zaś dalej idąc przez pole olęderskie przyprowadził sąd swój do drogi z Trąpczyna do Tomic borem przedtem a teraz przez olędry biegnącej, tę tędy drogę przeszedłszy i niskim sive błotnistym miejscem przez pola olęderskie idąc i między wschód i południe w lewo od południa kierując się okazał sądowi swemu pagórek długi, żadnego podobieństwa do kopca ani okrągłości ani rowku nie mający, na kopiec wytknięty między chałupami olenderskiemi wprawą pracowitego Kinosa a wlewo pracowitego Mellera leżący a stąd dalej biegnąc polem olenderskim między wschodem i południem przyszedł do góry piaszczytej na której stoi szkoła luterska te tedy szkołę na górze stojącą w lewo zostawiając, a zaś cmentarza przy niej kawał z prawej strony zabierając i przez tenże cmentarz idąc okazał sądowi swemu dukt urodzonego Chełmskiego tąż samą górą bardziej między wschód i południe bardzo skrzywionej a na tej gorze okazał miejsce nie anie do kopca nie podobne na kopiec wytknięte a z tąd dalej jeszcze bardziej między wschód i południe kilką staj idąc po tejże samej górze niezbyt wielkiej i pooranej przyszedł do chałupy pracowitego Betki olędra tę wtedy chałupę w dukt swój zabrawszy w prawą, udał się tąż samą górą prosto na sam zachód

tam zaś stąd tą samą górą circiter na dwa staje idąc i do chojarów kilku na tej górze będących przyszedłszy udał się w lewą szagowało przez pole i zagony znowu między południe i zachód i tedy mniej albo więcej cztery staje idąc przyszedł przez łąki do lasu błotnistego Lusnie rzeczonego a ten na staje będący szeroki przeszedłszy na drugą stronę lasu Lusnie tamże przy tym samym lesie Lusnie na dwadzieścia kroków od lasu, a na staje od Cyganów kopców założony

117. i uformowany narożnik przez urodzonego Chełmskiego a oraz pagórów czyli wywrotów lub narożników sześć razem w kupie będące podługowate żadnej okrągłości ani naw et rowków około siebie nie a nie ani też najmniejszego podobieństwa do kopców nie mające i z tych trzy na narożnik wytknięte sądowi swemu okazał powiadając że urodzony Chełmski dziedzic Łukomia i Łomowa także i Gałecki starosta bydgoski dziedzic Biskupic jedno z sobą na ujmę gruntu trąpczyna trzymający biorąc sobie te trzy pagórki seu wywroty za narożne kopce, z nich narożnik tu w tym miejscu zakładają sobie i jeden drugiemu przyznaje co jak przeciw wszelkim niesłusznie i niesprawiedliwie czynią do wodom tak urodzony Prusimski in reprobationen tych ich domniemanych pagórków i narożnika podobnież sądowi okazuje trzy drugie pagórki seu wywroty a nadto przywodząc sądowi swemu na pamięć wyżej przy remonstracji kopców, Cyganów i naciosów położone dokumenta, mówi, ze jezelic, dokumenta kopcy osm jak mówią Cyganów z naciosami w gruncie trąpczynskim nad Lusniami świeżo i nowo porobione bydź twierdzą i okazują, ate są aktu nad Lusniami, a przy tym że dziedzic Biskupic przez od przysiężenie się kopców i naciosów grunt przyznał bydź Trąpczyński i żadnej pretensji na ów czas do gruntu tego sobie nie rościł, i nie zostawił ani też tym się nie bronił żeby to jego grunt był Biskupski i Trąpczyn tego gruntu z kopcami i Lasu Lusnie używał,
118. przeto jako ten grunt na którym są kopce i naciosy i który po między kopcami i Lusniami leży a oraz i las cały Lusnie jawnie dowodze się bydź Trąpczyński więc żadnym sposobem grunt biskupski tu dochodzić, ani narożnik i konkurencja Biskupic bydź nie może i nie jest, a za tym idzie że i wizja roku tysiąc pięćset osiemdziesiątego dziewiątego na polu zrobiona a w księgach roku tysiąc pięćset dziewięćdziesiątego drugiego zeznana na której sobie cały fundament urodzony Chełmski duktu swego i narożników zakłada nie tylko pisanym

i uformowany narożnik przez urodzonego Chełmskiego a oraz pagórów czyli wywrotów lub narożników sześć razem w kupie będące podługowate żadnej okrągłości ani naw et rowków około siebie nie a nie ani też najmniejszego podobieństwa do kopców nie mające i z tych trzy na narożnik wytknięte sądowi swemu okazał powiadając że urodzony Chełmski dziedzic Łukomia i Łomowa także i Gałecki starosta bydgoski dziedzic Biskupic jedno z sobą na ujmę gruntu trąpczyna trzymający biorąc sobie te trzy pagórki seu wywroty za narożne kopce, z nich narożnik tu w tym miejscu zakładają sobie i jeden drugiemu przyznaje co jak przeciw wszelkim niesłusznie i niesprawiedliwie czynią do wodom tak urodzony Prusimski in reprobationen tych ich domniemanych pagórków i narożnika podobnież sądowi okazuje trzy drugie pagórki seu wywroty a nadto przywodząc sądowi swemu na pamięć wyżej przy remonstracji kopców, Cyganów i naciosów położone dokumenta, mówi, ze jezelic, dokumenta kopcy osm jak mówią Cyganów z naciosami w gruncie trąpczynskim nad Lusniami świeżo i nowo porobione bydź twierdzą i okazują, ate są aktu nad Lusniami, a przy tym że dziedzic Biskupic przez od przysiężenie się kopców i naciosów grunt przyznał bydź Trąpczyński i żadnej pretensji na ów czas do gruntu tego sobie nie rościł, i nie zostawił ani też tym się nie bronił żeby to jego grunt był Biskupski i Trąpczyn tego gruntu z kopcami i Lasu Lusnie używał,

przeto jako ten grunt na którym są kopce i naciosy i który po między kopcami i Lusniami leży a oraz i las cały Lusnie jawnie dowodze się bydź Trąpczyński więc żadnym sposobem grunt biskupski tu dochodzić, ani narożnik i konkurencja Biskupic bydź nie może i nie jest, a za tym idzie że i wizja roku tysiąc pięćset osiemdziesiątego dziewiątego na polu zrobiona a w księgach roku tysiąc pięćset dziewięćdziesiątego drugiego zeznana na której sobie cały fundament urodzony Chełmski duktu swego i narożników zakłada nie tylko pisanym

119. dokumentom ale i na ziemi będącym, oraz situi miejsc jest przeciwna i narożniki tak ten jako i pierwszy w głowie lasu Ostrowce założony a oraz cały dukt generalnie urodzonego Chełmskiego jest zły i niesprawiedliwy, tudzież i pretensja do stawiska pustego trąpczyńskiego pod pretekstem jakoby stawu który urodzony Chełmski do dziś dnia siebie na Łukomiu ma nowy staw zwany jest niesłuszna i niesprawiedliwa
120. i tak to stawisko jako i inne lasy jako to Ostrowce Miąsykąt, Dziaduline, także Olędry łąki pola niesłusznie są przez urodzonego Chełmskiego duktem jego i narożnikami przeciw wszelkim odwodom i dowodom wyprowadzonymi i uformowanymi, Trąpczynowi zabrane, i przez tradycja prawu przeciwną odebrane także i narożniki pierwszy przy lesie Ostrowce i drodze Osińskiej przez Konwent mu, a drugi przy lesie Lusnie przez dziedzica Biskupic ex praehabito condicto przyznane są niesprawiedliwie i nierzetelnie, o co wszystko i respektem tego wszystkiego oraz o niesłuszne i bezprawne narogów tak in termino a quo, jak in termino ad quem przyznanie mu, tudzież o nieważność tak narożników ich przyznania, jako też i całego duktu urodzonego Chełmskiego przez grunt własny Trąpczyna uformowanego i wytkniętego a oraz i wizji roku tysiąc pięćset dziewięćdziesiątego drugiego zeznanej, jako przeciwnie wszelkim dowodom prawu i sprawiedliwości oraz terminalnośći prawa nastąpionych tak przeciw urodzonemu Chełmskiemu i Gałeckiemu staroście bydgoskiemu dziedzicowi Biskupic, a oraz i konwentowi Lędzkiemu dóbr Drzewiec dziedzicom niesprawiedliwie narożniki etiam przeciw swoim dawniejszym przyznaniom i dokumentom urodzonemu Chełmskiemu przyznawającym jako najuroczyściej przed sądem

dokumentom ale i na ziemi będącym, oraz situi miejsc jest przeciwna i narożniki tak ten jako i pierwszy w głowie lasu Ostrowce założony a oraz cały dukt generalnie urodzonego Chełmskiego jest zły i niesprawiedliwy, tudzież i pretensja do stawiska pustego trąpczyńskiego pod pretekstem jakoby stawu który urodzony Chełmski do dziś dnia siebie na Łukomiu ma nowy staw zwany jest niesłuszna i niesprawiedliwa

i tak to stawisko jako i inne lasy jako to Ostrowce Miąsykąt, Dziaduline, także Olędry łąki pola niesłusznie są przez urodzonego Chełmskiego duktem jego i narożnikami przeciw wszelkim odwodom i dowodom wyprowadzonymi i uformowanymi, Trąpczynowi zabrane, i przez tradycja prawu przeciwną odebrane także i narożniki pierwszy przy lesie Ostrowce i drodze Osińskiej przez Konwent mu, a drugi przy lesie Lusnie przez dziedzica Biskupic ex praehabito condicto przyznane są niesprawiedliwie i nierzetelnie, o co wszystko i respektem tego wszystkiego oraz o niesłuszne i bezprawne narogów tak in termino a quo, jak in termino ad quem przyznanie mu, tudzież o nieważność tak narożników ich przyznania, jako też i całego duktu urodzonego Chełmskiego przez grunt własny Trąpczyna uformowanego i wytkniętego a oraz i wizji roku tysiąc pięćset dziewięćdziesiątego drugiego zeznanej, jako przeciwnie wszelkim dowodom prawu i sprawiedliwości oraz terminalnośći prawa nastąpionych tak przeciw urodzonemu Chełmskiemu i Gałeckiemu staroście bydgoskiemu dziedzicowi Biskupic, a oraz i konwentowi Lędzkiemu dóbr Drzewiec dziedzicom niesprawiedliwie narożniki etiam przeciw swoim dawniejszym przyznaniom i dokumentom urodzonemu Chełmskiemu przyznawającym jako najuroczyściej przed sądem

121. swoim protestuje się i żali urodzony Prusimski. Po skończonej tedy tej rewizji duktu urodzonego Chełmskiego wróciwszy się urodzony Prusimski do Studzienki i gór oraz ługów ut ajunt karczemnych wyżej opisanych i do narożnika tamże postanowionego, chcąc jeszcze ścianę drugą trąpczyna z Biskupicami od zwyz opisanego narożnika wyprowadzić prosił sądu swego ad exequitandum w ścianie tej ductum, którego sąd sequendo zaczął tenże dukt w ścianie tej od pomienionej Studzienki i narożnika tamże uformowanego, i tak udawszy się w lewo prosto na wschód słońca ku Czarnemu Bródowi poszedł ponad górami karczemnemi błotem bagnistym nie daleko i na przeciw Studzienki pod górami leżącym kępami i różnym drzewen zarosłym którym błotem seu bagniskami circiter przez troje staj idąc i od gór się w lewą udając wyszedł trochę na zgorzysty bór rzadki, gdzie dalej prosto na wschód słońca circiter przez dwa staje samą niziną seu smużkami brzozowym i innym drzewem rzadko zarosłymi przyszedł do drogi z Olędrów trąpczyńskich do boru idącej a te przeszedłszy przyszedł znowu do błota nie zbyt szerokiego różnym drzewem rzadko zarosłego obok Cyganów kopców o podal do duktu w lewo będących idąc wyszedł na gołoborze sosnowego boru stąd tedy gołoborzem seu rzadkiem borem jako o bok kopców ośmiu Cyganów zwanych i lasu Lusnie bliżej trocha duktu z lewej strony leżących także na wschód słońca traktem niemałym borem sosnowym samym idąc przyszedł do drogi z Łukomia seu Łomowa do Królikowa bieżącej tam tędy przeszedł,
122. tę drogę poszedł dalej prosto na wschód ku Czarnemu Bródowi borem także sosnowem mniej albo więcej przez troje staj obok naciosów w rewizji pokazanych niedaleko duktu będących i przyszedł do drogi bitej z Szetlewka na Szymanowice do Jarocina idącej w tę tedy drogę wszedłszy i kilka staj nią na wschód słońca ku Brodowi Czarnemu borem biegnąc przyszedł do drogi poprzecznej z Łazów i Holendrów

swoim protestuje się i żali urodzony Prusimski. Po skończonej tedy tej rewizji duktu urodzonego Chełmskiego wróciwszy się urodzony Prusimski do Studzienki i gór oraz ługów ut ajunt karczemnych wyżej opisanych i do narożnika tamże postanowionego, chcąc jeszcze ścianę drugą trąpczyna z Biskupicami od zwyz opisanego narożnika wyprowadzić prosił sądu swego ad exequitandum w ścianie tej ductum, którego sąd sequendo zaczął tenże dukt w ścianie tej od pomienionej Studzienki i narożnika tamże uformowanego, i tak udawszy się w lewo prosto na wschód słońca ku Czarnemu Bródowi poszedł ponad górami karczemnemi błotem bagnistym nie daleko i na przeciw Studzienki pod górami leżącym kępami i różnym drzewen zarosłym którym błotem seu bagniskami circiter przez troje staj idąc i od gór się w lewą udając wyszedł trochę na zgorzysty bór rzadki, gdzie dalej prosto na wschód słońca circiter przez dwa staje samą niziną seu smużkami brzozowym i innym drzewem rzadko zarosłymi przyszedł do drogi z Olędrów trąpczyńskich do boru idącej a te przeszedłszy przyszedł znowu do błota nie zbyt szerokiego różnym drzewem rzadko zarosłego obok Cyganów kopców o podal do duktu w lewo będących idąc wyszedł na gołoborze sosnowego boru stąd tedy gołoborzem seu rzadkiem borem jako o bok kopców ośmiu Cyganów zwanych i lasu Lusnie bliżej trocha duktu z lewej strony leżących także na wschód słońca traktem niemałym borem sosnowym samym idąc przyszedł do drogi z Łukomia seu Łomowa do Królikowa bieżącej tam tędy przeszedł,

tę drogę poszedł dalej prosto na wschód ku Czarnemu Bródowi borem także sosnowem mniej albo więcej przez troje staj obok naciosów w rewizji pokazanych niedaleko duktu będących i przyszedł do drogi bitej z Szetlewka na Szymanowice do Jarocina idącej w tę tedy drogę wszedłszy i kilka staj nią na wschód słońca ku Brodowi Czarnemu borem biegnąc przyszedł do drogi poprzecznej z Łazów i Holendrów

123. trąpczyńskich do Gąsiennic i Otniów błot tak zwanych naj przód raz przez czerniawy smugi i bory tak rzeczone drugi raz dalej przez drogę z Łukomia i z Łomowa do Królikowa idącą, trzeci raz znowu przez drogę z Królikowa i Biskupic na Taperów i Gizałki do Tomic pod nad Otniami i Gąsiennicami poprzek bieżącą przechodzącej te zaś drogę przeszedłszy poszedł także na wschód słońca ku Brodowi Czarnemu tąż drogą bitą Jarocińską ponad smugiem czerniawy rzeczonym po prawej stronie drogi Jarocińskiej zostającym i przyszedł do drogi z Łazów i Olendrów do Królikowa bieżącej te tędy drogę przeszedłszy dalej także na wschód słońca tąż drogą bitą Jarocińską traktem niemałym ku Czarnemu Bródowi bieżąc przyszedł do kopca wielkiego tomala zwanego po lewej stronie drogi na staje od Brodu Czarnego będącego który to kopiec ludzie za narożny trzech dziedzin to jest Łazów Trąpczyna wielkiego i Biskupic sive dezerty Bystrzyc mają przy którym sosny dwie wielkie z krzyżami wyciętymi stoją a trzecia także z krzyżem ścięta
124. u którego kopca stanąwszy urodzony Prusimski dukt swój determinował i tu schod a razem i narożny kopiec jeden za trzy wyżej namienionych trzech dziedzin to jest Trąpczyna wielkiego sive dezerty Drzęzgi Łazów i Biskupic seu dezerty Bystrzyc być twierdził od tego tedy kopca zaczynając znowu ścianę swoją między Trąpczynem wielkiem sive Drzęzgami dezertą a Biskupicami sive Bystrzycą dezertą poszedł dalej tąż samą drogą Jarocką ubitą na wschód słońca o staje i przyszedł circiter stajem jednym do samego brzegu Broda Czarnego gdzie sąd dla zbytecznie pluskotliwego czasu nie mogąc tej ściany dalej kończyć, dalszy w niej dukt zawiesił a tymczasem do dalszych czynności w wyprowadzonych duktach udał się po wyprowadzonych tedy tak

trąpczyńskich do Gąsiennic i Otniów błot tak zwanych naj przód raz przez czerniawy smugi i bory tak rzeczone drugi raz dalej przez drogę z Łukomia i z Łomowa do Królikowa idącą, trzeci raz znowu przez drogę z Królikowa i Biskupic na Taperów i Gizałki do Tomic pod nad Otniami i Gąsiennicami poprzek bieżącą przechodzącej te zaś drogę przeszedłszy poszedł także na wschód słońca ku Brodowi Czarnemu tąż drogą bitą Jarocińską ponad smugiem czerniawy rzeczonym po prawej stronie drogi Jarocińskiej zostającym i przyszedł do drogi z Łazów i Olendrów do Królikowa bieżącej te tędy drogę przeszedłszy dalej także na wschód słońca tąż drogą bitą Jarocińską traktem niemałym ku Czarnemu Bródowi bieżąc przyszedł do kopca wielkiego tomala zwanego po lewej stronie drogi na staje od Brodu Czarnego będącego który to kopiec ludzie za narożny trzech dziedzin to jest Łazów Trąpczyna wielkiego i Biskupic sive dezerty Bystrzyc mają przy którym sosny dwie wielkie z krzyżami wyciętymi stoją a trzecia także z krzyżem ścięta

u którego kopca stanąwszy urodzony Prusimski dukt swój determinował i tu schod a razem i narożny kopiec jeden za trzy wyżej namienionych trzech dziedzin to jest Trąpczyna wielkiego sive dezerty Drzęzgi Łazów i Biskupic seu dezerty Bystrzyc być twierdził od tego tedy kopca zaczynając znowu ścianę swoją między Trąpczynem wielkiem sive Drzęzgami dezertą a Biskupicami sive Bystrzycą dezertą poszedł dalej tąż samą drogą Jarocką ubitą na wschód słońca o staje i przyszedł circiter stajem jednym do samego brzegu Broda Czarnego gdzie sąd dla zbytecznie pluskotliwego czasu nie mogąc tej ściany dalej kończyć, dalszy w niej dukt zawiesił a tymczasem do dalszych czynności w wyprowadzonych duktach udał się po wyprowadzonych tedy tak

125. duktach jako i też i rewizjach duktów wyżej opisanych za kończeniu onych sąd niniejszy komisyjny do decyzji tej sprawy przystępując i zawieszenie swoje rozpieczętowania i czytania inkwizycji w sądzie swoim przez urodzonego Prusimskiego złożonych rozwiązując, do rozpieczętowania i czytania tych ze inkwizycji przystąpił, które rozpieczętowawszy i przeczytawszy ponieważ teraz wiele okoliczności nowych, tak z racji duktów jako i rewizji wynika a przytem że konwent Lędzki teraz tu w sądzie swym nie stawający i contumacia liter się mający nie składa inkwizycji swoich względem narożników na przesztych ziazdachwy wiedzionych a także i urodzony Chełmski inkwizycji swoich nie składa przeto sąd jako najdokładniejszą mieć chcąc wiadomośc tej sprawy i onej ze wszech miar dociec usiłując potrzebną być suplementową inkwizycją uznaje, nakazując ażeby urodzony Prusimski na dowód i odwod duktu swojego i urodzonego Chełmskiego także i rewizji oraz narożników i innych miejsc w duktach i rewizjach obojej strony będących i sądowi swemu okazywanych interrogatoria jako najdokładniej spisał i podpisał i sądowi swemu do słuchania inkwizycji podał świadków granic wiadomych wiarygodnych i nie notowanych z a poprzedzającą przysięgą na nie wzięcie onych do sądu swego wprowadził, gdzie urodzony Prusimski effato sądu swego zadosyć czyniąc też interrogatoria spisał podpisał i sądowi swemu podał, za których odebraniem sąd swój nakazuje ażeby urodzony Prusimski przysięgę w te rotę jako świadków których na tę inkwizycją wprowadzać będę ani przez kogo ani przez siebie nie namówiłem nie przenajęłem i nie przekupiłem ani żadnym innym sposobem nieprzyzwoitym na ukrzywdzenie sąsiada mego nie ująłem i namawiać ani przekupywać i ujmować onych nie będę tak mi Panie Boże dopomóż i niewinna męka syna jego
126. do której ogłoszenia

duktach jako i też i rewizjach duktów wyżej opisanych za kończeniu onych sąd niniejszy komisyjny do decyzji tej sprawy przystępując i zawieszenie swoje rozpieczętowania i czytania inkwizycji w sądzie swoim przez urodzonego Prusimskiego złożonych rozwiązując, do rozpieczętowania i czytania tych ze inkwizycji przystąpił, które rozpieczętowawszy i przeczytawszy ponieważ teraz wiele okoliczności nowych, tak z racji duktów jako i rewizji wynika a przytem że konwent Lędzki teraz tu w sądzie swym nie stawający i contumacia liter się mający nie składa inkwizycji swoich względem narożników na przesztych ziazdachwy wiedzionych a także i urodzony Chełmski inkwizycji swoich nie składa przeto sąd jako najdokładniejszą mieć chcąc wiadomośc tej sprawy i onej ze wszech miar dociec usiłując potrzebną być suplementową inkwizycją uznaje, nakazując ażeby urodzony Prusimski na dowód i odwod duktu swojego i urodzonego Chełmskiego także i rewizji oraz narożników i innych miejsc w duktach i rewizjach obojej strony będących i sądowi swemu okazywanych interrogatoria jako najdokładniej spisał i podpisał i sądowi swemu do słuchania inkwizycji podał świadków granic wiadomych wiarygodnych i nie notowanych z a poprzedzającą przysięgą na nie wzięcie onych do sądu swego wprowadził, gdzie urodzony Prusimski effato sądu swego zadosyć czyniąc też interrogatoria spisał podpisał i sądowi swemu podał, za których odebraniem sąd swój nakazuje ażeby urodzony Prusimski przysięgę w te rotę jako świadków których na tę inkwizycją wprowadzać będę ani przez kogo ani przez siebie nie namówiłem nie przenajęłem i nie przekupiłem ani żadnym innym sposobem nieprzyzwoitym na ukrzywdzenie sąsiada mego nie ująłem i namawiać ani przekupywać i ujmować onych nie będę tak mi Panie Boże dopomóż i niewinna męka syna jego

do której ogłoszenia

127. przydaje się woźny aktowi temu asystujący wykonał tęż przysięgę rotą wyżej opisaną urodzony Prusimski i świadków w prowadził a zatym sąd niniejszy komisyjny do słuchania inkwizycji przystąpiwszy i przed odebraniem świadectwa każdego świadka z osobna przysięgi na rzetelne świadczenie wysłuchawszy też inkwizycje solito more wywiódł i wyprowadził po których wysłuchaniu stron kontrowersji dalszych do sądu swego wprowadzonych wysłuchawszy do rezolucji i decyzji tej sprawy tak z inkwizycji dawniejszych dwojga jako i teraźniejszej trzeciej wyprowadzonych przystąpił, a przeczytawszy tę inkwizycje i z dokumentami oraz cum situ et positione locorum requisitis oculis subiecta skonfrontowawszy i jako najdokładniej uważnie i pilnie zważywszy a na sam przód co do rezolucji narożnika in termino a quo tak przez urodzonego Prusimskiego jako i przez urodzonego Chełmskiego oraz przez konwent Lądzki przed tym na kilki zjazdach i teraz zakładanych i uformowanych sobie ile przez dekret trybunalski najpierwej rezolwować nakazane przystąpiwszy.
128. Ponieważ tak z inkwizycji przeczytanych troistych jako tez ex re oculis subiecta w sprawie polowej zachowywać zwykłej tudzież z dokumentów w summariuszu przez urodzonego Prusimskiego położonym, a przez prezesa sądu swego podpisanym wyrażonych, jako też i w akcie teraźniejszym przy kontrowersjach zakonnotowanych okazuje się, iż lubo urodzony Chełmski wizją niegdyś Wojciecha Trąpczyńskiego jakoby całego Trąpczyna dziedzica z a dekretami czterema ziemskiemi konińskiemi między tymże Wojciechem Trąpczyńskiem powodem z jednej a niegdyś urodzonemi Tomaszem Janem i Stanisławem Łukomskiemi i Barbarą Brodzynską niegdyś Sobestjana Modlibowskiego małżonką pozostałą wdową współdziedzicami Łukomia z osobna zapozwanymi z drugiej strony roku tysiąc pięćset osiemdziesiątego dziewiątego

przydaje się woźny aktowi temu asystujący wykonał tęż przysięgę rotą wyżej opisaną urodzony Prusimski i świadków w prowadził a zatym sąd niniejszy komisyjny do słuchania inkwizycji przystąpiwszy i przed odebraniem świadectwa każdego świadka z osobna przysięgi na rzetelne świadczenie wysłuchawszy też inkwizycje solito more wywiódł i wyprowadził po których wysłuchaniu stron kontrowersji dalszych do sądu swego wprowadzonych wysłuchawszy do rezolucji i decyzji tej sprawy tak z inkwizycji dawniejszych dwojga jako i teraźniejszej trzeciej wyprowadzonych przystąpił, a przeczytawszy tę inkwizycje i z dokumentami oraz cum situ et positione locorum requisitis oculis subiecta skonfrontowawszy i jako najdokładniej uważnie i pilnie zważywszy a na sam przód co do rezolucji narożnika in termino a quo tak przez urodzonego Prusimskiego jako i przez urodzonego Chełmskiego oraz przez konwent Lądzki przed tym na kilki zjazdach i teraz zakładanych i uformowanych sobie ile przez dekret trybunalski najpierwej rezolwować nakazane przystąpiwszy.

Ponieważ tak z inkwizycji przeczytanych troistych jako tez ex re oculis subiecta w sprawie polowej zachowywać zwykłej tudzież z dokumentów w summariuszu przez urodzonego Prusimskiego położonym, a przez prezesa sądu swego podpisanym wyrażonych, jako też i w akcie teraźniejszym przy kontrowersjach zakonnotowanych okazuje się, iż lubo urodzony Chełmski wizją niegdyś Wojciecha Trąpczyńskiego jakoby całego Trąpczyna dziedzica z a dekretami czterema ziemskiemi konińskiemi między tymże Wojciechem Trąpczyńskiem powodem z jednej a niegdyś urodzonemi Tomaszem Janem i Stanisławem Łukomskiemi i Barbarą Brodzynską niegdyś Sobestjana Modlibowskiego małżonką pozostałą wdową współdziedzicami Łukomia z osobna zapozwanymi z drugiej strony roku tysiąc pięćset osiemdziesiątego dziewiątego

129. w poniedziałek przed Świętem Świętego Wita Męczennika o zalew gruntów borów lasów łąk i pastwisk na dziedzinie wielkiego i małego Trąpczyna i Osin stawem nowo na dziedzinie Łukomia wybudowanym uczynionej nastąpionymi roku tegoż tysiąc pięćset osiemdziesiątego dziewiątego w poniedziałek wigilią Świętego Jakoba Apostoła na gruncie wyprawioną a w roku tysiąc pięćset dziewięćdziesiąt drugim we czwartek po święcie niepokalanego poczęcia najświętszej Panny Marii w lat trzy w księgach grodzkich konińskich zeznaną za największy fundament do sprawy teraźniejszej sobie bierze i na fundamencie jej granice formuje alu te a contraria probatur sądowi swemu dekretem kontumacjalnym seu paena contumaciae między tym że Wojciechem stryjem i synowców jego niżej wyrażonych opiekunem Wawrzyńcem Walętem Rachwałem i Stanisławem synowcami jego Trąpczynskiemi wraz z nim nierozdzielnie dziedzicami Trąpczyna i powodami z jednej a konwentem Lądzkiem z drugiej strony o zalewek łąk Trąpczyńskich młynem Tarszewskim roku tysiąc pięćsetnego osiemdziesiątego czwartego w poniedziałek przed Świętem Łukaszem na rokach ziemskich konińskich nastąpionym także i pośledniejszymi trzema
130. roku tysiąc pięćset osiemdziesiątego dziewiątego w poniedziałek przed Świętem Świętego Wita tamże na rokach ziemskich konińskich et quidem dwiema między temże nigdy urodzonym Wojciechem stryjem i synowcami jego wyżej wyrażonymi razem i nierozdzielnie powodami z jednej a urodzonego nigdy Mikaołajem Trąpczyńskiem dziedzicem Szetlewa pozwanym z drugiej strony o wybicie rowu i drogi pooranie, trzecim zaś między tymi Trąpczynskiemi stryjem i opiekunem oraz synowcami jego razem powodani a konwentem Lędzkim o zalewek łąk Trąpczyńskich młynem Tarszewskim nastąpionemi, iż Wojciech Trąpczyński nie będąc sam dziedzicem całego Trąpczyna sive

w poniedziałek przed Świętem Świętego Wita Męczennika o zalew gruntów borów lasów łąk i pastwisk na dziedzinie wielkiego i małego Trąpczyna i Osin stawem nowo na dziedzinie Łukomia wybudowanym uczynionej nastąpionymi roku tegoż tysiąc pięćset osiemdziesiątego dziewiątego w poniedziałek wigilią Świętego Jakoba Apostoła na gruncie wyprawioną a w roku tysiąc pięćset dziewięćdziesiąt drugim we czwartek po święcie niepokalanego poczęcia najświętszej Panny Marii w lat trzy w księgach grodzkich konińskich zeznaną za największy fundament do sprawy teraźniejszej sobie bierze i na fundamencie jej granice formuje alu te a contraria probatur sądowi swemu dekretem kontumacjalnym seu paena contumaciae między tym że Wojciechem stryjem i synowców jego niżej wyrażonych opiekunem Wawrzyńcem Walętem Rachwałem i Stanisławem synowcami jego Trąpczynskiemi wraz z nim nierozdzielnie dziedzicami Trąpczyna i powodami z jednej a konwentem Lądzkiem z drugiej strony o zalewek łąk Trąpczyńskich młynem Tarszewskim roku tysiąc pięćsetnego osiemdziesiątego czwartego w poniedziałek przed Świętem Łukaszem na rokach ziemskich konińskich nastąpionym także i pośledniejszymi trzema

roku tysiąc pięćset osiemdziesiątego dziewiątego w poniedziałek przed Świętem Świętego Wita tamże na rokach ziemskich konińskich et quidem dwiema między temże nigdy urodzonym Wojciechem stryjem i synowcami jego wyżej wyrażonymi razem i nierozdzielnie powodami z jednej a urodzonego nigdy Mikaołajem Trąpczyńskiem dziedzicem Szetlewa pozwanym z drugiej strony o wybicie rowu i drogi pooranie, trzecim zaś między tymi Trąpczynskiemi stryjem i opiekunem oraz synowcami jego razem powodani a konwentem Lędzkim o zalewek łąk Trąpczyńskich młynem Tarszewskim nastąpionemi, iż Wojciech Trąpczyński nie będąc sam dziedzicem całego Trąpczyna sive

131. całej majętności Trąpczyńskiej ale wraz z synowcami swemi wyżej wyrażonemi a co większa jeszcze opiekunem onych będąc też wizją jak wyżej wyrażono jest w wigilią Świętego Jakuba w roku tysiąc pięćset osiemdziesiątym dziewiątym lub w prawdzie z części tylko swojej jednakze cum praejudicio synowco w swoich minorennium et contra legem expressam de causis granicierum sancitam udziałał i wyprawił lecz przecież onej w grodzie tegoż roku zeznać nie kazał lecz gdy potym w roku tysiąc pięćset dziewięćdziesiąt pierwszym jako świadczy dekret tegoż roku w poniedziałek po niedzich jubilate na rokach ziemskich konińskich między synowcami jego z jednej a tymże Wojciechem Trąpczyńskiem z drugiej strony zapadły został pozwany od synowców swoich o wydział części Trąpczyna jako im po ojcu ich należącej i dalszy proces po nie zakończonym tym dekrecie seu dziale toczył się między niemi tak w tym czasie dopiero stojąc z synowcami swymi w kłótni w prawie w rok po dekrecie a po uczynionej na polu wizji w lat trzy to jest roku tysiąc pięćset dziewięćdziesiąt drugiego we wtorek po Święcie niepokalanego poczęcia najświętszej Panny Marii w księgach grodzkich konińskich ferme in praejudicium synowców swoich kazał zeznać
132. a nadto probatum sądowi swemu terminami wydanymi iż jeszcze i po tej wizji dalszy proces o tenże podział między tymi stronami toczył się i ciągnął i też strony w kłótni i w prawie zostawały a tak Wojciech Trąpczyński, jako i synowcowie jego dziedzicami Trąpczyna z części swych byli a do tego jeszcze probat dekretem libertatis roku tysiąc pięćset dziewięćdziesiąt trzeciego w poniedziałek po Świętej

całej majętności Trąpczyńskiej ale wraz z synowcami swemi wyżej wyrażonemi a co większa jeszcze opiekunem onych będąc też wizją jak wyżej wyrażono jest w wigilią Świętego Jakuba w roku tysiąc pięćset osiemdziesiątym dziewiątym lub w prawdzie z części tylko swojej jednakze cum praejudicio synowco w swoich minorennium et contra legem expressam de causis granicierum sancitam udziałał i wyprawił lecz przecież onej w grodzie tegoż roku zeznać nie kazał lecz gdy potym w roku tysiąc pięćset dziewięćdziesiąt pierwszym jako świadczy dekret tegoż roku w poniedziałek po niedzich jubilate na rokach ziemskich konińskich między synowcami jego z jednej a tymże Wojciechem Trąpczyńskiem z drugiej strony zapadły został pozwany od synowców swoich o wydział części Trąpczyna jako im po ojcu ich należącej i dalszy proces po nie zakończonym tym dekrecie seu dziale toczył się między niemi tak w tym czasie dopiero stojąc z synowcami swymi w kłótni w prawie w rok po dekrecie a po uczynionej na polu wizji w lat trzy to jest roku tysiąc pięćset dziewięćdziesiąt drugiego we wtorek po Święcie niepokalanego poczęcia najświętszej Panny Marii w księgach grodzkich konińskich ferme in praejudicium synowców swoich kazał zeznać

a nadto probatum sądowi swemu terminami wydanymi iż jeszcze i po tej wizji dalszy proces o tenże podział między tymi stronami toczył się i ciągnął i też strony w kłótni i w prawie zostawały a tak Wojciech Trąpczyński, jako i synowcowie jego dziedzicami Trąpczyna z części swych byli a do tego jeszcze probat dekretem libertatis roku tysiąc pięćset dziewięćdziesiąt trzeciego w poniedziałek po Świętej

133. Jadwidze między tymże Wojciechem stryjem i synowcami jego wyżej wyrażonemi powodami z jednej a konwentem Lędzkim z drugiej strony względem zalewku łąk na Trąpczynie młynem Tarszewskim na tychże rokach ziemskich konińskich nastąpionym iż Wojciech Trąpczyński jeszcze i po tym dekrecie dalej trzymał w opiece tychże synowców swoich i był ich opiekunem a razem i współdziedzicem ktemu jeszcze deducitum sądowi swemu dekretem roku pięćset dziewięćdziesiątego piątego w poniedziałek po Oktawie Bożego ciała tamże na rokach ziemskich konińskich między tymże Wojciechem Trąpczyńskim a Tomaszem Łukomskim zapadłym że Wojciech Trąpczyński oczywiscie rzecz in praejudicium synowców swoich czyniąc i niejako kondykt z dziedzicami Łukomia trzymając przysięgę dziedzicowi Łukomia na to jako stawem nowo wybudowanym i wstrzymaniem wody żadnego zalewku i szkód w gruntach borach i lasach Trąpczyna Nowej Wsi i Osin nie uczynił przez dekret ziemski koniński nakazaną na lat sześć zalimitował porro deducit sądowi swemu terminem ze strony dziedziców Trąpczyna to jest Stanisława od Wojciecha Stanisława od Jana Andrzeja od Rachwała Stanisława od Mikołaja Trąpczyńskich pochodzących synów przeciw konwentowi Lędzkiemu o rozgraniczeniu Kopojna wydanym roku tysiąc sześćset szesnastego z ksiąg ziemskich konińskich wyjętym ze jeszcze po tej wizji i w tym roku było kilku dziedziców Trąpczyna
134. a na ostatek dowodzi się jeszcze sądowi swemu działem roku tysiąc sześćset dziewięćdziesiątego trzeciego dnia szóstego Października w Trąpczynie między Andrzejem Janem i Władysławem Trąpczyńskiemi względem podziału Trąpczyna Nowej Wsi Osin i Łazów nastąpionym z grodu pyzdrskiego wyjętym, iż jeszcze w tym roku było diversum dominium Trąpczyna i że to diversum dominium dopiero jak świadczy roboracja kontraktu między niegdy Janem na Kolnie

Jadwidze między tymże Wojciechem stryjem i synowcami jego wyżej wyrażonemi powodami z jednej a konwentem Lędzkim z drugiej strony względem zalewku łąk na Trąpczynie młynem Tarszewskim na tychże rokach ziemskich konińskich nastąpionym iż Wojciech Trąpczyński jeszcze i po tym dekrecie dalej trzymał w opiece tychże synowców swoich i był ich opiekunem a razem i współdziedzicem ktemu jeszcze deducitum sądowi swemu dekretem roku pięćset dziewięćdziesiątego piątego w poniedziałek po Oktawie Bożego ciała tamże na rokach ziemskich konińskich między tymże Wojciechem Trąpczyńskim a Tomaszem Łukomskim zapadłym że Wojciech Trąpczyński oczywiscie rzecz in praejudicium synowców swoich czyniąc i niejako kondykt z dziedzicami Łukomia trzymając przysięgę dziedzicowi Łukomia na to jako stawem nowo wybudowanym i wstrzymaniem wody żadnego zalewku i szkód w gruntach borach i lasach Trąpczyna Nowej Wsi i Osin nie uczynił przez dekret ziemski koniński nakazaną na lat sześć zalimitował porro deducit sądowi swemu terminem ze strony dziedziców Trąpczyna to jest Stanisława od Wojciecha Stanisława od Jana Andrzeja od Rachwała Stanisława od Mikołaja Trąpczyńskich pochodzących synów przeciw konwentowi Lędzkiemu o rozgraniczeniu Kopojna wydanym roku tysiąc sześćset szesnastego z ksiąg ziemskich konińskich wyjętym ze jeszcze po tej wizji i w tym roku było kilku dziedziców Trąpczyna

a na ostatek dowodzi się jeszcze sądowi swemu działem roku tysiąc sześćset dziewięćdziesiątego trzeciego dnia szóstego Października w Trąpczynie między Andrzejem Janem i Władysławem Trąpczyńskiemi względem podziału Trąpczyna Nowej Wsi Osin i Łazów nastąpionym z grodu pyzdrskiego wyjętym, iż jeszcze w tym roku było diversum dominium Trąpczyna i że to diversum dominium dopiero jak świadczy roboracja kontraktu między niegdy Janem na Kolnie

135. Prusimskim z jednej, a niegdyś urodzonemi Anną Bojanówska pierwszego małżeństwa Trąpczyńską a potym Golińską matką wdową Janem i Andrzejem synami jej Trąpczyńskiemi swym i Władysława brata swego imieniem w roku tysiąc sześćset dziewięćdziesiątym ósmym względem kupna tychże dóbr zawartego w grodzie poznańskim w poniedziałek po Świętej Małgorzacie, sub vadio dziewięćdziesiąt tysięcy złotych polskich zeznana ad unum dominium poszło a przy tym udając się do inkwizycji i też wizją wraz z inkwizycji ami i z innemi jeszcze oprócz tych, dokumentami a oraz cum situ locorum ac re oculis subiecta konfrontując ponieważ ta wizja lubo takiem i takowym sposobem i nie przez całego lecz tylko części pewnej Trąpczyna dziedzica Wojciecha Trąpczyńskiego, a co większa przez opiekuna synowców swoich naówczas małoletnich u niego w opiece będących i w prawie z nim podczas zeznania tej wizji zostających nimo nich cum praejudicio onych ac ferme in condicto z dziedzicami Łukomia jako wyżej wyrażono jest praehabito i to prywatnie przez woźnego i szlachtę nie przez komornika granicznego jako naówczas bywał zwyczaj i nie przez pozwaną stronę lecz powodową,
136. a można mówić że bez żadnego dekretu wyprawiona i udziałana, nie tylko prawu koronnemu de minorennibus et de causis granicierum uchwalonemu, tudzież inkwizycją oraz samym narożnikom urodzonego Chełmskiego tak in termino a quo, jako et in termino ad quem zgoła całemu duktowi jego jako się niżej wyrazi przeciwna być okazuje się sądowi swemu albowiem situm kopców narożnych trzech dziedziny Łukom, Trąpczyn i Drzewce angulanter graniczących nie gdzie indziej tylko od drogi która idzie do Pyzdr między dziedzinami

Prusimskim z jednej, a niegdyś urodzonemi Anną Bojanówska pierwszego małżeństwa Trąpczyńską a potym Golińską matką wdową Janem i Andrzejem synami jej Trąpczyńskiemi swym i Władysława brata swego imieniem w roku tysiąc sześćset dziewięćdziesiątym ósmym względem kupna tychże dóbr zawartego w grodzie poznańskim w poniedziałek po Świętej Małgorzacie, sub vadio dziewięćdziesiąt tysięcy złotych polskich zeznana ad unum dominium poszło a przy tym udając się do inkwizycji i też wizją wraz z inkwizycji ami i z innemi jeszcze oprócz tych, dokumentami a oraz cum situ locorum ac re oculis subiecta konfrontując ponieważ ta wizja lubo takiem i takowym sposobem i nie przez całego lecz tylko części pewnej Trąpczyna dziedzica Wojciecha Trąpczyńskiego, a co większa przez opiekuna synowców swoich naówczas małoletnich u niego w opiece będących i w prawie z nim podczas zeznania tej wizji zostających nimo nich cum praejudicio onych ac ferme in condicto z dziedzicami Łukomia jako wyżej wyrażono jest praehabito i to prywatnie przez woźnego i szlachtę nie przez komornika granicznego jako naówczas bywał zwyczaj i nie przez pozwaną stronę lecz powodową,

a można mówić że bez żadnego dekretu wyprawiona i udziałana, nie tylko prawu koronnemu de minorennibus et de causis granicierum uchwalonemu, tudzież inkwizycją oraz samym narożnikom urodzonego Chełmskiego tak in termino a quo, jako et in termino ad quem zgoła całemu duktowi jego jako się niżej wyrazi przeciwna być okazuje się sądowi swemu albowiem situm kopców narożnych trzech dziedziny Łukom, Trąpczyn i Drzewce angulanter graniczących nie gdzie indziej tylko od drogi która idzie do Pyzdr między dziedzinami

137. Trąpczyna Osin, Łukomia i klasztoru Lędzkiego majętności okazuje które to słowa od drogi nie inaczej tylko przed albo nie daleko drogi a zaś między dziedzinami nie inaczej tylko między wsiami lub granicami brać się i tłumaczyć recte powinny a ta zaś droga w tym miejscu gdzie sobie narożnik urodzony Chełmski jakoby według tej samej wizji w głowie lasu Ostrowce zakłada okazuje się z inkwizycji jako też i ex re oculis subiecta, iż jako idzie z samej wsi Osin a ciągnie się aż do Zagórowskiej drogi bitej nimo narożnika urodzonego Prusimskiego i w nie wpada a potym przez drogę Zagórowską pod górą przechodzi na Łukom do Pyzdr bieży, tak jest i nazywa się z dawna Osińska ale nie Pyzdrska stara ani nie idzie między dziedzinami Trąpczyna Osin Łukomia i majętności klasztoru Lędzkiego to jest Drzewiec Zagórowa i Wrąbczyna które obok Łukomia z prawej strony leżą idzie ponad lasem Ostrowce z inkwizycji okazanym i ponad kopcami trzynastościennemi Drzewieckiemi z Trąpczynem nimo narożnika urodzonego Prusimskiego i w drogę Zagórowską wpada a potym i onę pod górą przechodzi i na Łukom dopiero do Pyzdr idzie którą jednak i teraz nie Pyzdrską ale Osinską zowią a nawet i sam urodzony Chełmski na trzech zjazdach polowych jako świadczą dekreta polowe trzy, jeden roku tysiąc siedemset pięćdziesiątego dziewiątego, a dwa roku tysiąc siedemset sześćdziesiątego w dukcie przy kontrowersjach de acta et oblata wyrażone tak ją nazywał i tak a nie inaczej w tychże dekretach i protestacjach strom przy tym dekrecie zaniesionych opisana i wyrażona jest, a potym że ta droga, ani nie przed kopcami ani od ani do kopców leży lecz jest między samymi dwiema kopcami narożnymi, ani też kopce narożne nie są od drogi jak wizja sonat, ale są i z tej, i z owej strony drogi przeciw wizji uformowane
138. a nadto okazuje się z inkwizycji oraz z wizji roku tysiąc sześćset czterdziestego czwartego w grodzie pyzdrskim w poniedziałek post

Trąpczyna Osin, Łukomia i klasztoru Lędzkiego majętności okazuje które to słowa od drogi nie inaczej tylko przed albo nie daleko drogi a zaś między dziedzinami nie inaczej tylko między wsiami lub granicami brać się i tłumaczyć recte powinny a ta zaś droga w tym miejscu gdzie sobie narożnik urodzony Chełmski jakoby według tej samej wizji w głowie lasu Ostrowce zakłada okazuje się z inkwizycji jako też i ex re oculis subiecta, iż jako idzie z samej wsi Osin a ciągnie się aż do Zagórowskiej drogi bitej nimo narożnika urodzonego Prusimskiego i w nie wpada a potym przez drogę Zagórowską pod górą przechodzi na Łukom do Pyzdr bieży, tak jest i nazywa się z dawna Osińska ale nie Pyzdrska stara ani nie idzie między dziedzinami Trąpczyna Osin Łukomia i majętności klasztoru Lędzkiego to jest Drzewiec Zagórowa i Wrąbczyna które obok Łukomia z prawej strony leżą idzie ponad lasem Ostrowce z inkwizycji okazanym i ponad kopcami trzynastościennemi Drzewieckiemi z Trąpczynem nimo narożnika urodzonego Prusimskiego i w drogę Zagórowską wpada a potym i onę pod górą przechodzi i na Łukom dopiero do Pyzdr idzie którą jednak i teraz nie Pyzdrską ale Osinską zowią a nawet i sam urodzony Chełmski na trzech zjazdach polowych jako świadczą dekreta polowe trzy, jeden roku tysiąc siedemset pięćdziesiątego dziewiątego, a dwa roku tysiąc siedemset sześćdziesiątego w dukcie przy kontrowersjach de acta et oblata wyrażone tak ją nazywał i tak a nie inaczej w tychże dekretach i protestacjach strom przy tym dekrecie zaniesionych opisana i wyrażona jest, a potym że ta droga, ani nie przed kopcami ani od ani do kopców leży lecz jest między samymi dwiema kopcami narożnymi, ani też kopce narożne nie są od drogi jak wizja sonat, ale są i z tej, i z owej strony drogi przeciw wizji uformowane

a nadto okazuje się z inkwizycji oraz z wizji roku tysiąc sześćset czterdziestego czwartego w grodzie pyzdrskim w poniedziałek post

139. Dominicam rogationum przez dziedziców Trąpczyna przeciw dziedzicom Łukomia w lesie Ostrowce uczynionej tudzież z kontumacji dwóch w roku tymże tysiąc sześćset czterdziestym czwartym na rokach ziemskich konińskich w poniedziałek po Oktawie Bożego ciała także i dekretów dwóch, na rokach konińskich w poniedziałek po Świętej Jadwidze w roku tymże tysiąc sześćset czterdziestym czwartym względem wycięcia drzewa na kolce do sieci w tymże lesie z dziedzicami Łukomia z mocjami do trybunału dopuszczonymi zapadłych a oraz i dekretów dwóch Trybunalskich Piotrkowskich limitationum tej sprawy w roku tysiąc sześćset czterdziestym piątym we wtorek przed Świętą Pryską z mocji w obydwóch aktoratach nastąpionych że las ten w którego zaczęciu czyli w głowie urodzony Chełmski narożnik swój zakłada z dawna z dawności zowie się Ostrowce i jest własny Trąpczynski i zawsze go używano i oganiano do Trąpczyna ani też tu w tym miejscu dziedzina Łukom i bór jego nie dochodzi
140. tylko tu jest grunt i bór to jest las Ostrowce do Trąpczyna w lewo na zachód stąd biorąc, a w prawo do Drzewiec po kopce same należący i tak potąd, przez Trąpczyn jako i przez Drzewce z dawna używany ani też te kopce dwa to jest czternasty i piętnasty które sobie urodzony Chełmski za narożne bierze, nie są narożne lecz są wraz z tymi trzynastą stąd do narożnika urodzonego Prusimskiego ciągnącymi się i będącymi które sobie urodzony Chełmski przed tym za ścienne jakoby do ściany Łukomia z Drzewcami brał i przywłaszczał ścienne między Drzewcami i Trąpczynem i dalej takiej że formy jest ich

Dominicam rogationum przez dziedziców Trąpczyna przeciw dziedzicom Łukomia w lesie Ostrowce uczynionej tudzież z kontumacji dwóch w roku tymże tysiąc sześćset czterdziestym czwartym na rokach ziemskich konińskich w poniedziałek po Oktawie Bożego ciała także i dekretów dwóch, na rokach konińskich w poniedziałek po Świętej Jadwidze w roku tymże tysiąc sześćset czterdziestym czwartym względem wycięcia drzewa na kolce do sieci w tymże lesie z dziedzicami Łukomia z mocjami do trybunału dopuszczonymi zapadłych a oraz i dekretów dwóch Trybunalskich Piotrkowskich limitationum tej sprawy w roku tysiąc sześćset czterdziestym piątym we wtorek przed Świętą Pryską z mocji w obydwóch aktoratach nastąpionych że las ten w którego zaczęciu czyli w głowie urodzony Chełmski narożnik swój zakłada z dawna z dawności zowie się Ostrowce i jest własny Trąpczynski i zawsze go używano i oganiano do Trąpczyna ani też tu w tym miejscu dziedzina Łukom i bór jego nie dochodzi

tylko tu jest grunt i bór to jest las Ostrowce do Trąpczyna w lewo na zachód stąd biorąc, a w prawo do Drzewiec po kopce same należący i tak potąd, przez Trąpczyn jako i przez Drzewce z dawna używany ani też te kopce dwa to jest czternasty i piętnasty które sobie urodzony Chełmski za narożne bierze, nie są narożne lecz są wraz z tymi trzynastą stąd do narożnika urodzonego Prusimskiego ciągnącymi się i będącymi które sobie urodzony Chełmski przed tym za ścienne jakoby do ściany Łukomia z Drzewcami brał i przywłaszczał ścienne między Drzewcami i Trąpczynem i dalej takiej że formy jest ich

141. więcej w tejże ścianie na drugą stronę od tych dwóch kopców biorąc aż do narożnika kopojnskiego przeciwnym zaś sposobem z tychże inkwizycji i dokumentów także ex re oculis subiecta okazuje się iż ta droga którą urodzony Prusimski w dukcie swym okazał jest aktu przed kopcami trzema a kopce od niej circiter na staje leżą jest starodawna Pyzdrska dosyć widoczna i w jednym miejscu nad drogą Zagórowską głęboko wybita, i ze ta droga aktualnie pomiędzy dziedzinami czyli wsiami Trąpczyna małego Osin Drzewiec dalej Łukomia i innych wsiów seu majętności klasztoru Lędzkiego to jest Zagórowa Wrąbczyna i gruntu ich, także nimo Łukomia (który z tej tu strony od Zagórowa i Drzewiec leży i ścianę tu po tej stronie nad drogą starą Pyzdrską dekretem kompromisarskiem roku tysiąc siedemset sześćdziesiątego pierwszego, opisaną wygraniczoną ma) a nie na sam Łukom tak jak teraz ta Osińska idzie chodziła, i że wszelako i teraz ta teraźniejsza do Pyzdr idąca w tęż samę starą Pyzdrzką za Łukomiem dalej, której dla błot nie można minąć wpada i tak złączenie z starą drogą Pyzdrzką do samych Pyzdr dochodzi, ta zaś teraźniejsza droga Osinska do Pyzdr idąca nie idzie i iść nie może między temi wyżej wyrażonemi dziedzinami i gruntem ich ponieważ grunt ani Drzewiecki ani Zagorowski przez grunt Łukomski, który między drogami tymi obiema starą i nową biorąc od Zagórowskiej drogi leży, do tej tu drogi Osińskiej obstante hoc fundo et pariete suo nie dochodzi i dochodzić nie może, ale tylko począwszy od drogi Zagórowskiej przez sam grunt Łukomski etiam przeciw wizji bieży a stąd tąż drogą starą Pyzdrską jako też i kopce narożne ut sonat wizja roku tysiąc pięćset dziewięćdziesiątego drugiego zeznana co do tego miejsca tylko zgadzająca się i situm narożnika okazująca non autem granice stanowić mogąca
142. tu w tym miejscu okazują się

więcej w tejże ścianie na drugą stronę od tych dwóch kopców biorąc aż do narożnika kopojnskiego przeciwnym zaś sposobem z tychże inkwizycji i dokumentów także ex re oculis subiecta okazuje się iż ta droga którą urodzony Prusimski w dukcie swym okazał jest aktu przed kopcami trzema a kopce od niej circiter na staje leżą jest starodawna Pyzdrska dosyć widoczna i w jednym miejscu nad drogą Zagórowską głęboko wybita, i ze ta droga aktualnie pomiędzy dziedzinami czyli wsiami Trąpczyna małego Osin Drzewiec dalej Łukomia i innych wsiów seu majętności klasztoru Lędzkiego to jest Zagórowa Wrąbczyna i gruntu ich, także nimo Łukomia (który z tej tu strony od Zagórowa i Drzewiec leży i ścianę tu po tej stronie nad drogą starą Pyzdrską dekretem kompromisarskiem roku tysiąc siedemset sześćdziesiątego pierwszego, opisaną wygraniczoną ma) a nie na sam Łukom tak jak teraz ta Osińska idzie chodziła, i że wszelako i teraz ta teraźniejsza do Pyzdr idąca w tęż samę starą Pyzdrzką za Łukomiem dalej, której dla błot nie można minąć wpada i tak złączenie z starą drogą Pyzdrzką do samych Pyzdr dochodzi, ta zaś teraźniejsza droga Osinska do Pyzdr idąca nie idzie i iść nie może między temi wyżej wyrażonemi dziedzinami i gruntem ich ponieważ grunt ani Drzewiecki ani Zagorowski przez grunt Łukomski, który między drogami tymi obiema starą i nową biorąc od Zagórowskiej drogi leży, do tej tu drogi Osińskiej obstante hoc fundo et pariete suo nie dochodzi i dochodzić nie może, ale tylko począwszy od drogi Zagórowskiej przez sam grunt Łukomski etiam przeciw wizji bieży a stąd tąż drogą starą Pyzdrską jako też i kopce narożne ut sonat wizja roku tysiąc pięćset dziewięćdziesiątego drugiego zeznana co do tego miejsca tylko zgadzająca się i situm narożnika okazująca non autem granice stanowić mogąca

tu w tym miejscu okazują się

143. i próbują a także i droga Zagórowska przez Drzewce do Tomic Kalisza i Chocza obok kopców narożnych idąca a stąd Zagórowska seu Drzewiecka nazywająca się tudzież i z tej ku Łukomiowi w prawo wychodząca tamże znajduje się i jest aktualnie a nadto okazuje się tak z inkwizycji jako i dokumentów iż tu w tym miejscu przy tych trzech kopcach narożnych z schodzi się grunt i bor trzech dziedzin to jest Łukomia seu konwentu Lędzkiego przez dekret kompromisarski oddzielony na zachód słońca po prawej stronie drogi Zagórowskiej czyli Drzewieckiej, a zaś na lewej ręce drogi tejże Zagórowskiej i kopców narożnych las Ostrowce zwany tu się jedną stroną do kopców a drugą stroną aż do stawiska dalej po tym w ścianie opisanego dotykający na południe a zaś trzeciej dziedziny grunt i bor do Drzewiec na północ leżące i tak dawno przez te wszystkie dziedziny używane schodzą się ani tu narożnika osobnego czyli konkurencji Bukowe którego przed tym urodzony Chełmski na trzech zjazdach narożnik czyli konkurencją osobną tu być powiadał i zakładał a Trąpczyn odpychał, jako świadczy dekret polowy roku tysiąc siedemset sześćdziesiątego na polu między konwentem Lędzkim a urodzonym Chełmskim udziałany a roku tysiąc siedemset sześćdziesiąt pierwszego w grodzie konińskim w poniedziałek po niedzieli jubilate oblatowany że nie jest ab evo rozgraniczone i tylko jest fundus Łukomia leżący, w gruncie i ciele granic Łukomskich nie ma ale jest wraz z Łukomiem i jedno to jest Bukowe co i Łukom alias grunt czyli konkurencja jest tu Łukomia sive Bukowe co nie tylko teraźniejsza twierdzi inkwizycja i dekret polowy wyżej wyrażony ale też jeszcze nadto dekreta dwa:
144. jeden kontumacjalny seu paena contumaciae in Anno Millesimo Sexcentesimo Quadragesimo Quarto w poniedziałek po Oktawie Bożego ciała a drugi ex seriis controversiis cum motione ad tribunal admissa w poniedziałek po Świętej Jadwidze w roku tymże między dziedzicami Trąpczyna i Łukomia o wygraniczenie tychże

i próbują a także i droga Zagórowska przez Drzewce do Tomic Kalisza i Chocza obok kopców narożnych idąca a stąd Zagórowska seu Drzewiecka nazywająca się tudzież i z tej ku Łukomiowi w prawo wychodząca tamże znajduje się i jest aktualnie a nadto okazuje się tak z inkwizycji jako i dokumentów iż tu w tym miejscu przy tych trzech kopcach narożnych z schodzi się grunt i bor trzech dziedzin to jest Łukomia seu konwentu Lędzkiego przez dekret kompromisarski oddzielony na zachód słońca po prawej stronie drogi Zagórowskiej czyli Drzewieckiej, a zaś na lewej ręce drogi tejże Zagórowskiej i kopców narożnych las Ostrowce zwany tu się jedną stroną do kopców a drugą stroną aż do stawiska dalej po tym w ścianie opisanego dotykający na południe a zaś trzeciej dziedziny grunt i bor do Drzewiec na północ leżące i tak dawno przez te wszystkie dziedziny używane schodzą się ani tu narożnika osobnego czyli konkurencji Bukowe którego przed tym urodzony Chełmski na trzech zjazdach narożnik czyli konkurencją osobną tu być powiadał i zakładał a Trąpczyn odpychał, jako świadczy dekret polowy roku tysiąc siedemset sześćdziesiątego na polu między konwentem Lędzkim a urodzonym Chełmskim udziałany a roku tysiąc siedemset sześćdziesiąt pierwszego w grodzie konińskim w poniedziałek po niedzieli jubilate oblatowany że nie jest ab evo rozgraniczone i tylko jest fundus Łukomia leżący, w gruncie i ciele granic Łukomskich nie ma ale jest wraz z Łukomiem i jedno to jest Bukowe co i Łukom alias grunt czyli konkurencja jest tu Łukomia sive Bukowe co nie tylko teraźniejsza twierdzi inkwizycja i dekret polowy wyżej wyrażony ale też jeszcze nadto dekreta dwa:

jeden kontumacjalny seu paena contumaciae in Anno Millesimo Sexcentesimo Quadragesimo Quarto w poniedziałek po Oktawie Bożego ciała a drugi ex seriis controversiis cum motione ad tribunal admissa w poniedziałek po Świętej Jadwidze w roku tymże między dziedzicami Trąpczyna i Łukomia o wygraniczenie tychże

145. dóbr nastąpione ze prócz tego Bukowia Łukom Łomowo i Imielno są i leżą w jednym gruncie wyłuszczają a przy tym że ta droga która idzie z Zagórowa przez Drzewce jest razem i zowie się Zagórowska i Drzewiecka i z niej także wypada droga ku Łukomiowi co wszystko nie tylko inkwizycja ale i chłopi z Drzewiec wyżej wyrażeni to jest pracowici Tomasz i Kazimierz Czerniakowie Tomasz i Fabian Stefan Głąbik ławnik Jan Kowal, Kazimierz Dąbek Kołodzi przyznają a na ostatek panowie ich sami to jest Konwent Lędzki podczas troistych zjazdów z dekretów trybunalskich expedyowanych tenże sam na roznik i kopce oraz zbieg trzech dziedzin Łukomia Drzewiec i Trąpczyna nie przyznawając tu Bukowia i owszem one odpychając granicząc ścianę swą Drzewiecką z Łukomiem w tym samym miejscu jako to świadczą dekreta wyżej wyrażone polowe jeden roku tysiąc siedemset pięćdziesiąt dziewiątego a dwa tysiąc siedemset sześćdziesiątego zakładali i przyznawali, także i urodzony Prusimski dziedzic Trąpczyna na ten czas qua collateralis co do ich duktu stawający tak jak i teraz przyznawał i twierdził a nadto i sam urodzony Chełmski tenże sam narożnik i kopce w tym tu miejscu na wszystkich trzech zjazdach z tą tylko różnicą że Bukowe zamiast Trąpczyna tu kład a Trąpczyn odpychał przyznawał i być powiadał lecz po tym granicząc w roku tysiąc siedemset sześćdziesiąt pierwszym przez kompromis z konwentem Lędzkiem porzuciwszy te swą allegacją już nie tego Bukowia, lecz Łukomia ścianę z drzewcami zacząwszy tę wygraniczył i onę, od narożnika Zagórowskiego prosto i naprzeciw temus narożnikowy wyżej opisanemu przez urodzonego Prusimskiego okazanemu tylko na staje determinował i kopiec ostatni w tejże ścianie, jako to wyświadcza dekret kompromissarski roku tysiąc siedemset sześćdziesiątego pierwszego między niem a Konwentem Lędzkim udziałany w grodzie kaliskiem w poniedziałek po niedzieli cantate oblatowany usypał,
146. i tam u tegoż kopca z swoją ścianą Łukomia która konieczną

dóbr nastąpione ze prócz tego Bukowia Łukom Łomowo i Imielno są i leżą w jednym gruncie wyłuszczają a przy tym że ta droga która idzie z Zagórowa przez Drzewce jest razem i zowie się Zagórowska i Drzewiecka i z niej także wypada droga ku Łukomiowi co wszystko nie tylko inkwizycja ale i chłopi z Drzewiec wyżej wyrażeni to jest pracowici Tomasz i Kazimierz Czerniakowie Tomasz i Fabian Stefan Głąbik ławnik Jan Kowal, Kazimierz Dąbek Kołodzi przyznają a na ostatek panowie ich sami to jest Konwent Lędzki podczas troistych zjazdów z dekretów trybunalskich expedyowanych tenże sam na roznik i kopce oraz zbieg trzech dziedzin Łukomia Drzewiec i Trąpczyna nie przyznawając tu Bukowia i owszem one odpychając granicząc ścianę swą Drzewiecką z Łukomiem w tym samym miejscu jako to świadczą dekreta wyżej wyrażone polowe jeden roku tysiąc siedemset pięćdziesiąt dziewiątego a dwa tysiąc siedemset sześćdziesiątego zakładali i przyznawali, także i urodzony Prusimski dziedzic Trąpczyna na ten czas qua collateralis co do ich duktu stawający tak jak i teraz przyznawał i twierdził a nadto i sam urodzony Chełmski tenże sam narożnik i kopce w tym tu miejscu na wszystkich trzech zjazdach z tą tylko różnicą że Bukowe zamiast Trąpczyna tu kład a Trąpczyn odpychał przyznawał i być powiadał lecz po tym granicząc w roku tysiąc siedemset sześćdziesiąt pierwszym przez kompromis z konwentem Lędzkiem porzuciwszy te swą allegacją już nie tego Bukowia, lecz Łukomia ścianę z drzewcami zacząwszy tę wygraniczył i onę, od narożnika Zagórowskiego prosto i naprzeciw temus narożnikowy wyżej opisanemu przez urodzonego Prusimskiego okazanemu tylko na staje determinował i kopiec ostatni w tejże ścianie, jako to wyświadcza dekret kompromissarski roku tysiąc siedemset sześćdziesiątego pierwszego między niem a Konwentem Lędzkim udziałany w grodzie kaliskiem w poniedziałek po niedzieli cantate oblatowany usypał,

i tam u tegoż kopca z swoją ścianą Łukomia która konieczną

147. u tegoż narożnika urodzonego Prusimskiego determinari musi zostawiwszy tylko samą ścianę Drzewiecką dalszą bieżeć która już nie z inszą dziedziną tylko z Trąpczynem iść musi tymże dekretem oznaczył a przez to tenże sam narożnik urodzonego Prusimskiego legitimavit et confirmavit i tę swoję allegacją Bukowia sustulit a nadto tenże narożnik i konkurencją wyżej tyle razy wspomnianych dziedzin Łukomia Trąpczyna i Drzewiec nie tylko pomienione dekreta, nie tylko inkwizycja, nie tylko agnicja kilkokrotna na przeszłych zjazdach konwentu Lędzkiego i teraźniejsza ludzi ich z Drzewiec a nawet i samego urodzonego Chełmskiego, ale też i dawne dokumenta to jest dwa dekreta, jeden kontumacjalny alias paena contumaciae, a drugi ex controversiis, z dziedzicami Łukomia respektem rozgraniczenia Łukomia z Trąpczynem principaliter pozwanemi,
148. a drugie dwa podobnież z Drzewcami o ukazanie narożnika i także o rozgraniczenie się z niemi, w ziemstwie konińskim w roku tysiąc sześćset czterdziestym czwartym zapadłe w dukcie de aktu wyrażone jako nie gdzie indziej tylko circa concurrenciam Drzewiec i nie na tamtym miejscu gdzie go urodzony Chełmski bydź twierdzi ale w tym tu miejscu gdzie go urodzony Prusimski okazuje być powinien i jest twierdzą i korroborują i przeto sąd niniejszy komissyjny na sam przód do rezolucji pomienionych narożników przystępując, narożnik urodzonego Chełmskiego za niedobry i nieprzyzwoity przeciw wszelkim dokumentom i inkwizycjom a nawet i samej wizji wyżej wyrażonej przeciwny w gruncie własnym Trąpczyńskiem w głowie czyli w zaczęciu lasu Ostrowce zwanego w tym tu miejscu dowiedzionego z kopców dwóch to jest czternastego i piętnastego ściennych Drzewieckich a razem i Trąpczńskich, tudzież z trzeciego pagórka wywrotowego i to nie angulariter

u tegoż narożnika urodzonego Prusimskiego determinari musi zostawiwszy tylko samą ścianę Drzewiecką dalszą bieżeć która już nie z inszą dziedziną tylko z Trąpczynem iść musi tymże dekretem oznaczył a przez to tenże sam narożnik urodzonego Prusimskiego legitimavit et confirmavit i tę swoję allegacją Bukowia sustulit a nadto tenże narożnik i konkurencją wyżej tyle razy wspomnianych dziedzin Łukomia Trąpczyna i Drzewiec nie tylko pomienione dekreta, nie tylko inkwizycja, nie tylko agnicja kilkokrotna na przeszłych zjazdach konwentu Lędzkiego i teraźniejsza ludzi ich z Drzewiec a nawet i samego urodzonego Chełmskiego, ale też i dawne dokumenta to jest dwa dekreta, jeden kontumacjalny alias paena contumaciae, a drugi ex controversiis, z dziedzicami Łukomia respektem rozgraniczenia Łukomia z Trąpczynem principaliter pozwanemi,

a drugie dwa podobnież z Drzewcami o ukazanie narożnika i także o rozgraniczenie się z niemi, w ziemstwie konińskim w roku tysiąc sześćset czterdziestym czwartym zapadłe w dukcie de aktu wyrażone jako nie gdzie indziej tylko circa concurrenciam Drzewiec i nie na tamtym miejscu gdzie go urodzony Chełmski bydź twierdzi ale w tym tu miejscu gdzie go urodzony Prusimski okazuje być powinien i jest twierdzą i korroborują i przeto sąd niniejszy komissyjny na sam przód do rezolucji pomienionych narożników przystępując, narożnik urodzonego Chełmskiego za niedobry i nieprzyzwoity przeciw wszelkim dokumentom i inkwizycjom a nawet i samej wizji wyżej wyrażonej przeciwny w gruncie własnym Trąpczyńskiem w głowie czyli w zaczęciu lasu Ostrowce zwanego w tym tu miejscu dowiedzionego z kopców dwóch to jest czternastego i piętnastego ściennych Drzewieckich a razem i Trąpczńskich, tudzież z trzeciego pagórka wywrotowego i to nie angulariter

149. lecz właśnie parietaliter ani nie w zbiegu trzech dziedzin ex quo tam Łukom nie dochodzi uformowany a razem i agnicją tego narożnika przez Konwent Lędzki varianter i przeciwnie swym przeszłym przyznawaniom uczynioną za niesłuszną i niesprawiedliwą być uznaje, reprobuje i znosi, narożnik zaś urodzonego Prusimskiego jako, z trzech kopców aktualnie tu w tym miejscu będących i od drogi starej Pyzdrskiej tu wypróbowanej niedaleko leżących i w schodzie aktualnym trzech dziedzin to jest Łukomia Drzewiec i Trąpczyna tu widocznym conformiter z inkwizycjami dokumentami położeniem miejsc i wsiów istotnie angulariter będący i tak przez konwent Lędzkina troistych zjazdach a i teraz przez ludzi Drzewieckach jako też i urodzonego Prusimskiego a na ostatek przez samego urodzonego Chełmskiego z różnicą tylko Bukowia przyznany za dobry i przyzwoity być sądzi, uznaje i aprobuje co się tyczy dalszego duktu stron obydwóch terminique per quem et ad quem ponieważ się tak z inkwizycji jako i dokumentów pokazuje, iż las Ostrowce zwany jedną stroną jako wyżej wyrażono jest od kopców narożnych urodzonego Prusimskiego, także i ściennych kopców czternastu Drzewieckich i Trąpczyńskich a drugą od stawiska pomiędzy kopcami temi ściennymi, a stawiskiem wszerz na południe leżący, a od mniemanego narożnika urodzonego Chełmskiego przez sąd swój już rezolwowanego zaczynający się a wzdłuż na zachód aż do drogi Zagórowskiej ciągnący się testante visione et processu supra positis jest własliwy Trąpczyński i tego lasu z dawna używano do Trąpczyna,
150. a także i te kopce dwa od narożników ku stawiskowi idąc jako to jeden niedaleko narożnych kopców u wilczego dołu głębokiego a drugi pod górą przy drodze Osińskiej a teraz Pyzdrskiej leżące w dukcie opisane są aktualne i prawdziwe kopce, item kopiec drugi pod górą lubo nie tak znaczny jak ten pierwszy od

lecz właśnie parietaliter ani nie w zbiegu trzech dziedzin ex quo tam Łukom nie dochodzi uformowany a razem i agnicją tego narożnika przez Konwent Lędzki varianter i przeciwnie swym przeszłym przyznawaniom uczynioną za niesłuszną i niesprawiedliwą być uznaje, reprobuje i znosi, narożnik zaś urodzonego Prusimskiego jako, z trzech kopców aktualnie tu w tym miejscu będących i od drogi starej Pyzdrskiej tu wypróbowanej niedaleko leżących i w schodzie aktualnym trzech dziedzin to jest Łukomia Drzewiec i Trąpczyna tu widocznym conformiter z inkwizycjami dokumentami położeniem miejsc i wsiów istotnie angulariter będący i tak przez konwent Lędzkina troistych zjazdach a i teraz przez ludzi Drzewieckach jako też i urodzonego Prusimskiego a na ostatek przez samego urodzonego Chełmskiego z różnicą tylko Bukowia przyznany za dobry i przyzwoity być sądzi, uznaje i aprobuje co się tyczy dalszego duktu stron obydwóch terminique per quem et ad quem ponieważ się tak z inkwizycji jako i dokumentów pokazuje, iż las Ostrowce zwany jedną stroną jako wyżej wyrażono jest od kopców narożnych urodzonego Prusimskiego, także i ściennych kopców czternastu Drzewieckich i Trąpczyńskich a drugą od stawiska pomiędzy kopcami temi ściennymi, a stawiskiem wszerz na południe leżący, a od mniemanego narożnika urodzonego Chełmskiego przez sąd swój już rezolwowanego zaczynający się a wzdłuż na zachód aż do drogi Zagórowskiej ciągnący się testante visione et processu supra positis jest własliwy Trąpczyński i tego lasu z dawna używano do Trąpczyna,

a także i te kopce dwa od narożników ku stawiskowi idąc jako to jeden niedaleko narożnych kopców u wilczego dołu głębokiego a drugi pod górą przy drodze Osińskiej a teraz Pyzdrskiej leżące w dukcie opisane są aktualne i prawdziwe kopce, item kopiec drugi pod górą lubo nie tak znaczny jak ten pierwszy od

151. narożników że był większy pamięcią swoją i widokiem świadkowie niektórzy zasięgają dalszą zaś ścianę tychże dziedzin że droga Zagórowska sive Kaliska która obok kopców narożnych a podle kopców tych dwóch między lasem Ostrowce pospołu z borem w tym tu miej seu będącym po lewej stronie drogi leżącym a borem Łukomskim sive konwentskim wydzielonym po prawej stronie drogi leżącym ku stawiskowi na południe a dalej podle stawiska idąca którą nawet sam urodzony Chełmski wydzielając kawał boru na Łukomia konwentowi Lędzkiemu za trzy łany roli dekretem kompromissarskim roku tysiąc siedemset sześćdziesiątego pierwszego z sobą udziałanym w grodzie kaliskiem roku tegoż w poniedziałek po niedzich cantate oblatowanym y przez kopiec przy tejże samej drodze in signum boru oddzielonego usypany przyznał i twierdził dzieli i granicy i że jest aktu graniczna inkwizycje i dokumenta wyświadczają,
152. a nadto pokazuje się z działów dwóch Trąpczynskich jednego w roku tysiąc pięćset dwudziestym drugim między urodzonemi Wojciechem i Stanisławem bracią między sobą rodzonemi Trąpczynskiemi majętności Trąpczynskiej całej dziedzicami w grodzie konińskim we czwartek w Oktawe wniebowstąpienia pańskiego nastąpionego i zeznanego, iż staw z łąkami na Nowej Wsi dostał się Stanisławowi Trąpczynskiemu którego innego i łąk prócz tego stawiska, i łąk na nim ut patet tak z działu niżej położonego jako i ex revisione totius fundi Nowej Wsi pro suum judicium facta na Nowej Wsi niemasz a drugiego

narożników że był większy pamięcią swoją i widokiem świadkowie niektórzy zasięgają dalszą zaś ścianę tychże dziedzin że droga Zagórowska sive Kaliska która obok kopców narożnych a podle kopców tych dwóch między lasem Ostrowce pospołu z borem w tym tu miej seu będącym po lewej stronie drogi leżącym a borem Łukomskim sive konwentskim wydzielonym po prawej stronie drogi leżącym ku stawiskowi na południe a dalej podle stawiska idąca którą nawet sam urodzony Chełmski wydzielając kawał boru na Łukomia konwentowi Lędzkiemu za trzy łany roli dekretem kompromissarskim roku tysiąc siedemset sześćdziesiątego pierwszego z sobą udziałanym w grodzie kaliskiem roku tegoż w poniedziałek po niedzich cantate oblatowanym y przez kopiec przy tejże samej drodze in signum boru oddzielonego usypany przyznał i twierdził dzieli i granicy i że jest aktu graniczna inkwizycje i dokumenta wyświadczają,

a nadto pokazuje się z działów dwóch Trąpczynskich jednego w roku tysiąc pięćset dwudziestym drugim między urodzonemi Wojciechem i Stanisławem bracią między sobą rodzonemi Trąpczynskiemi majętności Trąpczynskiej całej dziedzicami w grodzie konińskim we czwartek w Oktawe wniebowstąpienia pańskiego nastąpionego i zeznanego, iż staw z łąkami na Nowej Wsi dostał się Stanisławowi Trąpczynskiemu którego innego i łąk prócz tego stawiska, i łąk na nim ut patet tak z działu niżej położonego jako i ex revisione totius fundi Nowej Wsi pro suum judicium facta na Nowej Wsi niemasz a drugiego

153. roku tysiąc sześćset dziewięćdziesiątego trzeciego między Andrzejem Janem i Władysławem Trąpczynskiemi dziedzicami Trąpczyna cum attinentibus dnia szóstego Października w Trąpczynie dałowanego i udziałanego z grodu pyzdrskiego wyjętego, którym urodzeni Trąpczynscy dzieląc się majętnością Trąpczyńską prócz stawów Garmin i Likerowa insze stawy albo raczej puste błota ad communem piscaturam także i błota plaskie kenpami zaroste ad communem usum sobie tudzież i łąki które chłopi gdzie z dawna siekali aby im ich nie odbierać rezerwują i ostrzegają sobie iż to stawisko albo raczej puste błota z owego stawu successu temporis spustoszałego zrobione należały z dawna do Trąpczyna i Trąpczyn ich używał i chłopi osobliwie z Nowej Wsi i Osin na tymże stawisku łąki mieli i one siekali ani ich dziad czyli pradziad urodzonego Chełmskiego (lubo jednego czasu zastał chłopa siekącego pod samą groblą) nie bronił i nic mu nie mówił i owszem go tamże pogadawszy z nim odjechał. A nadto świadczą dekreta roku tysiąc pięćset osiemdziesiąt dziewiątego cztery wyżej wyrażone i jurament przez dekret ziemski koniński niegdy Tomaszowi Łukomskiemu dziedzicowi Łukomia nakazany, a przez urodzonego Wojciecha Trąpczynskiego na lat sześć w roku tysiąc pięćset dziewięćdziesiąt piątym zalimitowany, i potem nie prozekwowany, o zalewek gruntów, łąk, pastwisk, drzewa posuszenie na dziedzinie Trąpczyna Wielkiego i małego oraz i Osin stawem nowo i groblą niżej tego stawiska ku Łukomiowina dziedzinie Łukomia wybudowanym przez dziedziców Łukomia z przyczyniony i uczyniony nastąpione, iż to tem zalewek nie gdzie indziej tylko na tym stawisku i błotach tych pustych był, ile i do tych czas drzewa nie mało, na tym stawisku tak stojącego jako i posuszonego i powywracanego jest,
154. a potym ze to stawisko seu błota ciągną się prawie na mile mimo Osin aż ku Czarnemu Brodowi i dalej

roku tysiąc sześćset dziewięćdziesiątego trzeciego między Andrzejem Janem i Władysławem Trąpczynskiemi dziedzicami Trąpczyna cum attinentibus dnia szóstego Października w Trąpczynie dałowanego i udziałanego z grodu pyzdrskiego wyjętego, którym urodzeni Trąpczynscy dzieląc się majętnością Trąpczyńską prócz stawów Garmin i Likerowa insze stawy albo raczej puste błota ad communem piscaturam także i błota plaskie kenpami zaroste ad communem usum sobie tudzież i łąki które chłopi gdzie z dawna siekali aby im ich nie odbierać rezerwują i ostrzegają sobie iż to stawisko albo raczej puste błota z owego stawu successu temporis spustoszałego zrobione należały z dawna do Trąpczyna i Trąpczyn ich używał i chłopi osobliwie z Nowej Wsi i Osin na tymże stawisku łąki mieli i one siekali ani ich dziad czyli pradziad urodzonego Chełmskiego (lubo jednego czasu zastał chłopa siekącego pod samą groblą) nie bronił i nic mu nie mówił i owszem go tamże pogadawszy z nim odjechał. A nadto świadczą dekreta roku tysiąc pięćset osiemdziesiąt dziewiątego cztery wyżej wyrażone i jurament przez dekret ziemski koniński niegdy Tomaszowi Łukomskiemu dziedzicowi Łukomia nakazany, a przez urodzonego Wojciecha Trąpczynskiego na lat sześć w roku tysiąc pięćset dziewięćdziesiąt piątym zalimitowany, i potem nie prozekwowany, o zalewek gruntów, łąk, pastwisk, drzewa posuszenie na dziedzinie Trąpczyna Wielkiego i małego oraz i Osin stawem nowo i groblą niżej tego stawiska ku Łukomiowina dziedzinie Łukomia wybudowanym przez dziedziców Łukomia z przyczyniony i uczyniony nastąpione, iż to tem zalewek nie gdzie indziej tylko na tym stawisku i błotach tych pustych był, ile i do tych czas drzewa nie mało, na tym stawisku tak stojącego jako i posuszonego i powywracanego jest,

a potym ze to stawisko seu błota ciągną się prawie na mile mimo Osin aż ku Czarnemu Brodowi i dalej

155. aż do błot y stawów Krolikowskich a w całym tym trakcie jako też i w tym miejscu którędy urodzonym Chełmski dukt swój przez to stawisko prowadził wierzchowiska nie masz do tego że jeszcze na boku tego stawiska za lasem Miąsy Kąt są błota insze które się zowią kacze ługi, i tych do Trąpczyna jako plane inkwizycja wyłuszcza używano i Łukom ich nie zażywał i nie bronił, a przy tym że urodzony Chełmski ma poniżej tego stawiska ku Łukomiowi leżący staw dosyć wielki i długi na tychże samych błotach z drugą stronę drogi kaliskiej także w boru wyrobiony i jako jest z takichże błot jako i to stawisko wyrobiony, tak jest kępami i różnym drzewem zarosły i tylko obore przed młynem pod groblą ma wyrzniętą, na którym to stawie jest młyn i grobla u niego na dwoie staj dobrze długa wysoka i szeroka, i ten staw jako jest wymyślony nowo na błotach tak się zowie nowy staw i tym to stawem i groblą oraz przez tak wielką groblą i utrzymaniem wody wysokim zalewek tegoż stawiska seu łąk pastwisk i drzewa czynił się, pod pretextem tedy tego stawu który Łukom do dziś dnia ma dziedzicy Łukomia to jest ojciec czyli też dziad urodzonego Chełmskiego zaczął się wdzierać do pomienionego stawiska i tak na nim najprzód tamę z chojny a potym z drzewa ad instar pogrodek czyli małego upustu w samym środku grobli wstrzymując wody aby mu wielka na młyn jego bezpotrzebnie nie szła zrobił, a potym i dla łąk wdzierał się lecz mu te dziedzicy z Trąpczyna to jest antecessorowie urodzonego Prusimskiego jako świadczą wizje i protestacje wielorakie oraz dekret roku tysiąc siedmset dwudziestego ósmego i inne actus bronili i rozrzucali
156. a nadto

aż do błot y stawów Krolikowskich a w całym tym trakcie jako też i w tym miejscu którędy urodzonym Chełmski dukt swój przez to stawisko prowadził wierzchowiska nie masz do tego że jeszcze na boku tego stawiska za lasem Miąsy Kąt są błota insze które się zowią kacze ługi, i tych do Trąpczyna jako plane inkwizycja wyłuszcza używano i Łukom ich nie zażywał i nie bronił, a przy tym że urodzony Chełmski ma poniżej tego stawiska ku Łukomiowi leżący staw dosyć wielki i długi na tychże samych błotach z drugą stronę drogi kaliskiej także w boru wyrobiony i jako jest z takichże błot jako i to stawisko wyrobiony, tak jest kępami i różnym drzewem zarosły i tylko obore przed młynem pod groblą ma wyrzniętą, na którym to stawie jest młyn i grobla u niego na dwoie staj dobrze długa wysoka i szeroka, i ten staw jako jest wymyślony nowo na błotach tak się zowie nowy staw i tym to stawem i groblą oraz przez tak wielką groblą i utrzymaniem wody wysokim zalewek tegoż stawiska seu łąk pastwisk i drzewa czynił się, pod pretextem tedy tego stawu który Łukom do dziś dnia ma dziedzicy Łukomia to jest ojciec czyli też dziad urodzonego Chełmskiego zaczął się wdzierać do pomienionego stawiska i tak na nim najprzód tamę z chojny a potym z drzewa ad instar pogrodek czyli małego upustu w samym środku grobli wstrzymując wody aby mu wielka na młyn jego bezpotrzebnie nie szła zrobił, a potym i dla łąk wdzierał się lecz mu te dziedzicy z Trąpczyna to jest antecessorowie urodzonego Prusimskiego jako świadczą wizje i protestacje wielorakie oraz dekret roku tysiąc siedmset dwudziestego ósmego i inne actus bronili i rozrzucali

a nadto

157. okazuje się iż lasy Miąsykąt, Dziadulina i Luśnie po sobie od tego stawiska ku Czarnemu Brodowi ciągnące się zawsze do Trąpczyna należały i w używaniu były które jako były własliwe Trąpczynskie tak na tych lasach Holendrów, stryj urodzonego Prusimskiego jeszcze za ojca urodzonego Chełmskiego, jako świadczą prawa im w roku tysiąc siedemset czterdziestym szóstym nadane ulokował, a tej lokacji antecesor urodzonego Chełmskiego nie bronił i nie tamował, czego by był nie zaniedbał gdyby był wiedział że to lasy są jego albo by był przynajmniej manifest jakowy lub wizje na ów czas zrobił czego urodzony Chełmski toto tractu sprawy nie pokazuje a przy tym okazuje się jeszcze z tychże inkwizycji, iż kopiec zaraz blisko stawu nad drogą zagórowską seu kaliską przeszedłszy rów do tegoż stawiska, do stawu urodzonego Chełmskiego idący był kopiec ścienny dosyć znaczny który ludzie widzieli i pamiętają, a ten jako sonant wizje w roku tysiąc siedemsetnym dwudziestym szóstym rozorany czyli rozrzucony przez dziada urodzonego Chełmskiego być się okazuje, a nadto inne kopce ponad drogą tąż Kaliską będące, ultro dla zagubienia granic dawnych okazują się być przez dawniejszego dziedzica Łukomia popsute i porozrzucane ktemu patet jeszcze z tych Inkwizycji, że kawał polka za tym stawem circiter na pół staj po lewej stronie duktu urodzonego Prusimskiego i drogi zagórowskiej sive kaliskiej leżącego na którym teraz sosny dosyć niemałe stoją zawsze do Trąpczyna broniono i tretowano, dlaczego to polko jak znać po sosnach samych z dawności zarosło,
158. ktemu jeszcze okazuje z tychże inkwizycji i z dokumentów że kopiec stary w dukcie opisany nad dąbkiem z prawej strony drogi kaliskiej leżący dosyć okrągły rowek i koronę koło siebie mający, także i inne dwa

okazuje się iż lasy Miąsykąt, Dziadulina i Luśnie po sobie od tego stawiska ku Czarnemu Brodowi ciągnące się zawsze do Trąpczyna należały i w używaniu były które jako były własliwe Trąpczynskie tak na tych lasach Holendrów, stryj urodzonego Prusimskiego jeszcze za ojca urodzonego Chełmskiego, jako świadczą prawa im w roku tysiąc siedemset czterdziestym szóstym nadane ulokował, a tej lokacji antecesor urodzonego Chełmskiego nie bronił i nie tamował, czego by był nie zaniedbał gdyby był wiedział że to lasy są jego albo by był przynajmniej manifest jakowy lub wizje na ów czas zrobił czego urodzony Chełmski toto tractu sprawy nie pokazuje a przy tym okazuje się jeszcze z tychże inkwizycji, iż kopiec zaraz blisko stawu nad drogą zagórowską seu kaliską przeszedłszy rów do tegoż stawiska, do stawu urodzonego Chełmskiego idący był kopiec ścienny dosyć znaczny który ludzie widzieli i pamiętają, a ten jako sonant wizje w roku tysiąc siedemsetnym dwudziestym szóstym rozorany czyli rozrzucony przez dziada urodzonego Chełmskiego być się okazuje, a nadto inne kopce ponad drogą tąż Kaliską będące, ultro dla zagubienia granic dawnych okazują się być przez dawniejszego dziedzica Łukomia popsute i porozrzucane ktemu patet jeszcze z tych Inkwizycji, że kawał polka za tym stawem circiter na pół staj po lewej stronie duktu urodzonego Prusimskiego i drogi zagórowskiej sive kaliskiej leżącego na którym teraz sosny dosyć niemałe stoją zawsze do Trąpczyna broniono i tretowano, dlaczego to polko jak znać po sosnach samych z dawności zarosło,

ktemu jeszcze okazuje z tychże inkwizycji i z dokumentów że kopiec stary w dukcie opisany nad dąbkiem z prawej strony drogi kaliskiej leżący dosyć okrągły rowek i koronę koło siebie mający, także i inne dwa

159. po nad drogą tąż Kaliska z drugą stronę drogi po lewej stronie leżące w dukcie opisane rzetelne i realne także i naciosy na sosnach starych i wielkich po lewej stronie drogi być się okazują i wyłuszczają i też drogę kaliską że jest graniczna bydź wraz z używaniem utwierdzają a przy tym jeszcze i brodek suchy który i teraz jest suchy lecz się teraz nazywa Kaliski a oraz i ławy z drzewa na nim położone w rozchodzie drogi zagórowskiej sive kaliskiej do Grądzynia jako też i droga ta sama a nie inna do Grądzynia na zachód idąca w wizji Mileńskiego roku tysiąc sześćset pięćdziesiąt ósmego wyrażona nie tylko z inkwizycji ale et ex re oculis subjecta okazują się, a nade wszystko pokazuje się z tejże wizji samej Mileńskiego że konwent Lędzki granicząc czyli wizją gruntu swego Grądzyńskiego przed komornikiem granicznym urzędowanie z mocy dekretu trybunalskiego piotrkowskiego czyniąc gdy przyszedł do tej drogi kaliskiej a razem i do ściany trąpczyńskiej nad tą droga będącej tak dziedzic Trąpczyna stanąwszy tam przy tej drodze z racji ściany swej, też drogę kaliską za graniczną być mienił grunt i bor po lewej stronie tejże drogi swój Trąpczyńskiej a po prawej Grądzyński twierdził i przyznawał co i konwent jemu toż samo przyznawał
160. a przecież urodzony Chełmski antecessor teraźniejszego aktora dziedzic Łukomia oto się przeciw niemu że drogę przyznawał kaliska za graniczną ale tylko oto że nie Łukomiowi ale Grądzyniowi przyznawał ścianę protestował się przez co ów

po nad drogą tąż Kaliska z drugą stronę drogi po lewej stronie leżące w dukcie opisane rzetelne i realne także i naciosy na sosnach starych i wielkich po lewej stronie drogi być się okazują i wyłuszczają i też drogę kaliską że jest graniczna bydź wraz z używaniem utwierdzają a przy tym jeszcze i brodek suchy który i teraz jest suchy lecz się teraz nazywa Kaliski a oraz i ławy z drzewa na nim położone w rozchodzie drogi zagórowskiej sive kaliskiej do Grądzynia jako też i droga ta sama a nie inna do Grądzynia na zachód idąca w wizji Mileńskiego roku tysiąc sześćset pięćdziesiąt ósmego wyrażona nie tylko z inkwizycji ale et ex re oculis subjecta okazują się, a nade wszystko pokazuje się z tejże wizji samej Mileńskiego że konwent Lędzki granicząc czyli wizją gruntu swego Grądzyńskiego przed komornikiem granicznym urzędowanie z mocy dekretu trybunalskiego piotrkowskiego czyniąc gdy przyszedł do tej drogi kaliskiej a razem i do ściany trąpczyńskiej nad tą droga będącej tak dziedzic Trąpczyna stanąwszy tam przy tej drodze z racji ściany swej, też drogę kaliską za graniczną być mienił grunt i bor po lewej stronie tejże drogi swój Trąpczyńskiej a po prawej Grądzyński twierdził i przyznawał co i konwent jemu toż samo przyznawał

a przecież urodzony Chełmski antecessor teraźniejszego aktora dziedzic Łukomia oto się przeciw niemu że drogę przyznawał kaliska za graniczną ale tylko oto że nie Łukomiowi ale Grądzyniowi przyznawał ścianę protestował się przez co ów

161. antecessor urodzonego Chełmskiego drogę kaliską ile mając na ów czas lepszą wiadomość niż teraz przyznawał i onej nie negował co się tycze jeszcze dalszego duktu w tej ścianie nad kaczemi ługami ciągnącego się ponieważ okazuje się iż kacze ługi jako już wyżej wyrażono jest należą i należały do Trąpczyna i Trąpczyn je siekał i do czasu tradycji używał, a przy tym że sosna rosochata ma stać na kopci aktualnym y kopiec pod nią ma być wymienia się, ktemu jeszcze dalszy dukt w tejże ścianie twierdzą, i jej ciągłość zważając ponieważ nie tylko inkwizycję ale i dokumenta w dukcie wyżej wyrażone to jest procesy dekreta oraz i jurament z dziedzicami Biskupic względem usypania prywatnego kopcy ośm i naciosów czterdziestu jeden na drzewie poczynionych, na stąpione wyświadczają to, iż kopcy ośm które Cyganami zowią są prywatnie nocnym sposobem w gruncie Trąpczynskim z nie małą szkodą i ujmą gruntu trąpczynskiego usypane a te kopce, co do pierwszego biorąc się circiter na półtora staja od duktu urodzonego Prusimskiego i drogi kaliskiej obok leżące i Lusnie las zajmują i jeszcze wyżej nad lasem Lusnie leżą a przez to dalszy dukt i ciągłość ściany i gruntu trąpczynskiego okazują, i dukt urodzonego Chełmskiego expugnuja,
162. a na ostatek ponieważ narożnik czyli zbieg trzech dziedzin to jest Trąpczyna Łukomia i Biskupic i determinium termini ad quem co do tej ściany aż u Studzienki i karczemnych gór i ługów przy tej Studzience będących a przy tym i ta Studzienka obmurowana cegłą będąc i przez urodzonego Chełmskiego dlatego aby ludzie na odpust do Zagórowa chodzący nie mając w tej studzience wody do jego karczmy uczęszczali zepsuta która jeszcze jednak jest lubo nie ocembrowana a oraz i krzyż na sosni naprzeciw tej Studzienki nad

antecessor urodzonego Chełmskiego drogę kaliską ile mając na ów czas lepszą wiadomość niż teraz przyznawał i onej nie negował co się tycze jeszcze dalszego duktu w tej ścianie nad kaczemi ługami ciągnącego się ponieważ okazuje się iż kacze ługi jako już wyżej wyrażono jest należą i należały do Trąpczyna i Trąpczyn je siekał i do czasu tradycji używał, a przy tym że sosna rosochata ma stać na kopci aktualnym y kopiec pod nią ma być wymienia się, ktemu jeszcze dalszy dukt w tejże ścianie twierdzą, i jej ciągłość zważając ponieważ nie tylko inkwizycję ale i dokumenta w dukcie wyżej wyrażone to jest procesy dekreta oraz i jurament z dziedzicami Biskupic względem usypania prywatnego kopcy ośm i naciosów czterdziestu jeden na drzewie poczynionych, na stąpione wyświadczają to, iż kopcy ośm które Cyganami zowią są prywatnie nocnym sposobem w gruncie Trąpczynskim z nie małą szkodą i ujmą gruntu trąpczynskiego usypane a te kopce, co do pierwszego biorąc się circiter na półtora staja od duktu urodzonego Prusimskiego i drogi kaliskiej obok leżące i Lusnie las zajmują i jeszcze wyżej nad lasem Lusnie leżą a przez to dalszy dukt i ciągłość ściany i gruntu trąpczynskiego okazują, i dukt urodzonego Chełmskiego expugnuja,

a na ostatek ponieważ narożnik czyli zbieg trzech dziedzin to jest Trąpczyna Łukomia i Biskupic i determinium termini ad quem co do tej ściany aż u Studzienki i karczemnych gór i ługów przy tej Studzience będących a przy tym i ta Studzienka obmurowana cegłą będąc i przez urodzonego Chełmskiego dlatego aby ludzie na odpust do Zagórowa chodzący nie mając w tej studzience wody do jego karczmy uczęszczali zepsuta która jeszcze jednak jest lubo nie ocembrowana a oraz i krzyż na sosni naprzeciw tej Studzienki nad

163. drogą samą stojącej, przy tym i trzy kopce narożne tamże bydź miane okazują się na ostatek że i karczemne góry i ługi tam się znajdujące i oczom sądowi swemu podległe i to nazwisko z racji tam niedaleko karczmy w boru quondam będący do Królikowa seu białły który etiam rudera sądowi swemu są pokazane należącej mające nie tylko inkwizycja ale i wizja Mileńskiego roku tysiąc sześćset pięćdziesiątego ósmego okazuje, ktemu naciosy na różnych sosnach po nad drogą Kaliska i używanie boru aż dotąd a jeszcze jak twierdzą niektórzy świadkowie i dalej przez Trąpczyn miane bydź twierdza i okazują ponieważ z tychże inkwizycji i dokumentów wyżej wyrażonych pokazuje się iż urodzony Chełmski najprzód narożnik na gruncie Trąpczynskim założył a potym począwszy od narożnika swego już przez sąd swój rezolwowanego i odsądzonego duktem swym cały las Ostrowce, a oraz puł stawiska albo raczy błot pustych, tudzież las Miąsykąt, Dziaduline i pół Lusni, oraz pola łąki niemal wszystkie Olędrom tudzież i samych Holendrów dwonastu i karczmą z stajnią wjezdną przez dziedziców Trąpczyna wystawioną do Trąpczyna z dawna jako się w wyżej pokazało należące i używane zabrał,
164. a jeszcze i pierwej przed lat kilką przed tradycją bezprawną i nieprzyzwoitą w roku tysiąc siedemset siedemdziesiąt pierwszym odebrał i tenże dukt cały jako in termino a quo nie przyzwoicie zaczęty, tak per quem et ad quem przez własne grunta pola i lasy Trąpczynskie wyprowadził i stawiska pół większe jakoby po wierzchowisko, którego tam nie masz i nie okazuje się ani bydź nie może ponieważ to

drogą samą stojącej, przy tym i trzy kopce narożne tamże bydź miane okazują się na ostatek że i karczemne góry i ługi tam się znajdujące i oczom sądowi swemu podległe i to nazwisko z racji tam niedaleko karczmy w boru quondam będący do Królikowa seu białły który etiam rudera sądowi swemu są pokazane należącej mające nie tylko inkwizycja ale i wizja Mileńskiego roku tysiąc sześćset pięćdziesiątego ósmego okazuje, ktemu naciosy na różnych sosnach po nad drogą Kaliska i używanie boru aż dotąd a jeszcze jak twierdzą niektórzy świadkowie i dalej przez Trąpczyn miane bydź twierdza i okazują ponieważ z tychże inkwizycji i dokumentów wyżej wyrażonych pokazuje się iż urodzony Chełmski najprzód narożnik na gruncie Trąpczynskim założył a potym począwszy od narożnika swego już przez sąd swój rezolwowanego i odsądzonego duktem swym cały las Ostrowce, a oraz puł stawiska albo raczy błot pustych, tudzież las Miąsykąt, Dziaduline i pół Lusni, oraz pola łąki niemal wszystkie Olędrom tudzież i samych Holendrów dwonastu i karczmą z stajnią wjezdną przez dziedziców Trąpczyna wystawioną do Trąpczyna z dawna jako się w wyżej pokazało należące i używane zabrał,

a jeszcze i pierwej przed lat kilką przed tradycją bezprawną i nieprzyzwoitą w roku tysiąc siedemset siedemdziesiąt pierwszym odebrał i tenże dukt cały jako in termino a quo nie przyzwoicie zaczęty, tak per quem et ad quem przez własne grunta pola i lasy Trąpczynskie wyprowadził i stawiska pół większe jakoby po wierzchowisko, którego tam nie masz i nie okazuje się ani bydź nie może ponieważ to

165. stawisko seu błota w równości wszędy na milesię ciągną tudzież las Miąsykąt, Dziaduline których etiam w wizji roku tysiąc pięćset osiemdziesiątego dziewiątego udziałanej, a roku tysiąc pięćset dziewięćdziesiątego drugiego zeznanej, a nawet i wzmianki żadnej nie masz nie wiedzieć na jakim fundamencie zabrał a nadto że te pagórki, które on w dukcie swoim za kopce okazywał pokazuje się z inkwizycji, jako też ex re oculis subiecta circa revisionem ductus ejus habita tudzież i z wizji roku tego podczas duktu jego uczynionej w księgach Konińskich grodzkich we wtorek przed Świętem Franciszkiem przez woźnego i szlachtę zeznanej że tak w ścianie jako i w narożniku przy lesie Lusnie uformowanym okazywane i mianowane kopce nie są kopce, tylko pagórki, seu wywroty i takich więcej i wielka liczba po boru znajduje się inkwizycje wyświadczają. A naostatek po niewaz tak Inkwizycja, jako i proces oraz dekreta z dziedzicami Biskupic tak w ziemstwie Kaliskiem na rokach Konińskich, jako też i w trybunale o usypanie kopców ośmiu i uczynienie naciosów czterdziestu jeden, nad Lusniami wypadłe tudzież nakazane odprzysiężenie się Biskupskiemu z dwiema świadkami rowniemi w urodzeniu jemu przez niego wykonane wyżej w kontrowersji przy rewizji wyrażone, okazują to iż te kopce ośm i naciosy są w gruncie Trąpczynskiem i z szkodą i ujmą wielka gruntu Trąpczyńskiego nad lasem Lusnie począwszy od mościsk prywatnie i w nocy są usypane i dlatego Cyganami ję zowią,
166. a te kopce i naciosy aktualnie jako patet z inkwizycji i z rewizji sądu swego nad lasem Lusnie circiter na

stawisko seu błota w równości wszędy na milesię ciągną tudzież las Miąsykąt, Dziaduline których etiam w wizji roku tysiąc pięćset osiemdziesiątego dziewiątego udziałanej, a roku tysiąc pięćset dziewięćdziesiątego drugiego zeznanej, a nawet i wzmianki żadnej nie masz nie wiedzieć na jakim fundamencie zabrał a nadto że te pagórki, które on w dukcie swoim za kopce okazywał pokazuje się z inkwizycji, jako też ex re oculis subiecta circa revisionem ductus ejus habita tudzież i z wizji roku tego podczas duktu jego uczynionej w księgach Konińskich grodzkich we wtorek przed Świętem Franciszkiem przez woźnego i szlachtę zeznanej że tak w ścianie jako i w narożniku przy lesie Lusnie uformowanym okazywane i mianowane kopce nie są kopce, tylko pagórki, seu wywroty i takich więcej i wielka liczba po boru znajduje się inkwizycje wyświadczają. A naostatek po niewaz tak Inkwizycja, jako i proces oraz dekreta z dziedzicami Biskupic tak w ziemstwie Kaliskiem na rokach Konińskich, jako też i w trybunale o usypanie kopców ośmiu i uczynienie naciosów czterdziestu jeden, nad Lusniami wypadłe tudzież nakazane odprzysiężenie się Biskupskiemu z dwiema świadkami rowniemi w urodzeniu jemu przez niego wykonane wyżej w kontrowersji przy rewizji wyrażone, okazują to iż te kopce ośm i naciosy są w gruncie Trąpczynskiem i z szkodą i ujmą wielka gruntu Trąpczyńskiego nad lasem Lusnie począwszy od mościsk prywatnie i w nocy są usypane i dlatego Cyganami ję zowią,

a te kopce i naciosy aktualnie jako patet z inkwizycji i z rewizji sądu swego nad lasem Lusnie circiter na

167. staje znajdują się i leżą i aż ku mościskom które mościska, testante inquisitione niedaleko Czarnego Brodu leżą, wyciągają się a co większa że i narożnik urodzonego Chełmskiego zajmują i jeszcze dalej przejmują aż ku mościskom, a tych kopców i naciosów odprzysiągł się dziedzic Biskupic że ich nie sypał i nie czynił, więc stąd okazuje się że tego gruntu kopcami temi i naciosami zajętego więcej jak nastaje od lasu Lusnie wszerz do kopcy będącego a razem i lasów Lusnie nie uzurpował sobie a choćby też i uzurpował i przez tęż uzurpacja po mienione kopce, i naciosy porobił to gdy się odprzysiągł, i z rzekł tychże kopców i naciosów oraz ich czynności, już tedy i tego gruntu na którym te kopce i naciosy są, a razem i tego, który między kopcami i lasem Lusnie jest zrzekł się i od przysiągł,
168. a za tym idzie że ten grunt już przyznał i być okazał Trąpczynski, a gdy zaś te kopce i naciosy z ujmą i szkodą wielką gruntu Trąpczynskiego są uczynione więc nie tylko tego gruntu na którym są i tego co między niemu i lasem Lusnie leży, do Trąpczyna należytość i własność, ale też i całość lasu Lusnie a razem i dalszą ciągłość i szerokość gruntu Trąpczynskiego okazują i próbują czego też same kopce i naciosy, albo raczej existencia ich istotna jawna dobijają i dowodzą a tym samym Biskupic do lasu Lusnie tudzież i do mniemanego narożnika urodzonego Chełmskiego nie dopuszczają, ani konkurencji żadnej z Łukomiem i Trąpczynem przy Lusniach

staje znajdują się i leżą i aż ku mościskom które mościska, testante inquisitione niedaleko Czarnego Brodu leżą, wyciągają się a co większa że i narożnik urodzonego Chełmskiego zajmują i jeszcze dalej przejmują aż ku mościskom, a tych kopców i naciosów odprzysiągł się dziedzic Biskupic że ich nie sypał i nie czynił, więc stąd okazuje się że tego gruntu kopcami temi i naciosami zajętego więcej jak nastaje od lasu Lusnie wszerz do kopcy będącego a razem i lasów Lusnie nie uzurpował sobie a choćby też i uzurpował i przez tęż uzurpacja po mienione kopce, i naciosy porobił to gdy się odprzysiągł, i z rzekł tychże kopców i naciosów oraz ich czynności, już tedy i tego gruntu na którym te kopce i naciosy są, a razem i tego, który między kopcami i lasem Lusnie jest zrzekł się i od przysiągł,

a za tym idzie że ten grunt już przyznał i być okazał Trąpczynski, a gdy zaś te kopce i naciosy z ujmą i szkodą wielką gruntu Trąpczynskiego są uczynione więc nie tylko tego gruntu na którym są i tego co między niemu i lasem Lusnie leży, do Trąpczyna należytość i własność, ale też i całość lasu Lusnie a razem i dalszą ciągłość i szerokość gruntu Trąpczynskiego okazują i próbują czego też same kopce i naciosy, albo raczej existencia ich istotna jawna dobijają i dowodzą a tym samym Biskupic do lasu Lusnie tudzież i do mniemanego narożnika urodzonego Chełmskiego nie dopuszczają, ani konkurencji żadnej z Łukomiem i Trąpczynem przy Lusniach

169. lesie mieć nie pozwalają i owszem grunt i bor który jest między temi kopcami Cyganami naciosami, a lasem Lusnie od mosciskow aż ku drodze Kaliskiej, a i do samej drogi Kaliskiej (ex quo tam biorąc od mościsk kopiec ostatni cygan a zaś w rewizji pierwszej niedaleko drogi Kaliski jest) ciągnąc się i docierać powinny, do Trąpczyna przyznają i twierdzą co ze tak jest tak tego gruntu który jest między lasem Lusnie i kopcami oraz naciosami wraz z całym lasem Lusnie, jako też i tego na którym kopce i naciosy są a i dalej wszerz i wzdłuż za kopcami bez kwestii wszelkiej używano a stąd jawnie i dowodnie okazuje się że ani urodzony Chełmski narożnika ani urodzony Gałecki starosta bydgoski dziedzic Biskupic konkurencji swojej tu w tym miejscu nad lasem Lusnie jak one sobie zakładają podług wizji tyle razy wspomnianej mieć nie mogą i nie powinni,
170. albowiem gdyby tu narożnik i concursus dóbr Biskupic w tym miejscu miał się znajdować to ten grunt wszystek i bor który leży między lasem Lusnie i Cyganami oraz naciosami jako też i ten na którym są kopce Cygany i naciosy a jeszcze i dalej wszerz ku południowi a wzdłuż ku wschodowi do Trąpczyna należący z jednej strony od narożnika na wschód słońca ku mościskom y Czarnemu Brodowi dziedzic Biskupice a z drugą stronę od tegoż narożnika ku drodze Kaliskiej na zachód dziedzic Łukomia wraz z kopcami Cyganami i naciosami w groncie własliwym Trąpczynskim inkwizycja i dokumentami wyprobowanemi a i dalej, wielką część gruntu i

lesie mieć nie pozwalają i owszem grunt i bor który jest między temi kopcami Cyganami naciosami, a lasem Lusnie od mosciskow aż ku drodze Kaliskiej, a i do samej drogi Kaliskiej (ex quo tam biorąc od mościsk kopiec ostatni cygan a zaś w rewizji pierwszej niedaleko drogi Kaliski jest) ciągnąc się i docierać powinny, do Trąpczyna przyznają i twierdzą co ze tak jest tak tego gruntu który jest między lasem Lusnie i kopcami oraz naciosami wraz z całym lasem Lusnie, jako też i tego na którym kopce i naciosy są a i dalej wszerz i wzdłuż za kopcami bez kwestii wszelkiej używano a stąd jawnie i dowodnie okazuje się że ani urodzony Chełmski narożnika ani urodzony Gałecki starosta bydgoski dziedzic Biskupic konkurencji swojej tu w tym miejscu nad lasem Lusnie jak one sobie zakładają podług wizji tyle razy wspomnianej mieć nie mogą i nie powinni,

albowiem gdyby tu narożnik i concursus dóbr Biskupic w tym miejscu miał się znajdować to ten grunt wszystek i bor który leży między lasem Lusnie i Cyganami oraz naciosami jako też i ten na którym są kopce Cygany i naciosy a jeszcze i dalej wszerz ku południowi a wzdłuż ku wschodowi do Trąpczyna należący z jednej strony od narożnika na wschód słońca ku mościskom y Czarnemu Brodowi dziedzic Biskupice a z drugą stronę od tegoż narożnika ku drodze Kaliskiej na zachód dziedzic Łukomia wraz z kopcami Cyganami i naciosami w groncie własliwym Trąpczynskim inkwizycja i dokumentami wyprobowanemi a i dalej, wielką część gruntu i

171. boru Trąpczynskiego wszerz i wzdłuż zabraliby i cudzym gruntem Trąpczynskiem obydwaj podzieliliby się i ścianę by urodzonego Prusimskiego tylą dowodami stwierdzona między siebie rozebrali co nie tylko z inkwizycji nie tylko z dokumentów racji i explikacji strony ale też i ex situ ac positione locorum et scopulorum Cygany dictorum et incisionum superius expraessorum req oculis subiecta jawnie i rzeczywiście sądowi swemu dowodzi się i probuje a naostatek ponieważ się okazuje ściana urodzonego Prusimskiego to dokumentami to inkwizycja to własnością lasów et signante Ostrowca stawiska Dziadulin, Miąsykąt, Lusnie to używaniem onych to kopcami i narożnikami rzetelnymi to drogą graniczną Kaliską sive Zagórowską to Studzienką i karczemnemu górami i ługami, i innemi w dukcie okazane mi znakami i naciosami aliisque locorum positionibus, a na ostatek położeniem i egzystencją aktualną kopców Cyganów to lokacją tak dawną Holendrów bydź utwierdzoną i rzetelną z dokumentami jako i inkwizycjami situque et positione locorum a na ostatek z prawem koronnym zgadzając się
172. toć urodzony Chełmski obstante hoc pariete Trąpczyna legitime probato et deducto ullatenus nie może podług wizji roku tysiąc pięćset dziewięćdziesiąt drugiego zeznanej do Biskupic dochodzić ani narożnika w tym tu miejscu przy lesie Lusnie mieć, ani też tu concurrere nie mogą i inaczej podług tej wizji do Biskupic dojść nie może tylko koniecznie przez grunt Trąpczyński tak jak i teraz robi urodzony Chełmski co ze tak jest tak to samo okazuje wizja pośledniejsza roku tysiąc pięćset dziewięćdziesiątego trzeciego

boru Trąpczynskiego wszerz i wzdłuż zabraliby i cudzym gruntem Trąpczynskiem obydwaj podzieliliby się i ścianę by urodzonego Prusimskiego tylą dowodami stwierdzona między siebie rozebrali co nie tylko z inkwizycji nie tylko z dokumentów racji i explikacji strony ale też i ex situ ac positione locorum et scopulorum Cygany dictorum et incisionum superius expraessorum req oculis subiecta jawnie i rzeczywiście sądowi swemu dowodzi się i probuje a naostatek ponieważ się okazuje ściana urodzonego Prusimskiego to dokumentami to inkwizycja to własnością lasów et signante Ostrowca stawiska Dziadulin, Miąsykąt, Lusnie to używaniem onych to kopcami i narożnikami rzetelnymi to drogą graniczną Kaliską sive Zagórowską to Studzienką i karczemnemu górami i ługami, i innemi w dukcie okazane mi znakami i naciosami aliisque locorum positionibus, a na ostatek położeniem i egzystencją aktualną kopców Cyganów to lokacją tak dawną Holendrów bydź utwierdzoną i rzetelną z dokumentami jako i inkwizycjami situque et positione locorum a na ostatek z prawem koronnym zgadzając się

toć urodzony Chełmski obstante hoc pariete Trąpczyna legitime probato et deducto ullatenus nie może podług wizji roku tysiąc pięćset dziewięćdziesiąt drugiego zeznanej do Biskupic dochodzić ani narożnika w tym tu miejscu przy lesie Lusnie mieć, ani też tu concurrere nie mogą i inaczej podług tej wizji do Biskupic dojść nie może tylko koniecznie przez grunt Trąpczyński tak jak i teraz robi urodzony Chełmski co ze tak jest tak to samo okazuje wizja pośledniejsza roku tysiąc pięćset dziewięćdziesiątego trzeciego

173. we czwartek w sam dzień świętej Marii Magdaleny z strony dziedziców Łukomia uczyniona że gdy ci sami idąc czyli kopce idące doprowadzić do Biskupic chcąc inaczej tego uczynić nie mogli tylko per limites Osinskich, co jedno jest co i Trąpczyńskich a zatym te i takie dowody Inkwizycje dokumenta na ostatek i kopców Cyganów oraz naciosów i wszelkie inne racje i okoliczności zważywszy. Ponieważ nie tylko wyżej po mieniona wizja ale też i ściana teraźniejsza między Trąpczynem i Łukomiem przez urodzonego Chełmskiego wyprowadzona tudzież narożnik jego przeciwne tym wszystkiem dowodom być się okazują, i sądowi swemu dowodzą
174. przeto sąd niniejszy komisyjny mocą konstytucji czyli komisji od stanów Rzeczpospolitej do rozsądzenia zupełnie sprawy teraźniejszej i zważania dokumentów sobie nadaną przystępując i dowody wyżej wyrażone żadnej wątpliwości w sobie nie mające i owszem realność granic dawnych i duktu urodzonego Prusimskiego, okazujące i twierdzące a przy tym i prawo koronne, de causis granicierum ustanowione które probabilitatem majorem w granicach zachowywać i obserwować et partem meliora ac notabiliora signa demonstrantem ad juramentum sub honore et conscientia dopuszczać sądowi podkomorskiemu nakazuje konsyderując i zachowując, a zaś na pomienioną wizją jako przez dziedzica części tylko a nie całego Trąpczyna jako pod czas mianej opieki nad synowcami swemi i w społ z sobą Trąpczyna dziedzicami bez nich i owszem stante lite et discordia

we czwartek w sam dzień świętej Marii Magdaleny z strony dziedziców Łukomia uczyniona że gdy ci sami idąc czyli kopce idące doprowadzić do Biskupic chcąc inaczej tego uczynić nie mogli tylko per limites Osinskich, co jedno jest co i Trąpczyńskich a zatym te i takie dowody Inkwizycje dokumenta na ostatek i kopców Cyganów oraz naciosów i wszelkie inne racje i okoliczności zważywszy. Ponieważ nie tylko wyżej po mieniona wizja ale też i ściana teraźniejsza między Trąpczynem i Łukomiem przez urodzonego Chełmskiego wyprowadzona tudzież narożnik jego przeciwne tym wszystkiem dowodom być się okazują, i sądowi swemu dowodzą

przeto sąd niniejszy komisyjny mocą konstytucji czyli komisji od stanów Rzeczpospolitej do rozsądzenia zupełnie sprawy teraźniejszej i zważania dokumentów sobie nadaną przystępując i dowody wyżej wyrażone żadnej wątpliwości w sobie nie mające i owszem realność granic dawnych i duktu urodzonego Prusimskiego, okazujące i twierdzące a przy tym i prawo koronne, de causis granicierum ustanowione które probabilitatem majorem w granicach zachowywać i obserwować et partem meliora ac notabiliora signa demonstrantem ad juramentum sub honore et conscientia dopuszczać sądowi podkomorskiemu nakazuje konsyderując i zachowując, a zaś na pomienioną wizją jako przez dziedzica części tylko a nie całego Trąpczyna jako pod czas mianej opieki nad synowcami swemi i w społ z sobą Trąpczyna dziedzicami bez nich i owszem stante lite et discordia

175. z niemi i to tylko z części jednego dziedzica mimo innych dziedziców et cum praejudicio ich ferme in condicto cum haeredibus Łukomia praehabito przeciw prawu natury i koronnemu, oraz przeciw wyżej wyrażonym dowodom i granicom dawnym tylą dokumentami i kopcami rzetelnym przez urodzonego Prusimskiego teraz wypróbowanym oraz przeciw położeniu miejsc i wsiów udziałaną dokumentom wszelkim tak przed nią jako i po nie nastąpionym wyżej wyrażonym i inkwizycjom a na ostatek i samego urodzonego Chełmskiego duktowi i narożnikom przeciwną, a ile też i przez dekret ostatni trybunału bydgoskiego roku tysiąc siedemset sześćdziesiątego ósmego zapadły in tantum in quantum by innym dokumentom nie była przeciwna do zachowania nakazaną ani też dziedzicom innym a jurisdatorom, antecessorów urodzonego Prusimskiego, jako w nie nie wchodzącym a jeszcze naówczas małoletnim w opiece u tegoż Wojciecha Trąpczyńskiego zostającym a ile ut patet z działu roku tysiąc sześćset dziewięćdziesiąt trzeciego w posesji stawiska albo raczej pustych błot non ad tenta visione eadem zostającym tudzież granicom dawnym praejudicare et obesse ani też nowych stanowić nie mogącą nie zważając,
176. i owszem onę jako nieprawną i nieważną prawem samem naganną i zniesioną uchylając, i znosząc, dukt urodzonego Chełmskiego, tak co do narożnika in termino a quo już rezolwowanego jako też co do ściany terminumque per quem tudzież co do narożnika ad quem uformowanego jako przez własny grunt bory, lasy stawisko seu błota puste etiam w tej wizji jako te Miąsykąt Dziaduline niebędące

z niemi i to tylko z części jednego dziedzica mimo innych dziedziców et cum praejudicio ich ferme in condicto cum haeredibus Łukomia praehabito przeciw prawu natury i koronnemu, oraz przeciw wyżej wyrażonym dowodom i granicom dawnym tylą dokumentami i kopcami rzetelnym przez urodzonego Prusimskiego teraz wypróbowanym oraz przeciw położeniu miejsc i wsiów udziałaną dokumentom wszelkim tak przed nią jako i po nie nastąpionym wyżej wyrażonym i inkwizycjom a na ostatek i samego urodzonego Chełmskiego duktowi i narożnikom przeciwną, a ile też i przez dekret ostatni trybunału bydgoskiego roku tysiąc siedemset sześćdziesiątego ósmego zapadły in tantum in quantum by innym dokumentom nie była przeciwna do zachowania nakazaną ani też dziedzicom innym a jurisdatorom, antecessorów urodzonego Prusimskiego, jako w nie nie wchodzącym a jeszcze naówczas małoletnim w opiece u tegoż Wojciecha Trąpczyńskiego zostającym a ile ut patet z działu roku tysiąc sześćset dziewięćdziesiąt trzeciego w posesji stawiska albo raczej pustych błot non ad tenta visione eadem zostającym tudzież granicom dawnym praejudicare et obesse ani też nowych stanowić nie mogącą nie zważając,

i owszem onę jako nieprawną i nieważną prawem samem naganną i zniesioną uchylając, i znosząc, dukt urodzonego Chełmskiego, tak co do narożnika in termino a quo już rezolwowanego jako też co do ściany terminumque per quem tudzież co do narożnika ad quem uformowanego jako przez własny grunt bory, lasy stawisko seu błota puste etiam w tej wizji jako te Miąsykąt Dziaduline niebędące

177. i jako nie wierzchowskiem stawiska ale przez sam środek stawiska seu błot przeciw dokumentom inkwizycjom kopcom i innym granicznym znakom rzetelnym w dukcie urodzonego Prusimskiego wyrażonym oraz przeciw prawu używaniu dawnemu przeciwnie i bezprawnie wyprowadzony żadnymi dokumentami i znakami granicznymi nie wsparty za niesłuszny, bezprawny i niesprawiedliwy być uznaje i on totaliter, tak in termino a quo, jak in termini per quem et ad quem, reprobuje i znosi a zaś dukt urodzonego Prusimskiego jako conformiter z inkwizycjami dokumentami tak pisanymi jako na ziemi będącemi, et cum situ locorum wyprowadzony i wypróbowany, kopcami rzetelnymi naciosami i innymi znakami, oraz używaniem wsparty, wraz z narożnikiem wyżej wyrażonym i rezelwowanym tak in termino a quo jako in termino per quem et ad quem, wyżej już tak w dukcie, jako i w sentencji swojej opisany, alias in omni et in toto aprobuje konfirmuje i za lepszy bydź uznaje et in majorem evictionem jego on podług statutu dyspozycji z sześcią świadkami sobie w urodzeniu równymi rotą w statucie opisaną niżej wyrażoną po wysypanych kopcach na ostatnim a cyalnym kopcu za przysiądz urodzonemu Prusimskiemu nakazuje
178. a do wysypania kopców nie mając żadnego ob intercedentia fata niegdy urodzonego Antoniego Wolskiego podkomorzego inowłocławskiego i Bartłomieja Kraszewskiego komornika jego granicznego inowłocławskiego do tej sprawy per constitutionem Reipublicae wraz z sobą wyznaczonych komisarzy in consortio sui z urzędu podkomorskiego a zachowując prawa i urząd podkomorskiej funkcji

i jako nie wierzchowskiem stawiska ale przez sam środek stawiska seu błot przeciw dokumentom inkwizycjom kopcom i innym granicznym znakom rzetelnym w dukcie urodzonego Prusimskiego wyrażonym oraz przeciw prawu używaniu dawnemu przeciwnie i bezprawnie wyprowadzony żadnymi dokumentami i znakami granicznymi nie wsparty za niesłuszny, bezprawny i niesprawiedliwy być uznaje i on totaliter, tak in termino a quo, jak in termini per quem et ad quem, reprobuje i znosi a zaś dukt urodzonego Prusimskiego jako conformiter z inkwizycjami dokumentami tak pisanymi jako na ziemi będącemi, et cum situ locorum wyprowadzony i wypróbowany, kopcami rzetelnymi naciosami i innymi znakami, oraz używaniem wsparty, wraz z narożnikiem wyżej wyrażonym i rezelwowanym tak in termino a quo jako in termino per quem et ad quem, wyżej już tak w dukcie, jako i w sentencji swojej opisany, alias in omni et in toto aprobuje konfirmuje i za lepszy bydź uznaje et in majorem evictionem jego on podług statutu dyspozycji z sześcią świadkami sobie w urodzeniu równymi rotą w statucie opisaną niżej wyrażoną po wysypanych kopcach na ostatnim a cyalnym kopcu za przysiądz urodzonemu Prusimskiemu nakazuje

a do wysypania kopców nie mając żadnego ob intercedentia fata niegdy urodzonego Antoniego Wolskiego podkomorzego inowłocławskiego i Bartłomieja Kraszewskiego komornika jego granicznego inowłocławskiego do tej sprawy per constitutionem Reipublicae wraz z sobą wyznaczonych komisarzy in consortio sui z urzędu podkomorskiego a zachowując prawa i urząd podkomorskiej funkcji

179. tedy w takowym razie sąd niniejszy komisyjny mając moc sobie od Rzeczypospolitej pro exigentia et oportunitate w tej sprawie co potrzeba wyciągać stanowić i one, dostatecznie y ostatecznie nie zważając etiam na niestawienie się której strony zupełnie osądzić, nakazuje ażeby urodzony Prusimski podług deklaracji sądowej podczas pisania sentencji czyli dekretu swego jemu wydanej urząd podkomorski to jest komornika granicznego województwa kaliskiego sprowadził, który to komornik sprowadzony w przytomności sądu swego tez kopce tak narożne jako i ścienne podług sentencji czyli dekretu sądu swego nie tykając nic starych kopców i naciosów i owszem one pro securitate et realitate judicati sui judicii zostawuiąc a przy starych nowe sypiąc w dukcie urodzonego Prusimskiego usypie i też ściany zupełnie kopcami i innymi znakami z prawa wyznaczonymi wyznaczy po których wysypaniu jurament wraz z sądem swoim na ostatnim kopcu a cyalnym od urodzonego Prusimskiego i świadków jego sześciu równych jemu w urodzenium podług roty statutu odbierze, który to urodzony Prusimski zadość czyniąc effato sądu swego ponieważ sprowadził urodzonego Wojciecha Czarneckiego komornika granicznego województwa kaliskiego przeto urodzony Czarnecki komornik graniczny Kaliski ad executionem decreti sui judicii według przepisu jego do sypania kopców w przytomności sądu swego albo raczej razem z sądem swoim w ścianie między Trąpczynem i Łukomiem przystąpił.
180. A tak najprzód zaczynając sypanie kopców od narożnika

tedy w takowym razie sąd niniejszy komisyjny mając moc sobie od Rzeczypospolitej pro exigentia et oportunitate w tej sprawie co potrzeba wyciągać stanowić i one, dostatecznie y ostatecznie nie zważając etiam na niestawienie się której strony zupełnie osądzić, nakazuje ażeby urodzony Prusimski podług deklaracji sądowej podczas pisania sentencji czyli dekretu swego jemu wydanej urząd podkomorski to jest komornika granicznego województwa kaliskiego sprowadził, który to komornik sprowadzony w przytomności sądu swego tez kopce tak narożne jako i ścienne podług sentencji czyli dekretu sądu swego nie tykając nic starych kopców i naciosów i owszem one pro securitate et realitate judicati sui judicii zostawuiąc a przy starych nowe sypiąc w dukcie urodzonego Prusimskiego usypie i też ściany zupełnie kopcami i innymi znakami z prawa wyznaczonymi wyznaczy po których wysypaniu jurament wraz z sądem swoim na ostatnim kopcu a cyalnym od urodzonego Prusimskiego i świadków jego sześciu równych jemu w urodzenium podług roty statutu odbierze, który to urodzony Prusimski zadość czyniąc effato sądu swego ponieważ sprowadził urodzonego Wojciecha Czarneckiego komornika granicznego województwa kaliskiego przeto urodzony Czarnecki komornik graniczny Kaliski ad executionem decreti sui judicii według przepisu jego do sypania kopców w przytomności sądu swego albo raczej razem z sądem swoim w ścianie między Trąpczynem i Łukomiem przystąpił.

A tak najprzód zaczynając sypanie kopców od narożnika

181. czyli z schodu trzech dziedzin to jest Trąpczyna Łukomia i Drzewiec i laskę na ośm łokci dla wymiaru kopców ustanowiwszy także i znaki graniczne to jest po kilka cegieł całkich żużli szkła kamieni węgli na miejscu kopców tych położywszy, a zaś na miejsce Trąpczynskiego kopca butelkę szklaną z opisem komisji będącą przyłożywszy usypał trzy kopce narożne angulariter jeden od drugiego w równym rozmierzeniu blisko siebie przy starych kopcach narożnych intacte tak jak były zostawionych leżące z pośrodka siebie wychodzące niedaleko od drogi pyzdrskiej starej circiter na staje przed kopcami na północ ku Drzewcom będącej z inkwizycji okazanej, a opisując teraz dokładniej miejsce tych kopców to jest między drogami trzema jedną starą pyzdrzską wyżej przed kopcami niedaleko nich będącą, a drugą z Zagórowa miasteczka na Drzewce do Kalisza, Chocza, i Tomic idącą obok kopców będącą Zagórowską a razem i Drzewiecką zwaną, a trzecią Osińską z Osiń przez bor nad lasem Ostrowce obok kopców czternastu ściennych Drzewce z Trąpczynem dzielących do zagórowskiej drogi mimo narożnych kopców wyżej opisanych bieżącą i w nie wchodzącą a także i przez drogę zagórowską pod górą przechodzącą i na Łukom teraz do Pyzdr idącą, które to kopce trzy dzielą dziedziny wyżej wyrażone, Łukom na zachód Trąpczyn na południe, Drzewce na północ, leżący i bory ich;
182. od tych tedy narożników nieco w prawo trocha mimo południa na ukoś udając się i drogę zagórowską seu drzewiecką nową do Kalisza, Chocza i Tomic idącą przechodząc o prętów dwadzieścia dwa na starej drodze zagórowskiej pierwszy kopiec ścienny usypany, przy którym jest stary kopiec zostawiony dobrze znaczny i wilczy dół na prawej

czyli z schodu trzech dziedzin to jest Trąpczyna Łukomia i Drzewiec i laskę na ośm łokci dla wymiaru kopców ustanowiwszy także i znaki graniczne to jest po kilka cegieł całkich żużli szkła kamieni węgli na miejscu kopców tych położywszy, a zaś na miejsce Trąpczynskiego kopca butelkę szklaną z opisem komisji będącą przyłożywszy usypał trzy kopce narożne angulariter jeden od drugiego w równym rozmierzeniu blisko siebie przy starych kopcach narożnych intacte tak jak były zostawionych leżące z pośrodka siebie wychodzące niedaleko od drogi pyzdrskiej starej circiter na staje przed kopcami na północ ku Drzewcom będącej z inkwizycji okazanej, a opisując teraz dokładniej miejsce tych kopców to jest między drogami trzema jedną starą pyzdrzską wyżej przed kopcami niedaleko nich będącą, a drugą z Zagórowa miasteczka na Drzewce do Kalisza, Chocza, i Tomic idącą obok kopców będącą Zagórowską a razem i Drzewiecką zwaną, a trzecią Osińską z Osiń przez bor nad lasem Ostrowce obok kopców czternastu ściennych Drzewce z Trąpczynem dzielących do zagórowskiej drogi mimo narożnych kopców wyżej opisanych bieżącą i w nie wchodzącą a także i przez drogę zagórowską pod górą przechodzącą i na Łukom teraz do Pyzdr idącą, które to kopce trzy dzielą dziedziny wyżej wyrażone, Łukom na zachód Trąpczyn na południe, Drzewce na północ, leżący i bory ich;

od tych tedy narożników nieco w prawo trocha mimo południa na ukoś udając się i drogę zagórowską seu drzewiecką nową do Kalisza, Chocza i Tomic idącą przechodząc o prętów dwadzieścia dwa na starej drodze zagórowskiej pierwszy kopiec ścienny usypany, przy którym jest stary kopiec zostawiony dobrze znaczny i wilczy dół na prawej

183. stronie jego, gdzie także obok tego kopca i dołu wilczego w prawo jest droga niezbyt znaczna z drogi zagórowskiej sive drzewieckiej w prawo wyżej wypadająca w drogę osinską, a teraz niejszą pyzdrska pod gorą szagowało wpadająca i obok gory złączenie z osinską a teraz niejszą pyzdrzską ku łukomiowi i do Łukomia idącą, a na lewej stronie sosna z naciosem krzyżowym nowo wyciętym.
184. Item dalej idąc tą z starą drogą o prętów trzynaście drugi kopiec ścienny na tej z samej drodzę usypany.
185. Item dalej idąc trzeci kopiec ścienny, przeszedłszy przez drogę nową z Osin do Pyzdr idącą po prawej stronie drogi zagórowskiej pod górą piaszczystą o prętów trzynaście usypany jest przy którym kopcu stary kopiec niezbyt znaczny lecz jednak okrągły z inkwizycji okazany i pień stary sosnowy na nim stoi, oraz nacios krzyzowy na sosni nowo uczyniony jest.
186. Item czwarty kopiec ścienny idąc ku południowi na lewej stronie drogi zagórowskiej czyli drzewieckiej lub kaliskiej o prętów dwadzieścia pięć usypany.
187. Piąty kopiec scienny po prawej stronie tejże drogi o prętów dwadzieścia pięć usypany.
188. Szósty kopiec scienny po lewej stronie drogi tejże zagórowskiej czyli kaliskiej niedaleko kopca konwentu Lędzkiego in signum boru wydzielonego po prawej stronie tejże drogi będącego, o prętów dwadzieścia pięć usypany.
189. Siódmy kopiec ścienny niedaleko tamy przy stawisku będący po prawej stronie tejże drogi, o prętów tyleż usypany.
190. Ósmy kopiec ścienny przeszedłszy przez rów zajeżdżony przy tamie tegoż stawiska będący po prawej stronie drogi starej zagórowskiej

stronie jego, gdzie także obok tego kopca i dołu wilczego w prawo jest droga niezbyt znaczna z drogi zagórowskiej sive drzewieckiej w prawo wyżej wypadająca w drogę osinską, a teraz niejszą pyzdrska pod gorą szagowało wpadająca i obok gory złączenie z osinską a teraz niejszą pyzdrzską ku łukomiowi i do Łukomia idącą, a na lewej stronie sosna z naciosem krzyżowym nowo wyciętym.

Item dalej idąc tą z starą drogą o prętów trzynaście drugi kopiec ścienny na tej z samej drodzę usypany.

Item dalej idąc trzeci kopiec ścienny, przeszedłszy przez drogę nową z Osin do Pyzdr idącą po prawej stronie drogi zagórowskiej pod górą piaszczystą o prętów trzynaście usypany jest przy którym kopcu stary kopiec niezbyt znaczny lecz jednak okrągły z inkwizycji okazany i pień stary sosnowy na nim stoi, oraz nacios krzyzowy na sosni nowo uczyniony jest.

Item czwarty kopiec ścienny idąc ku południowi na lewej stronie drogi zagórowskiej czyli drzewieckiej lub kaliskiej o prętów dwadzieścia pięć usypany.

Piąty kopiec scienny po prawej stronie tejże drogi o prętów dwadzieścia pięć usypany.

Szósty kopiec scienny po lewej stronie drogi tejże zagórowskiej czyli kaliskiej niedaleko kopca konwentu Lędzkiego in signum boru wydzielonego po prawej stronie tejże drogi będącego, o prętów dwadzieścia pięć usypany.

Siódmy kopiec ścienny niedaleko tamy przy stawisku będący po prawej stronie tejże drogi, o prętów tyleż usypany.

Ósmy kopiec ścienny przeszedłszy przez rów zajeżdżony przy tamie tegoż stawiska będący po prawej stronie drogi starej zagórowskiej

191. seu kaliskiej o prętów dwadzieścia pięć usypany i tym kopcem grab obsypany jest.
192. Dziewiąty kopiec scienny po prawej stronie drogi tejże na niwie seu polku nad łąkami łukomskiemi będących o prętów tyleż usypany.
193. Dziesiąty kopiec ścienny także po prawej stronie tejże drogi, w końcu niwy tej seu polka o prętów tyleż usypany przy którym kopcu stary kopiec na prawej stronie jego i nacios w dębie krzyżowy wyrobiony jest.
194. Jedemnasty kopiec scienny po prawej stronie tejże drogi o prętów tyleż usypany.
195. Dwanasty kopiec po prawej stronie drogi tejże na gołoborzu o prętów tyleż usypany.
196. Trzynasty kopiec scienny po lewej stronie drogi tejże o prętów dwadzieścia pięć usypany, przy którym kopcu jest nacios stary dobrze znaczny na sośnie korytkowato wycięty.
197. Czternasty kopiec scienny po lewej stronie drogi tejże na nizinie o prętów dwadzieścia pięć, blisko góry po prawej stronie tej drogi będącej usypany przy którym kopcu jest i stary nacios na sośnie wycięty.
198. Pietnasty kopiec scienny po lewej stronie drogi tejże o prętów tyleż usypany.
199. Szestnasty kopiec scienny po lewej stronie drogi starej niedaleko smuga od stawiska rzeczonego ciągnącego się o prętów dwadzieścia pięć niedaleko także pola łomowskiego usypany.
200. Siedmnasty kopiec scienny po prawej stronie drogi tejże zagórowskiej seu kaliskiej przy drodze krzyżowej z Łukomia na Holendry Trąpczyńskie idący na gołoborzu nad niziną usypany.
201. Ośmnasty kopiec scienny po prawej stronie drogi starej zagórowskiej czyli

seu kaliskiej o prętów dwadzieścia pięć usypany i tym kopcem grab obsypany jest.

Dziewiąty kopiec scienny po prawej stronie drogi tejże na niwie seu polku nad łąkami łukomskiemi będących o prętów tyleż usypany.

Dziesiąty kopiec ścienny także po prawej stronie tejże drogi, w końcu niwy tej seu polka o prętów tyleż usypany przy którym kopcu stary kopiec na prawej stronie jego i nacios w dębie krzyżowy wyrobiony jest.

Jedemnasty kopiec scienny po prawej stronie tejże drogi o prętów tyleż usypany.

Dwanasty kopiec po prawej stronie drogi tejże na gołoborzu o prętów tyleż usypany.

Trzynasty kopiec scienny po lewej stronie drogi tejże o prętów dwadzieścia pięć usypany, przy którym kopcu jest nacios stary dobrze znaczny na sośnie korytkowato wycięty.

Czternasty kopiec scienny po lewej stronie drogi tejże na nizinie o prętów dwadzieścia pięć, blisko góry po prawej stronie tej drogi będącej usypany przy którym kopcu jest i stary nacios na sośnie wycięty.

Pietnasty kopiec scienny po lewej stronie drogi tejże o prętów tyleż usypany.

Szestnasty kopiec scienny po lewej stronie drogi starej niedaleko smuga od stawiska rzeczonego ciągnącego się o prętów dwadzieścia pięć niedaleko także pola łomowskiego usypany.

Siedmnasty kopiec scienny po prawej stronie drogi tejże zagórowskiej seu kaliskiej przy drodze krzyżowej z Łukomia na Holendry Trąpczyńskie idący na gołoborzu nad niziną usypany.

Ośmnasty kopiec scienny po prawej stronie drogi starej zagórowskiej czyli

202. drzewieckiej do Kalisza Chocza i Tomic jako wyżej wyrażono idącej, przy drodze krzyżowej z Łukomia i Łomowa do Królikowa idącej o prętów tyleż na gołoborzu przeciw pola łomowskiego o kilkadziesiąt prętów będącego usypany, przy którym jest kopiec dobrze znaczny stary i krzyż na sośnie po lewej stronie nowo wycięty.
203. Dziewiętnasty kopiec ścienny po prawej stronie drogi starej tejże udając się ku południowi niedaleko nowin Łomowskich o prętów tyleż usypany.
204. Dwudziesty kopiec ścienny po prawej stronie drogi pod górką niedaleko tychże nowin Łomowskich oprętów tyleż usypany.
205. Dwudziesty pierwszy kopiec ścienny po lewej stronie drogi tejże kaliskiej a po prawej stronie drogi drugiej z Łomowa do Królikowa idącej za smugiem czyli błotem końcem swym drogi kaliskiej dotykającym się niedaleko nowin Łomowskich na których jeszcze pnie stoją o prętów dwadzieścia pięć wysypany.
206. Dwudziesty drugi kopiec ścienny po prawej stronie drogi kaliskiej przy samym brodzie kaliski rzeczonym o prętów tyleż blisko tychże nowin łomowskich usypany.
207. Dwudziesty trzeci kopiec ścienny po lewej stronie drogi kaliskiej to jest idąc w lewo na południe a opuszczając w prawo drogę z Zagórowa Drzewiec Łomowa Łukomia nimo Grądzynia do Tomic ku zachodowi idącą i tąż drogą kaliską w lewo na południe bieżąc i idąc zaraz za brodem o prętów tyleż usypany jest w lewo tejże drogi przy którym jest nacios na sośnie jeden stary a drugi nowy krzyżowy wycięty na przeciwko tego naciosu jest obrazek w sosnę wcięty.
208. Dwudziesty czwarty kopiec

drzewieckiej do Kalisza Chocza i Tomic jako wyżej wyrażono idącej, przy drodze krzyżowej z Łukomia i Łomowa do Królikowa idącej o prętów tyleż na gołoborzu przeciw pola łomowskiego o kilkadziesiąt prętów będącego usypany, przy którym jest kopiec dobrze znaczny stary i krzyż na sośnie po lewej stronie nowo wycięty.

Dziewiętnasty kopiec ścienny po prawej stronie drogi starej tejże udając się ku południowi niedaleko nowin Łomowskich o prętów tyleż usypany.

Dwudziesty kopiec ścienny po prawej stronie drogi pod górką niedaleko tychże nowin Łomowskich oprętów tyleż usypany.

Dwudziesty pierwszy kopiec ścienny po lewej stronie drogi tejże kaliskiej a po prawej stronie drogi drugiej z Łomowa do Królikowa idącej za smugiem czyli błotem końcem swym drogi kaliskiej dotykającym się niedaleko nowin Łomowskich na których jeszcze pnie stoją o prętów dwadzieścia pięć wysypany.

Dwudziesty drugi kopiec ścienny po prawej stronie drogi kaliskiej przy samym brodzie kaliski rzeczonym o prętów tyleż blisko tychże nowin łomowskich usypany.

Dwudziesty trzeci kopiec ścienny po lewej stronie drogi kaliskiej to jest idąc w lewo na południe a opuszczając w prawo drogę z Zagórowa Drzewiec Łomowa Łukomia nimo Grądzynia do Tomic ku zachodowi idącą i tąż drogą kaliską w lewo na południe bieżąc i idąc zaraz za brodem o prętów tyleż usypany jest w lewo tejże drogi przy którym jest nacios na sośnie jeden stary a drugi nowy krzyżowy wycięty na przeciwko tego naciosu jest obrazek w sosnę wcięty.

Dwudziesty czwarty kopiec

209. ścienny między drogami jedną starą drugą nową kaliską przy nizinie o prętów dwadzieścia pięć usypany.
210. Dwudziesty piąty kopiec ścienny także w samym rozchodzie dróg kaliskiej i tomickiej starej w prawą stronę z tej bitej drogi kaliskiej wychodzącej do Tomic na młynik idącej o prętów tyleż usypany.
211. Dwudziesty szósty kopiec ścienny po prawej stronie drogi starej kaliskiej idąc na południe blisko przed drogą krzyżową bitą z Trąpczyna na przed tym przez bor a teraz przez olędry trąpczynskie do Tomic podle narożnych kopców pyzdrskich z tąd od drogi kaliskiej na pół mili na zachód ku Tomicom leżących idącą i z pierwszą drogą tomicką wyżej wyrażoną o kilka staj stąd wyżej pod górą łączącą się o prętów tyleż usypany przy którym jest nacios nowy i stary na sośnie.
212. Dwudziesty siódmy kopiec ścienny po prawej stronie drogi starej kaliskiej o prętów dwadzieścia pięć w boru usypany.
213. Dwudziesty ósmy kopiec ścienny podobnież nad tą drogą starą kaliską w boru usypany przy którym krzyż nowo zrobiony na sośnie po prawej stronie kaliskiej starej drogi.
214. Dwudziesty dziewiąty kopiec ścienny podobnież i o prętów dwadzieścia i pięć usypany.
215. Trzydziesty kopiec ścienny po prawej stronie drogi starej kaliskiej za brodkiem małym i niedaleko drogi z olędrów do Szymanowic idącej przez drogę kaliską przechodzący między smugami od kaczych ługów ciągnącymi się z obydwóch stron drogi kaliskiej będącymi w tyleż prętów usypany.
216. Trzydziesty pierwszy kopiec ścienny idąc na południe po lewej stronie drogi kaliskiej nad smugiem czyli błotem od kaczych ługów ciągnącym się o prętów dwadzieścia pięć usypany.
217. Trzydziesty drugi kopiec ścienny po prawej stronie drogi niedaleko błot od kaczych ługów ciągnących się

ścienny między drogami jedną starą drugą nową kaliską przy nizinie o prętów dwadzieścia pięć usypany.

Dwudziesty piąty kopiec ścienny także w samym rozchodzie dróg kaliskiej i tomickiej starej w prawą stronę z tej bitej drogi kaliskiej wychodzącej do Tomic na młynik idącej o prętów tyleż usypany.

Dwudziesty szósty kopiec ścienny po prawej stronie drogi starej kaliskiej idąc na południe blisko przed drogą krzyżową bitą z Trąpczyna na przed tym przez bor a teraz przez olędry trąpczynskie do Tomic podle narożnych kopców pyzdrskich z tąd od drogi kaliskiej na pół mili na zachód ku Tomicom leżących idącą i z pierwszą drogą tomicką wyżej wyrażoną o kilka staj stąd wyżej pod górą łączącą się o prętów tyleż usypany przy którym jest nacios nowy i stary na sośnie.

Dwudziesty siódmy kopiec ścienny po prawej stronie drogi starej kaliskiej o prętów dwadzieścia pięć w boru usypany.

Dwudziesty ósmy kopiec ścienny podobnież nad tą drogą starą kaliską w boru usypany przy którym krzyż nowo zrobiony na sośnie po prawej stronie kaliskiej starej drogi.

Dwudziesty dziewiąty kopiec ścienny podobnież i o prętów dwadzieścia i pięć usypany.

Trzydziesty kopiec ścienny po prawej stronie drogi starej kaliskiej za brodkiem małym i niedaleko drogi z olędrów do Szymanowic idącej przez drogę kaliską przechodzący między smugami od kaczych ługów ciągnącymi się z obydwóch stron drogi kaliskiej będącymi w tyleż prętów usypany.

Trzydziesty pierwszy kopiec ścienny idąc na południe po lewej stronie drogi kaliskiej nad smugiem czyli błotem od kaczych ługów ciągnącym się o prętów dwadzieścia pięć usypany.

Trzydziesty drugi kopiec ścienny po prawej stronie drogi niedaleko błot od kaczych ługów ciągnących się

218. o prętów tyleż usypany przy którym krzyż na sośnie nowy wycięty jest.
219. Trzydziesty trzeci kopiec ścienny po prawej stronie drogi starej na gołoborzu podobnie z usypany.
220. Trzydziesty czwarty kopiec ścienny idąc nad porową małą na południe przez też drogę przechodzącą przy której jest sosna rosochata na kopcu stojąca i naciosy stare na niej dobrze znaczne są o prętów dwadzieścia pięć po lewej stronie drogi kaliskiej usypany.
221. Trzydziesty piąty kopiec ścienny po lewej stronie drogi tejże kaliskiej o prętów tyleż usypany.
222. Trzydziesty szósty kopiec ścienny po prawej stronie drogi tejże na nizinie w tejże odległości usypany.
223. Trzydziesty siódmy kopiec ścienny po prawej stronie drogi kaliskiej na gołoborzu o prętów dwadzieścia pięć usypany.
224. Trzydziesty ósmy kopiec ścienny po lewej stronie drogi przy którym na sośnie krzyż wycięty jest o prętów trzydzieści usypany.
225. Trzydzieści dziewiąty kopiec ścienny idąc na południe ku Studzience po prawej stronie drogi o prętów trzydzieści usypany, na przeciw którego kopca circiter o półtora staja od drogi kaliskiej na zachód słońca kopiec pierwszy z ośmiu cygan zwany na nizinie leży.
226. Czterdziesty, podobnież na gołoborza usypany.
227. Czterdziesty pierwszy po prawej stronie drogi tejże o prętów tyleż na gołoborzu usypany.
228. Czterdziesty drugi po lewej stronie drogi tejże o prętów trzydzieści podobnież usypany.
229. Czterdziesty trzeci idąc na południe po prawej stronie drogi tejże a prętów tyleż podobnież usypany.
230. Czterdziesty czwarty

o prętów tyleż usypany przy którym krzyż na sośnie nowy wycięty jest.

Trzydziesty trzeci kopiec ścienny po prawej stronie drogi starej na gołoborzu podobnie z usypany.

Trzydziesty czwarty kopiec ścienny idąc nad porową małą na południe przez też drogę przechodzącą przy której jest sosna rosochata na kopcu stojąca i naciosy stare na niej dobrze znaczne są o prętów dwadzieścia pięć po lewej stronie drogi kaliskiej usypany.

Trzydziesty piąty kopiec ścienny po lewej stronie drogi tejże kaliskiej o prętów tyleż usypany.

Trzydziesty szósty kopiec ścienny po prawej stronie drogi tejże na nizinie w tejże odległości usypany.

Trzydziesty siódmy kopiec ścienny po prawej stronie drogi kaliskiej na gołoborzu o prętów dwadzieścia pięć usypany.

Trzydziesty ósmy kopiec ścienny po lewej stronie drogi przy którym na sośnie krzyż wycięty jest o prętów trzydzieści usypany.

Trzydzieści dziewiąty kopiec ścienny idąc na południe ku Studzience po prawej stronie drogi o prętów trzydzieści usypany, na przeciw którego kopca circiter o półtora staja od drogi kaliskiej na zachód słońca kopiec pierwszy z ośmiu cygan zwany na nizinie leży.

Czterdziesty, podobnież na gołoborza usypany.

Czterdziesty pierwszy po prawej stronie drogi tejże o prętów tyleż na gołoborzu usypany.

Czterdziesty drugi po lewej stronie drogi tejże o prętów trzydzieści podobnież usypany.

Czterdziesty trzeci idąc na południe po prawej stronie drogi tejże a prętów tyleż podobnież usypany.

Czterdziesty czwarty

231. kopiec ścienny po prawej stronie tejże kaliskiej drogi na nizinie o prętów trzydzieści, a od Studzienki biorąc oraz karczemnych gór i ługów tamże będących na prętów osiemnaście usypany.
232. które to kopce wyżej w liczbie opisane są ścienne i dzielą dziedziny i bor po lewej stronie drogi kaliskiej Trąpczyna małego seu Nowej wsi a po prawej Łukomia seu Łomowa
233. i w tych kopcach są także znaki jak i w narożnych oprócz butelki, a po wysypanych tych kopcach przyszedłszy do Studzienki i gór poprzek przez drogę kaliską ciągnących się także i ługów seu smugów z drugiej strony gór seu za górami będących które karczemnemi zowią wyżej w dukcie opisanych a take podobnych znaków jak w drugich na miejsce kopców na kładłszy usypane trzy kopce narożne angulariter jeden od drugiego w równym rozmierzeniu w blisko się leżące wzajem z pośrodku sobie wypadające trzy dziedziny Łukom seu Łomowo sive teraźniejszy folwark Rosciszew Trąpczyno małe seu Nowa wieś i Biskupice i tym tu miejscu acialiter dzielące, et quidem dwa po lewej stronie drogi kaliskiej jeden Trąpczynski z lewej strony a drugi Biskupski z prawej strony Studzienki pod górą trzeci Łukomski po prawej stronie drogi kaliskiej także pod górą usypane są przy których narożnikach są

kopiec ścienny po prawej stronie tejże kaliskiej drogi na nizinie o prętów trzydzieści, a od Studzienki biorąc oraz karczemnych gór i ługów tamże będących na prętów osiemnaście usypany.

które to kopce wyżej w liczbie opisane są ścienne i dzielą dziedziny i bor po lewej stronie drogi kaliskiej Trąpczyna małego seu Nowej wsi a po prawej Łukomia seu Łomowa

i w tych kopcach są także znaki jak i w narożnych oprócz butelki, a po wysypanych tych kopcach przyszedłszy do Studzienki i gór poprzek przez drogę kaliską ciągnących się także i ługów seu smugów z drugiej strony gór seu za górami będących które karczemnemi zowią wyżej w dukcie opisanych a take podobnych znaków jak w drugich na miejsce kopców na kładłszy usypane trzy kopce narożne angulariter jeden od drugiego w równym rozmierzeniu w blisko się leżące wzajem z pośrodku sobie wypadające trzy dziedziny Łukom seu Łomowo sive teraźniejszy folwark Rosciszew Trąpczyno małe seu Nowa wieś i Biskupice i tym tu miejscu acialiter dzielące, et quidem dwa po lewej stronie drogi kaliskiej jeden Trąpczynski z lewej strony a drugi Biskupski z prawej strony Studzienki pod górą trzeci Łukomski po prawej stronie drogi kaliskiej także pod górą usypane są przy których narożnikach są

234. dwa krzyże na sosnach dwóch na jednej stary opalony a na drugiej nowo wycięty
235. Item niedaleko tych narożników z drugą stronę gór przez które między kopcami przechodzi drogą kaliska pomiędzy ługami jest kamień wielki długi na trzy łokcie poprzek przy drodze samej kaliskiej leżący niezbyt nad ziemią wyniosły który się pro custode narożników stanowi obok którego to kamienia jest droga wychodząca w prawo z drogi kaliskiej ku Rosciszewu nad górą idąca gdzie tedy te kopce wysypawszy sąd pomieniony komisyjny jako też i urząd podkomorski to jest wyżej wyrażony komornik nakazuje ażeby urodzony Prusimski zadosyć czyniąc tak prawu koronnemu jako też i sentencji sądu swego dukt swój na ostatnim kopcu swoim wraz z świadkami sześcią w urodzeniu sobie równymi ea rota in statuto descripta jako teraźniejsze kopcami wygraniczenie i dukt ten rzetelnie i sprawiedliwie udziałał i nic a nic stronie gruntu tym wygraniczeniem teraźniejszym i kopcami nie ujął, ani sąsiada swego nie pokrzywdził,
236. do ogłoszenia której przysięgi i roty przydaje mu się woźny uczciwy Bartłomi z Trąpczyna aktowi,

dwa krzyże na sosnach dwóch na jednej stary opalony a na drugiej nowo wycięty

Item niedaleko tych narożników z drugą stronę gór przez które między kopcami przechodzi drogą kaliska pomiędzy ługami jest kamień wielki długi na trzy łokcie poprzek przy drodze samej kaliskiej leżący niezbyt nad ziemią wyniosły który się pro custode narożników stanowi obok którego to kamienia jest droga wychodząca w prawo z drogi kaliskiej ku Rosciszewu nad górą idąca gdzie tedy te kopce wysypawszy sąd pomieniony komisyjny jako też i urząd podkomorski to jest wyżej wyrażony komornik nakazuje ażeby urodzony Prusimski zadosyć czyniąc tak prawu koronnemu jako też i sentencji sądu swego dukt swój na ostatnim kopcu swoim wraz z świadkami sześcią w urodzeniu sobie równymi ea rota in statuto descripta jako teraźniejsze kopcami wygraniczenie i dukt ten rzetelnie i sprawiedliwie udziałał i nic a nic stronie gruntu tym wygraniczeniem teraźniejszym i kopcami nie ujął, ani sąsiada swego nie pokrzywdził,

do ogłoszenia której przysięgi i roty przydaje mu się woźny uczciwy Bartłomi z Trąpczyna aktowi,

237. teraźniejszemu asystujący w czym urodzony Prusimski zadosyć czyniąc tak prawu koronnemu jako i sentencji sądu swego tę przysięgę z sześcioma świadkami majątki swoje mającymi to jest urodzonymi Józefem Pawłowskim, Antoniem Lipińskim, Stefanem Waliszewskim, Janem Zdanowskim, Janem Bagińskiem, Piotrem Makowieckiem na obraz ukrzyżowanego Chrystusa Pana rotą wyżej opisaną na ostatnim kopcu trąpczynskim acjalnym [axialny] w przytomności wielu osób godnych wykonał, po którym wykonaniu zadośćuczynienie sentencji sądu swego uznawszy też ograniczenie teraźniejsze kopcami i innymi znakami oznaczone za niewzruszone mieć chce i utwierdza i woźnemu obwołać nakazał, po wysypanych tedy tych kopcach tak narożnych jako i ściennych w ścianę między Trąpczynem małym seu Nową wsią i Łukomiem seu Łomowem i wykonanej przez urodzonego Prusimskiego świadkami na ostatnim kopcu trąpczynskim przysiędze sąd niniejszy komisyiny zawiesiwszy nieco kategorią względem tradycji i procesu oraz oddania prowentu z olendrów tudzież o pretensje

teraźniejszemu asystujący w czym urodzony Prusimski zadosyć czyniąc tak prawu koronnemu jako i sentencji sądu swego tę przysięgę z sześcioma świadkami majątki swoje mającymi to jest urodzonymi Józefem Pawłowskim, Antoniem Lipińskim, Stefanem Waliszewskim, Janem Zdanowskim, Janem Bagińskiem, Piotrem Makowieckiem na obraz ukrzyżowanego Chrystusa Pana rotą wyżej opisaną na ostatnim kopcu trąpczynskim acjalnym [axialny] w przytomności wielu osób godnych wykonał, po którym wykonaniu zadośćuczynienie sentencji sądu swego uznawszy też ograniczenie teraźniejsze kopcami i innymi znakami oznaczone za niewzruszone mieć chce i utwierdza i woźnemu obwołać nakazał, po wysypanych tedy tych kopcach tak narożnych jako i ściennych w ścianę między Trąpczynem małym seu Nową wsią i Łukomiem seu Łomowem i wykonanej przez urodzonego Prusimskiego świadkami na ostatnim kopcu trąpczynskim przysiędze sąd niniejszy komisyiny zawiesiwszy nieco kategorią względem tradycji i procesu oraz oddania prowentu z olendrów tudzież o pretensje

238. wiolencje i szkód poczynienie z ściany teraz ograniczonej wynikające do rezolucji sądu swego przychodzące a do roz sądzenia ściany po wtórnej między tymże Trąpczynem seu Nową Wsią i Biskupicami albo raczej duktu przez urodzonego Prusimskiego w ścianie tej zaocznie wyprowadzonego przez konstytucją seu komisja teraźniejszą etiam in contumaciam sądzić ostatecznie nakazaną przystępuje, gdzie po uczynionych i wysłuchanych kontrowersjach przystąpiwszy do czytania inkwizycji i one jako najpilniej przeczytawszy, tak z dokumentami jako też cum situ et positione locorum requisitis oculis subiecta skonfrontowawszy ponieważ pokazuje się tak z dokumentów przy rewizji kopców ośmiu i naciosów de actu et anno wyżej wyrażonych jako też i z inkwizycji requisitis oculis subiecta iż lubo kopcy ośm i naciosów czterdzieści jeden, nad lasem Lusnie circiter na staje a w niektórych miejscach i na więcej od tegoż lasu
239. a zaś od duktu urodzonego Prusimskiego w ścianie teraźniejszej z Biskupicami wyprowadzonego opodal leżące, a biorąc od drogi kaliskiej na półtora staja ku mościskom i Czarnemu Brodowi na wschód słońca ciągnące znajdują się i są aktualnie przy

wiolencje i szkód poczynienie z ściany teraz ograniczonej wynikające do rezolucji sądu swego przychodzące a do roz sądzenia ściany po wtórnej między tymże Trąpczynem seu Nową Wsią i Biskupicami albo raczej duktu przez urodzonego Prusimskiego w ścianie tej zaocznie wyprowadzonego przez konstytucją seu komisja teraźniejszą etiam in contumaciam sądzić ostatecznie nakazaną przystępuje, gdzie po uczynionych i wysłuchanych kontrowersjach przystąpiwszy do czytania inkwizycji i one jako najpilniej przeczytawszy, tak z dokumentami jako też cum situ et positione locorum requisitis oculis subiecta skonfrontowawszy ponieważ pokazuje się tak z dokumentów przy rewizji kopców ośmiu i naciosów de actu et anno wyżej wyrażonych jako też i z inkwizycji requisitis oculis subiecta iż lubo kopcy ośm i naciosów czterdzieści jeden, nad lasem Lusnie circiter na staje a w niektórych miejscach i na więcej od tegoż lasu

a zaś od duktu urodzonego Prusimskiego w ścianie teraźniejszej z Biskupicami wyprowadzonego opodal leżące, a biorąc od drogi kaliskiej na półtora staja ku mościskom i Czarnemu Brodowi na wschód słońca ciągnące znajdują się i są aktualnie przy

240. rewizji okazane a te kopce i naciosy tak z dokumentów to jest z wizji roku tysiąc sześćset czterdziestego czwartego w sobotę przed Świętem Świętej Trójcy w grodzie pyzdrzkim przez dziedziców Trąpczyna przeciw dziedzicom Biskupic wraz z protestacją o usypanie tychże kopców i naciosów uczyniony oraz dekretu kontumacjalnego i dwóch z kontrowersji z mocjami do trybunału koronnego w roku tymże, także i dwóch Trybunalskich Piotrkowskich w roku tysiąc sześćset czterdziestym piątym, tudzież trzeciego trybunalskiego w roku tysiąc sześćset czterdziestym szóstym o usypanie tychże kopców i naciosów z dziedzicami Biskupic nastąpionych, a na ostatek z dekretu Ziemskiego Konińskiego roku tysiąc sześćset czterdziestego siódmego z mocy dekretu trybunalskiego nastąpionego i juramentu przy tym że dekrecie przez urodzonego Biskupskiego wykonanego w rewizji szerzej opisanych jako też i z inkwizycji teraźniejszych pokazują się być w gruncie własnym i granicach Trąpczyna na szkodę dziedziców Trąpczyńskich z wielką ujmą gruntu trąpczyńskiego w nocy usypane,a potym przez Biskupskiego dziedzica Biskupic testante ejus juramento odprzysiężone i dlatego Cygany nazwane

rewizji okazane a te kopce i naciosy tak z dokumentów to jest z wizji roku tysiąc sześćset czterdziestego czwartego w sobotę przed Świętem Świętej Trójcy w grodzie pyzdrzkim przez dziedziców Trąpczyna przeciw dziedzicom Biskupic wraz z protestacją o usypanie tychże kopców i naciosów uczyniony oraz dekretu kontumacjalnego i dwóch z kontrowersji z mocjami do trybunału koronnego w roku tymże, także i dwóch Trybunalskich Piotrkowskich w roku tysiąc sześćset czterdziestym piątym, tudzież trzeciego trybunalskiego w roku tysiąc sześćset czterdziestym szóstym o usypanie tychże kopców i naciosów z dziedzicami Biskupic nastąpionych, a na ostatek z dekretu Ziemskiego Konińskiego roku tysiąc sześćset czterdziestego siódmego z mocy dekretu trybunalskiego nastąpionego i juramentu przy tym że dekrecie przez urodzonego Biskupskiego wykonanego w rewizji szerzej opisanych jako też i z inkwizycji teraźniejszych pokazują się być w gruncie własnym i granicach Trąpczyna na szkodę dziedziców Trąpczyńskich z wielką ujmą gruntu trąpczyńskiego w nocy usypane,a potym przez Biskupskiego dziedzica Biskupic testante ejus juramento odprzysiężone i dlatego Cygany nazwane

241. i tak się zowiące są z ujmą wielką gruntu trąpczyńskiego
242. tak tez same kopce i naciosy okazują dalszą ciągłość i szerokość gruntu trąpczyńskiego, ta zaś ciągłość gruntu Trąpczyńskiego biorąc ją od drogi Kaliskiej a po tych kopcach i naciosach ku mościskom z inkwizycji niedaleko Czarnego Brodu okazanym skąd te naciosy i kopce zaczęto sypać tamże ku mościskom idąc a dalej i ku narożnikowi Biskupskiemu z Trąpczynem i Łazami o staje od Brodu Czarnego przy samej drodze z Szetlewka do Jarocina bieżącej będącemu a i do tegoż samego narożnika jako też i do Czarnego Brodu dociągać się z inkwizycji okazuje a zaś na drugą stronę szerokość tego gruntu Trąpczyńskiego na południe od tych kopców będąca lubo jej urodzony Prusimski dokumentami żadnymi do której by dziedziny przychodzić i którą by dziedziną schodzić się miała w sądzie swoim nie próbuje ani też wizji na też kopce i naciosy przez dekreta trybunalskie nakazanej z której dekret ostatni trybunalski roku tysiąc sześćset czterdziestego szóstego we czwartek po Święcie niepokalanego poczęcia najświętszej Panny Marii injuncti juramenti wypadł,
243. tudzież i drugiej wizji

i tak się zowiące są z ujmą wielką gruntu trąpczyńskiego

tak tez same kopce i naciosy okazują dalszą ciągłość i szerokość gruntu trąpczyńskiego, ta zaś ciągłość gruntu Trąpczyńskiego biorąc ją od drogi Kaliskiej a po tych kopcach i naciosach ku mościskom z inkwizycji niedaleko Czarnego Brodu okazanym skąd te naciosy i kopce zaczęto sypać tamże ku mościskom idąc a dalej i ku narożnikowi Biskupskiemu z Trąpczynem i Łazami o staje od Brodu Czarnego przy samej drodze z Szetlewka do Jarocina bieżącej będącemu a i do tegoż samego narożnika jako też i do Czarnego Brodu dociągać się z inkwizycji okazuje a zaś na drugą stronę szerokość tego gruntu Trąpczyńskiego na południe od tych kopców będąca lubo jej urodzony Prusimski dokumentami żadnymi do której by dziedziny przychodzić i którą by dziedziną schodzić się miała w sądzie swoim nie próbuje ani też wizji na też kopce i naciosy przez dekreta trybunalskie nakazanej z której dekret ostatni trybunalski roku tysiąc sześćset czterdziestego szóstego we czwartek po Święcie niepokalanego poczęcia najświętszej Panny Marii injuncti juramenti wypadł,

tudzież i drugiej wizji

244. roku tysiąc sześćset pięćdziesiąt piątego Głoskowskiego komornika granicznego kaliskiego w dekretach trybunalskich bydgoskich dwóch wyrażonej lub jakowego procesu albo dekretu polowego albo przy pozwu dawniejszego w sądzie swym nie kładzie z inkwizycji tylko samych nie tylko do duktu jego teraźniejszego ale jeszcze dalej przez dukt i za dukt jego aż do Otniów i Gąsienic seu Myszynic jako to niektórzy świadkowie wyznali i dalsze używanie gruntu za Studzienką zaświadczyli docierać i być się okazuje a przy tym że dziedzic Biskupic Biskupski lubo determinate non patet żeby miał stawać u Studzienki lecz jednak u drogi kaliskiej miał stawać i granice sobie zakładać a na ostatek że się tu grunt biskupski czyli jego konkurencja u Studzienki ma znajdować z inkwizycji okazuje się a nadto okazuje się z tychże inkwizycji że tego gruntu na którym są kopce cygany i naciosy, jako i też i tego którym dukt swój urodzony Prusimski wyprowadził, a jeszcze i dalej jak wyżej wyrażono jest, bez przeszkody Biskupic do Trąpczyna używano, ku temu deducitur z tychże inkwizycji że kopiec wielki nad drogą z Szetlewka przez Czarny Bród do Jarocina idącą circiter na staje przed Czarny Brodem leżący przy którym są dwie sosny z krzyżami a trzecia ścięta także z krzyżem leży, jest aktualny kopiec narożny jeden za trzy i tam się schodzą u niego dziedziny Łazy, Trąpczyn wielki sive deserta Drzęzgi i Biskupice sive deserta Bystrzycę
245. i tam w tym miejscu a dalej i do Czarnego Brodu od tegoż kopca

roku tysiąc sześćset pięćdziesiąt piątego Głoskowskiego komornika granicznego kaliskiego w dekretach trybunalskich bydgoskich dwóch wyrażonej lub jakowego procesu albo dekretu polowego albo przy pozwu dawniejszego w sądzie swym nie kładzie z inkwizycji tylko samych nie tylko do duktu jego teraźniejszego ale jeszcze dalej przez dukt i za dukt jego aż do Otniów i Gąsienic seu Myszynic jako to niektórzy świadkowie wyznali i dalsze używanie gruntu za Studzienką zaświadczyli docierać i być się okazuje a przy tym że dziedzic Biskupic Biskupski lubo determinate non patet żeby miał stawać u Studzienki lecz jednak u drogi kaliskiej miał stawać i granice sobie zakładać a na ostatek że się tu grunt biskupski czyli jego konkurencja u Studzienki ma znajdować z inkwizycji okazuje się a nadto okazuje się z tychże inkwizycji że tego gruntu na którym są kopce cygany i naciosy, jako i też i tego którym dukt swój urodzony Prusimski wyprowadził, a jeszcze i dalej jak wyżej wyrażono jest, bez przeszkody Biskupic do Trąpczyna używano, ku temu deducitur z tychże inkwizycji że kopiec wielki nad drogą z Szetlewka przez Czarny Bród do Jarocina idącą circiter na staje przed Czarny Brodem leżący przy którym są dwie sosny z krzyżami a trzecia ścięta także z krzyżem leży, jest aktualny kopiec narożny jeden za trzy i tam się schodzą u niego dziedziny Łazy, Trąpczyn wielki sive deserta Drzęzgi i Biskupice sive deserta Bystrzycę

i tam w tym miejscu a dalej i do Czarnego Brodu od tegoż kopca

246. Narożnego drogę Szetlewską za granicę mają i spokojnie gruntu boru tak do Trąpczyna jako i Biskupic używają przeto sąd komisyjny niniejszy zważywszy te dowody dukt pomienionego urodzonego Prusimskiego starosty nieszczewickiego cały i zupełny tak a quo jako i per quem et ad quem to jest do kopca wyżej pomienionego narożnego o staje przed Czarnym Brodem będącego a także razem i dukt w ścianie trzeciej od narożnika tego między Trąpczynem wielkim sive dezerta Drzęzgi i Biskupicami sive dezerta Bystrzyce zaczynający się do Brodu Czarnego przez staje wyprowadzony a dla pluskotliwego czasu determinować się niemogący jako legitime i do tego miejsca wyprowadzony urodzonemu Prusimskiemu staroscie nieszczewickiemu przyznaje przysądza y on aprobuje konfirmuje i ratyfikuje, a dla tym większej twierdzy on podług dyspozycji statutu z sześcią świadkami w urodzeniu sobie równymi rotą w statucie opisaną po wysypanych kopcach na ostatnim narożnym wyżej opisanym i usypanym kopcu zaprzysiąc nakazuje, i do sypania kopców wraz z wyżej wyrażonym urodzonym Wojciechem Czarneckiem komornikiem granicznym kaliskiem w ścianę tejże między Trąpczynem małym seu Nową Wsią powróciwszy do narożnika u Studzienki ustanowionego przystępuje

Narożnego drogę Szetlewską za granicę mają i spokojnie gruntu boru tak do Trąpczyna jako i Biskupic używają przeto sąd komisyjny niniejszy zważywszy te dowody dukt pomienionego urodzonego Prusimskiego starosty nieszczewickiego cały i zupełny tak a quo jako i per quem et ad quem to jest do kopca wyżej pomienionego narożnego o staje przed Czarnym Brodem będącego a także razem i dukt w ścianie trzeciej od narożnika tego między Trąpczynem wielkim sive dezerta Drzęzgi i Biskupicami sive dezerta Bystrzyce zaczynający się do Brodu Czarnego przez staje wyprowadzony a dla pluskotliwego czasu determinować się niemogący jako legitime i do tego miejsca wyprowadzony urodzonemu Prusimskiemu staroscie nieszczewickiemu przyznaje przysądza y on aprobuje konfirmuje i ratyfikuje, a dla tym większej twierdzy on podług dyspozycji statutu z sześcią świadkami w urodzeniu sobie równymi rotą w statucie opisaną po wysypanych kopcach na ostatnim narożnym wyżej opisanym i usypanym kopcu zaprzysiąc nakazuje, i do sypania kopców wraz z wyżej wyrażonym urodzonym Wojciechem Czarneckiem komornikiem granicznym kaliskiem w ścianę tejże między Trąpczynem małym seu Nową Wsią powróciwszy do narożnika u Studzienki ustanowionego przystępuje

247. A zaczynając też sypanie kopców ad plagam orientalem pomieniony komornik graniczny i od mierzy wszy od narożnych kopców i Studzienki dwanascie prętów ośm łokciowych do błota bagnistego i znaki takież jak i w innych kopcach na miejscu kopca oznaczonego po kładłszy usypał kopiec pierwszy, od narożnika wyżej opisanego przed samym błotem w zaczynającej się tejże ścianie Trąpczyna małego seu Nowej Wsi z Biskupicami na wschód słońca pod górą leżący a od tego kopca dalej tym że błotem bagnistym i wyciętym duktem prosto na wschód słońca idąc usypany jest.
248. Kopiec drugi o prętów trzydzieści w którym trzy pale na łokieć wyżej nad kopiec wbite są i znaki graniczne to jest kamienie i cegła tylko sama włozone są.
249. Item dalej idąc trzeci kopiec w tymże błocie o prętów trzydzieści i palę trzy w nim, czwarty kopiec i trzy pale w nim w tymże samym błocie podobnież z palami usypany.
250. Piąty kopiec wychodząc trochę na suchsze jednakże niskie miejsce o prętów tyleż bez pali usypany.
251. Szósty kopiec nad błotnistym miejscem o prętów trzydzieści usypany.
252. Siódmy kopiec i trzy pale w nim na błocie o prętów tyleż usypany.
253. Osmy, dziewiąty, dziesiąty, jedenasty, dwanasty, trzynasty, czternasty, piętnasty

A zaczynając też sypanie kopców ad plagam orientalem pomieniony komornik graniczny i od mierzy wszy od narożnych kopców i Studzienki dwanascie prętów ośm łokciowych do błota bagnistego i znaki takież jak i w innych kopcach na miejscu kopca oznaczonego po kładłszy usypał kopiec pierwszy, od narożnika wyżej opisanego przed samym błotem w zaczynającej się tejże ścianie Trąpczyna małego seu Nowej Wsi z Biskupicami na wschód słońca pod górą leżący a od tego kopca dalej tym że błotem bagnistym i wyciętym duktem prosto na wschód słońca idąc usypany jest.

Kopiec drugi o prętów trzydzieści w którym trzy pale na łokieć wyżej nad kopiec wbite są i znaki graniczne to jest kamienie i cegła tylko sama włozone są.

Item dalej idąc trzeci kopiec w tymże błocie o prętów trzydzieści i palę trzy w nim, czwarty kopiec i trzy pale w nim w tymże samym błocie podobnież z palami usypany.

Piąty kopiec wychodząc trochę na suchsze jednakże niskie miejsce o prętów tyleż bez pali usypany.

Szósty kopiec nad błotnistym miejscem o prętów trzydzieści usypany.

Siódmy kopiec i trzy pale w nim na błocie o prętów tyleż usypany.

Osmy, dziewiąty, dziesiąty, jedenasty, dwanasty, trzynasty, czternasty, piętnasty

254. szesnasty, siedemnasty kopce in rectilenio na wschód słońca idąc na gołoborzu każdy o prętów trzydzieści usypane są.
255. Osmnasty kopiec na gołoborzu pod górą o prętów tyleż usypany.
256. Dziewięćnasty kopiec na gołoborzu nie na wielkiej gorze o prętów tyleż usypany.
257. Dwudziesty kopiec o prętów tyleż niedaleko drogi, która z Szetlewka na Szymanowice do Jarocina idzie usypany.
258. Dwudziesty pierwszy kopiec po lewej stronie drogi szetlewskiej sive jarocińskiej przy krzyżowej drodze która idzie z Łomowa do Krolikówa o tyleż prętów usypany.
259. Dwudziesty drugi, dwudziesty trzeci po prawej stronie drogi tejże Szetlewskiej o prętów tyleż usypane są.
260. Dwudziesty czwarty po lewej stronie drogi, w równej odległości usypany.
261. Dwudziesty piąty kopiec ścienny po lewej stronie drogi szetlewskiej seu jarocińskiej przy drodze krzyżowej, która idzie z Łazów nimo olędrów trąpczyńskich przez smug czerniawy rzeczony, i drogę z Łomowa do Krolikówa bierzącą przechodzi, o prętów trzydzieści pięć usypany.
262. Dwudziesty szósty kopiec po prawej stronie drogi tejże Szetlewskiej o prętów trzydzieści usypany.
263. Dwudziesty siódmy kopiec po lewej stronie drogi tejże blisko smugi czerniawy rzeczonej

szesnasty, siedemnasty kopce in rectilenio na wschód słońca idąc na gołoborzu każdy o prętów trzydzieści usypane są.

Osmnasty kopiec na gołoborzu pod górą o prętów tyleż usypany.

Dziewięćnasty kopiec na gołoborzu nie na wielkiej gorze o prętów tyleż usypany.

Dwudziesty kopiec o prętów tyleż niedaleko drogi, która z Szetlewka na Szymanowice do Jarocina idzie usypany.

Dwudziesty pierwszy kopiec po lewej stronie drogi szetlewskiej sive jarocińskiej przy krzyżowej drodze która idzie z Łomowa do Krolikówa o tyleż prętów usypany.

Dwudziesty drugi, dwudziesty trzeci po prawej stronie drogi tejże Szetlewskiej o prętów tyleż usypane są.

Dwudziesty czwarty po lewej stronie drogi, w równej odległości usypany.

Dwudziesty piąty kopiec ścienny po lewej stronie drogi szetlewskiej seu jarocińskiej przy drodze krzyżowej, która idzie z Łazów nimo olędrów trąpczyńskich przez smug czerniawy rzeczony, i drogę z Łomowa do Krolikówa bierzącą przechodzi, o prętów trzydzieści pięć usypany.

Dwudziesty szósty kopiec po prawej stronie drogi tejże Szetlewskiej o prętów trzydzieści usypany.

Dwudziesty siódmy kopiec po lewej stronie drogi tejże blisko smugi czerniawy rzeczonej

264. o prętów tyleż usypany.
265. Dwudziesty ósmy kopiec po prawej stronie drogi tejże nad samym smugiem czerniawami o prętów tyleż usypany.
266. Dwudziesty dziewiąty kopiec po prawej stronie drogi tejże nad smugiem przy drugiej drodzę która idzie z olędrów trąpczyńskich do Krolikówa o prętów tyleż usypany.
267. Trzydziesty kopiec ścienny po prawej stronie drogi szetlewskiej nad smugiem o prętów tyleż usypany jest.
268. Trzydziesty pierwszy kopiec po prawej stronie drogi.
269. Trzydziesty drugi kopiec po lewej stronie drogi nad smugiem czerniawy w jednym rozmiarze usypane są.
270. Trzydziesty trzeci kopiec po lewej stronie drogi tejże Szetlewskiej na wschód słońca tak jak i drugie od początku idąc nad tym że smugiem usypany o prętów tyleż.
271. Trzydziesty czwarty po prawej stronie drogi tejże o prętów trzydzieści usypany.
272. Trzydziesty piąty po lewej.
273. Trzydziesty szósty, trzydziesty siódmy po prawej stronie drogi kopce usypane o prętów tyleż są.
274. Trzydziesty ósmy kopiec po lewej stronie drogi tejże o prętów trzydzieści usypany.
275. Trzydziesty dziewiąty kopiec narożny wielki jeden za trzy przy tejże samej drodze z Szetlewka

o prętów tyleż usypany.

Dwudziesty ósmy kopiec po prawej stronie drogi tejże nad samym smugiem czerniawami o prętów tyleż usypany.

Dwudziesty dziewiąty kopiec po prawej stronie drogi tejże nad smugiem przy drugiej drodzę która idzie z olędrów trąpczyńskich do Krolikówa o prętów tyleż usypany.

Trzydziesty kopiec ścienny po prawej stronie drogi szetlewskiej nad smugiem o prętów tyleż usypany jest.

Trzydziesty pierwszy kopiec po prawej stronie drogi.

Trzydziesty drugi kopiec po lewej stronie drogi nad smugiem czerniawy w jednym rozmiarze usypane są.

Trzydziesty trzeci kopiec po lewej stronie drogi tejże Szetlewskiej na wschód słońca tak jak i drugie od początku idąc nad tym że smugiem usypany o prętów tyleż.

Trzydziesty czwarty po prawej stronie drogi tejże o prętów trzydzieści usypany.

Trzydziesty piąty po lewej.

Trzydziesty szósty, trzydziesty siódmy po prawej stronie drogi kopce usypane o prętów tyleż są.

Trzydziesty ósmy kopiec po lewej stronie drogi tejże o prętów trzydzieści usypany.

Trzydziesty dziewiąty kopiec narożny wielki jeden za trzy przy tejże samej drodze z Szetlewka

276. Małego do Jarocina idący po lewej stronie drogi na sam wschód słońca na staję od Czarnego Brodu usypany jest, który oznacza zbieg seu grunt i bór trzech dziedzin Łazów Trąpczyna wielkiego seu Drzęzgi i Biskupic seu dezerty Bystrzyć przy którym to kopcu po lewej stronie nowego kopca jest podobny stary kopiec Tomala zwany i intacte zostawiony, przy tym kopcu nowo usypanym są trzy krzyże na sosnach nowo wycięte, a dwa stare, gdzie też jest podle starego kopca sośnia z krzyżem ścięta w tych kopcach wszystkich prócz tych co są usypane na błotach z palami, są znaki te kładzione to jest cegła żużle szkło węgle
277. i te wszystkie kopce począwszy od Studzienki i karczemnych gór i ługów alias od narożnika tam ustanowionego aż do tego kopca wielkiego narożnego Tomala zwanego immediate opisanego ad unam eandemque plagam orientalem usypane po których to kopcach takowym sposobem usypanych sąd niniejszy komisyjny jako też i urząd komornikowski nakazuje ażeby urodzony Prusimski starosta nieszczewicki dóbr Trąpczyna wielkiego Łazów Osin i Nowej Wsi seu

Małego do Jarocina idący po lewej stronie drogi na sam wschód słońca na staję od Czarnego Brodu usypany jest, który oznacza zbieg seu grunt i bór trzech dziedzin Łazów Trąpczyna wielkiego seu Drzęzgi i Biskupic seu dezerty Bystrzyć przy którym to kopcu po lewej stronie nowego kopca jest podobny stary kopiec Tomala zwany i intacte zostawiony, przy tym kopcu nowo usypanym są trzy krzyże na sosnach nowo wycięte, a dwa stare, gdzie też jest podle starego kopca sośnia z krzyżem ścięta w tych kopcach wszystkich prócz tych co są usypane na błotach z palami, są znaki te kładzione to jest cegła żużle szkło węgle

i te wszystkie kopce począwszy od Studzienki i karczemnych gór i ługów alias od narożnika tam ustanowionego aż do tego kopca wielkiego narożnego Tomala zwanego immediate opisanego ad unam eandemque plagam orientalem usypane po których to kopcach takowym sposobem usypanych sąd niniejszy komisyjny jako też i urząd komornikowski nakazuje ażeby urodzony Prusimski starosta nieszczewicki dóbr Trąpczyna wielkiego Łazów Osin i Nowej Wsi seu

278. Trąpczyńska dziedzic zadosyć czyniąc tak prawu koronnemu jako też i sentencji sądu swego w wykonaniu przysięgi dukt tenże swój także co do tej ściany między dziedzinami wyżej wyrażonemi wyprowadzonej i jemuż przyznanej na ostatnim tymże kopcu narożnym teraz wysypanym wraz z sześcią świadkami w urodzeniu sobie równymi ea rota in statuto descripta: Jako teraźniejsze wygraniczenie kopcami i dukt ten rzetelnie i sprawiedliwie udziałał i nic a nic stronie gruntu tym wygraniczeniem teraźniejszym i kopcami nie ujął ani sąsiada swego nie ukrzywdził do ogłoszenia której przysięgi i roty przydaje mu się woźny uczciwy Bartłomi z Trąpczyna aktowi teraźniejszemu asystujący w czym urodzony Prusimski zadosyć czyniąc effato judicij sui i prawu koronnemu też przysięgę z sześcioma świadkami majątki swoje mającymi jako to urodzonym uczciwym Kacprem ojcem i Benedyktem synem jego Kurowskiemi dziedzicami części Kurowa Józefem Pawłowskim Janem Bagińskiem Stefanem Waliszewskiem Piotrem Makowieckiem na obraz ukrzyżowanego Chrystusa Pana rotą wyżej opisaną na pominionym

Trąpczyńska dziedzic zadosyć czyniąc tak prawu koronnemu jako też i sentencji sądu swego w wykonaniu przysięgi dukt tenże swój także co do tej ściany między dziedzinami wyżej wyrażonemi wyprowadzonej i jemuż przyznanej na ostatnim tymże kopcu narożnym teraz wysypanym wraz z sześcią świadkami w urodzeniu sobie równymi ea rota in statuto descripta: Jako teraźniejsze wygraniczenie kopcami i dukt ten rzetelnie i sprawiedliwie udziałał i nic a nic stronie gruntu tym wygraniczeniem teraźniejszym i kopcami nie ujął ani sąsiada swego nie ukrzywdził do ogłoszenia której przysięgi i roty przydaje mu się woźny uczciwy Bartłomi z Trąpczyna aktowi teraźniejszemu asystujący w czym urodzony Prusimski zadosyć czyniąc effato judicij sui i prawu koronnemu też przysięgę z sześcioma świadkami majątki swoje mającymi jako to urodzonym uczciwym Kacprem ojcem i Benedyktem synem jego Kurowskiemi dziedzicami części Kurowa Józefem Pawłowskim Janem Bagińskiem Stefanem Waliszewskiem Piotrem Makowieckiem na obraz ukrzyżowanego Chrystusa Pana rotą wyżej opisaną na pominionym

279. kopcu ostatnim narożnym nowo teraz przy starym Tomali wysypanym w przytomności wielu osób godnych i dystyngowanych wraz z świadkami wykonał.
280. Po którym wykonanym zadosyć czynnym w tym razie sąd niniejszy urodzonego Prusimskiego starosty nieszczewickiego uznawszy toż ograniczenie teraźniejsze kopcami i innymi znakami oznaczone za niewzruszone mieć chce i utwierdza i woźnemu obwołać nakazał; po rozgraniczeniu tedy tej ściany ponieważ urodzony Prusimski wzaczętej od narożnika pomienionego między Trąpczynem wielkim seu dezerta Drzęzgi a Biskupicami seu dezerta Bystrzyce w ścianie dla zbytecznych plusków zakończyć się niemogącej z racji podanych interogatoriów razem i na ten dukt od pomienionego narożnika aż do Czarnego Brodu wyprowadzony, ma także co i do tej ściany do Czarnego Brodu sobie przyznany i przysądzony dukt.
281. Przeto sąd komisyjny urodzonemu komornikowi granicznemu kaliskiemu etiam i w tej ścianie przy samym Brodzie Czarnym rzeczonym i drodze bitej Szetlewskiej do Jarocina idącej in custodiam narożnemu kopcowi nakazuje usypać w przytomności sądu swego salva nihilominus ulteriori ab hoc scopulo continuatione et decisione ściany tej futuro in termino limitatione coincidenti quo fine akt dalszy swój do

kopcu ostatnim narożnym nowo teraz przy starym Tomali wysypanym w przytomności wielu osób godnych i dystyngowanych wraz z świadkami wykonał.

Po którym wykonanym zadosyć czynnym w tym razie sąd niniejszy urodzonego Prusimskiego starosty nieszczewickiego uznawszy toż ograniczenie teraźniejsze kopcami i innymi znakami oznaczone za niewzruszone mieć chce i utwierdza i woźnemu obwołać nakazał; po rozgraniczeniu tedy tej ściany ponieważ urodzony Prusimski wzaczętej od narożnika pomienionego między Trąpczynem wielkim seu dezerta Drzęzgi a Biskupicami seu dezerta Bystrzyce w ścianie dla zbytecznych plusków zakończyć się niemogącej z racji podanych interogatoriów razem i na ten dukt od pomienionego narożnika aż do Czarnego Brodu wyprowadzony, ma także co i do tej ściany do Czarnego Brodu sobie przyznany i przysądzony dukt.

Przeto sąd komisyjny urodzonemu komornikowi granicznemu kaliskiemu etiam i w tej ścianie przy samym Brodzie Czarnym rzeczonym i drodze bitej Szetlewskiej do Jarocina idącej in custodiam narożnemu kopcowi nakazuje usypać w przytomności sądu swego salva nihilominus ulteriori ab hoc scopulo continuatione et decisione ściany tej futuro in termino limitatione coincidenti quo fine akt dalszy swój do

282. rozsądzenia dalszego i dokończenia tej ściany na dzień dwudziesty pierwszy maja w roku przyszłym tysiącznym siedemsetnym siedemdziesiątym szóstym przypadający sąd swój odkłada i on cum omnibus contentis komisji od Rzeczypospolitej z wszelką mocą sobie pozwoloną limituje proroguje, a tymczasem udawszy się do z konfrontowania cum ductibus et positione locorum mappy przez Imci Księdza Geometrę sub tractu teraźniejszej komisji udelineowanej i sądowi swemu przy determinacji komisji z podpisem swym podanej cum situ et positione locorum accurate z konfrontowaną i wewszystkim zgadzającą się a przez Jaśnie Wielmożny Prezesa de konsensu sądu całego swego podpisana urodzonemu Prusimskiemu wydaje nihilominus sąd niniejszy summarium dokumentów w sądzie swym komportowanych drukowany i przez prezesa podpisany aut circa praesens decretum in serendum aut ad acta ad oblatam porrigendum esse jubet.
283. Po zakończonym tedy rozgraniczeniu wyżej wyrażonych dziedziny ścian ich sąd niniejszy komisyjny rozwiązując suspensę swoją względem wiolencji i pochodzących prowentów z gruntu odgraniczonego tudzież względem pretensji i tradycji z urodzonym Chełmskim wyżej uczynioną na sam przód potrzebną być uznaje inkwizycją nakazując ażeby urodzony Prusimski interrogatoria w tej okoliczności spisał, one podpisał i sądowi swemu

rozsądzenia dalszego i dokończenia tej ściany na dzień dwudziesty pierwszy maja w roku przyszłym tysiącznym siedemsetnym siedemdziesiątym szóstym przypadający sąd swój odkłada i on cum omnibus contentis komisji od Rzeczypospolitej z wszelką mocą sobie pozwoloną limituje proroguje, a tymczasem udawszy się do z konfrontowania cum ductibus et positione locorum mappy przez Imci Księdza Geometrę sub tractu teraźniejszej komisji udelineowanej i sądowi swemu przy determinacji komisji z podpisem swym podanej cum situ et positione locorum accurate z konfrontowaną i wewszystkim zgadzającą się a przez Jaśnie Wielmożny Prezesa de konsensu sądu całego swego podpisana urodzonemu Prusimskiemu wydaje nihilominus sąd niniejszy summarium dokumentów w sądzie swym komportowanych drukowany i przez prezesa podpisany aut circa praesens decretum in serendum aut ad acta ad oblatam porrigendum esse jubet.

Po zakończonym tedy rozgraniczeniu wyżej wyrażonych dziedziny ścian ich sąd niniejszy komisyjny rozwiązując suspensę swoją względem wiolencji i pochodzących prowentów z gruntu odgraniczonego tudzież względem pretensji i tradycji z urodzonym Chełmskim wyżej uczynioną na sam przód potrzebną być uznaje inkwizycją nakazując ażeby urodzony Prusimski interrogatoria w tej okoliczności spisał, one podpisał i sądowi swemu

284. do słuchania świadków podał, świadków w tę czynność nie wchodzących wiary godnych na inkwizycję za poprzedzającą w przód na nieujęcie świadków przysięgą wprowadził. Który to urodzone Prusimski zadosyć czyniąc sentencji sądu swego też interrogatoria spisał i podpisał i sądowi swemu podał
285. a przy tym i przysięgę rotą zwyczajną na nieujęcie tychże świadków żadnym złym sposobem przed sądem swoim na wyobrażenie męki Chrystusa Pana przed wprowadzeniem na inkwizycję świadków wykonał którego sąd zadosyć czynnego sentencji swojej uznawszy do słuchania inkwizycji przystąpił, których sąd swój za wykonaną wprzód przez każdego z osobna świadków na rzetelne świadectwo przysięgi wysłuchawszy do czytania tak tych inkwizycji przez siebie jako też i drugich w roku tysiąc siedemset dwudziestym ósmym przez urząd ziemski Kaliski respektem także naówczas attentowanych wiolencji wywiedziony i tak z tych jako też i z granicznych dobrze co do wiolencji informowawszy przystąpił, które jako najpilniej przeczytawszy co się tyczy wiolencji i pretensji z gruntu wygraniczonego pochodzących, ponieważ się tak z inkwizycji jako też i z wizji manifestów i protestacji przez antecessorów urodzonego starosty nieszczewieckiego kilkokrotnie zaniesionych i uczynionych pokazuje że tak urodzony Chełmski jako też i ojciec jego zrobiwszy kontrowersją o stawisko albo raczej błota puste i o inne bory i lasy teraz wygraniczone

do słuchania świadków podał, świadków w tę czynność nie wchodzących wiary godnych na inkwizycję za poprzedzającą w przód na nieujęcie świadków przysięgą wprowadził. Który to urodzone Prusimski zadosyć czyniąc sentencji sądu swego też interrogatoria spisał i podpisał i sądowi swemu podał

a przy tym i przysięgę rotą zwyczajną na nieujęcie tychże świadków żadnym złym sposobem przed sądem swoim na wyobrażenie męki Chrystusa Pana przed wprowadzeniem na inkwizycję świadków wykonał którego sąd zadosyć czynnego sentencji swojej uznawszy do słuchania inkwizycji przystąpił, których sąd swój za wykonaną wprzód przez każdego z osobna świadków na rzetelne świadectwo przysięgi wysłuchawszy do czytania tak tych inkwizycji przez siebie jako też i drugich w roku tysiąc siedemset dwudziestym ósmym przez urząd ziemski Kaliski respektem także naówczas attentowanych wiolencji wywiedziony i tak z tych jako też i z granicznych dobrze co do wiolencji informowawszy przystąpił, które jako najpilniej przeczytawszy co się tyczy wiolencji i pretensji z gruntu wygraniczonego pochodzących, ponieważ się tak z inkwizycji jako też i z wizji manifestów i protestacji przez antecessorów urodzonego starosty nieszczewieckiego kilkokrotnie zaniesionych i uczynionych pokazuje że tak urodzony Chełmski jako też i ojciec jego zrobiwszy kontrowersją o stawisko albo raczej błota puste i o inne bory i lasy teraz wygraniczone

286. własliwe Trąpczyńskie częstokroć na też bory osobliwie Lusnie Miąsykąt Dziaduline i bór obok nich leżący także i na stawisko ludzi swych i gwałtownie nasyłali drzewa niemało przez lat kilkanascie to do Huty to na inne potrzeby budynkowe nawycinali a czasem i komu inszemu dawali, także na stawisko albo raczej błota puste do Trąpczyna podług działów roku tysiąc pięćset dwudziestego drugiego i tysiąc sześćset dziewięćdziesiątego trzeciego i granic dawnych, do Trąpczyna należące teraz wygraniczone gwałtownie częstokroć najeżdżali i one po kilka razy ściąwszy siana z nich pozabierali i ludziom z Nowej Wsi, Osin, uzywać onych bronili gać albo raczej tamę na tymże stawisku na cudzym gruncie po kilka razy gdy ją z Trąpczyna psuto czynić gwałtownie nakazywali,
287. i tą tamą gwałtem udziałaną a przez nią jako też i w stawie swym wstrzymaną wodą nie tylko ten grunt, który teraz duktem swoim urodzony Chełmski zabierał, ale też i ten co ab extra duktu jego został, tudzież łąki pastwiska bory tak na stawisku pustym wyrosłe jako też ponad nim leżące, częstokroć zalewali, i tym zalewkiem niemało drzewa posuszyli i znaczną szkodę tak w łąkach, jako i w pastwiskach, borach lasach z których jeszcze i teraz niemało drzewa suchego osobliwie na stawisku tak powywracanego jako i stojącego jest i znajduje się tudzież i inne wiolencje dziedzicom i ludziom Trąpczyna czynili, także od olędrów dwunastu przez lat cztery urodzony Chełmski czynsze pieniężne osobnym rejestrem sądowi swemu podanym

własliwe Trąpczyńskie częstokroć na też bory osobliwie Lusnie Miąsykąt Dziaduline i bór obok nich leżący także i na stawisko ludzi swych i gwałtownie nasyłali drzewa niemało przez lat kilkanascie to do Huty to na inne potrzeby budynkowe nawycinali a czasem i komu inszemu dawali, także na stawisko albo raczej błota puste do Trąpczyna podług działów roku tysiąc pięćset dwudziestego drugiego i tysiąc sześćset dziewięćdziesiątego trzeciego i granic dawnych, do Trąpczyna należące teraz wygraniczone gwałtownie częstokroć najeżdżali i one po kilka razy ściąwszy siana z nich pozabierali i ludziom z Nowej Wsi, Osin, uzywać onych bronili gać albo raczej tamę na tymże stawisku na cudzym gruncie po kilka razy gdy ją z Trąpczyna psuto czynić gwałtownie nakazywali,

i tą tamą gwałtem udziałaną a przez nią jako też i w stawie swym wstrzymaną wodą nie tylko ten grunt, który teraz duktem swoim urodzony Chełmski zabierał, ale też i ten co ab extra duktu jego został, tudzież łąki pastwiska bory tak na stawisku pustym wyrosłe jako też ponad nim leżące, częstokroć zalewali, i tym zalewkiem niemało drzewa posuszyli i znaczną szkodę tak w łąkach, jako i w pastwiskach, borach lasach z których jeszcze i teraz niemało drzewa suchego osobliwie na stawisku tak powywracanego jako i stojącego jest i znajduje się tudzież i inne wiolencje dziedzicom i ludziom Trąpczyna czynili, także od olędrów dwunastu przez lat cztery urodzony Chełmski czynsze pieniężne osobnym rejestrem sądowi swemu podanym

288. przez Prezesa komisji podpisanym specyfikowane corocznie wybierał i onych w różne drogi i do różnych usług używał z propinacją w goscińcu wjezdznym i na trakcie będącym przez lat cztery prowent niemały tak z gorzałki jako i piwa przez tenże czas czteroletni brał.
289. A nadto okazuje się z inkwizycji przez sąd swój teraz wywiedzionych iż urodzony Chełmski odebrawszy przez tradycją olędrów i go scieniec a jeszcze jak się niżej wyrazi przeciw prawu statutowemu, o granicach uchwalonemu i za nieprawnym procesem udziałanym gdzie urodzony Prusimski tamując przynajmniej tej bezprawnej do goscińca posesji gdy w tymże goscińcu ludzi swych osadził tak urodzony Chełmski w tym razie przeciw prawu sobie postępując żadnego kroku do prawa nie uczyniwszy, ale gwałtem osobiście sam z kilkudziesiąt ludzi strzelbą różną uzbrojonemi gościeniec ten najechawszy zaraz oknem do gościńca strzelać rozkazał i mało jednego szlachcica urodzonego Krzeczkowskiego nie zabito i napiętek mu ustrzelono a przy tym i gościeniec zapalono który ledwie przecie po ucieczce ludzi z strony samego urodzonego Chełmskiego uratowano. Podczas którego ataku sam urodzony Chełmski bić zabić i strzelać wołał, także rzeczy wszystkie tam, w gościńcu będące, rejestrem sądowi swemu przez urodzonego starostę Nieszczewieckiego z podpisem swoim podanym wyrażone, przez Prezesa komisji podpisanym pozabierać kazał, ani ich do kancelarii nie oddał
290. przeto sąd niniejszy komisyjny zważywszy hos illicitos actus prawem koronnym naganne i spokojność ziemiańską mieszające, a oraz prawa koronnego mniej poważenie oznaczające przychylając się do praw tych koronnych etiam własnosci swojej daleko z bardziej w kontrowersję gruntów podanych gwałtem odbierania i przywłaszczania, zakazujących

przez Prezesa komisji podpisanym specyfikowane corocznie wybierał i onych w różne drogi i do różnych usług używał z propinacją w goscińcu wjezdznym i na trakcie będącym przez lat cztery prowent niemały tak z gorzałki jako i piwa przez tenże czas czteroletni brał.

A nadto okazuje się z inkwizycji przez sąd swój teraz wywiedzionych iż urodzony Chełmski odebrawszy przez tradycją olędrów i go scieniec a jeszcze jak się niżej wyrazi przeciw prawu statutowemu, o granicach uchwalonemu i za nieprawnym procesem udziałanym gdzie urodzony Prusimski tamując przynajmniej tej bezprawnej do goscińca posesji gdy w tymże goscińcu ludzi swych osadził tak urodzony Chełmski w tym razie przeciw prawu sobie postępując żadnego kroku do prawa nie uczyniwszy, ale gwałtem osobiście sam z kilkudziesiąt ludzi strzelbą różną uzbrojonemi gościeniec ten najechawszy zaraz oknem do gościńca strzelać rozkazał i mało jednego szlachcica urodzonego Krzeczkowskiego nie zabito i napiętek mu ustrzelono a przy tym i gościeniec zapalono który ledwie przecie po ucieczce ludzi z strony samego urodzonego Chełmskiego uratowano. Podczas którego ataku sam urodzony Chełmski bić zabić i strzelać wołał, także rzeczy wszystkie tam, w gościńcu będące, rejestrem sądowi swemu przez urodzonego starostę Nieszczewieckiego z podpisem swoim podanym wyrażone, przez Prezesa komisji podpisanym pozabierać kazał, ani ich do kancelarii nie oddał

przeto sąd niniejszy komisyjny zważywszy hos illicitos actus prawem koronnym naganne i spokojność ziemiańską mieszające, a oraz prawa koronnego mniej poważenie oznaczające przychylając się do praw tych koronnych etiam własnosci swojej daleko z bardziej w kontrowersję gruntów podanych gwałtem odbierania i przywłaszczania, zakazujących

291. a przy tym podobnym ekscesom zapobiegając karanym być urodzonego Stanisława Chełmskiego za też wiolencje z osoby jego samego popełnione i do osoby onegoż tak z racji gwałtowności gruntowej jako też i z racji gwałtownego najechania i strzelania oraz zapalenia gościńca tudzież pro abusu bombardarum ściągające się intermissis paenis personalibus co do osoby ojca jego regulari debitis ex quo cum fatis extinctae sunt
292. uznaje nakazując ażeby tenże urodzony Chełmski zasiadł wieżą grodu Konińskiego za niedziel dwanaście od czasu dekretu teraźniejszego i toż siedzenie przez niedziel dwie kontynuował a przy wychodzeniu z wieży zakłady cztery starościńskie etiam ex re commissi delicti przez ojca jego, a zaś z osobna pro abusu bombardarum grzywien trzysta urodzonemu Prusimskiemu, lub plenipotentowi jego w grodzie konińskim pod wywołaniem in casu w niedosyć uczynieniu temuz dekretowi tamże w tym grodzie przy zaniesionym manifescie nastąpić powinnym zapłacił i wyliczył
293. co się tycze szkód przez zalewek poczynionych borów tak do Huty jako też i na budynki oraz i na opał wyciętych łąk przez niemały czas partycypowanych szkód ludziom przez to poczynionych, także z olędrów usług mianych, sąd niniejszy komisyjny być sprawiedliwą nadgrodę, za to wszystko od tegoż urodzonego Chełmskiego dziedzica Łukomia urodzonemu Prusimskiemu staroscie nieszczewickiemu dziedzicowi Trąpczyna przynależeć sądzi i uznaje.
294. A lubo by daleko większa suma za też pretensje należała urodzonemu Prusimskiemu atoli sąd nie większą sumę, jak tylko osiem tysięcy złotych polskich dla urodzonego Prusimskiego ex moderamine sądu swego stanowiąc

a przy tym podobnym ekscesom zapobiegając karanym być urodzonego Stanisława Chełmskiego za też wiolencje z osoby jego samego popełnione i do osoby onegoż tak z racji gwałtowności gruntowej jako też i z racji gwałtownego najechania i strzelania oraz zapalenia gościńca tudzież pro abusu bombardarum ściągające się intermissis paenis personalibus co do osoby ojca jego regulari debitis ex quo cum fatis extinctae sunt

uznaje nakazując ażeby tenże urodzony Chełmski zasiadł wieżą grodu Konińskiego za niedziel dwanaście od czasu dekretu teraźniejszego i toż siedzenie przez niedziel dwie kontynuował a przy wychodzeniu z wieży zakłady cztery starościńskie etiam ex re commissi delicti przez ojca jego, a zaś z osobna pro abusu bombardarum grzywien trzysta urodzonemu Prusimskiemu, lub plenipotentowi jego w grodzie konińskim pod wywołaniem in casu w niedosyć uczynieniu temuz dekretowi tamże w tym grodzie przy zaniesionym manifescie nastąpić powinnym zapłacił i wyliczył

co się tycze szkód przez zalewek poczynionych borów tak do Huty jako też i na budynki oraz i na opał wyciętych łąk przez niemały czas partycypowanych szkód ludziom przez to poczynionych, także z olędrów usług mianych, sąd niniejszy komisyjny być sprawiedliwą nadgrodę, za to wszystko od tegoż urodzonego Chełmskiego dziedzica Łukomia urodzonemu Prusimskiemu staroscie nieszczewickiemu dziedzicowi Trąpczyna przynależeć sądzi i uznaje.

A lubo by daleko większa suma za też pretensje należała urodzonemu Prusimskiemu atoli sąd nie większą sumę, jak tylko osiem tysięcy złotych polskich dla urodzonego Prusimskiego ex moderamine sądu swego stanowiąc

295. i też sumę umoderowaną przed sądem swoim zaprzysiąc na obraz ukrzyżowanego Chrystusa Pana urodzonemu staroscie nieszczewickiemu w tę rotę jako mu ta suma za wycięte bory i lasy, oraz posuszenie drzewa różnego rodzaju i inne krzywdy poczynione przez sąd swój umoderowana sprawiedliwie należy, nieodwłocznie nakazuje i przydaje mu się woźny do ogłoszenia tejże przysięgi i roty
296. przysiągł urodzony Prusimski w przytomności sądu swego i wielu innych osób, której przysiędze sąd niniejszy komisjiny nakazuje ażeby pomieniony urodzony Chełmski też sumę przez urodzonego Prusimskiego starostę nieszczewickiego zaprzysiężoną za niedziel osiem od czasu i aktu dekretu teraźniejszego w roku teraźniejszym a to pod wywołaniem tamże przed tym urzędem i księgami konińskiemi przy manifeście w niedosyć uczynieniu na terminie tymże uczynić mianym wzwyż pomienionemu urodzonemu Prusimskiemu staroscie nieszczewickiemu lub jego umocowanemu plenipotentowi rzetelnie zapłacił i wyliczył licita paena czternastu grzywien stronie tejże i tamże na tym samym terminie pod podobnym(że) wywołaniem solvenda, co się tycze czynszu od olędrów dwunastu roku tysiącznego siedemsetnego siedemdziesiątego pierwszego przez tradycją w roku tymże w poniedziałek po święcie wszystkich świętych w lesie Lusnie zwanym udziałaną w grodzie zaś konińskim w poniedziałek po Świętym Andrzeju roku tegoż oblatowaną odebranych ponieważ tak z inkwizycji jako też i z tejże samej tradycji okazuje się iż urodzony Chełmski odebrał dwunastu olędrów i gościniec z stajnią wjezdną a ci olędrzy z chubowego to jest z ról i łąk podług prawa i ustawy płacili czynszu rocznego urodzonemu staroscie nieszczewickiemu panu swemu po złotych

i też sumę umoderowaną przed sądem swoim zaprzysiąc na obraz ukrzyżowanego Chrystusa Pana urodzonemu staroscie nieszczewickiemu w tę rotę jako mu ta suma za wycięte bory i lasy, oraz posuszenie drzewa różnego rodzaju i inne krzywdy poczynione przez sąd swój umoderowana sprawiedliwie należy, nieodwłocznie nakazuje i przydaje mu się woźny do ogłoszenia tejże przysięgi i roty

przysiągł urodzony Prusimski w przytomności sądu swego i wielu innych osób, której przysiędze sąd niniejszy komisjiny nakazuje ażeby pomieniony urodzony Chełmski też sumę przez urodzonego Prusimskiego starostę nieszczewickiego zaprzysiężoną za niedziel osiem od czasu i aktu dekretu teraźniejszego w roku teraźniejszym a to pod wywołaniem tamże przed tym urzędem i księgami konińskiemi przy manifeście w niedosyć uczynieniu na terminie tymże uczynić mianym wzwyż pomienionemu urodzonemu Prusimskiemu staroscie nieszczewickiemu lub jego umocowanemu plenipotentowi rzetelnie zapłacił i wyliczył licita paena czternastu grzywien stronie tejże i tamże na tym samym terminie pod podobnym(że) wywołaniem solvenda, co się tycze czynszu od olędrów dwunastu roku tysiącznego siedemsetnego siedemdziesiątego pierwszego przez tradycją w roku tymże w poniedziałek po święcie wszystkich świętych w lesie Lusnie zwanym udziałaną w grodzie zaś konińskim w poniedziałek po Świętym Andrzeju roku tegoż oblatowaną odebranych ponieważ tak z inkwizycji jako też i z tejże samej tradycji okazuje się iż urodzony Chełmski odebrał dwunastu olędrów i gościniec z stajnią wjezdną a ci olędrzy z chubowego to jest z ról i łąk podług prawa i ustawy płacili czynszu rocznego urodzonemu staroscie nieszczewickiemu panu swemu po złotych

297. sześćset siedemdziesiąt groszy dwadzieścia sześć
298. a ten czynsz urodzony Chełmski od nich co rok punktualnie odbierał i przez lat cztery rachując od czasu tradycji do aktu teraźniejszego tegoż czynszu przez lat cztery wybrał summę dwa tysiące sześćset osiemdziesiąt osm złotych polskich groszy czternaście
299. tedy sąd niniejszy komisyjny też summę jakolitez razem i drugą złotych polskich trzy tysiące czterysta osiemdziesiąt sześć tak z racji propinacji piwa gorzałki rachując tylko zysk z piwa i gorzałki miany także też z racji w gościńcu podczas gwałtownego ataku i odbierania gościńca zabranych i szlachcie popłaconych rzeczy rejestrem przez urodzonego Prusimskiego starostę nieszczewickiego do sądu swego z podpisem ręki swojej podanym przez prezesa komisji teraźniejszej podpisanym
300. z osobna za każdą rzecz specifice spisaną pochodzącą alias łącząc obydwie summy w jedne sumę ogólną złotych polskich sześć tysięcy sto sześćdziesiąt dziewięć groszy czternaście wynoszącą sprawiedliwie urodzonemu Prusimskiemu staroscie nieszczewickiemu od urodzonego Chełmskiego do bonifikacji za usłyszeniu jednak poprzód na nie przysięgi nalezyć powinną uznaje i przysądza, nakazując aby pomieniony urodzony Prusimski starosta nieszczewicki sumę tę ea rota jako mu ta summa za zabrany czynsz od olędrów oraz prowent z karczmy miany tudzież za rzeczy w tejże karczmie podczas gwałtownego wyganiania z niej urodzonego Prusimskiego zabrane przysądzona sprawiedliwie należy nieodwłocznie przed sądem swoim na obraz ukrzyżowanego Chrystusa Pana zaprzysiągł do czego przydaje mu się woźny sądowi swemu asystujący przysiągł urodzony Prusimski starosta nieszczewicki i tęż summę zaprzysiągł
301. po którym zaprzysiężeniu sąd komisyjny za rzetelną i sprawiedliwą też summę uznawszy nakazuje ażeby one urodzony Chełmski urodzonemu Prusimskiemu lub jego umocowanemu plenipotentowi w roku niniejszym

sześćset siedemdziesiąt groszy dwadzieścia sześć

a ten czynsz urodzony Chełmski od nich co rok punktualnie odbierał i przez lat cztery rachując od czasu tradycji do aktu teraźniejszego tegoż czynszu przez lat cztery wybrał summę dwa tysiące sześćset osiemdziesiąt osm złotych polskich groszy czternaście

tedy sąd niniejszy komisyjny też summę jakolitez razem i drugą złotych polskich trzy tysiące czterysta osiemdziesiąt sześć tak z racji propinacji piwa gorzałki rachując tylko zysk z piwa i gorzałki miany także też z racji w gościńcu podczas gwałtownego ataku i odbierania gościńca zabranych i szlachcie popłaconych rzeczy rejestrem przez urodzonego Prusimskiego starostę nieszczewickiego do sądu swego z podpisem ręki swojej podanym przez prezesa komisji teraźniejszej podpisanym

z osobna za każdą rzecz specifice spisaną pochodzącą alias łącząc obydwie summy w jedne sumę ogólną złotych polskich sześć tysięcy sto sześćdziesiąt dziewięć groszy czternaście wynoszącą sprawiedliwie urodzonemu Prusimskiemu staroscie nieszczewickiemu od urodzonego Chełmskiego do bonifikacji za usłyszeniu jednak poprzód na nie przysięgi nalezyć powinną uznaje i przysądza, nakazując aby pomieniony urodzony Prusimski starosta nieszczewicki sumę tę ea rota jako mu ta summa za zabrany czynsz od olędrów oraz prowent z karczmy miany tudzież za rzeczy w tejże karczmie podczas gwałtownego wyganiania z niej urodzonego Prusimskiego zabrane przysądzona sprawiedliwie należy nieodwłocznie przed sądem swoim na obraz ukrzyżowanego Chrystusa Pana zaprzysiągł do czego przydaje mu się woźny sądowi swemu asystujący przysiągł urodzony Prusimski starosta nieszczewicki i tęż summę zaprzysiągł

po którym zaprzysiężeniu sąd komisyjny za rzetelną i sprawiedliwą też summę uznawszy nakazuje ażeby one urodzony Chełmski urodzonemu Prusimskiemu lub jego umocowanemu plenipotentowi w roku niniejszym

302. na terminie wyżej wyrażonym w raz z (po)wyższą sumą przed tymże urzędem i księgami grodzkiemi konińskiemi rzetelnie i punktualnie zapłacił i wyliczył ale pod podobnym że wywołaniem in casu nie dosyć uczynieniu teraźniejszemu dekretowi za zaniesionym razem o obydwie sumy na tymże terminie urzędowym manifestem luita paena czternaście grzywien temuż urodzonemu Prusimskiemu na terminie tymże i tamże pod podobnym wywołaniem solvenda.
303. Co się tycze prawności tradycji i procesu, luboli kondemnata pierwsza w roku tysiąc siedemset sześćdziesiątym pierwszym w poniedziałek po Świętym Bartłomieju Apostole na polu na niegdy urodzonym Antonim Prusimskim stryju teraźniejszego powoda po zapisanej komparycji i odstąpieniu od niej z limity ręcznej przez niego z urodzonemi Chełmskiemi dnia dwudziestego drugiego Kwietnia w Trąpczynie roku tegoż tysiąc siedemset sześćdziesiątego pierwszego nimo synowca swego teraźniejszego powoda spisanej z instancji urodzonych Chełmskich obydwóch braci okazuje się być otrzymana w księgach grodzkich konińskich we środę po Świętym Mateuszu Apostole roku tegoż oblatowana atoli że ta kondemnata po zapadłej sentencji przeciw prawu statutowemu, o granicznych sprawach uchwalonemu, które wszystkim w spół dziedzicom dziedziny jakowej nie wyjmując etiam minorennes do sprawy granicznej należeć i w niej wraz wszystkim dziedzicom et etiam in minorennibus odpowiadać
304. nakazuje na fundamencie którego prawa urodzony nigdy Antoni Prusimski stryi powoda teraźniejszego po zapisanej przez siebie nimo synowca swego nigdy u siebie w opiece nie będącego a co większa na ten czas, już zupełne lata mającego i rząd substancji swej prowadzącego limicie zaniósłszy manifest w grodzie konińskim we środę po Świętym

na terminie wyżej wyrażonym w raz z (po)wyższą sumą przed tymże urzędem i księgami grodzkiemi konińskiemi rzetelnie i punktualnie zapłacił i wyliczył ale pod podobnym że wywołaniem in casu nie dosyć uczynieniu teraźniejszemu dekretowi za zaniesionym razem o obydwie sumy na tymże terminie urzędowym manifestem luita paena czternaście grzywien temuż urodzonemu Prusimskiemu na terminie tymże i tamże pod podobnym wywołaniem solvenda.

Co się tycze prawności tradycji i procesu, luboli kondemnata pierwsza w roku tysiąc siedemset sześćdziesiątym pierwszym w poniedziałek po Świętym Bartłomieju Apostole na polu na niegdy urodzonym Antonim Prusimskim stryju teraźniejszego powoda po zapisanej komparycji i odstąpieniu od niej z limity ręcznej przez niego z urodzonemi Chełmskiemi dnia dwudziestego drugiego Kwietnia w Trąpczynie roku tegoż tysiąc siedemset sześćdziesiątego pierwszego nimo synowca swego teraźniejszego powoda spisanej z instancji urodzonych Chełmskich obydwóch braci okazuje się być otrzymana w księgach grodzkich konińskich we środę po Świętym Mateuszu Apostole roku tegoż oblatowana atoli że ta kondemnata po zapadłej sentencji przeciw prawu statutowemu, o granicznych sprawach uchwalonemu, które wszystkim w spół dziedzicom dziedziny jakowej nie wyjmując etiam minorennes do sprawy granicznej należeć i w niej wraz wszystkim dziedzicom et etiam in minorennibus odpowiadać

nakazuje na fundamencie którego prawa urodzony nigdy Antoni Prusimski stryi powoda teraźniejszego po zapisanej przez siebie nimo synowca swego nigdy u siebie w opiece nie będącego a co większa na ten czas, już zupełne lata mającego i rząd substancji swej prowadzącego limicie zaniósłszy manifest w grodzie konińskim we środę po Świętym

305. Bartłomieju Apostole roku tegoż tysiąc siedemset sześćdziesiątego pierwszego o nieważność limity także i o to że bez synowca swego współdziedzica swego Trąpczyna odpowiadać i sądzić się nie może tym się manifestem bronił i tak na fundamencie tegoż manifestu, jako i też i terminu od synowca swego i siebie samego w grodzie konińskim w roku tymże zeznanego o remisję do trybunału prosił a sąd polowy nie zważając na te defensy i prawo nimo synowca bez komparycji jego uczyniwszy go niby opiekunem synowca tegoż nakazał się samemu rozpierać z urodzonymi uczciwymi Chełmskiemi w sprawie teraźniejszej i jego tą bez prawną sentencją do odstąpienia komparycji przynaglił i takowym sposobem bezprawnym jest otrzymana, a przy tymże urodzony Prusimski teraźniejszy powód próbuje i dowodzi sądowi swemu ze nigdy w opiece u tegoż stryja swojego nie był i owszem już w tym roku tak kontraktami arendownemi z nigdy urodzonym Binkowskim zawartymi, jako też i metryką urodzenia swego próbuje ze już pod ten czas miał zupełne lata i rząd substancji swojej przeto sąd niniejszy komisyjny zważając tak na prawo koronne statutowe o granicach uchwalone, jako też i wyżej wyrażone dowody nieprawną sentencją sądu polowego wyżej wyrażonego jako też i kondemnate tę bezprawnie na nigdy urodzonym Antonim Prusimskim stryju teraźniejszego powoda wskazaną i nastąpioną być sądzi i uznaje i onę znosi i bez kary kasuje, a przy tym z tych samych przyczyn i racji od kary za kontrawencją, tak dekretowi polowemu jako i trybunalskiemu która połowicznie na głowę nigdy urodzonego Antoniego Prusimskiego stryia przypadłaby, urodzonego starostę nieszczewickiego synowca qua sukcessora jego uwalnia.
306. Co się zaś tycze drugiej połowy tejże kontrawencji dekretowi trybunalskie mu albo raczej kary za nie, ponieważ urodzony Prusimski

Bartłomieju Apostole roku tegoż tysiąc siedemset sześćdziesiątego pierwszego o nieważność limity także i o to że bez synowca swego współdziedzica swego Trąpczyna odpowiadać i sądzić się nie może tym się manifestem bronił i tak na fundamencie tegoż manifestu, jako i też i terminu od synowca swego i siebie samego w grodzie konińskim w roku tymże zeznanego o remisję do trybunału prosił a sąd polowy nie zważając na te defensy i prawo nimo synowca bez komparycji jego uczyniwszy go niby opiekunem synowca tegoż nakazał się samemu rozpierać z urodzonymi uczciwymi Chełmskiemi w sprawie teraźniejszej i jego tą bez prawną sentencją do odstąpienia komparycji przynaglił i takowym sposobem bezprawnym jest otrzymana, a przy tymże urodzony Prusimski teraźniejszy powód próbuje i dowodzi sądowi swemu ze nigdy w opiece u tegoż stryja swojego nie był i owszem już w tym roku tak kontraktami arendownemi z nigdy urodzonym Binkowskim zawartymi, jako też i metryką urodzenia swego próbuje ze już pod ten czas miał zupełne lata i rząd substancji swojej przeto sąd niniejszy komisyjny zważając tak na prawo koronne statutowe o granicach uchwalone, jako też i wyżej wyrażone dowody nieprawną sentencją sądu polowego wyżej wyrażonego jako też i kondemnate tę bezprawnie na nigdy urodzonym Antonim Prusimskim stryju teraźniejszego powoda wskazaną i nastąpioną być sądzi i uznaje i onę znosi i bez kary kasuje, a przy tym z tych samych przyczyn i racji od kary za kontrawencją, tak dekretowi polowemu jako i trybunalskiemu która połowicznie na głowę nigdy urodzonego Antoniego Prusimskiego stryia przypadłaby, urodzonego starostę nieszczewickiego synowca qua sukcessora jego uwalnia.

Co się zaś tycze drugiej połowy tejże kontrawencji dekretowi trybunalskie mu albo raczej kary za nie, ponieważ urodzony Prusimski

307. synowiec teraźniejszy powód na terminie kondestencji nie pisał się a przeto dekretowi trybunalskiemu contravenit, przeto sąd niniejszy komisyjny połowiczną karę za tęż kontrawencję na niego ściągając zakład jeden starościński urodzonemu Chełmskiemu od niego należeć być przyznaje, co się tycze drugiej kondemnaty w trybunale Poznańskim roku tysiąc siedemset sześćdziesiątego siódmego w czwartek po podwyższeniu Świętego Krzyża na teraźniejszym powodzie po zapisanej komparycji, z instancji urodzonych Chełmskich otrzymanej, ponieważ ta przez dekret trybunalski bydgoski roku tysiąc siedemset sześćdziesiątego ósmego w poniedziałek po święcie nawiedzenia najświętszej Panny Marii jest zniesiona i vadium semi duplex urodzonemu Chełmskiemu za nię jest przysądzone przeto sąd toż vadium semi duplex urodzonemu Chełmskiemu od pomienionego urodzonego Prusimskiego należeć przyznaje.
308. Co się zaś tyczy kontrawencji dekretowi trybunalskiemu roku tysiąc siedemset sześćdziesiątego szóstego we wtorek postridie Festi Sancti Egidij nastąpionemu, ponieważ urodzony Prusimski poszedł przeciwko temuż dekretowi o podniesienie jego i ten dekret przez pośledniejszy dekret trybunalski bydgoski wyżej wyrażony, jest meliorowany ani też sam urodzony Chełmski jego do skutku nie przyprowadził a przy tym że dekret późniejszy rezolwując kondemnatę wyżej wypisaną, tej z kontrawencji dekretowi pomienionemu nie przyznał i nie rezelwował przeto sąd niniejszy komisyjny tejże kontrawencji nie uznaje i wolnym od niej urodzonego Prusimskiego teraźniejszego powoda czyni,
309. co się tycze kontrawencji dekretowi ostatniemu trybunalskiemu bydgoskiemu

synowiec teraźniejszy powód na terminie kondestencji nie pisał się a przeto dekretowi trybunalskiemu contravenit, przeto sąd niniejszy komisyjny połowiczną karę za tęż kontrawencję na niego ściągając zakład jeden starościński urodzonemu Chełmskiemu od niego należeć być przyznaje, co się tycze drugiej kondemnaty w trybunale Poznańskim roku tysiąc siedemset sześćdziesiątego siódmego w czwartek po podwyższeniu Świętego Krzyża na teraźniejszym powodzie po zapisanej komparycji, z instancji urodzonych Chełmskich otrzymanej, ponieważ ta przez dekret trybunalski bydgoski roku tysiąc siedemset sześćdziesiątego ósmego w poniedziałek po święcie nawiedzenia najświętszej Panny Marii jest zniesiona i vadium semi duplex urodzonemu Chełmskiemu za nię jest przysądzone przeto sąd toż vadium semi duplex urodzonemu Chełmskiemu od pomienionego urodzonego Prusimskiego należeć przyznaje.

Co się zaś tyczy kontrawencji dekretowi trybunalskiemu roku tysiąc siedemset sześćdziesiątego szóstego we wtorek postridie Festi Sancti Egidij nastąpionemu, ponieważ urodzony Prusimski poszedł przeciwko temuż dekretowi o podniesienie jego i ten dekret przez pośledniejszy dekret trybunalski bydgoski wyżej wyrażony, jest meliorowany ani też sam urodzony Chełmski jego do skutku nie przyprowadził a przy tym że dekret późniejszy rezolwując kondemnatę wyżej wypisaną, tej z kontrawencji dekretowi pomienionemu nie przyznał i nie rezelwował przeto sąd niniejszy komisyjny tejże kontrawencji nie uznaje i wolnym od niej urodzonego Prusimskiego teraźniejszego powoda czyni,

co się tycze kontrawencji dekretowi ostatniemu trybunalskiemu bydgoskiemu

310. roku tysiąc siedemset sześćdziesiątego ósmego wyżej de aktu wyrażonemu jako też i kondemnaty ostatniej z niego a bardziej z limity nastąpionej w grodzie kaliskiem w poniedziałek po święcie jedenaście tysięcy dziewic w roku tysiącnym siedemsetnym siedemdziesiątym oblatowanej sąd niniejszy komisjiny tez kontrawencją i kondemnatę rezelwując nakazuje ażeby urodzony Prusimski starosta nieszczewicki urodzonemu Chełmskiemu za tęż kontrawencją dekretowi pomienionemu ostatniemu a oraz i za kondemnatę na fundamencie tego dekretu otrzymaną trzy zakłady starościńskie wraz z wyżej wyrażonym półtrzecia wadia przez sąd swój przyznanym na terminie odbierania sum i grzywien od urodzonego Chełmskiego jemu przez sąd swój wyżej przyznanych i do zapłacenia sobie nakazanych przed księgami i urzędem gród konińskim temuż urodzonemu Chełmskiemu pod wywołaniem przy zaniesionym manifeście tamże zapłacił i rzetelnie wyliczył, albo też sobie z sum i grzywien od urodzonego Chełmskiego przy sądzonych potrącił.
311. Co się tycze tradycji na olędrów, i grunta w kontrowersji będące w roku tysiącnym siedemsetnym siedemdziesiątym pierwszym w lesie Lusnie w poniedziałek po święcie wszystkich świętych przez urodzonego Wawrzyńca Wstowskiego komisarza województwa poznańskiego i kaliskiego na rzecz i stronę urodzonego Stanisława Chełmskiego dziedzica dóbr Łukomia udziałanej w grodzie konińskim w poniedziałek po Świętym Andrzeju Apostole roku tegoż oblatowanej.
312. Ponieważ ta tradycja nie tylko za procesem złym wyżej przez sąd swój rezolwowanym, i wcale tylko za dwiema kondemnatemi ale też i przeciw prawu statutowemu o granicznych

roku tysiąc siedemset sześćdziesiątego ósmego wyżej de aktu wyrażonemu jako też i kondemnaty ostatniej z niego a bardziej z limity nastąpionej w grodzie kaliskiem w poniedziałek po święcie jedenaście tysięcy dziewic w roku tysiącnym siedemsetnym siedemdziesiątym oblatowanej sąd niniejszy komisjiny tez kontrawencją i kondemnatę rezelwując nakazuje ażeby urodzony Prusimski starosta nieszczewicki urodzonemu Chełmskiemu za tęż kontrawencją dekretowi pomienionemu ostatniemu a oraz i za kondemnatę na fundamencie tego dekretu otrzymaną trzy zakłady starościńskie wraz z wyżej wyrażonym półtrzecia wadia przez sąd swój przyznanym na terminie odbierania sum i grzywien od urodzonego Chełmskiego jemu przez sąd swój wyżej przyznanych i do zapłacenia sobie nakazanych przed księgami i urzędem gród konińskim temuż urodzonemu Chełmskiemu pod wywołaniem przy zaniesionym manifeście tamże zapłacił i rzetelnie wyliczył, albo też sobie z sum i grzywien od urodzonego Chełmskiego przy sądzonych potrącił.

Co się tycze tradycji na olędrów, i grunta w kontrowersji będące w roku tysiącnym siedemsetnym siedemdziesiątym pierwszym w lesie Lusnie w poniedziałek po święcie wszystkich świętych przez urodzonego Wawrzyńca Wstowskiego komisarza województwa poznańskiego i kaliskiego na rzecz i stronę urodzonego Stanisława Chełmskiego dziedzica dóbr Łukomia udziałanej w grodzie konińskim w poniedziałek po Świętym Andrzeju Apostole roku tegoż oblatowanej.

Ponieważ ta tradycja nie tylko za procesem złym wyżej przez sąd swój rezolwowanym, i wcale tylko za dwiema kondemnatemi ale też i przeciw prawu statutowemu o granicznych

313. sprawach ustanowionemu, które albowiem w sprawach granicznych nie tradycją za nastąpionym procesem lecz exportowanie innotescensji od podkomorzego in ordine do rozgraniczenia zaocznego nakazuje wbrew przeciwko prawu temuż i zwyczaju a co większa bez dekretu executionis prawem nowym ustanowionego, pokazuje się być sądowi swemu bezprawna i nie tak urzędownie jako bardziej gwałtownie a jeszcze na cudzy grunt i ludzi teraz przez sąd swój wygraniczony nastąpiona,
314. przeto sąd niniejszej komisji też tradycją za bezprawną uznając onę znosi, kasuje i anihiluje, a przy tym z pomienionych olędrów i z gościńca oraz z gruntów i borów przez tez tradycją urodzonemu Chełmskiemu oddanych, ile już wygraniczonych i kopcami wyznaczonych na rzecz i stronę urodzonego Prusimskiego nieodwłocznie ustąpić i na powrót oddać nakazuje, a raczej zaraz sąd swój urodzonemu Prusimskiemu w posesja oddaje a to pod wywołaniem in casu sprzeciwienia się wyrokom sądu swego i czynienia przeszkody w posesji urodzonemu Prusimskiemu za niedziel osiem od czasu dekretu miarkując w grodzie konińskim przy zaniesionym manifeście nastąpić determinowanym a że tak urodzony Chełmski jako też i urodzony Wstowski komisarz województwa poznańskiego i kaliskiego przeciw prawu niesłychanie i niepraktykowanie w sprawie granicznej i w lesie takową udziałać tradycją i bardziej gwałtownym sposobem niż urzędownie też tradycją wyprawić a przez to prawo tak o granicach jako też o dekretach executionis uchwalone przestąpić i

sprawach ustanowionemu, które albowiem w sprawach granicznych nie tradycją za nastąpionym procesem lecz exportowanie innotescensji od podkomorzego in ordine do rozgraniczenia zaocznego nakazuje wbrew przeciwko prawu temuż i zwyczaju a co większa bez dekretu executionis prawem nowym ustanowionego, pokazuje się być sądowi swemu bezprawna i nie tak urzędownie jako bardziej gwałtownie a jeszcze na cudzy grunt i ludzi teraz przez sąd swój wygraniczony nastąpiona,

przeto sąd niniejszej komisji też tradycją za bezprawną uznając onę znosi, kasuje i anihiluje, a przy tym z pomienionych olędrów i z gościńca oraz z gruntów i borów przez tez tradycją urodzonemu Chełmskiemu oddanych, ile już wygraniczonych i kopcami wyznaczonych na rzecz i stronę urodzonego Prusimskiego nieodwłocznie ustąpić i na powrót oddać nakazuje, a raczej zaraz sąd swój urodzonemu Prusimskiemu w posesja oddaje a to pod wywołaniem in casu sprzeciwienia się wyrokom sądu swego i czynienia przeszkody w posesji urodzonemu Prusimskiemu za niedziel osiem od czasu dekretu miarkując w grodzie konińskim przy zaniesionym manifeście nastąpić determinowanym a że tak urodzony Chełmski jako też i urodzony Wstowski komisarz województwa poznańskiego i kaliskiego przeciw prawu niesłychanie i niepraktykowanie w sprawie granicznej i w lesie takową udziałać tradycją i bardziej gwałtownym sposobem niż urzędownie też tradycją wyprawić a przez to prawo tak o granicach jako też o dekretach executionis uchwalone przestąpić i

315. znieważyć przeto sąd karze urodzonego Chełmskiego tak za siebie jako też i za oficjalistę swego podległym bydź uznaje, a lubo by większą należało podług prawa nowego ściągnąć karę, atoli sąd pomniejszając onę i osobistą karę opuszczając nakazuje ażeby urodzony Chełmski, tak za siebie jako też i zastępując oficjalistę swego urodzonemu Prusimskiemu lub plenipotentowi jego umocowanemu tysiąc grzywien według prawa nowego o granicach uchwalonego, także za niedziel osm w grodzie konińskim w roku niniejszym ato pod wywołaniem na terminie tym że przy zaniesionym osobno manifeście zapłacił.
316. Co się tycze pretendowanej ekspulsji i kary przez urodzonego Chełmskiego na urodzonym Prusimskim ponieważ ta tradycja jako wyżej wyrażono bezprawnie jest nastąpiona, a urodzony Prusimski broniąc swej własności, ludzi tylko swych w gościńcu osadził, których urodzony Chełmski, jako wyżej, z inkwizycji patuit, wygnał przeto sąd w tej mierze przychylając się do sprawiedliwości wolnym czyni od kary wszelkiej, przez urodzonego Chełmskiego pretendowanej, tegoż urodzonego Prusimskiego jako też i ludzi jego.
317. Co się tyczy na ostatek kontrawencji dekretowi trybunalskiemu piotrzkowskiemu roku tysiąc siedemset sześćdziesiątego we czwartek po Świętym Marcinie w sprawie tej nastąpionemu i kondemnaty po odstąpieniu od komparycji z dekretu tegoż na polu w poniedziałek po niedzieli Exaudi roku tegoż z instancji urodzonego Prusimskiego na urodzonym Chełmskim otrzymanej w grodzie konińskim w piątek w sam dzień

znieważyć przeto sąd karze urodzonego Chełmskiego tak za siebie jako też i za oficjalistę swego podległym bydź uznaje, a lubo by większą należało podług prawa nowego ściągnąć karę, atoli sąd pomniejszając onę i osobistą karę opuszczając nakazuje ażeby urodzony Chełmski, tak za siebie jako też i zastępując oficjalistę swego urodzonemu Prusimskiemu lub plenipotentowi jego umocowanemu tysiąc grzywien według prawa nowego o granicach uchwalonego, także za niedziel osm w grodzie konińskim w roku niniejszym ato pod wywołaniem na terminie tym że przy zaniesionym osobno manifeście zapłacił.

Co się tycze pretendowanej ekspulsji i kary przez urodzonego Chełmskiego na urodzonym Prusimskim ponieważ ta tradycja jako wyżej wyrażono bezprawnie jest nastąpiona, a urodzony Prusimski broniąc swej własności, ludzi tylko swych w gościńcu osadził, których urodzony Chełmski, jako wyżej, z inkwizycji patuit, wygnał przeto sąd w tej mierze przychylając się do sprawiedliwości wolnym czyni od kary wszelkiej, przez urodzonego Chełmskiego pretendowanej, tegoż urodzonego Prusimskiego jako też i ludzi jego.

Co się tyczy na ostatek kontrawencji dekretowi trybunalskiemu piotrzkowskiemu roku tysiąc siedemset sześćdziesiątego we czwartek po Świętym Marcinie w sprawie tej nastąpionemu i kondemnaty po odstąpieniu od komparycji z dekretu tegoż na polu w poniedziałek po niedzieli Exaudi roku tegoż z instancji urodzonego Prusimskiego na urodzonym Chełmskim otrzymanej w grodzie konińskim w piątek w sam dzień

318. Świętego Antoniego Padewskiego oblatowanej ponieważ, z tegoż samego aktu polowego wyżej wyrażonego okazuje się iż urodzony Chełmski wraz z bratem swoim konkurencji czyli narożnika swego probować nie dali, i owszem wywróciwszy stolik na którym oficjalista pisał jako to jest w akcie polowym wyrażono od komparycji odstąpili i wzdac się dali,
319. a tak dekretowi trybunalskiemu jako i polowemu kontrawencją uczynili przeto sąd niniejszy komisyjny nakazuje, ażeby urodzony Chełmski znosząc tęż kondemnatę semi duplex vadium a zaś za kontrawencją duplex vadium według prawa na terminie wyżej w grodzie wyżej wyrażonym urodzonemu Prusimskiemu oraz z grzywnami wyżej przysądzonymi pod podobnym że wywołaniem razem in casu contraventionis uczyniony zapłacił i wyliczył,
320. co się tyczy expensy prawnej przez urodzonego Prusimskiego bonifikować sobie od urodzonego Chełmskiego pretendowanej sąd niniejszy komisyjny zawieszając rezolucje swoje tejże expensy pretendowanej kategorię tę do terminu z limity w ścianie między Trąpczynem wielkim sive Drzęzgi i Biskupicami sive Bystrzycą dezertą przypadającego wyżej wyrażonego do rozsądzenia zostawuje a ponieważ akt ten w rozdwojonym sądzie dzieje się więc sąd popieczętowawszy inkwizycje czworakie, to jest jedne roku tysiąc siedemset dwudziestego ósmego względem stawiska, drugi roku tysiąc siedemset sześćdziesiątego względem narożnika, trzecie względem całego

Świętego Antoniego Padewskiego oblatowanej ponieważ, z tegoż samego aktu polowego wyżej wyrażonego okazuje się iż urodzony Chełmski wraz z bratem swoim konkurencji czyli narożnika swego probować nie dali, i owszem wywróciwszy stolik na którym oficjalista pisał jako to jest w akcie polowym wyrażono od komparycji odstąpili i wzdac się dali,

a tak dekretowi trybunalskiemu jako i polowemu kontrawencją uczynili przeto sąd niniejszy komisyjny nakazuje, ażeby urodzony Chełmski znosząc tęż kondemnatę semi duplex vadium a zaś za kontrawencją duplex vadium według prawa na terminie wyżej w grodzie wyżej wyrażonym urodzonemu Prusimskiemu oraz z grzywnami wyżej przysądzonymi pod podobnym że wywołaniem razem in casu contraventionis uczyniony zapłacił i wyliczył,

co się tyczy expensy prawnej przez urodzonego Prusimskiego bonifikować sobie od urodzonego Chełmskiego pretendowanej sąd niniejszy komisyjny zawieszając rezolucje swoje tejże expensy pretendowanej kategorię tę do terminu z limity w ścianie między Trąpczynem wielkim sive Drzęzgi i Biskupicami sive Bystrzycą dezertą przypadającego wyżej wyrażonego do rozsądzenia zostawuje a ponieważ akt ten w rozdwojonym sądzie dzieje się więc sąd popieczętowawszy inkwizycje czworakie, to jest jedne roku tysiąc siedemset dwudziestego ósmego względem stawiska, drugi roku tysiąc siedemset sześćdziesiątego względem narożnika, trzecie względem całego

321. duktu urodzonego Prusimskiego, czwarte względem wiolencji i pretensji teraz przez sąd swój w roku niniejszym wywiedzione, też inkwizycje urodzonemu Prusimskiemu oraz i mappę z konfrontowaną i przez prezesa podpisaną oddaje i wydaje,
322. de quibus quietat praesentia decreti ex sancito seu constitutione a statibus rei publicae emanato robore:
323. Ludwik Dambski wojewoda Brzeski Kujawski preses commissionis manupropria locus sigilli gentilitii
324. J[egomość?] Brzeziński starosta Inowrocławski komisarz manupropria locus sigilli gentilitii
325. Stanisław Dambski chorązy Brzeski Kujawski komisarz pióro trzymaiący manupropria locus sigilli gentilitii
326. Jan na Kwilczu Kwilecki czestnik wschowski komisarz manupropria locus sigilli gentilitii
327. Kajetan Umiński czestnik kowalski podwojewodze Brzeski Kujawski komisarz manupropria locus sigilli gentilitii
328. Kazimierz Gurczyński komisarz manupropria locus sigilli gentilitii
329. Wojciech Czarnecki komornik graniczny kaliski na fundamencie dekretu Jaśnie Wielmożnych Wielmożności komisarzy wyżej podpisanych podług tegoż dekretu w przytomności ich kopce sypiący manu propria.
330. Quod taliter oblatuatum is idem offerens hic circa acta praesentis reliquit et est insutum
331. Ex Actis Castrensia Capitanealis Brestensis Cuiaviae Extraditis
332. Zboiński manupropria
333. Locus sigilli Ci ill~us
334. Legit Ubysz

duktu urodzonego Prusimskiego, czwarte względem wiolencji i pretensji teraz przez sąd swój w roku niniejszym wywiedzione, też inkwizycje urodzonemu Prusimskiemu oraz i mappę z konfrontowaną i przez prezesa podpisaną oddaje i wydaje,

de quibus quietat praesentia decreti ex sancito seu constitutione a statibus rei publicae emanato robore:

Ludwik Dambski wojewoda Brzeski Kujawski preses commissionis manupropria locus sigilli gentilitii

J[egomość?] Brzeziński starosta Inowrocławski komisarz manupropria locus sigilli gentilitii

Stanisław Dambski chorązy Brzeski Kujawski komisarz pióro trzymaiący manupropria locus sigilli gentilitii

Jan na Kwilczu Kwilecki czestnik wschowski komisarz manupropria locus sigilli gentilitii

Kajetan Umiński czestnik kowalski podwojewodze Brzeski Kujawski komisarz manupropria locus sigilli gentilitii

Kazimierz Gurczyński komisarz manupropria locus sigilli gentilitii

Wojciech Czarnecki komornik graniczny kaliski na fundamencie dekretu Jaśnie Wielmożnych Wielmożności komisarzy wyżej podpisanych podług tegoż dekretu w przytomności ich kopce sypiący manu propria.

Quod taliter oblatuatum is idem offerens hic circa acta praesentis reliquit et est insutum

Ex Actis Castrensia Capitanealis Brestensis Cuiaviae Extraditis

Zboiński manupropria

Locus sigilli Ci ill~us

Legit Ubysz